Bjåen (Bykle gnr 1/3) - Sideversjonshistorikk

PaulVIF på 18. jun. 2026 kl. 12:15

2026-06-18T12:15:16Z

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 18. jun. 2026 kl. 12:15
Linje 191:		Linje 191:
	Knut Knutsson hadde underoffisersskulen frå 1937-38, var med i striden i 1940 og sidan i Heimefronten, inntil han laut røme i 1943. Etter deltaking i dei norske [[polititroppane]] i Sverige til 1945, kom han til å halde fram i det militære til pensjonsalderen, men hadde eit friår frå forsvaret i 1946-47.		Knut Knutsson hadde underoffisersskulen frå 1937-38, var med i striden i 1940 og sidan i Heimefronten, inntil han laut røme i 1943. Etter deltaking i dei norske [[polititroppane]] i Sverige til 1945, kom han til å halde fram i det militære til pensjonsalderen, men hadde eit friår frå forsvaret i 1946-47.

	Det var Sjur, Jon og Knut og syskenbarnet Olav Såvesson frå Nor i stoga som var på Svalbard og jakta sesongen 1946-47. Dei gjorde det dugeleg godt der oppe, og skaut m.a. 168 ~~isbjørnar~~, noko [[Tromsø Museum]] har registrert som verdsrekord for eit jaktlag på ein sesong. Dette var siste sesongen det gjekk an å drive isbjørnjakt, året etter vart bjørnen freda.		Det var Sjur, Jon og Knut og syskenbarnet Olav Såvesson frå Nor i stoga som var på Svalbard og jakta sesongen 1946-47. Dei gjorde det dugeleg godt der oppe, og skaut m.a. 168 [[isbjørn]]ar, noko [[Tromsø Museum]] har registrert som verdsrekord for eit jaktlag på ein sesong. Dette var siste sesongen det gjekk an å drive isbjørnjakt, året etter vart bjørnen freda.

	{\|style="float:right; clear:right;"		{\|style="float:right; clear:right;"

Cnyborg: Teksterstatting – « omlag » til « om lag »

2026-04-09T09:07:50Z

Teksterstatting – « omlag » til « om lag »

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 9. apr. 2026 kl. 09:07
Linje 96:		Linje 96:
	Som rimeleg kunne vera tok Hallvard ulukka åt sonen tungt, jamvel om han «lest vera like desten». Over 20 år seinare sa han: «Då eg kom ti Bjåen va eg mota på alt; de va dei stakkars bonni, men Targjei va spræk å kry; me va goe i fjødd å finne; me totte ingen ting umogeleg. Då fór han; då va de ute med alt.»		Som rimeleg kunne vera tok Hallvard ulukka åt sonen tungt, jamvel om han «lest vera like desten». Over 20 år seinare sa han: «Då eg kom ti Bjåen va eg mota på alt; de va dei stakkars bonni, men Targjei va spræk å kry; me va goe i fjødd å finne; me totte ingen ting umogeleg. Då fór han; då va de ute med alt.»

	Men han trøysta seg så godt han kunne, og i 1854, 7 år etter at han hadde vorte enkemann, gifte han seg omatt med Gunhild Åmundsdotter Midbø frå Mosokn, enka etter Olav Jonsson Midbø. Som det går fram ovanfor, var ho oppvakse i Bjåen, så ein må tru at ho visste ~~omlag~~ kva ho flutte til. Rikard Berge vil ha det til at «Det var ikkje nokor lukke med det [ekteskapet]» (''Vinje og Rauland'' IV, 401), men på det punktet er Svein Hovden uvanleg diskret, så det er ikkje så godt å vita. Iallfall var Hallvard 79 år, og gjekk med stav, då han gifte seg andre venda, medan brura hans var «fin og ferm og mykje yngre [...], ikkje meir enn 50 år «. Mykje yngre var ho, men i røynda var ho då 55, og Svein bommar også ørlite når han vidare fortel at dei fekk 15 år ilag, men det vart 13.		Men han trøysta seg så godt han kunne, og i 1854, 7 år etter at han hadde vorte enkemann, gifte han seg omatt med Gunhild Åmundsdotter Midbø frå Mosokn, enka etter Olav Jonsson Midbø. Som det går fram ovanfor, var ho oppvakse i Bjåen, så ein må tru at ho visste om lag kva ho flutte til. Rikard Berge vil ha det til at «Det var ikkje nokor lukke med det [ekteskapet]» (''Vinje og Rauland'' IV, 401), men på det punktet er Svein Hovden uvanleg diskret, så det er ikkje så godt å vita. Iallfall var Hallvard 79 år, og gjekk med stav, då han gifte seg andre venda, medan brura hans var «fin og ferm og mykje yngre [...], ikkje meir enn 50 år «. Mykje yngre var ho, men i røynda var ho då 55, og Svein bommar også ørlite når han vidare fortel at dei fekk 15 år ilag, men det vart 13.

