Lunnøy - Sideversjonshistorikk

Cnyborg: Teksterstatting – « omlag » til « om lag »

2026-04-09T09:09:59Z

Teksterstatting – « omlag » til « om lag »

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 9. apr. 2026 kl. 09:09
Linje 86:		Linje 86:

	== Veg og kai ==		== Veg og kai ==
	I 1932 begynte mennene og gutungane å byggja veg frå heimehusa til Gjermundsvika. Vegrbeidet vart gjort som pliktarbeid, det vil seia at kvar husstand måtte arbeida eit visst tal dagar i året. Arbeidet vart gjort med handemakt mellom onnene og sesongfiskeria, og difor gjekk det sakte. Kommunen løyvde pengar til sprengstoff og skytebas, men i 1950-åra fekk arbeidsfolket løn av kommunen for vegarbeidet. Samtidig fekk dei handboremaskin, og det letta minearbeidet som dei til denne hadde utført med bor og feisel. Den ~~omlag~~ 300 meter lange vegen stod ferdig midt i femtiåra.		I 1932 begynte mennene og gutungane å byggja veg frå heimehusa til Gjermundsvika. Vegrbeidet vart gjort som pliktarbeid, det vil seia at kvar husstand måtte arbeida eit visst tal dagar i året. Arbeidet vart gjort med handemakt mellom onnene og sesongfiskeria, og difor gjekk det sakte. Kommunen løyvde pengar til sprengstoff og skytebas, men i 1950-åra fekk arbeidsfolket løn av kommunen for vegarbeidet. Samtidig fekk dei handboremaskin, og det letta minearbeidet som dei til denne hadde utført med bor og feisel. Den om lag 300 meter lange vegen stod ferdig midt i femtiåra.

	I 1954 vart det bygd ein 10 meter lang kai. Innbyggjarane søkte om rutebåtstopp, men fekk avslag. Dei måtte halda fram med å borda rutebåten som likevel la til kaien når tunge eller større varer skulle lossast. Seinare fekk øya stjernestopp, og den lokale snøggbåten har i 2024 stopp for dei som skal til og frå fritidsbustadene på øya.		I 1954 vart det bygd ein 10 meter lang kai. Innbyggjarane søkte om rutebåtstopp, men fekk avslag. Dei måtte halda fram med å borda rutebåten som likevel la til kaien når tunge eller større varer skulle lossast. Seinare fekk øya stjernestopp, og den lokale snøggbåten har i 2024 stopp for dei som skal til og frå fritidsbustadene på øya.

Cnyborgbot: Robot: Satte tilbake til versjon 2790028 av Nils Steinar Våge 21. januar 2026 06:42:24

2026-04-09T09:04:53Z

Robot: Satte tilbake til versjon 2790028 av Nils Steinar Våge 21. januar 2026 06:42:24

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 9. apr. 2026 kl. 09:04
Linje 86:		Linje 86:

	== Veg og kai ==		== Veg og kai ==
	I 1932 begynte mennene og gutungane å byggja veg frå heimehusa til Gjermundsvika. Vegrbeidet vart gjort som pliktarbeid, det vil seia at kvar husstand måtte arbeida eit visst tal dagar i året. Arbeidet vart gjort med handemakt mellom onnene og sesongfiskeria, og difor gjekk det sakte. Kommunen løyvde pengar til sprengstoff og skytebas, men i 1950-åra fekk arbeidsfolket løn av kommunen for vegarbeidet. Samtidig fekk dei handboremaskin, og det letta minearbeidet som dei til denne hadde utført med bor og feisel. ~~Denom lag300~~ meter lange vegen stod ferdig midt i femtiåra.		I 1932 begynte mennene og gutungane å byggja veg frå heimehusa til Gjermundsvika. Vegrbeidet vart gjort som pliktarbeid, det vil seia at kvar husstand måtte arbeida eit visst tal dagar i året. Arbeidet vart gjort med handemakt mellom onnene og sesongfiskeria, og difor gjekk det sakte. Kommunen løyvde pengar til sprengstoff og skytebas, men i 1950-åra fekk arbeidsfolket løn av kommunen for vegarbeidet. Samtidig fekk dei handboremaskin, og det letta minearbeidet som dei til denne hadde utført med bor og feisel. Den omlag 300 meter lange vegen stod ferdig midt i femtiåra.

