Kjeldearkiv:Å bu på bygda (Magnar Høydal) - Sideversjonshistorikk

Magnar Høydal på 18. sep. 2024 kl. 16:03

2024-09-18T16:03:08Z

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 18. sep. 2024 kl. 16:03
Linje 1:		Linje 1:
	{{Infoboks kjelde		{{Infoboks kjelde
	\| bgfarge =		\| bgfarge =
	\| tittel = Å bu\|		\| tittel = Å bu på bygda\|
	\|bilde =		\|bilde =
	\| bildestr =		\| bildestr =

Arnfinn Kjelland: lenke

2024-09-02T14:51:46Z

lenke

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 2. sep. 2024 kl. 14:51
Linje 26:		Linje 26:
	Noko eg hugsar er når far sat i kjellaren og pinna sko. Den greia lærte eg meg tidleg. Det var Vike Elias som hadde sydd skorne mine, eg ha gnagsår på hælen heile tida. Å klage var lita hjelp, Når eg skulle lappe oppatt pinna skoa mine, fekk eg truleg hjelp til å skjere ut emnet, sjølv om det låg i vatn var det vanskeleg å få kniven gjennom. Lappeled er ikkje det enklaste å skjere i. Når emnet var opp bløtt så slo ein med skohammaren mot jarlesten ( kunne godt heitt jarnlesten) så ein fekk ut vatnet. Med to små stiftar festar ein solen på skoen på korrekt stad og vidare er det ei dobbel pinnerad rundt solen. Det var når far sat å pinna sko han lærte meg 7-gangen, det var eksaminasjon på kryss og tvert og aukande tempo, frå den kvelden har eg 7-gangen inne, kunne gjerne vore fleire på same viset.		Noko eg hugsar er når far sat i kjellaren og pinna sko. Den greia lærte eg meg tidleg. Det var Vike Elias som hadde sydd skorne mine, eg ha gnagsår på hælen heile tida. Å klage var lita hjelp, Når eg skulle lappe oppatt pinna skoa mine, fekk eg truleg hjelp til å skjere ut emnet, sjølv om det låg i vatn var det vanskeleg å få kniven gjennom. Lappeled er ikkje det enklaste å skjere i. Når emnet var opp bløtt så slo ein med skohammaren mot jarlesten ( kunne godt heitt jarnlesten) så ein fekk ut vatnet. Med to små stiftar festar ein solen på skoen på korrekt stad og vidare er det ei dobbel pinnerad rundt solen. Det var når far sat å pinna sko han lærte meg 7-gangen, det var eksaminasjon på kryss og tvert og aukande tempo, frå den kvelden har eg 7-gangen inne, kunne gjerne vore fleire på same viset.

	Då var arbeidslivet neste utfordring og eg var i 16-, 17-årsalderen. Det vart L/L Vik Båtbyggeri i Høydalen som vart arbeidsplassen min i mange år. Militærtenesta dukka opp, men kva skulle eg ta først, landbruksskulen hadde svirra litt i haudet på meg. Ringde til rektor Eirik Ås på Gjermundnes, han anbefalte meg landbruksskulen først, og slik vart det. Året 1957 i januar var eg på plass til heilårskurset på Gjermundnes, eit triveleg år og mange nye ansikt. Me vart i lag med to vinterkurs så det var mange trivelege karar, som eg og har treft att seinare.		Då var arbeidslivet neste utfordring og eg var i 16-, 17-årsalderen. Det vart [[L/L Vik Båtbyggeri]] i Høydalen som vart arbeidsplassen min i mange år. Militærtenesta dukka opp, men kva skulle eg ta først, landbruksskulen hadde svirra litt i haudet på meg. Ringde til rektor Eirik Ås på Gjermundnes, han anbefalte meg landbruksskulen først, og slik vart det. Året 1957 i januar var eg på plass til heilårskurset på Gjermundnes, eit triveleg år og mange nye ansikt. Me vart i lag med to vinterkurs så det var mange trivelege karar, som eg og har treft att seinare.

