Frøyland (Sandnes gnr. 102) - Sideversjonshistorikk

Inger-Sigrun Slagstad Vik: Skrevet ut noen få forkortelser.

2026-06-23T11:04:49Z

Skrevet ut noen få forkortelser.

Vis endringer

Inger-Sigrun Slagstad Vik: Redigeringsarbeid, trekke sammen linjer, skrive ut forkortelser med mer.

2026-06-03T19:18:52Z

Redigeringsarbeid, trekke sammen linjer, skrive ut forkortelser med mer.

Vis endringer

Inger-Sigrun Slagstad Vik: Redigeringsarbeid, skrive ut forkortelser. Det er en del uklarheter i teksten for husmenn, så denne delen er ikke avsluttet. Jeg venter på oppklaring fra forfatteren.

2026-06-03T14:04:40Z

Redigeringsarbeid, skrive ut forkortelser. Det er en del uklarheter i teksten for husmenn, så denne delen er ikke avsluttet. Jeg venter på oppklaring fra forfatteren.

Vis endringer

Inger-Sigrun Slagstad Vik: UNDER ARBEID. Lagt til folk på matrikkelgarden og redigert dette. Fortsetter seinere.

2026-06-02T14:34:44Z

UNDER ARBEID. Lagt til folk på matrikkelgarden og redigert dette. Fortsetter seinere.

Vis endringer

PaulVIF på 4. mai 2026 kl. 14:20

2026-05-04T14:20:26Z

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 4. mai 2026 kl. 14:20
Linje 109:		Linje 109:
	=== Stormenn som eigarar i mellomalderen ===		=== Stormenn som eigarar i mellomalderen ===

	Dei fyrste eigarane av garden høyrer me om i 1362. Det var brørne Øymund og Sigurd Ogmundssøner. Øymund var prest i Stavanger og ein av korsbrørne ([[Kannik\|kannikane]]) ved domkyrkja. Han blir nemnt i 1343 og 1351, men var død føre 1362. Broren Sigurd var sven hos den kjende Ogmund Finnsson frå [[Finnøy kommune\|Finnøy]]. Sigurd høyrer me om i 1358, 1362 og 1366. Eyvin Dahl meiner at faren til desse brørne var ein Ogmund Sigurdsson som er nemnt i Stavanger i 1305 og 1313. Han var bror til Ingemund Sigurdsson på Skjerveim i [[Vats kommune\|Vats]], som var hirdmann og mykje med i styr og stell i byen. Dei var sannsynleg i slekt med presten Ingemund, ledaren for kannikane i striden mot bispen på den tida. Presten Ingemund stamma kanskje frå Vikedal, og han eigde i fleire gardar, blant anna Hammar i Høle.<ref>Sjå Eyvin Dahl, ''Ætt og Heim'' 1954, side 46-50 og 1955, side 114-118.</ref>		Dei fyrste eigarane av garden høyrer me om i 1362. Det var brørne Øymund og Sigurd Ogmundssøner. Øymund var prest i Stavanger og ein av korsbrørne ([[Kannik\|kannikane]]) ved domkyrkja. Han blir nemnt i 1343 og 1351, men var død føre 1362. Broren Sigurd var sven hos den kjende [[Ogmund Finnsson (1315–1388)\|Ogmund Finnsson]] frå [[Finnøy kommune\|Finnøy]]. Sigurd høyrer me om i 1358, 1362 og 1366. Eyvin Dahl meiner at faren til desse brørne var ein Ogmund Sigurdsson som er nemnt i Stavanger i 1305 og 1313. Han var bror til Ingemund Sigurdsson på Skjerveim i [[Vats kommune\|Vats]], som var hirdmann og mykje med i styr og stell i byen. Dei var sannsynleg i slekt med presten Ingemund, ledaren for kannikane i striden mot bispen på den tida. Presten Ingemund stamma kanskje frå Vikedal, og han eigde i fleire gardar, blant anna Hammar i Høle.<ref>Sjå Eyvin Dahl, ''Ætt og Heim'' 1954, side 46-50 og 1955, side 114-118.</ref>

	Øymund Ogmundsson hadde gitt ein part (1 pundsbol) i Frøyland til Gyrid Ingemundsdtr. Dette skjedde i Ingemundsgarden i Stavanger som Gyrid sikkert eigde. Etter at Øymund var død, kravde Sigurd dette jordegodset («j jord þeiri»), då han var nærare til å arva broren sin. Men Gyrid og dottera hennar, Sigrid, kunne føra vitnar på at Øymund hadde gitt dette til henne, så lagmannen let ho få ha det. A.W.Brøgger skriv at Gyrid mest sannsynleg var dotter til Ingemund Petersson som budde i Stavanger i 1318. Bygården Ingemundsgard heitte truleg etter han.<ref>Sjå A.W.Brøgger, ''Stavangers historie i middelaldren'', side 194 og 264, note 29.</ref> Ingemund Petersson var frå Sponheim i Ulvik i Hardanger. Han hadde ein bror til i Stavanger og ein bror på Byre i Fister.<ref>Sjå Eyvin Dahl, ''Ætt og Heim'' 1954, side 55.</ref>		Øymund Ogmundsson hadde gitt ein part (1 pundsbol) i Frøyland til Gyrid Ingemundsdtr. Dette skjedde i Ingemundsgarden i Stavanger som Gyrid sikkert eigde. Etter at Øymund var død, kravde Sigurd dette jordegodset («j jord þeiri»), då han var nærare til å arva broren sin. Men Gyrid og dottera hennar, Sigrid, kunne føra vitnar på at Øymund hadde gitt dette til henne, så lagmannen let ho få ha det. A.W.Brøgger skriv at Gyrid mest sannsynleg var dotter til Ingemund Petersson som budde i Stavanger i 1318. Bygården Ingemundsgard heitte truleg etter han.<ref>Sjå A.W.Brøgger, ''Stavangers historie i middelaldren'', side 194 og 264, note 29.</ref> Ingemund Petersson var frå Sponheim i Ulvik i Hardanger. Han hadde ein bror til i Stavanger og ein bror på Byre i Fister.<ref>Sjå Eyvin Dahl, ''Ætt og Heim'' 1954, side 55.</ref>

Cnyborg: Teksterstatting – « omlag » til « om lag »

2026-04-09T09:09:39Z

Teksterstatting – « omlag » til « om lag »

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 9. apr. 2026 kl. 09:09
Linje 79:		Linje 79:
	=== Husdyrhaldet ===		=== Husdyrhaldet ===