	Hallvard Gunnarsson leigde Bjåen på livetida, fyrst etter muntleg avtale med Øystein Sandåk og Aslak Botne frå 1822, sidan med Knut Knutsson i Der sø frå 1843, og endeleg etter tinglyst kontrakt med Bjørgulv Knutsson frå 1859. Ein kan undre seg over at Bjørgulv, som sjølv sidan flutte åt Bjåen, nya oppatt livstidsfestet åt Hallvard med det same han hadde fått skøyte på eigedomen i 1859. Men det gjorde han, endå Hallvard då var 85 år, og ikkje hadde kunna drive Bjåen utan lutbruksmann på meir enn 10 år. Men Bjørgulv heldt ved dette leitet til på [[Vrålid (Vrådal)\|Vrålid]] i [[Vrådal]], [[Kviteseid kommune\|Kviteseid]], og me merker oss også at det han sette bort til Hallvard ikkje var heile Bjåen, men tredjeparten av bruket, slik at her var rom for fleire.		Hallvard Gunnarsson leigde Bjåen på livetida, fyrst etter muntleg avtale med Øystein Sandåk og Aslak Botne frå 1822, sidan med Knut Knutsson i Der sø frå 1843, og endeleg etter tinglyst kontrakt med Bjørgulv Knutsson frå 1859. Ein kan undre seg over at Bjørgulv, som sjølv sidan flutte åt Bjåen, nya oppatt livstidsfestet åt Hallvard med det same han hadde fått skøyte på eigedomen i 1859. Men det gjorde han, endå Hallvard då var 85 år, og ikkje hadde kunna drive Bjåen utan lutbruksmann på meir enn 10 år. Men Bjørgulv heldt ved dette leitet til på [[Vrålid (Vrådal)\|Vrålid]] i [[Vrådal]], [[Kviteseid kommune\|Kviteseid]], og me merker oss også at det han sette bort til Hallvard ikkje var heile Bjåen, men tredjeparten av bruket, slik at her var rom for fleire.
Linje 235:		Linje 235:
	I 1958 reiv Knut den gamle stoga etter godfaren, og sette opp nytt hus på same tufta. I samband med denne operasjonen skifte Bjåen turiststasjon namn til [[Breivatn høgfjellsstoge]]. Her dreiv då Knut som gardbrukar og turistvert liksom faren hadde vore. Men i motsetnad til tidlegare, då dei berre hadde teke imot turistar om sumaren, vart det nå både sumar- og vinterturisme. I tillegg arbeidde Knut frå 1961 som landpostbod.		I 1958 reiv Knut den gamle stoga etter godfaren, og sette opp nytt hus på same tufta. I samband med denne operasjonen skifte Bjåen turiststasjon namn til [[Breivatn høgfjellsstoge]]. Her dreiv då Knut som gardbrukar og turistvert liksom faren hadde vore. Men i motsetnad til tidlegare, då dei berre hadde teke imot turistar om sumaren, vart det nå både sumar- og vinterturisme. I tillegg arbeidde Knut frå 1961 som landpostbod.

	Knut og Gunhild tok imot turistar i full pensjon til 1975, sidan vart turistverksemda avgrensa til berre overnatting. Av kretur sat dei dei til å byrje med hest, 3 kyr, 12 sauer, nokre høns og ein gris. Frå ~~omlag~~ 1970 vart det omleggjing til rein sauedrift, med kring 50 vinterfora dyr. Hausten 1998 tok det slutt med dyrehaldet i Sud i stoga.		Knut og Gunhild tok imot turistar i full pensjon til 1975, sidan vart turistverksemda avgrensa til berre overnatting. Av kretur sat dei dei til å byrje med hest, 3 kyr, 12 sauer, nokre høns og ein gris. Frå om lag 1970 vart det omleggjing til rein sauedrift, med kring 50 vinterfora dyr. Hausten 1998 tok det slutt med dyrehaldet i Sud i stoga.

	==Primærkjelder==		==Primærkjelder==

Cnyborgbot: Robot: Satte tilbake til versjon 2660268 av Cnyborg 4. juli 2025 09:13:57

2026-04-09T09:05:10Z

Robot: Satte tilbake til versjon 2660268 av Cnyborg 4. juli 2025 09:13:57

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 9. apr. 2026 kl. 09:05
Linje 96:		Linje 96:
	Som rimeleg kunne vera tok Hallvard ulukka åt sonen tungt, jamvel om han «lest vera like desten». Over 20 år seinare sa han: «Då eg kom ti Bjåen va eg mota på alt; de va dei stakkars bonni, men Targjei va spræk å kry; me va goe i fjødd å finne; me totte ingen ting umogeleg. Då fór han; då va de ute med alt.»		Som rimeleg kunne vera tok Hallvard ulukka åt sonen tungt, jamvel om han «lest vera like desten». Over 20 år seinare sa han: «Då eg kom ti Bjåen va eg mota på alt; de va dei stakkars bonni, men Targjei va spræk å kry; me va goe i fjødd å finne; me totte ingen ting umogeleg. Då fór han; då va de ute med alt.»