	I 1954 vart det bygd ein 10 meter lang kai. Innbyggjarane søkte om rutebåtstopp, men fekk avslag. Dei måtte halda fram med å borda rutebåten som likevel la til kaien når tunge eller større varer skulle lossast. Seinare fekk øya stjernestopp, og den lokale snøggbåten har i 2024 stopp for dei som skal til og frå fritidsbustadene på øya.		I 1954 vart det bygd ein 10 meter lang kai. Innbyggjarane søkte om rutebåtstopp, men fekk avslag. Dei måtte halda fram med å borda rutebåten som likevel la til kaien når tunge eller større varer skulle lossast. Seinare fekk øya stjernestopp, og den lokale snøggbåten har i 2024 stopp for dei som skal til og frå fritidsbustadene på øya.

Cnyborg: Teksterstatting – « omlag » til «om lag»

2026-04-09T08:58:21Z

Teksterstatting – « omlag » til «om lag»

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 9. apr. 2026 kl. 08:58
Linje 86:		Linje 86:

	== Veg og kai ==		== Veg og kai ==
	I 1932 begynte mennene og gutungane å byggja veg frå heimehusa til Gjermundsvika. Vegrbeidet vart gjort som pliktarbeid, det vil seia at kvar husstand måtte arbeida eit visst tal dagar i året. Arbeidet vart gjort med handemakt mellom onnene og sesongfiskeria, og difor gjekk det sakte. Kommunen løyvde pengar til sprengstoff og skytebas, men i 1950-åra fekk arbeidsfolket løn av kommunen for vegarbeidet. Samtidig fekk dei handboremaskin, og det letta minearbeidet som dei til denne hadde utført med bor og feisel. ~~Den omlag 300~~ meter lange vegen stod ferdig midt i femtiåra.		I 1932 begynte mennene og gutungane å byggja veg frå heimehusa til Gjermundsvika. Vegrbeidet vart gjort som pliktarbeid, det vil seia at kvar husstand måtte arbeida eit visst tal dagar i året. Arbeidet vart gjort med handemakt mellom onnene og sesongfiskeria, og difor gjekk det sakte. Kommunen løyvde pengar til sprengstoff og skytebas, men i 1950-åra fekk arbeidsfolket løn av kommunen for vegarbeidet. Samtidig fekk dei handboremaskin, og det letta minearbeidet som dei til denne hadde utført med bor og feisel. Denom lag300 meter lange vegen stod ferdig midt i femtiåra.

	I 1954 vart det bygd ein 10 meter lang kai. Innbyggjarane søkte om rutebåtstopp, men fekk avslag. Dei måtte halda fram med å borda rutebåten som likevel la til kaien når tunge eller større varer skulle lossast. Seinare fekk øya stjernestopp, og den lokale snøggbåten har i 2024 stopp for dei som skal til og frå fritidsbustadene på øya.		I 1954 vart det bygd ein 10 meter lang kai. Innbyggjarane søkte om rutebåtstopp, men fekk avslag. Dei måtte halda fram med å borda rutebåten som likevel la til kaien når tunge eller større varer skulle lossast. Seinare fekk øya stjernestopp, og den lokale snøggbåten har i 2024 stopp for dei som skal til og frå fritidsbustadene på øya.

Nils Steinar Våge: Korr

2026-01-21T06:42:24Z

Korr

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 21. jan. 2026 kl. 06:42
Linje 19:		Linje 19:

	== Folketalet ==		== Folketalet ==
	Manntalet frå 1664-1666 fortel at det budde fire vaksne menn på Lunnøy, og dei hadde til saman fem søner som var i byrjinga av 20-åra <ref>[http://arkivverket.no/URN:db_read/ft/35518/30/ Manntalet 1664-1666] </ref>. Kvinnene vart ikkje talde før i folketeljinga i ~~1801~~. Tala i tabellen byggjer på folketeljingane, bortsett frå 1940, 2014 og 2019.		Manntalet frå 1664-1666 fortel at det budde fire vaksne menn på Lunnøy, og dei hadde til saman fem søner som var i byrjinga av 20-åra <ref>[http://arkivverket.no/URN:db_read/ft/35518/30/ Manntalet 1664-1666] </ref>. Kvinnene vart ikkje talde før i folketeljinga i 1769. Tala i tabellen byggjer på folketeljingane, bortsett frå 1769, 1940, 2014 og 2019.