	Det blei reist straffesak mot den eine bonden på Frøyland ~~omlag~~ 1620. Då blei heile buet hans gjennomgått, og me får dermed greie på buskapen hans. Han hadde 2 hestar, 6 kyr, 2-3 ungdyr og 20 sauer og geiter. Me legg merke til at han hadde mykje hest og småfe. Det var bare to bønder på Frøyland den gongen og dei brukte like stor del av garden, den andre karen har vel då hatt ein nokonlunde tilsvarande buskap. Midt på 1600-talet er det to kjelder med tal på husdyr. Den eine er ei skatteliste frå 1657 ("Kvegskatten"), den andre er matrikkelen i 1668. Ifylgje kvegskatten var det ikkje meir dyr på Frøyland enn 1 hest, 13 kyr og 15 sauer og geiter, mens matrikkelen 11 år seinare har 3 hestar og 30 kyr og her blir det ikkje nemnt småfe. Nå budde det tre-fire bønder på garden så tala frå 1657 virkar svært låge, me må stola meir på matrikkelen sine opplysningar. I forhold til tidlegare i hundreåret var det nå mindre hest og småfe på garden, mens kutalet ser ut til å ha gått opp. Held me oss til matrikkelen, var det 40% meir husdyr på garden nå enn ~~omlag~~ 1620. Men talet på familiar på garden var dobla.		Det blei reist straffesak mot den eine bonden på Frøyland om lag 1620. Då blei heile buet hans gjennomgått, og me får dermed greie på buskapen hans. Han hadde 2 hestar, 6 kyr, 2-3 ungdyr og 20 sauer og geiter. Me legg merke til at han hadde mykje hest og småfe. Det var bare to bønder på Frøyland den gongen og dei brukte like stor del av garden, den andre karen har vel då hatt ein nokonlunde tilsvarande buskap. Midt på 1600-talet er det to kjelder med tal på husdyr. Den eine er ei skatteliste frå 1657 ("Kvegskatten"), den andre er matrikkelen i 1668. Ifylgje kvegskatten var det ikkje meir dyr på Frøyland enn 1 hest, 13 kyr og 15 sauer og geiter, mens matrikkelen 11 år seinare har 3 hestar og 30 kyr og her blir det ikkje nemnt småfe. Nå budde det tre-fire bønder på garden så tala frå 1657 virkar svært låge, me må stola meir på matrikkelen sine opplysningar. I forhold til tidlegare i hundreåret var det nå mindre hest og småfe på garden, mens kutalet ser ut til å ha gått opp. Held me oss til matrikkelen, var det 40% meir husdyr på garden nå enn om lag 1620. Men talet på familiar på garden var dobla.

	Det neste hundreåret gjekk utviklinga andre vegen. Dyretalet steig med 20% fram til 1723 og haldt seg der i meir enn hundre år. Og det blei ikkje fleire folk på garden. Åkrane på garden blei mindre, så gjennom heile 1700-talet dominerte februket. Kvar av dei fire bøndene hadde nå 1 hest, mellom 5 og 10 kyr og nokre ganske få sauer. I matrikkelen frå 1723 er det gitt opp nesten 60 sauer på garden, men av skifta frå denne tida veit me at dei fire Frøylands-karane stort sett hadde mindre enn 10 sauer kvar.		Det neste hundreåret gjekk utviklinga andre vegen. Dyretalet steig med 20% fram til 1723 og haldt seg der i meir enn hundre år. Og det blei ikkje fleire folk på garden. Åkrane på garden blei mindre, så gjennom heile 1700-talet dominerte februket. Kvar av dei fire bøndene hadde nå 1 hest, mellom 5 og 10 kyr og nokre ganske få sauer. I matrikkelen frå 1723 er det gitt opp nesten 60 sauer på garden, men av skifta frå denne tida veit me at dei fire Frøylands-karane stort sett hadde mindre enn 10 sauer kvar.
Linje 93:		Linje 93:
	Elias Frøiland, som budde på Frøyland frå tidleg på 1900-talet, var på sildefiske ute ved [[Karmøy]] to vintrar. Det fyrste året gjorde han det så godt at han tjente kr 4 000. Året etter var utbyttet mindre, men han hadde likevel nok til å bygga ny løe for det han la seg opp på desse to vintrane. Løa som han fekk bygd i 1913, kom på kr 4 800. Til samanlikning kosta garden 6 000 kroner i 1907. Det fortel noko om kor mykje fisket betydde.<ref>Opplyst av Olav Utvik, som hadde det frå Henrikke, enka etter Elias.</ref>		Elias Frøiland, som budde på Frøyland frå tidleg på 1900-talet, var på sildefiske ute ved [[Karmøy]] to vintrar. Det fyrste året gjorde han det så godt at han tjente kr 4 000. Året etter var utbyttet mindre, men han hadde likevel nok til å bygga ny løe for det han la seg opp på desse to vintrane. Løa som han fekk bygd i 1913, kom på kr 4 800. Til samanlikning kosta garden 6 000 kroner i 1907. Det fortel noko om kor mykje fisket betydde.<ref>Opplyst av Olav Utvik, som hadde det frå Henrikke, enka etter Elias.</ref>

	Den viktigaste attåtnæringa for bøndene på Frøyland var likevel kvernbruka dei hadde nedetter Frøylandsbekken. Allerede ~~omlag~~ 1620 stod det ei kvern her, og dei to oppsittarane som då var på garden, eigde ein halvdel kvar i henne. I 1661 var her «Toe goede Quernestede», og i 1723 får me vita at det då var «4 Gaardsqverne» her. Av skiftematerialet går det fram at det på 1700-talet høyrde ei kvern til kvart av dei fire bruka på garden, og ~~omlag~~ 1800 var det aukt til to kvernar på eit par av gardsbruka. Landkommisjonen i 1661 seier om desse kvernane på Frøyland at dei var «til nogen fordeel», det vil seia at bøndene tjente pengar på dei. Me har her å gjera med meir enn vanlege gardskvernar. Ved Jordavgifta i 1802 blir det uttrykt sånn: Garden "har fordeelagtig Qværnebrug".		Den viktigaste attåtnæringa for bøndene på Frøyland var likevel kvernbruka dei hadde nedetter Frøylandsbekken. Allerede om lag 1620 stod det ei kvern her, og dei to oppsittarane som då var på garden, eigde ein halvdel kvar i henne. I 1661 var her «Toe goede Quernestede», og i 1723 får me vita at det då var «4 Gaardsqverne» her. Av skiftematerialet går det fram at det på 1700-talet høyrde ei kvern til kvart av dei fire bruka på garden, og om lag 1800 var det aukt til to kvernar på eit par av gardsbruka. Landkommisjonen i 1661 seier om desse kvernane på Frøyland at dei var «til nogen fordeel», det vil seia at bøndene tjente pengar på dei. Me har her å gjera med meir enn vanlege gardskvernar. Ved Jordavgifta i 1802 blir det uttrykt sånn: Garden "har fordeelagtig Qværnebrug".