	Men han trøysta seg så godt han kunne, og i 1854, 7 år etter at han hadde vorte enkemann, gifte han seg omatt med Gunhild Åmundsdotter Midbø frå Mosokn, enka etter Olav Jonsson Midbø. Som det går fram ovanfor, var ho oppvakse i Bjåen, så ein må tru at ho ~~vissteom lagkva~~ ho flutte til. Rikard Berge vil ha det til at «Det var ikkje nokor lukke med det [ekteskapet]» (''Vinje og Rauland'' IV, 401), men på det punktet er Svein Hovden uvanleg diskret, så det er ikkje så godt å vita. Iallfall var Hallvard 79 år, og gjekk med stav, då han gifte seg andre venda, medan brura hans var «fin og ferm og mykje yngre [...], ikkje meir enn 50 år «. Mykje yngre var ho, men i røynda var ho då 55, og Svein bommar også ørlite når han vidare fortel at dei fekk 15 år ilag, men det vart 13.		Men han trøysta seg så godt han kunne, og i 1854, 7 år etter at han hadde vorte enkemann, gifte han seg omatt med Gunhild Åmundsdotter Midbø frå Mosokn, enka etter Olav Jonsson Midbø. Som det går fram ovanfor, var ho oppvakse i Bjåen, så ein må tru at ho visste omlag kva ho flutte til. Rikard Berge vil ha det til at «Det var ikkje nokor lukke med det [ekteskapet]» (''Vinje og Rauland'' IV, 401), men på det punktet er Svein Hovden uvanleg diskret, så det er ikkje så godt å vita. Iallfall var Hallvard 79 år, og gjekk med stav, då han gifte seg andre venda, medan brura hans var «fin og ferm og mykje yngre [...], ikkje meir enn 50 år «. Mykje yngre var ho, men i røynda var ho då 55, og Svein bommar også ørlite når han vidare fortel at dei fekk 15 år ilag, men det vart 13.

	Hallvard Gunnarsson leigde Bjåen på livetida, fyrst etter muntleg avtale med Øystein Sandåk og Aslak Botne frå 1822, sidan med Knut Knutsson i Der sø frå 1843, og endeleg etter tinglyst kontrakt med Bjørgulv Knutsson frå 1859. Ein kan undre seg over at Bjørgulv, som sjølv sidan flutte åt Bjåen, nya oppatt livstidsfestet åt Hallvard med det same han hadde fått skøyte på eigedomen i 1859. Men det gjorde han, endå Hallvard då var 85 år, og ikkje hadde kunna drive Bjåen utan lutbruksmann på meir enn 10 år. Men Bjørgulv heldt ved dette leitet til på [[Vrålid (Vrådal)\|Vrålid]] i [[Vrådal]], [[Kviteseid kommune\|Kviteseid]], og me merker oss også at det han sette bort til Hallvard ikkje var heile Bjåen, men tredjeparten av bruket, slik at her var rom for fleire.		Hallvard Gunnarsson leigde Bjåen på livetida, fyrst etter muntleg avtale med Øystein Sandåk og Aslak Botne frå 1822, sidan med Knut Knutsson i Der sø frå 1843, og endeleg etter tinglyst kontrakt med Bjørgulv Knutsson frå 1859. Ein kan undre seg over at Bjørgulv, som sjølv sidan flutte åt Bjåen, nya oppatt livstidsfestet åt Hallvard med det same han hadde fått skøyte på eigedomen i 1859. Men det gjorde han, endå Hallvard då var 85 år, og ikkje hadde kunna drive Bjåen utan lutbruksmann på meir enn 10 år. Men Bjørgulv heldt ved dette leitet til på [[Vrålid (Vrådal)\|Vrålid]] i [[Vrådal]], [[Kviteseid kommune\|Kviteseid]], og me merker oss også at det han sette bort til Hallvard ikkje var heile Bjåen, men tredjeparten av bruket, slik at her var rom for fleire.
Linje 235:		Linje 235:
	I 1958 reiv Knut den gamle stoga etter godfaren, og sette opp nytt hus på same tufta. I samband med denne operasjonen skifte Bjåen turiststasjon namn til [[Breivatn høgfjellsstoge]]. Her dreiv då Knut som gardbrukar og turistvert liksom faren hadde vore. Men i motsetnad til tidlegare, då dei berre hadde teke imot turistar om sumaren, vart det nå både sumar- og vinterturisme. I tillegg arbeidde Knut frå 1961 som landpostbod.		I 1958 reiv Knut den gamle stoga etter godfaren, og sette opp nytt hus på same tufta. I samband med denne operasjonen skifte Bjåen turiststasjon namn til [[Breivatn høgfjellsstoge]]. Her dreiv då Knut som gardbrukar og turistvert liksom faren hadde vore. Men i motsetnad til tidlegare, då dei berre hadde teke imot turistar om sumaren, vart det nå både sumar- og vinterturisme. I tillegg arbeidde Knut frå 1961 som landpostbod.