	{\| class="wikitable"		{\| class="wikitable"

Nils Steinar Våge: Korr

2025-11-08T07:01:13Z

Korr

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 8. nov. 2025 kl. 07:01
Linje 183:		Linje 183:
	*Johansen, Karl Egil: ''«…men der leikade fisk nedi kavet». Fiskarsoga for Hordaland 1920-1990''. Bergen 1989.		*Johansen, Karl Egil: ''«…men der leikade fisk nedi kavet». Fiskarsoga for Hordaland 1920-1990''. Bergen 1989.
	*[http://www.dokpro.uio.no/rygh_ng/rygh_felt.html ''Rygh, Oluf: Norske Gaardnavne. XI''. Kristiania 1910].		*[http://www.dokpro.uio.no/rygh_ng/rygh_felt.html ''Rygh, Oluf: Norske Gaardnavne. XI''. Kristiania 1910].
	**[[Johan Tufteland\|Tufteland, Johan]] (red.): ''Møkster sokn. Gard og ætt I.'' Austevoll 1978. 722 s. {{nb.no\|NBN:no-nb_digibok_2018030748061}}.		*[[Johan Tufteland\|Tufteland, Johan]] (red.): ''Møkster sokn. Gard og ætt I.'' Austevoll 1978. 722 s. {{nb.no\|NBN:no-nb_digibok_2018030748061}}.
	*Våge, Nils Steinar (red.): ''Historier og minne frå Lunnøy''. Stolmen 1997.		*Våge, Nils Steinar (red.): ''Historier og minne frå Lunnøy''. Stolmen 1997.

Nils Steinar Våge: Korr

2025-11-03T06:34:16Z

Korr

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 3. nov. 2025 kl. 06:34
Linje 183:		Linje 183:
	*Johansen, Karl Egil: ''«…men der leikade fisk nedi kavet». Fiskarsoga for Hordaland 1920-1990''. Bergen 1989.		*Johansen, Karl Egil: ''«…men der leikade fisk nedi kavet». Fiskarsoga for Hordaland 1920-1990''. Bergen 1989.
	*[http://www.dokpro.uio.no/rygh_ng/rygh_felt.html ''Rygh, Oluf: Norske Gaardnavne. XI''. Kristiania 1910].		*[http://www.dokpro.uio.no/rygh_ng/rygh_felt.html ''Rygh, Oluf: Norske Gaardnavne. XI''. Kristiania 1910].
	*[[Johan Tufteland\|Tufteland, Johan]] (red.): ''~~Austevoll gard~~ og ætt I~~. Møkster sokn~~.'' ~~Utgjevar:~~ Austevoll ~~herad~~. ~~1978~~.		**[[Johan Tufteland\|Tufteland, Johan]] (red.): ''Møkster sokn. Gard og ætt I.'' Austevoll 1978. 722 s. {{nb.no\|NBN:no-nb_digibok_2018030748061}}.
	*Våge, Nils Steinar (red.): ''Historier og minne frå Lunnøy''. Stolmen 1997.		*Våge, Nils Steinar (red.): ''Historier og minne frå Lunnøy''. Stolmen 1997.

Nils Steinar Våge på 26. jun. 2025 kl. 05:11

2025-06-26T05:11:41Z

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 26. jun. 2025 kl. 05:11
Linje 145:		Linje 145:
	Kornet vart skore i september, og det var kvinnene som skar det med [[sigd]]. Jentene og andre kvinner laga kornband som dei tredde ned på staurar som var festa i bakken. Dette kalla dei kornstakkar. Det tørre kornet vart treskt og drøfta ved hjelp av treske- og drøftemaskinen på øya, og dette tungarbeidet gjorde mennene og gutane. Kornsekkane vart borne til sjøen og frakta med robåt til rutebåten som tok det med seg til ei av kvernene. Tilbake fekk gardsbruka havremjøl og havregryn, og det skulle vara til neste kornhaust.		Kornet vart skore i september, og det var kvinnene som skar det med [[sigd]]. Jentene og andre kvinner laga kornband som dei tredde ned på staurar som var festa i bakken. Dette kalla dei kornstakkar. Det tørre kornet vart treskt og drøfta ved hjelp av treske- og drøftemaskinen på øya, og dette tungarbeidet gjorde mennene og gutane. Kornsekkane vart borne til sjøen og frakta med robåt til rutebåten som tok det med seg til ei av kvernene. Tilbake fekk gardsbruka havremjøl og havregryn, og det skulle vara til neste kornhaust.