	Borgarane i Stavanger hadde, heilt frå mellomalderen, hatt rett på å driva all handel og næringsvirksomhet i byen og distriktet rundt. Nå mol bøndene på Frøyland ikkje bare sitt eige korn, men dreiv kvernhusvirksomhet med maling for andre. Dermed kunne dei komma i konflikt med desse gamle byprivilegiane, og dei måtte møta opp på rådstova i Stavanger og få løyve til «å holde åpne kverner». I 1690 og 1703 blir det nemnt bønder frå Frøyland som er i Stavanger og må avlegga «kverned». Etter et blei dei «antagne møllere for byens innbyggere».<ref>Sjå ''Samlinger til Stavangers historie'', band 3, side 117 og 199.</ref> Nå var Frøylandskarane blitt eit viktig og nødvendig ledd i mjølforsyninga for byen. Heilt opp til slutten av forrige hundreår dreiv bøndene her ein vel organisert virksomhet nede med åna. Dei henta korn hos faste oppkjøparar i Stavanger, rodde eller segla dette heim i melderbåtane sine, mol det og frakta det ut igjen til mottakarane i byen.		Borgarane i Stavanger hadde, heilt frå mellomalderen, hatt rett på å driva all handel og næringsvirksomhet i byen og distriktet rundt. Nå mol bøndene på Frøyland ikkje bare sitt eige korn, men dreiv kvernhusvirksomhet med maling for andre. Dermed kunne dei komma i konflikt med desse gamle byprivilegiane, og dei måtte møta opp på rådstova i Stavanger og få løyve til «å holde åpne kverner». I 1690 og 1703 blir det nemnt bønder frå Frøyland som er i Stavanger og må avlegga «kverned». Etter et blei dei «antagne møllere for byens innbyggere».<ref>Sjå ''Samlinger til Stavangers historie'', band 3, side 117 og 199.</ref> Nå var Frøylandskarane blitt eit viktig og nødvendig ledd i mjølforsyninga for byen. Heilt opp til slutten av forrige hundreår dreiv bøndene her ein vel organisert virksomhet nede med åna. Dei henta korn hos faste oppkjøparar i Stavanger, rodde eller segla dette heim i melderbåtane sine, mol det og frakta det ut igjen til mottakarane i byen.
Linje 117:		Linje 117:
	Den neste som me veit eigde i Frøyland var Sigrid Sigurdsdotter. Med samtykke av mannen sin, Jon Torlaksson, selde ho i 1405 det ho eigde i garden til Hallvard Torgilsson. Han gav 8 forngilde merker for dette, og etter vanleg pris på den tida kan det ha svart til 3-4 månadsmatsbol i høgmellomalderskyld.<ref>Sjå Kåre Lunden, ''Korn og kaup'', side 88 og 245.</ref> Dei 3-4 månadsmatsbol var halvdelen av eit gjennomsnittleg gardsbruk. Sigrid Sigurdsdotter. var kanskje dotter til Sigurd Ogmundsson frå 1360-åra. Ellers hadde Gyrid Ingemundsdotter. også ei dotter som heitte Sigrid.		Den neste som me veit eigde i Frøyland var Sigrid Sigurdsdotter. Med samtykke av mannen sin, Jon Torlaksson, selde ho i 1405 det ho eigde i garden til Hallvard Torgilsson. Han gav 8 forngilde merker for dette, og etter vanleg pris på den tida kan det ha svart til 3-4 månadsmatsbol i høgmellomalderskyld.<ref>Sjå Kåre Lunden, ''Korn og kaup'', side 88 og 245.</ref> Dei 3-4 månadsmatsbol var halvdelen av eit gjennomsnittleg gardsbruk. Sigrid Sigurdsdotter. var kanskje dotter til Sigurd Ogmundsson frå 1360-åra. Ellers hadde Gyrid Ingemundsdotter. også ei dotter som heitte Sigrid.

	Ombudsmannen ved kyrkja i Randaberg, Bratt Bergulvsson, eigde 1/2 mannsverk i Frøyland. Denne parten fekk Hallvard Torgilsson også kjøpa i 1415. Namnet Bratt blei brukt i ei Stavanger-slekt på 1300-talet,<ref>sjå Knut Helle, ''Stavanger : fra våg til by'', side 151 og 174.</ref> mens Bergulvnamnet meir peiker mot Agder. Ifylgje Asgaut Steinnes svarer 1 mannsverk på 1400-talet til ~~omlag~~ 1 1/2 pund korn landskyld i 1600-åra.<ref>Sjå Steinnes, ''Ætt og Heim'' 1969, side 52.</ref> Landskylda av heile Frøyland var 3 pund korn på 1600-talet. Heile garden skulle då ha vore på 2 mannsverk på 1400-talet. Hallvard Torgilsson kjøpte altså (i 1405 og 1415) til saman bortimot halve Frøyland.		Ombudsmannen ved kyrkja i Randaberg, Bratt Bergulvsson, eigde 1/2 mannsverk i Frøyland. Denne parten fekk Hallvard Torgilsson også kjøpa i 1415. Namnet Bratt blei brukt i ei Stavanger-slekt på 1300-talet,<ref>sjå Knut Helle, ''Stavanger : fra våg til by'', side 151 og 174.</ref> mens Bergulvnamnet meir peiker mot Agder. Ifylgje Asgaut Steinnes svarer 1 mannsverk på 1400-talet til om lag 1 1/2 pund korn landskyld i 1600-åra.<ref>Sjå Steinnes, ''Ætt og Heim'' 1969, side 52.</ref> Landskylda av heile Frøyland var 3 pund korn på 1600-talet. Heile garden skulle då ha vore på 2 mannsverk på 1400-talet. Hallvard Torgilsson kjøpte altså (i 1405 og 1415) til saman bortimot halve Frøyland.

	I seinmellomalderen høyrer me altså om fleire privatpersonar som eigde partar i Frøyland. Og ennå ved begynnelsen av 1400-talet var det ein privatmann som sat med ein vesentleg del av garden. Men så har det skjedd noko, for heile garden kom i geistleg eige. Ein av dei tidlegare eigarane var prest og medlem av domkapitelet i Stavanger. Og det var nettopp kapitelet som sidan stod som eigar av Frøyland. Garden er med blant kapitelsgodset ca. 1590 og ca. 1620, men det må ha vore før reformasjonen at dei geistlege fekk tak i garden. Me veit ikkje kva som kan ha hendt, men Hallvard Torgilsson sine etterkomarar blei verande på garden. Og dei var velståande også.		I seinmellomalderen høyrer me altså om fleire privatpersonar som eigde partar i Frøyland. Og ennå ved begynnelsen av 1400-talet var det ein privatmann som sat med ein vesentleg del av garden. Men så har det skjedd noko, for heile garden kom i geistleg eige. Ein av dei tidlegare eigarane var prest og medlem av domkapitelet i Stavanger. Og det var nettopp kapitelet som sidan stod som eigar av Frøyland. Garden er med blant kapitelsgodset ca. 1590 og ca. 1620, men det må ha vore før reformasjonen at dei geistlege fekk tak i garden. Me veit ikkje kva som kan ha hendt, men Hallvard Torgilsson sine etterkomarar blei verande på garden. Og dei var velståande også.