	Knut og Gunhild tok imot turistar i full pensjon til 1975, sidan vart turistverksemda avgrensa til berre overnatting. Av kretur sat dei dei til å byrje med hest, 3 kyr, 12 sauer, nokre høns og ein gris. ~~Fråom lag1970~~ vart det omleggjing til rein sauedrift, med kring 50 vinterfora dyr. Hausten 1998 tok det slutt med dyrehaldet i Sud i stoga.		Knut og Gunhild tok imot turistar i full pensjon til 1975, sidan vart turistverksemda avgrensa til berre overnatting. Av kretur sat dei dei til å byrje med hest, 3 kyr, 12 sauer, nokre høns og ein gris. Frå omlag 1970 vart det omleggjing til rein sauedrift, med kring 50 vinterfora dyr. Hausten 1998 tok det slutt med dyrehaldet i Sud i stoga.

	==Primærkjelder==		==Primærkjelder==

Cnyborg: Teksterstatting – « omlag » til «om lag»

2026-04-09T08:04:09Z

Teksterstatting – « omlag » til «om lag»

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 9. apr. 2026 kl. 08:04
Linje 96:		Linje 96:
	Som rimeleg kunne vera tok Hallvard ulukka åt sonen tungt, jamvel om han «lest vera like desten». Over 20 år seinare sa han: «Då eg kom ti Bjåen va eg mota på alt; de va dei stakkars bonni, men Targjei va spræk å kry; me va goe i fjødd å finne; me totte ingen ting umogeleg. Då fór han; då va de ute med alt.»		Som rimeleg kunne vera tok Hallvard ulukka åt sonen tungt, jamvel om han «lest vera like desten». Over 20 år seinare sa han: «Då eg kom ti Bjåen va eg mota på alt; de va dei stakkars bonni, men Targjei va spræk å kry; me va goe i fjødd å finne; me totte ingen ting umogeleg. Då fór han; då va de ute med alt.»

	Men han trøysta seg så godt han kunne, og i 1854, 7 år etter at han hadde vorte enkemann, gifte han seg omatt med Gunhild Åmundsdotter Midbø frå Mosokn, enka etter Olav Jonsson Midbø. Som det går fram ovanfor, var ho oppvakse i Bjåen, så ein må tru at ho ~~visste omlag kva~~ ho flutte til. Rikard Berge vil ha det til at «Det var ikkje nokor lukke med det [ekteskapet]» (''Vinje og Rauland'' IV, 401), men på det punktet er Svein Hovden uvanleg diskret, så det er ikkje så godt å vita. Iallfall var Hallvard 79 år, og gjekk med stav, då han gifte seg andre venda, medan brura hans var «fin og ferm og mykje yngre [...], ikkje meir enn 50 år «. Mykje yngre var ho, men i røynda var ho då 55, og Svein bommar også ørlite når han vidare fortel at dei fekk 15 år ilag, men det vart 13.		Men han trøysta seg så godt han kunne, og i 1854, 7 år etter at han hadde vorte enkemann, gifte han seg omatt med Gunhild Åmundsdotter Midbø frå Mosokn, enka etter Olav Jonsson Midbø. Som det går fram ovanfor, var ho oppvakse i Bjåen, så ein må tru at ho vissteom lagkva ho flutte til. Rikard Berge vil ha det til at «Det var ikkje nokor lukke med det [ekteskapet]» (''Vinje og Rauland'' IV, 401), men på det punktet er Svein Hovden uvanleg diskret, så det er ikkje så godt å vita. Iallfall var Hallvard 79 år, og gjekk med stav, då han gifte seg andre venda, medan brura hans var «fin og ferm og mykje yngre [...], ikkje meir enn 50 år «. Mykje yngre var ho, men i røynda var ho då 55, og Svein bommar også ørlite når han vidare fortel at dei fekk 15 år ilag, men det vart 13.