	10 januar 1958 møtte eg på Helgelandsmoen til militærteneste. På denne tida var fyrstegongstenesta 16 månar. Rekruttskulen var på Helgelandsmoen, fagopplæring på Økern og vidare til Heggelia leir i Bardu etter først ca. 14 dagars perm heime. For tur nordover møtte me om bord i Hurtigruta i Ålesund, for reise til Finnsnes, me var tre på kvar køy. Sommaren 1958 søkte eg om jordbruks perm. Den fekk eg innvilga, far hadde skaffa tilråding frå landbrukskontoret i Volda, så midt i slåtten var eg heime i 14 dagar. Når eg kom attende til avdelinga mi så hadde Våpentroppa flytta frå Heggelia til Rusta leir. Rusta Leiren var ny så gjerde rundt leiren var ikkje kome på plass, men det ordna seg etter kvart. Rustad var ein god leir å tenestgjere i, så me treivst godt. Rundt 10 mai 1959 skulle me dimittere og etter som tida nærma seg vart me nok sløvare i tenesta. På denne tid hadde me ikkje lov å ha sivile klede på rommet, i høveleg tid før dimittering var eg på Handelslaget på Andselv og kjøpte Jakke og Bukse. Den låg på vent der til eg skulle skifte til sivil, andre kle fekk eg sendt heimanfrå. Så når me kunne stille i sivil så var det ei stor oppleving.		10 januar 1958 møtte eg på Helgelandsmoen til militærteneste. På denne tida var fyrstegongstenesta 16 månar. Rekruttskulen var på Helgelandsmoen, fagopplæring på Økern og vidare til Heggelia leir i Bardu etter først ca. 14 dagars perm heime. For tur nordover møtte me om bord i Hurtigruta i Ålesund, for reise til Finnsnes, me var tre på kvar køy. Sommaren 1958 søkte eg om jordbruks perm. Den fekk eg innvilga, far hadde skaffa tilråding frå landbrukskontoret i Volda, så midt i slåtten var eg heime i 14 dagar. Når eg kom attende til avdelinga mi så hadde Våpentroppa flytta frå Heggelia til Rusta leir. Rusta Leiren var ny så gjerde rundt leiren var ikkje kome på plass, men det ordna seg etter kvart. Rustad var ein god leir å tenestgjere i, så me treivst godt. Rundt 10 mai 1959 skulle me dimittere og etter som tida nærma seg vart me nok sløvare i tenesta. På denne tid hadde me ikkje lov å ha sivile klede på rommet, i høveleg tid før dimittering var eg på Handelslaget på Andselv og kjøpte Jakke og Bukse. Den låg på vent der til eg skulle skifte til sivil, andre kle fekk eg sendt heimanfrå. Så når me kunne stille i sivil så var det ei stor oppleving.

Magnar Høydal på 2. sep. 2024 kl. 13:07

2024-09-02T13:07:38Z

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 2. sep. 2024 kl. 13:07
Linje 35:		Linje 35:

	Her får eg lyst til å ta med ein linetur, meiner det var til Tampen og trur det var etter me hadde vore på Aktivneset med sei garna. Er usikker på kor mange timar gange det var ut frå Fosnavågen. Kanskje rundt 9-10 timar. Så vidt eg hugsar hadde me opp storseglet og det vart nok eit pluss på farta. Djupta på Tampen er truleg rundt 120 m. Etter ca. to tre døgn med drift bles det opp om natta og linene måtte dragast opp snarast. Å sjå havet slik var uvant for meg så eg gjekk opp i ror huset til skipperen. Natta var mørk så han brukte lyskastaren flittig, då fekk eg sjå korleis brota bygde seg opp vidare opp til dei ikkje heldt saman lenger og bryt ut. Derfor brukte skipperen lyskastaren for å styre unda brota, hadde ein fått eit slikt brot nedover baugen er sjansane små for båten å kunne bere det. Me bakka i ca. 1 til 1,5 døgn. Då sette me ut ein dregg med 3 blåser for å teste straumen, tredje blåsa vaka så vidt. Me venta i 2,3 timar og prøvde på nytt, då hadde straumen minka til ca. 1,,5 blåse. Det var brukande for vidare drift og linene kom i sjøen at. Krafta i straumen var imponerande så denne opplevinga har eg hugsa sidan.		Her får eg lyst til å ta med ein linetur, meiner det var til Tampen og trur det var etter me hadde vore på Aktivneset med sei garna. Er usikker på kor mange timar gange det var ut frå Fosnavågen. Kanskje rundt 9-10 timar. Så vidt eg hugsar hadde me opp storseglet og det vart nok eit pluss på farta. Djupta på Tampen er truleg rundt 120 m. Etter ca. to tre døgn med drift bles det opp om natta og linene måtte dragast opp snarast. Å sjå havet slik var uvant for meg så eg gjekk opp i ror huset til skipperen. Natta var mørk så han brukte lyskastaren flittig, då fekk eg sjå korleis brota bygde seg opp vidare opp til dei ikkje heldt saman lenger og bryt ut. Derfor brukte skipperen lyskastaren for å styre unda brota, hadde ein fått eit slikt brot nedover baugen er sjansane små for båten å kunne bere det. Me bakka i ca. 1 til 1,5 døgn. Då sette me ut ein dregg med 3 blåser for å teste straumen, tredje blåsa vaka så vidt. Me venta i 2,3 timar og prøvde på nytt, då hadde straumen minka til ca. 1,,5 blåse. Det var brukande for vidare drift og linene kom i sjøen at. Krafta i straumen var imponerande så denne opplevinga har eg hugsa sidan.