Cnyborgbot: Robot: Satte tilbake til versjon 2696889 av Inger-Sigrun Slagstad Vik 9. oktober 2025 12:52:22

2026-04-09T09:05:22Z

Robot: Satte tilbake til versjon 2696889 av Inger-Sigrun Slagstad Vik 9. oktober 2025 12:52:22

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 9. apr. 2026 kl. 09:05
Linje 79:		Linje 79:
	=== Husdyrhaldet ===		=== Husdyrhaldet ===

	Det blei reist straffesak mot den eine bonden på ~~Frøylandom lag1620~~. Då blei heile buet hans gjennomgått, og me får dermed greie på buskapen hans. Han hadde 2 hestar, 6 kyr, 2-3 ungdyr og 20 sauer og geiter. Me legg merke til at han hadde mykje hest og småfe. Det var bare to bønder på Frøyland den gongen og dei brukte like stor del av garden, den andre karen har vel då hatt ein nokonlunde tilsvarande buskap. Midt på 1600-talet er det to kjelder med tal på husdyr. Den eine er ei skatteliste frå 1657 ("Kvegskatten"), den andre er matrikkelen i 1668. Ifylgje kvegskatten var det ikkje meir dyr på Frøyland enn 1 hest, 13 kyr og 15 sauer og geiter, mens matrikkelen 11 år seinare har 3 hestar og 30 kyr og her blir det ikkje nemnt småfe. Nå budde det tre-fire bønder på garden så tala frå 1657 virkar svært låge, me må stola meir på matrikkelen sine opplysningar. I forhold til tidlegare i hundreåret var det nå mindre hest og småfe på garden, mens kutalet ser ut til å ha gått opp. Held me oss til matrikkelen, var det 40% meir husdyr på garden nå ~~ennom lag1620~~. Men talet på familiar på garden var dobla.		Det blei reist straffesak mot den eine bonden på Frøyland omlag 1620. Då blei heile buet hans gjennomgått, og me får dermed greie på buskapen hans. Han hadde 2 hestar, 6 kyr, 2-3 ungdyr og 20 sauer og geiter. Me legg merke til at han hadde mykje hest og småfe. Det var bare to bønder på Frøyland den gongen og dei brukte like stor del av garden, den andre karen har vel då hatt ein nokonlunde tilsvarande buskap. Midt på 1600-talet er det to kjelder med tal på husdyr. Den eine er ei skatteliste frå 1657 ("Kvegskatten"), den andre er matrikkelen i 1668. Ifylgje kvegskatten var det ikkje meir dyr på Frøyland enn 1 hest, 13 kyr og 15 sauer og geiter, mens matrikkelen 11 år seinare har 3 hestar og 30 kyr og her blir det ikkje nemnt småfe. Nå budde det tre-fire bønder på garden så tala frå 1657 virkar svært låge, me må stola meir på matrikkelen sine opplysningar. I forhold til tidlegare i hundreåret var det nå mindre hest og småfe på garden, mens kutalet ser ut til å ha gått opp. Held me oss til matrikkelen, var det 40% meir husdyr på garden nå enn omlag 1620. Men talet på familiar på garden var dobla.

	Det neste hundreåret gjekk utviklinga andre vegen. Dyretalet steig med 20% fram til 1723 og haldt seg der i meir enn hundre år. Og det blei ikkje fleire folk på garden. Åkrane på garden blei mindre, så gjennom heile 1700-talet dominerte februket. Kvar av dei fire bøndene hadde nå 1 hest, mellom 5 og 10 kyr og nokre ganske få sauer. I matrikkelen frå 1723 er det gitt opp nesten 60 sauer på garden, men av skifta frå denne tida veit me at dei fire Frøylands-karane stort sett hadde mindre enn 10 sauer kvar.		Det neste hundreåret gjekk utviklinga andre vegen. Dyretalet steig med 20% fram til 1723 og haldt seg der i meir enn hundre år. Og det blei ikkje fleire folk på garden. Åkrane på garden blei mindre, så gjennom heile 1700-talet dominerte februket. Kvar av dei fire bøndene hadde nå 1 hest, mellom 5 og 10 kyr og nokre ganske få sauer. I matrikkelen frå 1723 er det gitt opp nesten 60 sauer på garden, men av skifta frå denne tida veit me at dei fire Frøylands-karane stort sett hadde mindre enn 10 sauer kvar.
Linje 93:		Linje 93:
	Elias Frøiland, som budde på Frøyland frå tidleg på 1900-talet, var på sildefiske ute ved [[Karmøy]] to vintrar. Det fyrste året gjorde han det så godt at han tjente kr 4 000. Året etter var utbyttet mindre, men han hadde likevel nok til å bygga ny løe for det han la seg opp på desse to vintrane. Løa som han fekk bygd i 1913, kom på kr 4 800. Til samanlikning kosta garden 6 000 kroner i 1907. Det fortel noko om kor mykje fisket betydde.<ref>Opplyst av Olav Utvik, som hadde det frå Henrikke, enka etter Elias.</ref>		Elias Frøiland, som budde på Frøyland frå tidleg på 1900-talet, var på sildefiske ute ved [[Karmøy]] to vintrar. Det fyrste året gjorde han det så godt at han tjente kr 4 000. Året etter var utbyttet mindre, men han hadde likevel nok til å bygga ny løe for det han la seg opp på desse to vintrane. Løa som han fekk bygd i 1913, kom på kr 4 800. Til samanlikning kosta garden 6 000 kroner i 1907. Det fortel noko om kor mykje fisket betydde.<ref>Opplyst av Olav Utvik, som hadde det frå Henrikke, enka etter Elias.</ref>