	Hallvard Gunnarsson leigde Bjåen på livetida, fyrst etter muntleg avtale med Øystein Sandåk og Aslak Botne frå 1822, sidan med Knut Knutsson i Der sø frå 1843, og endeleg etter tinglyst kontrakt med Bjørgulv Knutsson frå 1859. Ein kan undre seg over at Bjørgulv, som sjølv sidan flutte åt Bjåen, nya oppatt livstidsfestet åt Hallvard med det same han hadde fått skøyte på eigedomen i 1859. Men det gjorde han, endå Hallvard då var 85 år, og ikkje hadde kunna drive Bjåen utan lutbruksmann på meir enn 10 år. Men Bjørgulv heldt ved dette leitet til på [[Vrålid (Vrådal)\|Vrålid]] i [[Vrådal]], [[Kviteseid kommune\|Kviteseid]], og me merker oss også at det han sette bort til Hallvard ikkje var heile Bjåen, men tredjeparten av bruket, slik at her var rom for fleire.		Hallvard Gunnarsson leigde Bjåen på livetida, fyrst etter muntleg avtale med Øystein Sandåk og Aslak Botne frå 1822, sidan med Knut Knutsson i Der sø frå 1843, og endeleg etter tinglyst kontrakt med Bjørgulv Knutsson frå 1859. Ein kan undre seg over at Bjørgulv, som sjølv sidan flutte åt Bjåen, nya oppatt livstidsfestet åt Hallvard med det same han hadde fått skøyte på eigedomen i 1859. Men det gjorde han, endå Hallvard då var 85 år, og ikkje hadde kunna drive Bjåen utan lutbruksmann på meir enn 10 år. Men Bjørgulv heldt ved dette leitet til på [[Vrålid (Vrådal)\|Vrålid]] i [[Vrådal]], [[Kviteseid kommune\|Kviteseid]], og me merker oss også at det han sette bort til Hallvard ikkje var heile Bjåen, men tredjeparten av bruket, slik at her var rom for fleire.
Linje 235:		Linje 235:
	I 1958 reiv Knut den gamle stoga etter godfaren, og sette opp nytt hus på same tufta. I samband med denne operasjonen skifte Bjåen turiststasjon namn til [[Breivatn høgfjellsstoge]]. Her dreiv då Knut som gardbrukar og turistvert liksom faren hadde vore. Men i motsetnad til tidlegare, då dei berre hadde teke imot turistar om sumaren, vart det nå både sumar- og vinterturisme. I tillegg arbeidde Knut frå 1961 som landpostbod.		I 1958 reiv Knut den gamle stoga etter godfaren, og sette opp nytt hus på same tufta. I samband med denne operasjonen skifte Bjåen turiststasjon namn til [[Breivatn høgfjellsstoge]]. Her dreiv då Knut som gardbrukar og turistvert liksom faren hadde vore. Men i motsetnad til tidlegare, då dei berre hadde teke imot turistar om sumaren, vart det nå både sumar- og vinterturisme. I tillegg arbeidde Knut frå 1961 som landpostbod.

	Knut og Gunhild tok imot turistar i full pensjon til 1975, sidan vart turistverksemda avgrensa til berre overnatting. Av kretur sat dei dei til å byrje med hest, 3 kyr, 12 sauer, nokre høns og ein gris. ~~Frå omlag 1970~~ vart det omleggjing til rein sauedrift, med kring 50 vinterfora dyr. Hausten 1998 tok det slutt med dyrehaldet i Sud i stoga.		Knut og Gunhild tok imot turistar i full pensjon til 1975, sidan vart turistverksemda avgrensa til berre overnatting. Av kretur sat dei dei til å byrje med hest, 3 kyr, 12 sauer, nokre høns og ein gris. Fråom lag1970 vart det omleggjing til rein sauedrift, med kring 50 vinterfora dyr. Hausten 1998 tok det slutt med dyrehaldet i Sud i stoga.

	==Primærkjelder==		==Primærkjelder==

Cnyborg på 4. jul. 2025 kl. 09:13

2025-07-04T09:13:57Z

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 4. jul. 2025 kl. 09:13
Linje 162:		Linje 162:
	::* Olav f 1939, d 1998, g, busett [[Kristiansand]]		::* Olav f 1939, d 1998, g, busett [[Kristiansand]]
	:* Gyrid, f 1903, d 1996, gardkone, g m Eiliv Grave, busett [[Bø kommune (Telemark)\|Bø i Telemark]], ikkje born		:* Gyrid, f 1903, d 1996, gardkone, g m Eiliv Grave, busett [[Bø kommune (Telemark)\|Bø i Telemark]], ikkje born
	:* Torbjørg, f 1905, gardkone, g m Henrik Wergeland, [[Hosteland]] i [[Masfjorden]], born:		:* Torbjørg, f 1905, gardkone, g m Henrik Wergeland, [[Hosteland]] i [[Masfjorden kommune\|Masfjorden kommune]], born:
	::* Kaspar, f 1942, busett [[Hosteland]]		::* Kaspar, f 1942, busett [[Hosteland]]
	::* Knut, f 1946, busett [[Kristiansand]]		::* Knut, f 1946, busett [[Kristiansand]]