	Etter kvart overtok me garden heime etter mine foreldre, og bygde ny fjøs og løde og bygde om på bustadhuset og nesten sjølvsagt måtte me dyrke jord, det låg liksom i lufta. Alibiet var vel i orden når eg hadde gått 1-årskurset på Gjermundnes. Kva eg hugsar best av skulen eller det som kom inn i praksis kan gjerne diskuterast. Trur nok praksis delen er den leiande, eg har alltid følt at praksis sida er mi side. Når me dyrka på Bulagjerdet og i Myrane så var det mange grøfter å grave og mykje stein som skulle handterast, løysinga då vart ei gamal Hymas gravemaskin, stod på ein Ford 5000. Ein del skruing før den var fullt operativ. Bulagjerdet var så steinrikt at ein kunne mest tru at det skulle verta vanskeleg å få fram grøn avling. Det vart lest opp ca. 800 lass stein som vart brukt for å fylle opp mellom holmen og bakken ovanfor. Skulle gjerne lagt ut nokre datoar for framdrifta men me sjølve fekk oppleve gode grasavlingar og då er slitet gløymt.		Etter kvart overtok me garden heime etter mine foreldre, og bygde ny fjøs og løde og bygde om på bustadhuset og nesten sjølvsagt måtte me dyrke jord, det låg liksom i lufta. Alibiet var vel i orden når eg hadde gått 1-årskurset på Gjermundnes. Kva eg hugsar best av skulen eller det som kom inn i praksis kan gjerne diskuterast. Trur nok praksis delen er den leiande, eg har alltid følt at praksis sida er mi side. Når me dyrka på Bulagjerdet og i Myrane så var det mange grøfter å grave og mykje stein som skulle handterast, løysinga då vart ei gamal Hymas gravemaskin, stod på ein Ford 5000. Ein del skruing før den var fullt operativ. Bulagjerdet var så steinrikt at ein kunne mest tru at det skulle verta vanskeleg å få fram grøn avling. Det vart lest opp ca. 800 lass stein som vart brukt for å fylle opp mellom holmen og bakken ovanfor. Skulle gjerne lagt ut nokre datoar for framdrifta men me sjølve fekk oppleve gode grasavlingar og då er slitet gløymt.

Magnar Høydal på 2. sep. 2024 kl. 12:48

2024-09-02T12:48:27Z

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 2. sep. 2024 kl. 12:48
Linje 28:		Linje 28:
	Då var arbeidslivet neste utfordring og eg var i 16-, 17-årsalderen. Det vart L/L Vik Båtbyggeri i Høydalen som vart arbeidsplassen min i mange år. Militærtenesta dukka opp, men kva skulle eg ta først, landbruksskulen hadde svirra litt i haudet på meg. Ringde til rektor Eirik Ås på Gjermundnes, han anbefalte meg landbruksskulen først, og slik vart det. Året 1957 i januar var eg på plass til heilårskurset på Gjermundnes, eit triveleg år og mange nye ansikt. Me vart i lag med to vinterkurs så det var mange trivelege karar, som eg og har treft att seinare.		Då var arbeidslivet neste utfordring og eg var i 16-, 17-årsalderen. Det vart L/L Vik Båtbyggeri i Høydalen som vart arbeidsplassen min i mange år. Militærtenesta dukka opp, men kva skulle eg ta først, landbruksskulen hadde svirra litt i haudet på meg. Ringde til rektor Eirik Ås på Gjermundnes, han anbefalte meg landbruksskulen først, og slik vart det. Året 1957 i januar var eg på plass til heilårskurset på Gjermundnes, eit triveleg år og mange nye ansikt. Me vart i lag med to vinterkurs så det var mange trivelege karar, som eg og har treft att seinare.