	Heimefisket om hausten vart drive med garn, snøre, liner og teiner. Etter det daglege gardsarbeidet sette gutane og mennene reiskapane i sjø, og grytidleg neste morgon drog dei reiskapane og behandla fisken. Garn- og lineplassar var det mange av i Møkstrafjorden, mens snørefisket gjekk føre seg på fluer rundt øya, i fjorden omkring eller eit stykke vest på havet utanfor dei ytste øyane. På havfiskeplassane, dei såkalla [[méd\|méda]], brukte dei snøre og liner. Ein av fiskeplassane fekk namnet ''Lunnøymannen'', og den var kalla opp etter mennene frå Lunnøy som vanlegvis gjorde godt fiske der. Lange, brosme, torsk og lyr vart flekte og salta og hengde under husupsene til tørking, og dette var mat til seinhausten og vinteren. Vart fangstane store, selde dei fisken til oppkjøparen i Kvalvågen på Stolmen der den ferdigsløya fisken vart isa og send til Bergen med rutebåten. Særleg var fiske etter den feite haustmakrellen viktig. Den vart salta i tønner og send med rutebåten til ein oppkjøpar i Bergen som betalte godt. Dessutan røykte dei makrell som gjekk både til hushaldet og til oppkjøparar. Hummar- og krabbefisket kunne gje god inntekt. Ein gong i veka kom oppkjøpar med brunnbåt og henta krabben og hummaren på øyane i kommunen. I tillegg til å syta for at hushaldet hadde fisk, blei det om hausten og like før jul slakta sauer og grisar.		Heimefisket om hausten vart drive med garn, snøre, liner og teiner. Etter det daglege gardsarbeidet sette gutane og mennene reiskapane i sjø, og grytidleg neste morgon drog dei reiskapane og behandla fisken. Garn- og lineplassar var det mange av i Møkstrafjorden, mens snørefisket gjekk føre seg på fluer rundt øya, i fjorden omkring eller eit stykke vest på havet utanfor dei ytste øyane. På havfiskeplassane, dei såkalla [[Leksikon: méd\|méda]], brukte dei snøre og liner. Ein av fiskeplassane fekk namnet ''Lunnøymannen'', og den var kalla opp etter mennene frå Lunnøy som vanlegvis gjorde godt fiske der. Lange, brosme, torsk og lyr vart flekte og salta og hengde under husupsene til tørking, og dette var mat til seinhausten og vinteren. Vart fangstane store, selde dei fisken til oppkjøparen i Kvalvågen på Stolmen der den ferdigsløya fisken vart isa og send til Bergen med rutebåten. Særleg var fiske etter den feite haustmakrellen viktig. Den vart salta i tønner og send med rutebåten til ein oppkjøpar i Bergen som betalte godt. Dessutan røykte dei makrell som gjekk både til hushaldet og til oppkjøparar. Hummar- og krabbefisket kunne gje god inntekt. Ein gong i veka kom oppkjøpar med brunnbåt og henta krabben og hummaren på øyane i kommunen. I tillegg til å syta for at hushaldet hadde fisk, blei det om hausten og like før jul slakta sauer og grisar.

	===Innearbeidet fram mot jul===		===Innearbeidet fram mot jul===

Nils Steinar Våge: Tillegg

2025-06-26T05:08:47Z

Tillegg

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 26. jun. 2025 kl. 05:08
Linje 5:		Linje 5:
	{{thumb\|Klebersteinuttak Lunnøy 1.jpg\|Forsøk på å ta ut ein klebersteinsgjenstand.\|Anders M. Rabben, 2015.}}		{{thumb\|Klebersteinuttak Lunnøy 1.jpg\|Forsøk på å ta ut ein klebersteinsgjenstand.\|Anders M. Rabben, 2015.}}
	== Gravhaugar og klebersteinsbrot ==		== Gravhaugar og klebersteinsbrot ==
	På ein av dei høgaste haugane, Grefta, ligg ein gravhaug frå yngre jernalder, og ved foten av haugen ligg ei barnegrav. Gravhaugane er ikkje utgravde, men vart tidfesta av ein arkeolog i 1950-åra.<ref>Opplyst av Lars Lunnøy 10. juli 1979</ref>		På ein av dei høgaste haugane, Grefta, ligg ein gravhaug frå yngre jernalder, og ved foten av haugen ligg ei barnegrav. Gravhaugane er ikkje utgravde, men vart tidfesta av ein arkeolog frå Universitetet i Bergen i 1950-åra.<ref>Opplyst av Lars Lunnøy 10. juli 1979</ref>