EvaRogneflåten på 13. des. 2024 kl. 10:22

2024-12-13T10:22:17Z

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 13. des. 2024 kl. 10:22
Linje 166:		Linje 166:
	::* Knut, f 1946, busett [[Kristiansand]]		::* Knut, f 1946, busett [[Kristiansand]]
	:* Åshild, f 1907, landpostbod, ug, sjå gnr 2, bnr 37, [[Fjellheim (Bykle gnr 2/37)\|Fjellheim]] («Hjå Åshild»)		:* Åshild, f 1907, landpostbod, ug, sjå gnr 2, bnr 37, [[Fjellheim (Bykle gnr 2/37)\|Fjellheim]] («Hjå Åshild»)
	:* Sjur, f 1909, d 2000, ug., sjå nedanfor, jfr [[Malmvegen 1 (Bykle)\|Malmvegen 1]], gnr 2, bnr 358		:* [[Sjur Bjåen (1909–2000)\|Sjur]], f 1909, d 2000, ug., sjå nedanfor, jfr [[Malmvegen 1 (Bykle)\|Malmvegen 1]], gnr 2, bnr 358
	:* Torjus, f 1911, d 1996, arkitekt, busett [[Horten]], g m Elsa Pettersen		:* Torjus, f 1911, d 1996, arkitekt, busett [[Horten]], g m Elsa Pettersen
	:* Jon, f 1913, d 1993, militær, busett [[Asker kommune\|Asker]], g m Gro Tallaksdtr. Hoslemo, f 1928, sjå nedanfor, born:		:* Jon, f 1913, d 1993, militær, busett [[Asker kommune\|Asker]], g m Gro Tallaksdtr. Hoslemo, f 1928, sjå nedanfor, born:

Marianne Wiig: Teksterstatting – «[[kategori:» til «[[Kategori:»

2023-11-07T13:03:36Z

Teksterstatting – «[[kategori:» til «[[Kategori:»

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 7. nov. 2023 kl. 13:03
Linje 246:		Linje 246:

	[[Kategori:Garder]]		[[Kategori:Garder]]
	[[~~kategori~~:Bykle kommune]]		[[Kategori:Bykle kommune]]
	{{F2}}		{{F2}}
	{{artikkelkoord\|59.63992\|N\|7.4399\|Ø}}		{{artikkelkoord\|59.63992\|N\|7.4399\|Ø}}
	{{nn}}		{{nn}}

Kallrustad: lenkje, korr.

2023-08-03T06:38:37Z

lenkje, korr.

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 3. aug. 2023 kl. 06:38
Linje 21:		Linje 21:
	}}		}}
	<onlyinclude><includeonly>{{thumb\|Breive 50 - HFB I 104.jpg\|«Bjaaen Turiststation» ca 1903. Mannen med det store skjegget er Knut B. Bjåen, til høgre for han står kona, Torbjørg S. Bjåen, og til venstre står Borgny Abrahamson frå Kristiansand, dotter åt August Abrahamson, han som tok biletet. Huset i bakgrunnen er Nor i stoga, det næraste er Su i stoga, som var turiststasjonen. Bilete frå [[Setesdalsmuseet]].}}</includeonly>		<onlyinclude><includeonly>{{thumb\|Breive 50 - HFB I 104.jpg\|«Bjaaen Turiststation» ca 1903. Mannen med det store skjegget er Knut B. Bjåen, til høgre for han står kona, Torbjørg S. Bjåen, og til venstre står Borgny Abrahamson frå Kristiansand, dotter åt August Abrahamson, han som tok biletet. Huset i bakgrunnen er Nor i stoga, det næraste er Su i stoga, som var turiststasjonen. Bilete frå [[Setesdalsmuseet]].}}</includeonly>
	'''[[Bjåen (Bykle gnr 1/3)\|Bjåen]]''' eller '''Sud i stoga''' er den nordlegaste garden i [[Bykle kommune]], og dermed den fyrste faste busetnaden ein kjem til når ein køyrer riksvegen frå Tallaksbru i Haukeli og over mot [[Setesdal]].		'''[[Bjåen (Bykle gnr 1/3)\|Bjåen]]''' eller '''Sud i stoga''' er den nordlegaste garden i [[Bykle kommune]], og dermed den fyrste faste busetnaden ein kjem til når ein køyrer riksvegen frå [[Tallaksbru]]] i [[Haukeli]] og over mot [[Setesdal]].