	10 januar 1958 møtte eg på Helgelandsmoen til militærteneste. På denne tida var fyrstegongstenesta 16 månar. Rekruttskulen var på Helgelandsmoen, fagopplæring på Økern og vidare til Heggelia leir i Bardu etter først ca. 14 dagars perm heime. For tur nordover møtte me om bord i Hurtigruta i Ålesund, for reise til Finnsnes, me var tre på kvar køy. Sommaren 1958 søkte eg om jordbruks perm. Den fekk eg innvilga, far hadde skaffa tilråding frå landbrukskontoret i Volda, så midt i slåtten var eg heime i 14 dagar. Når eg kom attende til avdelinga mi så hadde Våpentroppa flytta frå Heggelia til Rusta leir. I Rusta Leiren var ny så gjerde rundt leiren var ikkje kome på plass, men det ordna seg etter kvart. Rustad var ein god leir å tenestgjere i, så me treivst godt. Rundt 10 mai 1959 skulle me dimittere og etter som tida nærma seg vart me nok sløvare i tenesta. På denne tid hadde me ikkje lov å ha sivile klede på rommet, i høveleg tid før dimittering var eg på Handelslaget på Andselv og kjøpte Jakke og Bukse. Den låg på vent der til eg skulle skifte til sivil, andre kle fekk eg sendt heimanfrå. Så når me kunne stille i sivil så var det ei stor oppleving.		10 januar 1958 møtte eg på Helgelandsmoen til militærteneste. På denne tida var fyrstegongstenesta 16 månar. Rekruttskulen var på Helgelandsmoen, fagopplæring på Økern og vidare til Heggelia leir i Bardu etter først ca. 14 dagars perm heime. For tur nordover møtte me om bord i Hurtigruta i Ålesund, for reise til Finnsnes, me var tre på kvar køy. Sommaren 1958 søkte eg om jordbruks perm. Den fekk eg innvilga, far hadde skaffa tilråding frå landbrukskontoret i Volda, så midt i slåtten var eg heime i 14 dagar. Når eg kom attende til avdelinga mi så hadde Våpentroppa flytta frå Heggelia til Rusta leir. Rusta Leiren var ny så gjerde rundt leiren var ikkje kome på plass, men det ordna seg etter kvart. Rustad var ein god leir å tenestgjere i, så me treivst godt. Rundt 10 mai 1959 skulle me dimittere og etter som tida nærma seg vart me nok sløvare i tenesta. På denne tid hadde me ikkje lov å ha sivile klede på rommet, i høveleg tid før dimittering var eg på Handelslaget på Andselv og kjøpte Jakke og Bukse. Den låg på vent der til eg skulle skifte til sivil, andre kle fekk eg sendt heimanfrå. Så når me kunne stille i sivil så var det ei stor oppleving.