	Det er fleire merke etter klebersteinsuttak på øya. I Naustvika og på Grøneviksnakkane er det gryteemne og andre klebersteinsgjenstandar som ein ikkje har greidd å løysa frå berget. Det er funne ei klebersteinsgryte på eit av bruka.<ref>Indrelid, Svein: Strilesoga. Nord- og Midhordland gjennom tidene. Bind 1. Bergen 1997. s. 113.</ref>. I Gjermundsvika tok ein ut fiskesøkke til snøre og garn- og notstein fram til omkring 1900. Det er funne ei spesiell borvinne som truleg vart brukt til å bora hol i klebersteinen. <ref>Opplyst av Lars Lunnøy 10. juli 1979</ref>		Det er fleire merke etter klebersteinsuttak på øya. I Naustvika og på Grøneviksnakkane er det gryteemne og andre klebersteinsgjenstandar som ein ikkje har greidd å løysa frå berget. Det er funne ei klebersteinsgryte på eit av bruka.<ref>Indrelid, Svein: Strilesoga. Nord- og Midhordland gjennom tidene. Bind 1. Bergen 1997. s. 113.</ref>. I Gjermundsvika tok ein ut fiskesøkke til snøre og garn- og notstein fram til omkring 1900. Det er funne ei spesiell borvinne som truleg vart brukt til å bora hol i klebersteinen. <ref>Opplyst av Lars Lunnøy 10. juli 1979</ref>

	== Busetjing ==		== Busetjing ==
	Lars Eriksen (1584-1669) rydda Lunnøy i 1630-åra. Sidan han er nemnd som øydegardsmann, var øya busett lenge før, men låg øyde fordi menneska døydde ut under [[Svartedauden]]. Lars Eriksen har difor gjenrydda Lunnøy. Fram til 1667 var øya krongods, dvs. at det var kongen som eigde jorda og fekk bygsel- og skatteinntektene. Frå 1667 eigde Peder Andersen bruket, og frå 1684 til 1834 var Enkjefattighuset i Bergen eigar av dei to bruka. <ref>Skattelister frå 1600-talet (1647, 1657, 1664, 1668)</ref>.		[[Lars Eriksen Lunnøy\|Lars Eriksen]] (1584-1669) rydda Lunnøy i 1630-åra. Sidan han er nemnd som øydegardsmann, var øya busett lenge før, men låg øyde fordi menneska døydde ut under [[Svartedauden]]. Lars Eriksen har difor gjenrydda Lunnøy. Fram til 1667 var øya krongods, dvs. at det var kongen som eigde jorda og fekk bygsel- og skatteinntektene. Frå 1667 eigde Peder Andersen bruket, og frå 1684 til 1834 var Enkjefattighuset i Bergen eigar av dei to bruka. <ref>Skattelister frå 1600-talet (1647, 1657, 1664, 1668)</ref>.

	I 1669 hadde Lars Eriksen 10 kyr, hest, geiter, sauer og grisar, og han avla 15 [[Leksikon:åtting\|åttingar]] korn <ref>Tufteland 1978 s. 139</ref>. Storleiken på skatt, skyld, avling og buskap viser at Lønnøy-bruket var større enn gjennomsnittsbruka i Austevoll. Under bruket var det ein husmannsplass der Størch Lundøen var [[husmann]] i 1673. Lars Eriksen hadde fiskebruk og [[jakt]], og han gjorde gode turar på fiske, særleg etter sild og brisling. Salta i tønner frakta han fangsten til oppkjøparar i Bergen og Stavanger. Elles brukte han jakta til føring av ulike varer for andre.		I 1669 hadde Lars Eriksen 10 kyr, hest, geiter, sauer og grisar, og han avla 15 [[Leksikon:åtting\|åttingar]] korn <ref>Tufteland 1978 s. 139</ref>. Storleiken på skatt, skyld, avling og buskap viser at Lønnøy-bruket var større enn gjennomsnittsbruka i Austevoll. Under bruket var det ein husmannsplass der Størch Lundøen var [[husmann]] i 1673. Lars Eriksen hadde fiskebruk og [[jakt]], og han gjorde gode turar på fiske, særleg etter sild og brisling. Salta i tønner frakta han fangsten til oppkjøparar i Bergen og Stavanger. Elles brukte han jakta til føring av ulike varer for andre.
Linje 145:		Linje 145:
	Kornet vart skore i september, og det var kvinnene som skar det med [[sigd]]. Jentene og andre kvinner laga kornband som dei tredde ned på staurar som var festa i bakken. Dette kalla dei kornstakkar. Det tørre kornet vart treskt og drøfta ved hjelp av treske- og drøftemaskinen på øya, og dette tungarbeidet gjorde mennene og gutane. Kornsekkane vart borne til sjøen og frakta med robåt til rutebåten som tok det med seg til ei av kvernene. Tilbake fekk gardsbruka havremjøl og havregryn, og det skulle vara til neste kornhaust.		Kornet vart skore i september, og det var kvinnene som skar det med [[sigd]]. Jentene og andre kvinner laga kornband som dei tredde ned på staurar som var festa i bakken. Dette kalla dei kornstakkar. Det tørre kornet vart treskt og drøfta ved hjelp av treske- og drøftemaskinen på øya, og dette tungarbeidet gjorde mennene og gutane. Kornsekkane vart borne til sjøen og frakta med robåt til rutebåten som tok det med seg til ei av kvernene. Tilbake fekk gardsbruka havremjøl og havregryn, og det skulle vara til neste kornhaust.