	Den viktigaste attåtnæringa for bøndene på Frøyland var likevel kvernbruka dei hadde nedetter Frøylandsbekken. ~~Alleredeom lag1620~~ stod det ei kvern her, og dei to oppsittarane som då var på garden, eigde ein halvdel kvar i henne. I 1661 var her «Toe goede Quernestede», og i 1723 får me vita at det då var «4 Gaardsqverne» her. Av skiftematerialet går det fram at det på 1700-talet høyrde ei kvern til kvart av dei fire bruka på garden, ~~ogom lag1800~~ var det aukt til to kvernar på eit par av gardsbruka. Landkommisjonen i 1661 seier om desse kvernane på Frøyland at dei var «til nogen fordeel», det vil seia at bøndene tjente pengar på dei. Me har her å gjera med meir enn vanlege gardskvernar. Ved Jordavgifta i 1802 blir det uttrykt sånn: Garden "har fordeelagtig Qværnebrug".		Den viktigaste attåtnæringa for bøndene på Frøyland var likevel kvernbruka dei hadde nedetter Frøylandsbekken. Allerede omlag 1620 stod det ei kvern her, og dei to oppsittarane som då var på garden, eigde ein halvdel kvar i henne. I 1661 var her «Toe goede Quernestede», og i 1723 får me vita at det då var «4 Gaardsqverne» her. Av skiftematerialet går det fram at det på 1700-talet høyrde ei kvern til kvart av dei fire bruka på garden, og omlag 1800 var det aukt til to kvernar på eit par av gardsbruka. Landkommisjonen i 1661 seier om desse kvernane på Frøyland at dei var «til nogen fordeel», det vil seia at bøndene tjente pengar på dei. Me har her å gjera med meir enn vanlege gardskvernar. Ved Jordavgifta i 1802 blir det uttrykt sånn: Garden "har fordeelagtig Qværnebrug".

	Borgarane i Stavanger hadde, heilt frå mellomalderen, hatt rett på å driva all handel og næringsvirksomhet i byen og distriktet rundt. Nå mol bøndene på Frøyland ikkje bare sitt eige korn, men dreiv kvernhusvirksomhet med maling for andre. Dermed kunne dei komma i konflikt med desse gamle byprivilegiane, og dei måtte møta opp på rådstova i Stavanger og få løyve til «å holde åpne kverner». I 1690 og 1703 blir det nemnt bønder frå Frøyland som er i Stavanger og må avlegga «kverned». Etter et blei dei «antagne møllere for byens innbyggere».<ref>Sjå ''Samlinger til Stavangers historie'', band 3, side 117 og 199.</ref> Nå var Frøylandskarane blitt eit viktig og nødvendig ledd i mjølforsyninga for byen. Heilt opp til slutten av forrige hundreår dreiv bøndene her ein vel organisert virksomhet nede med åna. Dei henta korn hos faste oppkjøparar i Stavanger, rodde eller segla dette heim i melderbåtane sine, mol det og frakta det ut igjen til mottakarane i byen.		Borgarane i Stavanger hadde, heilt frå mellomalderen, hatt rett på å driva all handel og næringsvirksomhet i byen og distriktet rundt. Nå mol bøndene på Frøyland ikkje bare sitt eige korn, men dreiv kvernhusvirksomhet med maling for andre. Dermed kunne dei komma i konflikt med desse gamle byprivilegiane, og dei måtte møta opp på rådstova i Stavanger og få løyve til «å holde åpne kverner». I 1690 og 1703 blir det nemnt bønder frå Frøyland som er i Stavanger og må avlegga «kverned». Etter et blei dei «antagne møllere for byens innbyggere».<ref>Sjå ''Samlinger til Stavangers historie'', band 3, side 117 og 199.</ref> Nå var Frøylandskarane blitt eit viktig og nødvendig ledd i mjølforsyninga for byen. Heilt opp til slutten av forrige hundreår dreiv bøndene her ein vel organisert virksomhet nede med åna. Dei henta korn hos faste oppkjøparar i Stavanger, rodde eller segla dette heim i melderbåtane sine, mol det og frakta det ut igjen til mottakarane i byen.
Linje 117:		Linje 117:
	Den neste som me veit eigde i Frøyland var Sigrid Sigurdsdotter. Med samtykke av mannen sin, Jon Torlaksson, selde ho i 1405 det ho eigde i garden til Hallvard Torgilsson. Han gav 8 forngilde merker for dette, og etter vanleg pris på den tida kan det ha svart til 3-4 månadsmatsbol i høgmellomalderskyld.<ref>Sjå Kåre Lunden, ''Korn og kaup'', side 88 og 245.</ref> Dei 3-4 månadsmatsbol var halvdelen av eit gjennomsnittleg gardsbruk. Sigrid Sigurdsdotter. var kanskje dotter til Sigurd Ogmundsson frå 1360-åra. Ellers hadde Gyrid Ingemundsdotter. også ei dotter som heitte Sigrid.		Den neste som me veit eigde i Frøyland var Sigrid Sigurdsdotter. Med samtykke av mannen sin, Jon Torlaksson, selde ho i 1405 det ho eigde i garden til Hallvard Torgilsson. Han gav 8 forngilde merker for dette, og etter vanleg pris på den tida kan det ha svart til 3-4 månadsmatsbol i høgmellomalderskyld.<ref>Sjå Kåre Lunden, ''Korn og kaup'', side 88 og 245.</ref> Dei 3-4 månadsmatsbol var halvdelen av eit gjennomsnittleg gardsbruk. Sigrid Sigurdsdotter. var kanskje dotter til Sigurd Ogmundsson frå 1360-åra. Ellers hadde Gyrid Ingemundsdotter. også ei dotter som heitte Sigrid.

	Ombudsmannen ved kyrkja i Randaberg, Bratt Bergulvsson, eigde 1/2 mannsverk i Frøyland. Denne parten fekk Hallvard Torgilsson også kjøpa i 1415. Namnet Bratt blei brukt i ei Stavanger-slekt på 1300-talet,<ref>sjå Knut Helle, ''Stavanger : fra våg til by'', side 151 og 174.</ref> mens Bergulvnamnet meir peiker mot Agder. Ifylgje Asgaut Steinnes svarer 1 mannsverk på 1400-talet ~~tilom lag1~~ 1/2 pund korn landskyld i 1600-åra.<ref>Sjå Steinnes, ''Ætt og Heim'' 1969, side 52.</ref> Landskylda av heile Frøyland var 3 pund korn på 1600-talet. Heile garden skulle då ha vore på 2 mannsverk på 1400-talet. Hallvard Torgilsson kjøpte altså (i 1405 og 1415) til saman bortimot halve Frøyland.		Ombudsmannen ved kyrkja i Randaberg, Bratt Bergulvsson, eigde 1/2 mannsverk i Frøyland. Denne parten fekk Hallvard Torgilsson også kjøpa i 1415. Namnet Bratt blei brukt i ei Stavanger-slekt på 1300-talet,<ref>sjå Knut Helle, ''Stavanger : fra våg til by'', side 151 og 174.</ref> mens Bergulvnamnet meir peiker mot Agder. Ifylgje Asgaut Steinnes svarer 1 mannsverk på 1400-talet til omlag 1 1/2 pund korn landskyld i 1600-åra.<ref>Sjå Steinnes, ''Ætt og Heim'' 1969, side 52.</ref> Landskylda av heile Frøyland var 3 pund korn på 1600-talet. Heile garden skulle då ha vore på 2 mannsverk på 1400-talet. Hallvard Torgilsson kjøpte altså (i 1405 og 1415) til saman bortimot halve Frøyland.