	Like før 17 mai 1959 var eg heime att. Hadde då vore eit år ,1957 på Gjermundnes, så frå januar ,1958 til mai 1959 militærteneste. Alt i alt var det ei lang periode eg hadde vore heimanfrå. Det vart som venteleg noko gardsarbeid i fyrstninga, far følte vel på at han gjerne ville ha litt hjelp. Han hadde hatt god hjelp av Jostein som då var i 15 års alderen. Traktorkøyring på garen hadde han beherska frå han var 9, så den biten var grei. Etter kvart som eg fekk trening som sivilist hamna eg på min gamle arbeidsplass, på båtbyggjeriet. Det skulle byggast ny skule i Høydalen då vart det litt veksling mellom båtbygging og bygningsarbeid hos Einar Skrede. Og når han skulle bygge skule i Steinsvika vart eg med. Det er eg nøgd med, det var då eg trefte Elin, me vart gift i 1966 og har sidan budd i lag – slik tittelen på dette fortel.		Like før 17 mai 1959 var eg heime att. Hadde då vore eit år ,1957 på Gjermundnes, så frå januar ,1958 til mai 1959 militærteneste. Alt i alt var det ei lang periode eg hadde vore heimanfrå. Det vart som venteleg noko gardsarbeid i fyrstninga, far følte vel på at han gjerne ville ha litt hjelp. Han hadde hatt god hjelp av Jostein som då var i 15 års alderen. Traktorkøyring på garen hadde han beherska frå han var 9, så den biten var grei. Etter kvart som eg fekk trening som sivilist hamna eg på min gamle arbeidsplass, på båtbyggjeriet. Det skulle byggast ny skule i Høydalen då vart det litt veksling mellom båtbygging og bygningsarbeid hos Einar Skrede. Og når han skulle bygge skule i Steinsvika vart eg med. Det er eg nøgd med, det var då eg trefte Elin, me vart gift i 1966 og har sidan budd i lag – slik tittelen på dette fortel.

Olve Utne på 2. sep. 2024 kl. 10:20

2024-09-02T10:20:56Z

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 2. sep. 2024 kl. 10:20
Linje 18:		Linje 18:
	<onlyinclude><noinclude>{{thumb\|Lefsebaking i Høydalen (0527).jpg\|Elin Høydal bakar lefse.\|Magnar Høydal}}		<onlyinclude><noinclude>{{thumb\|Lefsebaking i Høydalen (0527).jpg\|Elin Høydal bakar lefse.\|Magnar Høydal}}
	</noinclude>{{thumb\|Sandstrøing i Høydalen 2163.JPG\|Magnar Høydal strør sand i oppkøyrselen.\|Elin Høydal}}		</noinclude>{{thumb\|Sandstrøing i Høydalen 2163.JPG\|Magnar Høydal strør sand i oppkøyrselen.\|Elin Høydal}}
	Tittelen gir rom for det meste. Frå mi første tid budde eg heime med foreldra, farmora mi budde i same huset, det var også skikken. Nabolaget var heller ikkje så stort at det var noko problem med oversikta. I skulen var ei jente i same alder som eg, og når me skulle gå for presten, som det heitte, måtte me ro til Hjorthaug med syklane i båten for så å sykle til Volda. Presten ville ikkje ta hen -syn til kva dagar det var rutebåt til Høydalen. «Farane» våre hadde vist snakka presten til rette, så seinare fylgde me rutebåten. Bygda me voks opp i var Høydalen, og bygda var veglaus og i seinare tider var ofte det påskotet til uendelege diskusjonar, ofte med god temperatur, særleg i vegsaker heilt til den eine eller begge partar måtte ty til avisene for å få lufta ut trykket. Den aktiviteten tok «vaksne» karane seg av.		'''[[Kjeldearkiv:Å bu på bygda (Magnar Høydal)\|Å bu på bygda – bitar frå eit liv]]'''. Tittelen gir rom for det meste. Frå mi første tid budde eg heime med foreldra, farmora mi budde i same huset, det var også skikken. Nabolaget var heller ikkje så stort at det var noko problem med oversikta. I skulen var ei jente i same alder som eg, og når me skulle gå for presten, som det heitte, måtte me ro til Hjorthaug med syklane i båten for så å sykle til Volda. Presten ville ikkje ta hen -syn til kva dagar det var rutebåt til Høydalen. «Farane» våre hadde vist snakka presten til rette, så seinare fylgde me rutebåten. Bygda me voks opp i var Høydalen, og bygda var veglaus og i seinare tider var ofte det påskotet til uendelege diskusjonar, ofte med god temperatur, særleg i vegsaker heilt til den eine eller begge partar måtte ty til avisene for å få lufta ut trykket. Den aktiviteten tok «vaksne» karane seg av.