	Heimefisket om hausten vart drive med garn, snøre, liner og teiner. Etter det daglege gardsarbeidet sette gutane og mennene reiskapane i sjø, og grytidleg neste morgon drog dei reiskapane og behandla fisken. Garn- og lineplassar var det mange av i Møkstrafjorden, mens snørefisket gjekk føre seg på fluer rundt øya, i fjorden omkring eller eit stykke vest på havet utanfor dei ytste øyane. Lange, brosme, torsk og lyr vart flekte og salta og hengde under husupsene til tørking, og dette var mat til seinhausten og vinteren. Vart fangstane store, selde dei fisken til oppkjøparen i Kvalvågen på Stolmen der den ferdigsløya fisken vart isa og send til Bergen med rutebåten. Særleg var fiske etter den feite haustmakrellen viktig. Den vart salta i tønner og send med rutebåten til ein oppkjøpar i Bergen som betalte godt. Dessutan røykte dei makrell som gjekk både til hushaldet og til oppkjøparar. Hummar- og krabbefisket kunne gje god inntekt. Ein gong i veka kom oppkjøpar med brunnbåt og henta krabben og hummaren på øyane i kommunen. I tillegg til å syta for at hushaldet hadde fisk, blei det om hausten og like før jul slakta sauer og grisar.		Heimefisket om hausten vart drive med garn, snøre, liner og teiner. Etter det daglege gardsarbeidet sette gutane og mennene reiskapane i sjø, og grytidleg neste morgon drog dei reiskapane og behandla fisken. Garn- og lineplassar var det mange av i Møkstrafjorden, mens snørefisket gjekk føre seg på fluer rundt øya, i fjorden omkring eller eit stykke vest på havet utanfor dei ytste øyane. På havfiskeplassane, dei såkalla [[méd\|méda]], brukte dei snøre og liner. Ein av fiskeplassane fekk namnet ''Lunnøymannen'', og den var kalla opp etter mennene frå Lunnøy som vanlegvis gjorde godt fiske der. Lange, brosme, torsk og lyr vart flekte og salta og hengde under husupsene til tørking, og dette var mat til seinhausten og vinteren. Vart fangstane store, selde dei fisken til oppkjøparen i Kvalvågen på Stolmen der den ferdigsløya fisken vart isa og send til Bergen med rutebåten. Særleg var fiske etter den feite haustmakrellen viktig. Den vart salta i tønner og send med rutebåten til ein oppkjøpar i Bergen som betalte godt. Dessutan røykte dei makrell som gjekk både til hushaldet og til oppkjøparar. Hummar- og krabbefisket kunne gje god inntekt. Ein gong i veka kom oppkjøpar med brunnbåt og henta krabben og hummaren på øyane i kommunen. I tillegg til å syta for at hushaldet hadde fisk, blei det om hausten og like før jul slakta sauer og grisar.