	I seinmellomalderen høyrer me altså om fleire privatpersonar som eigde partar i Frøyland. Og ennå ved begynnelsen av 1400-talet var det ein privatmann som sat med ein vesentleg del av garden. Men så har det skjedd noko, for heile garden kom i geistleg eige. Ein av dei tidlegare eigarane var prest og medlem av domkapitelet i Stavanger. Og det var nettopp kapitelet som sidan stod som eigar av Frøyland. Garden er med blant kapitelsgodset ca. 1590 og ca. 1620, men det må ha vore før reformasjonen at dei geistlege fekk tak i garden. Me veit ikkje kva som kan ha hendt, men Hallvard Torgilsson sine etterkomarar blei verande på garden. Og dei var velståande også.		I seinmellomalderen høyrer me altså om fleire privatpersonar som eigde partar i Frøyland. Og ennå ved begynnelsen av 1400-talet var det ein privatmann som sat med ein vesentleg del av garden. Men så har det skjedd noko, for heile garden kom i geistleg eige. Ein av dei tidlegare eigarane var prest og medlem av domkapitelet i Stavanger. Og det var nettopp kapitelet som sidan stod som eigar av Frøyland. Garden er med blant kapitelsgodset ca. 1590 og ca. 1620, men det må ha vore før reformasjonen at dei geistlege fekk tak i garden. Me veit ikkje kva som kan ha hendt, men Hallvard Torgilsson sine etterkomarar blei verande på garden. Og dei var velståande også.

Cnyborg: Teksterstatting – « omlag » til «om lag»

2026-04-09T08:03:45Z

Teksterstatting – « omlag » til «om lag»

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 9. apr. 2026 kl. 08:03
Linje 79:		Linje 79:
	=== Husdyrhaldet ===		=== Husdyrhaldet ===

	Det blei reist straffesak mot den eine bonden på ~~Frøyland omlag 1620~~. Då blei heile buet hans gjennomgått, og me får dermed greie på buskapen hans. Han hadde 2 hestar, 6 kyr, 2-3 ungdyr og 20 sauer og geiter. Me legg merke til at han hadde mykje hest og småfe. Det var bare to bønder på Frøyland den gongen og dei brukte like stor del av garden, den andre karen har vel då hatt ein nokonlunde tilsvarande buskap. Midt på 1600-talet er det to kjelder med tal på husdyr. Den eine er ei skatteliste frå 1657 ("Kvegskatten"), den andre er matrikkelen i 1668. Ifylgje kvegskatten var det ikkje meir dyr på Frøyland enn 1 hest, 13 kyr og 15 sauer og geiter, mens matrikkelen 11 år seinare har 3 hestar og 30 kyr og her blir det ikkje nemnt småfe. Nå budde det tre-fire bønder på garden så tala frå 1657 virkar svært låge, me må stola meir på matrikkelen sine opplysningar. I forhold til tidlegare i hundreåret var det nå mindre hest og småfe på garden, mens kutalet ser ut til å ha gått opp. Held me oss til matrikkelen, var det 40% meir husdyr på garden nå ~~enn omlag 1620~~. Men talet på familiar på garden var dobla.		Det blei reist straffesak mot den eine bonden på Frøylandom lag1620. Då blei heile buet hans gjennomgått, og me får dermed greie på buskapen hans. Han hadde 2 hestar, 6 kyr, 2-3 ungdyr og 20 sauer og geiter. Me legg merke til at han hadde mykje hest og småfe. Det var bare to bønder på Frøyland den gongen og dei brukte like stor del av garden, den andre karen har vel då hatt ein nokonlunde tilsvarande buskap. Midt på 1600-talet er det to kjelder med tal på husdyr. Den eine er ei skatteliste frå 1657 ("Kvegskatten"), den andre er matrikkelen i 1668. Ifylgje kvegskatten var det ikkje meir dyr på Frøyland enn 1 hest, 13 kyr og 15 sauer og geiter, mens matrikkelen 11 år seinare har 3 hestar og 30 kyr og her blir det ikkje nemnt småfe. Nå budde det tre-fire bønder på garden så tala frå 1657 virkar svært låge, me må stola meir på matrikkelen sine opplysningar. I forhold til tidlegare i hundreåret var det nå mindre hest og småfe på garden, mens kutalet ser ut til å ha gått opp. Held me oss til matrikkelen, var det 40% meir husdyr på garden nå ennom lag1620. Men talet på familiar på garden var dobla.

	Det neste hundreåret gjekk utviklinga andre vegen. Dyretalet steig med 20% fram til 1723 og haldt seg der i meir enn hundre år. Og det blei ikkje fleire folk på garden. Åkrane på garden blei mindre, så gjennom heile 1700-talet dominerte februket. Kvar av dei fire bøndene hadde nå 1 hest, mellom 5 og 10 kyr og nokre ganske få sauer. I matrikkelen frå 1723 er det gitt opp nesten 60 sauer på garden, men av skifta frå denne tida veit me at dei fire Frøylands-karane stort sett hadde mindre enn 10 sauer kvar.		Det neste hundreåret gjekk utviklinga andre vegen. Dyretalet steig med 20% fram til 1723 og haldt seg der i meir enn hundre år. Og det blei ikkje fleire folk på garden. Åkrane på garden blei mindre, så gjennom heile 1700-talet dominerte februket. Kvar av dei fire bøndene hadde nå 1 hest, mellom 5 og 10 kyr og nokre ganske få sauer. I matrikkelen frå 1723 er det gitt opp nesten 60 sauer på garden, men av skifta frå denne tida veit me at dei fire Frøylands-karane stort sett hadde mindre enn 10 sauer kvar.
Linje 93:		Linje 93:
	Elias Frøiland, som budde på Frøyland frå tidleg på 1900-talet, var på sildefiske ute ved [[Karmøy]] to vintrar. Det fyrste året gjorde han det så godt at han tjente kr 4 000. Året etter var utbyttet mindre, men han hadde likevel nok til å bygga ny løe for det han la seg opp på desse to vintrane. Løa som han fekk bygd i 1913, kom på kr 4 800. Til samanlikning kosta garden 6 000 kroner i 1907. Det fortel noko om kor mykje fisket betydde.<ref>Opplyst av Olav Utvik, som hadde det frå Henrikke, enka etter Elias.</ref>		Elias Frøiland, som budde på Frøyland frå tidleg på 1900-talet, var på sildefiske ute ved [[Karmøy]] to vintrar. Det fyrste året gjorde han det så godt at han tjente kr 4 000. Året etter var utbyttet mindre, men han hadde likevel nok til å bygga ny løe for det han la seg opp på desse to vintrane. Løa som han fekk bygd i 1913, kom på kr 4 800. Til samanlikning kosta garden 6 000 kroner i 1907. Det fortel noko om kor mykje fisket betydde.<ref>Opplyst av Olav Utvik, som hadde det frå Henrikke, enka etter Elias.</ref>