	[[Johannes Skar]] har skrive ein særs velsvarva karakteristikk av denne verestaden (''Gamalt or Sætesdal'' I, 129):		[[Johannes Skar]] har skrive ein særs velsvarva karakteristikk av denne verestaden (''Gamalt or Sætesdal'' I, 129):
Linje 31:		Linje 31:
	Endå skal me taka med litt meir filologi, for når me fyrst er inne på den låma, tykkjest det vera eit poeng å få fram ei noko meir presis forklaring: Det gamalnorske grunnordet er bŒr (bø), som tyder 'gard'. Bjár er genitivsforma av dette ordet. Den mest endeframme tydinga av denne forma skulle vera «garden sitt» eller «som høyrer garden til». Men så har det i neste omgang kome opp eit sjølvstendig hokjønnsord Bjár med utgangspunkt i genitivsforma, og det ordet tyder ikkje gard eller engslette, men støyl, eller kanskje meir presist støylsvoll (jfr. Hans Ross: ''Norsk Ordbog'', 1895). Denne tydinga høver då også framifrå på vårt Bjåen, ettersom desse eigedomane lenge tykkjest ha lege som støylar og beite for Breive, inntil dei i nyare tid vart sjølvstendige gardsbruk.		Endå skal me taka med litt meir filologi, for når me fyrst er inne på den låma, tykkjest det vera eit poeng å få fram ei noko meir presis forklaring: Det gamalnorske grunnordet er bŒr (bø), som tyder 'gard'. Bjár er genitivsforma av dette ordet. Den mest endeframme tydinga av denne forma skulle vera «garden sitt» eller «som høyrer garden til». Men så har det i neste omgang kome opp eit sjølvstendig hokjønnsord Bjár med utgangspunkt i genitivsforma, og det ordet tyder ikkje gard eller engslette, men støyl, eller kanskje meir presist støylsvoll (jfr. Hans Ross: ''Norsk Ordbog'', 1895). Denne tydinga høver då også framifrå på vårt Bjåen, ettersom desse eigedomane lenge tykkjest ha lege som støylar og beite for Breive, inntil dei i nyare tid vart sjølvstendige gardsbruk.

	Arkeologane har ikkje funne spor etter korndyrking her, som dei gjorde i Breive, men også i og kring Bjåen var det jernvinne frå 800-talet og frametter mot Svartedauden, og denne aktiviteten har rimelegvis også her ført heilårsbusetnad med seg. Endå mange hundreår seinare kan ein greitt sjå spor i terrenget, og mellom dei som gauma på såvore ~~var~~ var Svein Hovden (Jansen og Berg, 1991, 131): «Mellom Bjåen og Hovden har vore svært tjukt bygt i gamle dagar. Her er så uhorveleg mange husstader. Jern har dei brent mangestad».		Arkeologane har ikkje funne spor etter korndyrking her, som dei gjorde i Breive, men også i og kring Bjåen var det jernvinne frå 800-talet og frametter mot Svartedauden, og denne aktiviteten har rimelegvis også her ført heilårsbusetnad med seg. Endå mange hundreår seinare kan ein greitt sjå spor i terrenget, og mellom dei som gauma på såvore var Svein Hovden (Jansen og Berg, 1991, 131): «Mellom Bjåen og Hovden har vore svært tjukt bygt i gamle dagar. Her er så uhorveleg mange husstader. Jern har dei brent mangestad».

	Den store mengda med fornfunn tyder altså på busetnad i fyrrhistorisk tid. Men spør ein etter alderen på den busetnaden me kjenner i dag, går han ikkje lenger attende enn til fyrste tiåret av 1800-talet. Det fyrste Bjåen-bruket vart utskilt frå alle Breive-gardane og matrikulert i 1843. Den som sto for dette var Knut Knutsson i [[Midbø (Bykle gnr 1/7)\|Breive Der sø]], som same året hadde kaupt dei partane i Bjåen som høyrde til Der inne og Utistoga hjå ervingane etter Øystein Sandåk og Aslak Botne i Vinje, og la parten åt Der sø attåt den nye matrikkeleininga, som vart «lnr 1 c; 2c» under Breive, og seinare fekk bnr 3. Men då dette vart gjort, hadde her alt vore folk i nokså mange år.		Den store mengda med fornfunn tyder altså på busetnad i fyrrhistorisk tid. Men spør ein etter alderen på den busetnaden me kjenner i dag, går han ikkje lenger attende enn til fyrste tiåret av 1800-talet. Det fyrste Bjåen-bruket vart utskilt frå alle Breive-gardane og matrikulert i 1843. Den som sto for dette var Knut Knutsson i [[Midbø (Bykle gnr 1/7)\|Breive Der sø]], som same året hadde kaupt dei partane i Bjåen som høyrde til Der inne og Utistoga hjå ervingane etter Øystein Sandåk og Aslak Botne i Vinje, og la parten åt Der sø attåt den nye matrikkeleininga, som vart «lnr 1 c; 2c» under Breive, og seinare fekk bnr 3. Men då dette vart gjort, hadde her alt vore folk i nokså mange år.

Kallrustad: Teksterstatting – «med med» til «med»

2022-08-04T08:14:11Z

Teksterstatting – «med med» til «med»

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 4. aug. 2022 kl. 08:14
Linje 235:		Linje 235:
	I 1958 reiv Knut den gamle stoga etter godfaren, og sette opp nytt hus på same tufta. I samband med denne operasjonen skifte Bjåen turiststasjon namn til [[Breivatn høgfjellsstoge]]. Her dreiv då Knut som gardbrukar og turistvert liksom faren hadde vore. Men i motsetnad til tidlegare, då dei berre hadde teke imot turistar om sumaren, vart det nå både sumar- og vinterturisme. I tillegg arbeidde Knut frå 1961 som landpostbod.		I 1958 reiv Knut den gamle stoga etter godfaren, og sette opp nytt hus på same tufta. I samband med denne operasjonen skifte Bjåen turiststasjon namn til [[Breivatn høgfjellsstoge]]. Her dreiv då Knut som gardbrukar og turistvert liksom faren hadde vore. Men i motsetnad til tidlegare, då dei berre hadde teke imot turistar om sumaren, vart det nå både sumar- og vinterturisme. I tillegg arbeidde Knut frå 1961 som landpostbod.

