Gunnar - Sideversjonshistorikk

Cnyborgbot: Robot: Erstatter mal: Norsk personnamnleksikon 2013

2024-10-18T08:00:14Z

Robot: Erstatter mal: Norsk personnamnleksikon 2013

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 18. okt. 2024 kl. 08:00
Linje 13:		Linje 13:
	==Litteratur og kjelder==		==Litteratur og kjelder==

	* {{Norsk personnamnleksikon 2013}}.		* Kruken, Kristoffer: ''Norsk personnamnleksikon''. Utg. Samlaget. Oslo. 2013. {{nb.no\|NBN:no-nb_digibok_2013071008093}}..

	[[Kategori:Personnavn]]		[[Kategori:Personnavn]]
	{{nn}}		{{nn}}

PaulVIF på 21. nov. 2022 kl. 13:28

2022-11-21T13:28:38Z

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 21. nov. 2022 kl. 13:28
Linje 5:		Linje 5:
	I eldre kjelder er det ofte skrive ''Gunder'', og patronymet Gundersen er vanlegare enn Gunnarsen. Forma ''Gunner'' vart òg nytte ein del. I folketeljingane frå 1900 og 1910 er det nokre som har forma ''Gunnard''. I [[Aust-Agder]] har ein vanleg uttale vore ''Gonnår'', men denne har sjeldan vore nytta i skrift. Namnet finst òg i andre germanske språkområde, mellom anna med den tyske forma ''Günther''. Det finst nokre få døme på fornorsking av den forma til ''Gunt(h)er''.		I eldre kjelder er det ofte skrive ''Gunder'', og patronymet Gundersen er vanlegare enn Gunnarsen. Forma ''Gunner'' vart òg nytte ein del. I folketeljingane frå 1900 og 1910 er det nokre som har forma ''Gunnard''. I [[Aust-Agder]] har ein vanleg uttale vore ''Gonnår'', men denne har sjeldan vore nytta i skrift. Namnet finst òg i andre germanske språkområde, mellom anna med den tyske forma ''Günther''. Det finst nokre få døme på fornorsking av den forma til ''Gunt(h)er''.

	Ein latinisert form, ''Gunnerius'', ''Gunerius'' eller ''Gunnerus'', er kjend frå 1700-talet. Den vart populær i første halvdelen av 1800-talet, særleg i [[Østfold]], [[Solør]], [[Akershus]], [[Aust-Agder]] og [[Trøndelag]]. Frå 1870-åra vart forma mindre populær, og etter 1940 er den sjeldan nytta. Formene Gunnarius og Gunnerus har stort sett overlappa kvarandre, med unntak av i Solør der Gunnerus var mest nytta. Gunnarus er òg nytta som etternamn av slekta etter stadsfysikus [[Erasmus Gunnarus]], sjå [[Gunnarus (slekt)]]. Gunerius kom truleg til fordi forma stemmer betre med uttale med trykk på andrestavinga.		Ein latinisert form, ''Gunnerius'', ''Gunerius'' eller ''Gunnerus'', er kjend frå 1700-talet. Den vart populær i første halvdelen av 1800-talet, særleg i [[Østfold]], [[Solør]], [[Akershus]], [[Aust-Agder]] og [[Trøndelag]]. Frå 1870-åra vart forma mindre populær, og etter 1940 er den sjeldan nytta. Formene Gunnarius og Gunnerus har stort sett overlappa kvarandre, med unntak av i Solør der Gunnerus var mest nytta. Gunnarus er òg nytta som etternamn av slekta etter [[stadsfysikus]] [[Erasmus Gunnarus]], sjå [[Gunnarus (slekt)]]. Gunerius kom truleg til fordi forma stemmer betre med uttale med trykk på andrestavinga.

	Kvinnenamnet ''Gunnarda'' eller ''Gunnharda'' er ikkje direkte avleia frå Gunnar, men vart nok ofte tolka som ei kvinneleg form av det namnet.		Kvinnenamnet ''Gunnarda'' eller ''Gunnharda'' er ikkje direkte avleia frå Gunnar, men vart nok ofte tolka som ei kvinneleg form av det namnet.

Cnyborg på 3. des. 2018 kl. 09:21

2018-12-03T09:21:00Z

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 3. des. 2018 kl. 09:21
Linje 15:		Linje 15:
	* {{Norsk personnamnleksikon 2013}}.		* {{Norsk personnamnleksikon 2013}}.

	[[Kategori:~~Personnnavn~~]]		[[Kategori:Personnavn]]
	{{nn}}		{{nn}}

Cnyborg: Ny side: '''Gunnar''' er eit mannsnamn som var mykje brukt i mellomalderen, og som har stått sterkt heilt fram til vår tid. Etter reformasjonen stod det særleg sterkt i Hedmark...

2018-12-03T09:20:44Z

Ny side: '''Gunnar''' er eit mannsnamn som var mykje brukt i mellomalderen, og som har stått sterkt heilt fram til vår tid. Etter reformasjonen stod det særleg sterkt i Hedmark...

Ny side

'''[[Gunnar]]''' er eit mannsnamn som var mykje brukt i [[mellomalderen]], og som har stått sterkt heilt fram til vår tid. Etter [[reformasjonen]] stod det særleg sterkt i [[Hedmark]], [[Telemark]] og [[Setesdal]], eit mønster som heldt seg til slutten av 1800-talet. Det kom eit oppsving kring 1890, og dette toppa seg i 1920-åra. Etter 1930 vart det i mindre grad nytta, og i 1950-åra hadde det stor tilbakegang. Det er lite nytta etter 2000, men det er framleis mange som heiter Gunnar, og ein del oppkalling er det venteleg.

Den norrøne forma var ''Gunnarr'', frå ''gunn-'', 'kamp' eller 'strid', og ''-ar'', 'krigar.

I eldre kjelder er det ofte skrive ''Gunder'', og patronymet Gundersen er vanlegare enn Gunnarsen. Forma ''Gunner'' vart òg nytte ein del. I folketeljingane frå 1900 og 1910 er det nokre som har forma ''Gunnard''. I [[Aust-Agder]] har ein vanleg uttale vore ''Gonnår'', men denne har sjeldan vore nytta i skrift. Namnet finst òg i andre germanske språkområde, mellom anna med den tyske forma ''Günther''. Det finst nokre få døme på fornorsking av den forma til ''Gunt(h)er''.

Ein latinisert form, ''Gunnerius'', ''Gunerius'' eller ''Gunnerus'', er kjend frå 1700-talet. Den vart populær i første halvdelen av 1800-talet, særleg i [[Østfold]], [[Solør]], [[Akershus]], [[Aust-Agder]] og [[Trøndelag]]. Frå 1870-åra vart forma mindre populær, og etter 1940 er den sjeldan nytta. Formene Gunnarius og Gunnerus har stort sett overlappa kvarandre, med unntak av i Solør der Gunnerus var mest nytta. Gunnarus er òg nytta som etternamn av slekta etter stadsfysikus [[Erasmus Gunnarus]], sjå [[Gunnarus (slekt)]]. Gunerius kom truleg til fordi forma stemmer betre med uttale med trykk på andrestavinga.

Kvinnenamnet ''Gunnarda'' eller ''Gunnharda'' er ikkje direkte avleia frå Gunnar, men vart nok ofte tolka som ei kvinneleg form av det namnet.

Namnedagen er [[9. januar]].

==Litteratur og kjelder==

* {{Norsk personnamnleksikon 2013}}.

[[Kategori:Personnnavn]]
{{nn}}