	Eg trur at min oppvekst ikkje var så mykje annleis</onlyinclude> en det mine jamaldringar i andre bygder hadde. Å bu på bygda slik det var på 30 talet var i grunnen greitt. Når ein kikar attover, så er det også konklusjonen. Eg har høyrt av andre att fyrste skuledagen var noko alle hugsar, det gjer ikkje eg, - men eg har vore der, det er raudfargen i gamle stilebøker eit sikkert teikn på.		Eg trur at min oppvekst ikkje var så mykje annleis</onlyinclude> en det mine jamaldringar i andre bygder hadde. Å bu på bygda slik det var på 30 talet var i grunnen greitt. Når ein kikar attover, så er det også konklusjonen. Eg har høyrt av andre att fyrste skuledagen var noko alle hugsar, det gjer ikkje eg, - men eg har vore der, det er raudfargen i gamle stilebøker eit sikkert teikn på.

Olve Utne: Olve Utne flyttet siden Kjeldearkiv:Å bu (Magnar Høydal) til Kjeldearkiv:Å bu på bygda (Magnar Høydal)

2024-09-02T10:18:22Z

Olve Utne flyttet siden Kjeldearkiv:Å bu (Magnar Høydal) til Kjeldearkiv:Å bu på bygda (Magnar Høydal)

← Eldre sideversjon

Sideversjonen fra 2. sep. 2024 kl. 10:18

Olve Utne på 2. sep. 2024 kl. 10:15

2024-09-02T10:15:03Z

Vis endringer

Kallrustad: kategori

2024-08-29T06:55:33Z

kategori

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 29. aug. 2024 kl. 06:55
Linje 51:		Linje 51:
	[[Kategori:Høydalen (Volda)]]		[[Kategori:Høydalen (Volda)]]
	{{nn}}		{{nn}}
			[[Kategori:Personlige minner]]

Cnyborg på 28. aug. 2024 kl. 12:04

2024-08-28T12:04:47Z

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 28. aug. 2024 kl. 12:04
Linje 1:		Linje 1:
			{{Infoboks kjelde
			\| bgfarge =
			\| tittel = Å bu\|
			\|bilde =
			\| bildestr =
			\| bildetekst =
			\| navn =
			\| født =
			\| død =
			\| tema =
			\| sted = [[Høydalen (Volda)\|Høydalen]] i [[Volda kommune]]
			\| dato =
			\| nedtegnet = 2024
			\| metode = Egenforfattet av [[Bruker:Magnar Høydal\|Magnar Høydal]]
			\| nedtegnetav =
			\| ekstern =
			\| beskrivelse =}}
	<onlyinclude>Tittelen gir rom for det meste. Frå mi første tid budde eg heime med foreldra, farmora mi budde i same huset, det var også skikken. Nabolaget var heller ikkje så stort at det var noko problem med oversikta. I skulen var ei jente i same alder som eg, og når me skulle gå for presten, som det heitte, måtte me ro til Hjorthaug med syklane i båten for så å sykle til Volda. Presten ville ikkje ta hen -syn til kva dagar det var rutebåt til Høydalen. «Farane» våre hadde vist snakka presten til rette, så seinare fylgde me rutebåten. Bygda me voks opp i var Høydalen, og bygda var veglaus og i seinare tider var ofte det påskotet til uendelege diskusjonar, ofte med god temperatur, særleg i vegsaker heilt til den eine eller begge partar måtte ty til avisene for å få lufta ut trykket. Den aktiviteten tok «vaksne» karane seg av.		<onlyinclude>Tittelen gir rom for det meste. Frå mi første tid budde eg heime med foreldra, farmora mi budde i same huset, det var også skikken. Nabolaget var heller ikkje så stort at det var noko problem med oversikta. I skulen var ei jente i same alder som eg, og når me skulle gå for presten, som det heitte, måtte me ro til Hjorthaug med syklane i båten for så å sykle til Volda. Presten ville ikkje ta hen -syn til kva dagar det var rutebåt til Høydalen. «Farane» våre hadde vist snakka presten til rette, så seinare fylgde me rutebåten. Bygda me voks opp i var Høydalen, og bygda var veglaus og i seinare tider var ofte det påskotet til uendelege diskusjonar, ofte med god temperatur, særleg i vegsaker heilt til den eine eller begge partar måtte ty til avisene for å få lufta ut trykket. Den aktiviteten tok «vaksne» karane seg av.

Cnyborg på 28. aug. 2024 kl. 12:02

2024-08-28T12:02:04Z

Vis endringer