	Knut og Gunhild tok imot turistar i full pensjon til 1975, sidan vart turistverksemda avgrensa til berre overnatting. Av kretur sat dei dei til å byrje ~~med~~ med hest, 3 kyr, 12 sauer, nokre høns og ein gris. Frå omlag 1970 vart det omleggjing til rein sauedrift, med kring 50 vinterfora dyr. Hausten 1998 tok det slutt med dyrehaldet i Sud i stoga.		Knut og Gunhild tok imot turistar i full pensjon til 1975, sidan vart turistverksemda avgrensa til berre overnatting. Av kretur sat dei dei til å byrje med hest, 3 kyr, 12 sauer, nokre høns og ein gris. Frå omlag 1970 vart det omleggjing til rein sauedrift, med kring 50 vinterfora dyr. Hausten 1998 tok det slutt med dyrehaldet i Sud i stoga.

	==Primærkjelder==		==Primærkjelder==

Kallrustad: Teksterstatting – «etter etter» til «etter»

2022-08-04T07:51:57Z

Teksterstatting – «etter etter» til «etter»

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 4. aug. 2022 kl. 07:51
Linje 185:		Linje 185:
	Sønene var fjellmenn, jegerar og fiskarar, og under krigen var dei med i [[heimefronten]]. I samband med rassiaen i Jøssingbu i 1943 laut tre av dei røme, og Sjur og Jon hamna då i England, medan Knut vart verande i [[Sverige]]. I 1946-47 var dei tre pelsjegerar på [[Svalbard]]. Det kjem me litt attende til nedanfor.		Sønene var fjellmenn, jegerar og fiskarar, og under krigen var dei med i [[heimefronten]]. I samband med rassiaen i Jøssingbu i 1943 laut tre av dei røme, og Sjur og Jon hamna då i England, medan Knut vart verande i [[Sverige]]. I 1946-47 var dei tre pelsjegerar på [[Svalbard]]. Det kjem me litt attende til nedanfor.

	Jon Knutsson hadde seg m.a. ein sesong på kvalfangst i [[Sørishavet]] etter Svalbardopphaldet i 1946-47. Frå 1953 vart han yrkesmilitær, og på slutten budde han i Asker. Fyre krigen tok han del i arbeidet i Bjåen ilag med brørne, og hadde nok mange opplivingar med turistane. M.a. har han fortalt den fylgjande soga, som me her tek ~~etter~~ etter brorsonen Knut:		Jon Knutsson hadde seg m.a. ein sesong på kvalfangst i [[Sørishavet]] etter Svalbardopphaldet i 1946-47. Frå 1953 vart han yrkesmilitær, og på slutten budde han i Asker. Fyre krigen tok han del i arbeidet i Bjåen ilag med brørne, og hadde nok mange opplivingar med turistane. M.a. har han fortalt den fylgjande soga, som me her tek etter brorsonen Knut:

	{{sitat\|Ein gong fyre det vart køyreveg (1938) var det eit ungt par som var på brudlaupsreise med motorsykkel. Dei kom nedantil dalen, og hadde einkorleis greidd å kara seg fram på sykkelen frå Hovden til Breivatn. Jon hadde henta dei med båt, og rodd dei til Bjåen, der dei overnatta, og neste morgon ville dei plent vidare over heia til Vinje. Jon åtvara dei, og sa at det kunne aldri gå vel, men dei sto på sitt, og gav seg ikkje før Jon hadde sett både dei og motorsykkelen over til Kvikkevollen. Dei kom 300 m opp i lia, men då vart det bom stopp, så dei kom korkje fram eller attende. Bjåen-karane laut då hjelpe dei med å demontere sykkelen, og bera han i delar over heia til Flothyl.}}		{{sitat\|Ein gong fyre det vart køyreveg (1938) var det eit ungt par som var på brudlaupsreise med motorsykkel. Dei kom nedantil dalen, og hadde einkorleis greidd å kara seg fram på sykkelen frå Hovden til Breivatn. Jon hadde henta dei med båt, og rodd dei til Bjåen, der dei overnatta, og neste morgon ville dei plent vidare over heia til Vinje. Jon åtvara dei, og sa at det kunne aldri gå vel, men dei sto på sitt, og gav seg ikkje før Jon hadde sett både dei og motorsykkelen over til Kvikkevollen. Dei kom 300 m opp i lia, men då vart det bom stopp, så dei kom korkje fram eller attende. Bjåen-karane laut då hjelpe dei med å demontere sykkelen, og bera han i delar over heia til Flothyl.}}