	Den viktigaste attåtnæringa for bøndene på Frøyland var likevel kvernbruka dei hadde nedetter Frøylandsbekken. ~~Allerede omlag 1620~~ stod det ei kvern her, og dei to oppsittarane som då var på garden, eigde ein halvdel kvar i henne. I 1661 var her «Toe goede Quernestede», og i 1723 får me vita at det då var «4 Gaardsqverne» her. Av skiftematerialet går det fram at det på 1700-talet høyrde ei kvern til kvart av dei fire bruka på garden, ~~og omlag 1800~~ var det aukt til to kvernar på eit par av gardsbruka. Landkommisjonen i 1661 seier om desse kvernane på Frøyland at dei var «til nogen fordeel», det vil seia at bøndene tjente pengar på dei. Me har her å gjera med meir enn vanlege gardskvernar. Ved Jordavgifta i 1802 blir det uttrykt sånn: Garden "har fordeelagtig Qværnebrug".		Den viktigaste attåtnæringa for bøndene på Frøyland var likevel kvernbruka dei hadde nedetter Frøylandsbekken. Alleredeom lag1620 stod det ei kvern her, og dei to oppsittarane som då var på garden, eigde ein halvdel kvar i henne. I 1661 var her «Toe goede Quernestede», og i 1723 får me vita at det då var «4 Gaardsqverne» her. Av skiftematerialet går det fram at det på 1700-talet høyrde ei kvern til kvart av dei fire bruka på garden, ogom lag1800 var det aukt til to kvernar på eit par av gardsbruka. Landkommisjonen i 1661 seier om desse kvernane på Frøyland at dei var «til nogen fordeel», det vil seia at bøndene tjente pengar på dei. Me har her å gjera med meir enn vanlege gardskvernar. Ved Jordavgifta i 1802 blir det uttrykt sånn: Garden "har fordeelagtig Qværnebrug".

	Borgarane i Stavanger hadde, heilt frå mellomalderen, hatt rett på å driva all handel og næringsvirksomhet i byen og distriktet rundt. Nå mol bøndene på Frøyland ikkje bare sitt eige korn, men dreiv kvernhusvirksomhet med maling for andre. Dermed kunne dei komma i konflikt med desse gamle byprivilegiane, og dei måtte møta opp på rådstova i Stavanger og få løyve til «å holde åpne kverner». I 1690 og 1703 blir det nemnt bønder frå Frøyland som er i Stavanger og må avlegga «kverned». Etter et blei dei «antagne møllere for byens innbyggere».<ref>Sjå ''Samlinger til Stavangers historie'', band 3, side 117 og 199.</ref> Nå var Frøylandskarane blitt eit viktig og nødvendig ledd i mjølforsyninga for byen. Heilt opp til slutten av forrige hundreår dreiv bøndene her ein vel organisert virksomhet nede med åna. Dei henta korn hos faste oppkjøparar i Stavanger, rodde eller segla dette heim i melderbåtane sine, mol det og frakta det ut igjen til mottakarane i byen.		Borgarane i Stavanger hadde, heilt frå mellomalderen, hatt rett på å driva all handel og næringsvirksomhet i byen og distriktet rundt. Nå mol bøndene på Frøyland ikkje bare sitt eige korn, men dreiv kvernhusvirksomhet med maling for andre. Dermed kunne dei komma i konflikt med desse gamle byprivilegiane, og dei måtte møta opp på rådstova i Stavanger og få løyve til «å holde åpne kverner». I 1690 og 1703 blir det nemnt bønder frå Frøyland som er i Stavanger og må avlegga «kverned». Etter et blei dei «antagne møllere for byens innbyggere».<ref>Sjå ''Samlinger til Stavangers historie'', band 3, side 117 og 199.</ref> Nå var Frøylandskarane blitt eit viktig og nødvendig ledd i mjølforsyninga for byen. Heilt opp til slutten av forrige hundreår dreiv bøndene her ein vel organisert virksomhet nede med åna. Dei henta korn hos faste oppkjøparar i Stavanger, rodde eller segla dette heim i melderbåtane sine, mol det og frakta det ut igjen til mottakarane i byen.
Linje 117:		Linje 117:
	Den neste som me veit eigde i Frøyland var Sigrid Sigurdsdotter. Med samtykke av mannen sin, Jon Torlaksson, selde ho i 1405 det ho eigde i garden til Hallvard Torgilsson. Han gav 8 forngilde merker for dette, og etter vanleg pris på den tida kan det ha svart til 3-4 månadsmatsbol i høgmellomalderskyld.<ref>Sjå Kåre Lunden, ''Korn og kaup'', side 88 og 245.</ref> Dei 3-4 månadsmatsbol var halvdelen av eit gjennomsnittleg gardsbruk. Sigrid Sigurdsdotter. var kanskje dotter til Sigurd Ogmundsson frå 1360-åra. Ellers hadde Gyrid Ingemundsdotter. også ei dotter som heitte Sigrid.		Den neste som me veit eigde i Frøyland var Sigrid Sigurdsdotter. Med samtykke av mannen sin, Jon Torlaksson, selde ho i 1405 det ho eigde i garden til Hallvard Torgilsson. Han gav 8 forngilde merker for dette, og etter vanleg pris på den tida kan det ha svart til 3-4 månadsmatsbol i høgmellomalderskyld.<ref>Sjå Kåre Lunden, ''Korn og kaup'', side 88 og 245.</ref> Dei 3-4 månadsmatsbol var halvdelen av eit gjennomsnittleg gardsbruk. Sigrid Sigurdsdotter. var kanskje dotter til Sigurd Ogmundsson frå 1360-åra. Ellers hadde Gyrid Ingemundsdotter. også ei dotter som heitte Sigrid.