	===Innearbeidet fram mot jul===		===Innearbeidet fram mot jul===

Aslak Kittelsen: Teksterstatting – «http://digitalarkivet.arkivverket.no/ft/person/» til «https://www.digitalarkivet.no/»

2025-06-13T13:21:53Z

Teksterstatting – «http://digitalarkivet.arkivverket.no/ft/person/» til «https://www.digitalarkivet.no/»

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 13. jun. 2025 kl. 13:21
Linje 16:		Linje 16:
	Lars Eriksen var gift med Christi Gundersdotter, og dei hadde seks barn, tre søner og tre døtre.<ref>Tufteland 1978 s. 139</ref> Den tredje eldste sonen, Niels (1629-1708), overtok garden og sjøbruket i 1669, og i manntalet frå 1701 er han oppført som fattig bonde. Grunnen til fattigdommen er mest sannsynleg dei dårlege sildefiskeria dei siste tiåra på 1600-talet.<ref>Norges kyst- og fiskerihistorie 2014, bind 1 s.</ref>. Samtidig kan dei klimatisk kalde tidene hatt negative verknader på jordbruket. Husmannen er og borte.		Lars Eriksen var gift med Christi Gundersdotter, og dei hadde seks barn, tre søner og tre døtre.<ref>Tufteland 1978 s. 139</ref> Den tredje eldste sonen, Niels (1629-1708), overtok garden og sjøbruket i 1669, og i manntalet frå 1701 er han oppført som fattig bonde. Grunnen til fattigdommen er mest sannsynleg dei dårlege sildefiskeria dei siste tiåra på 1600-talet.<ref>Norges kyst- og fiskerihistorie 2014, bind 1 s.</ref>. Samtidig kan dei klimatisk kalde tidene hatt negative verknader på jordbruket. Husmannen er og borte.

	[[Matrikkelforarbeidet 1723\|Matrikkelførebuinga frå 1723]] fortel at det var to brukarar på øya, og dei er oppførte som fattige <ref>[http://arkivverket.no/URN:db_read/db/39177/96/ Matrikkelforarbeidet 1723]</ref>. Det er framleis to brukarar ifølgje folketeljinga i 1801 <ref>[~~http~~://digitalarkivet~~.arkivverket~~.no~~/ft/person~~/pf01058381003322 Folketeljinga 1801]</ref>. Folketeljinga i 1865 viser at at det var tre bruk her, og alle var [[Leksikon:leilending\|leiglendingar]] og fiskarar. I 1900 hadde øya tre bruk og fire brukarar, og i 1930 var det fire matrikulerte bruk her.		[[Matrikkelforarbeidet 1723\|Matrikkelførebuinga frå 1723]] fortel at det var to brukarar på øya, og dei er oppførte som fattige <ref>[http://arkivverket.no/URN:db_read/db/39177/96/ Matrikkelforarbeidet 1723]</ref>. Det er framleis to brukarar ifølgje folketeljinga i 1801 <ref>[https://www.digitalarkivet.no/pf01058381003322 Folketeljinga 1801]</ref>. Folketeljinga i 1865 viser at at det var tre bruk her, og alle var [[Leksikon:leilending\|leiglendingar]] og fiskarar. I 1900 hadde øya tre bruk og fire brukarar, og i 1930 var det fire matrikulerte bruk her.

	== Folketalet ==		== Folketalet ==

Nils Steinar Våge på 25. mai 2025 kl. 06:47

2025-05-25T06:47:39Z

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 25. mai 2025 kl. 06:47
Linje 177:		Linje 177:
	===Litteratur===		===Litteratur===
	*Berggreen, Brit: «Kystens kvinner – kystens bønder». I ''Norges kulturhistorie. Bind 5''. Oslo 1980.		*Berggreen, Brit: «Kystens kvinner – kystens bønder». I ''Norges kulturhistorie. Bind 5''. Oslo 1980.
			*Fett, Per: ''Førhistoriske minne i Midhordland – Austevoll prestegjeld''. Utg. Historisk museum ved UiB 1968.
	*Gjertsen, Karl Ragnar: «Årssyklusen i ei Nordhordlandsbygd». I ''Dugnad. Tidsskrift for etnolog.'' Nr.i 2/1977.		*Gjertsen, Karl Ragnar: «Årssyklusen i ei Nordhordlandsbygd». I ''Dugnad. Tidsskrift for etnolog.'' Nr.i 2/1977.
	*Høibo, Roy Annar: ''Jordbruk og fiske i Austevoll 1890-1920. Magisteravhandling i etnologi''. Bergen 1977.		*Høibo, Roy Annar: ''Jordbruk og fiske i Austevoll 1890-1920. Magisteravhandling i etnologi''. Bergen 1977.