	Ombudsmannen ved kyrkja i Randaberg, Bratt Bergulvsson, eigde 1/2 mannsverk i Frøyland. Denne parten fekk Hallvard Torgilsson også kjøpa i 1415. Namnet Bratt blei brukt i ei Stavanger-slekt på 1300-talet,<ref>sjå Knut Helle, ''Stavanger : fra våg til by'', side 151 og 174.</ref> mens Bergulvnamnet meir peiker mot Agder. Ifylgje Asgaut Steinnes svarer 1 mannsverk på 1400-talet ~~til omlag 1~~ 1/2 pund korn landskyld i 1600-åra.<ref>Sjå Steinnes, ''Ætt og Heim'' 1969, side 52.</ref> Landskylda av heile Frøyland var 3 pund korn på 1600-talet. Heile garden skulle då ha vore på 2 mannsverk på 1400-talet. Hallvard Torgilsson kjøpte altså (i 1405 og 1415) til saman bortimot halve Frøyland.		Ombudsmannen ved kyrkja i Randaberg, Bratt Bergulvsson, eigde 1/2 mannsverk i Frøyland. Denne parten fekk Hallvard Torgilsson også kjøpa i 1415. Namnet Bratt blei brukt i ei Stavanger-slekt på 1300-talet,<ref>sjå Knut Helle, ''Stavanger : fra våg til by'', side 151 og 174.</ref> mens Bergulvnamnet meir peiker mot Agder. Ifylgje Asgaut Steinnes svarer 1 mannsverk på 1400-talet tilom lag1 1/2 pund korn landskyld i 1600-åra.<ref>Sjå Steinnes, ''Ætt og Heim'' 1969, side 52.</ref> Landskylda av heile Frøyland var 3 pund korn på 1600-talet. Heile garden skulle då ha vore på 2 mannsverk på 1400-talet. Hallvard Torgilsson kjøpte altså (i 1405 og 1415) til saman bortimot halve Frøyland.

	I seinmellomalderen høyrer me altså om fleire privatpersonar som eigde partar i Frøyland. Og ennå ved begynnelsen av 1400-talet var det ein privatmann som sat med ein vesentleg del av garden. Men så har det skjedd noko, for heile garden kom i geistleg eige. Ein av dei tidlegare eigarane var prest og medlem av domkapitelet i Stavanger. Og det var nettopp kapitelet som sidan stod som eigar av Frøyland. Garden er med blant kapitelsgodset ca. 1590 og ca. 1620, men det må ha vore før reformasjonen at dei geistlege fekk tak i garden. Me veit ikkje kva som kan ha hendt, men Hallvard Torgilsson sine etterkomarar blei verande på garden. Og dei var velståande også.		I seinmellomalderen høyrer me altså om fleire privatpersonar som eigde partar i Frøyland. Og ennå ved begynnelsen av 1400-talet var det ein privatmann som sat med ein vesentleg del av garden. Men så har det skjedd noko, for heile garden kom i geistleg eige. Ein av dei tidlegare eigarane var prest og medlem av domkapitelet i Stavanger. Og det var nettopp kapitelet som sidan stod som eigar av Frøyland. Garden er med blant kapitelsgodset ca. 1590 og ca. 1620, men det må ha vore før reformasjonen at dei geistlege fekk tak i garden. Me veit ikkje kva som kan ha hendt, men Hallvard Torgilsson sine etterkomarar blei verande på garden. Og dei var velståande også.

Inger-Sigrun Slagstad Vik: Lagt lenke til Frøylandsvatnet

2025-10-09T12:52:22Z

Lagt lenke til Frøylandsvatnet

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 9. okt. 2025 kl. 12:52
Linje 20:		Linje 20:
	}}		}}

	'''[[Frøyland (Sandnes gnr. 102)\|Frøyland]]''' er ein matrikkelgard i [[Sandnes kommune]]. Han har gnr. 102, og hadde tidlegare gnr. 38 i [[Hetland kommune\|Hetland herad]]. Frøyland ligg høgt og fritt på bakkane oppføre Hommersåk. Garden ligg også ein heil del høgare enn Riska. Tunet på Frøyland ligg 65 meter over havet. Sett frå øvre bygda, frå [[Skjørestad (Sandnes gnr. 107)\|Skjørestad]], ligg dei gamle gårdshusa på Frøyland på ein rund høyde opp av myrane i sør og opp frå vatnet. Innmarka ligg i den nordre enden av gardsområdet og strekker seg ned mot Frøylandsvatnet. Utmarka er delt på to områder, i sør heiane og myrane, og i aust fjellet på den andre sida av Frøylandsvatnet Maudlandsdalen. Frøyland grenser i nord mot [[Hommarsåk (Sandnes gnr. 101)\|Hommarsåk]] og [[Hetland (Sandnes gnr. 100)\|Hetland]], i aust mot [[Maudland (Sandnes gnr. 99)\|Maudland]] og [[Brathetland (Sandnes gnr. 83)\|Brathetland]] i Høle, i sør mot Bjelland og i vest mot [[Jødestad (Sandnes gnr. 108)\|Jødestad]] og [[Riska (Sandnes gnr. 109)\|Riska]]. Der Frøyland, Riska og Hommersåk møtest i Kydnamyrå kallest det Stabsto.		'''[[Frøyland (Sandnes gnr. 102)\|Frøyland]]''' er ein matrikkelgard i [[Sandnes kommune]]. Han har gnr. 102, og hadde tidlegare gnr. 38 i [[Hetland kommune\|Hetland herad]]. Frøyland ligg høgt og fritt på bakkane oppføre Hommersåk. Garden ligg også ein heil del høgare enn Riska. Tunet på Frøyland ligg 65 meter over havet. Sett frå øvre bygda, frå [[Skjørestad (Sandnes gnr. 107)\|Skjørestad]], ligg dei gamle gårdshusa på Frøyland på ein rund høyde opp av myrane i sør og opp frå vatnet. Innmarka ligg i den nordre enden av gardsområdet og strekker seg ned mot [[Frøylandsvatnet (Sandnes)\|Frøylandsvatnet]]. Utmarka er delt på to områder, i sør heiane og myrane, og i aust fjellet på den andre sida av Frøylandsvatnet Maudlandsdalen. Frøyland grenser i nord mot [[Hommarsåk (Sandnes gnr. 101)\|Hommarsåk]] og [[Hetland (Sandnes gnr. 100)\|Hetland]], i aust mot [[Maudland (Sandnes gnr. 99)\|Maudland]] og [[Brathetland (Sandnes gnr. 83)\|Brathetland]] i Høle, i sør mot Bjelland og i vest mot [[Jødestad (Sandnes gnr. 108)\|Jødestad]] og [[Riska (Sandnes gnr. 109)\|Riska]]. Der Frøyland, Riska og Hommersåk møtest i Kydnamyrå kallest det Stabsto.

	== Gardsnamnet ==		== Gardsnamnet ==

Aslak Kittelsen på 4. jul. 2025 kl. 11:48

2025-07-04T11:48:22Z

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 4. jul. 2025 kl. 11:48
Linje 170:		Linje 170:
	[[Kategori:Riska]]		[[Kategori:Riska]]
	{{nn}}		{{nn}}
			{{vedlikehold Sandnes}}