Maren Johanne Jektvik - Sideversjonshistorikk

Janes på 17. jan. 2026 kl. 23:18

2026-01-17T23:18:46Z

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 17. jan. 2026 kl. 23:18
Linje 25:		Linje 25:
	Men aktor var ikkje nøgd. Frå det medisinske fakultetet ved [[Universitetet i Oslo\|Det kgl. Frederiks Universitet]] i [[Oslo\|Christiania]] fekk han instruksar om korleis ein kan påvise arsenikk. Ole sin kvile vart enno ein gong forstyrra, og no vart prøvar sendt til professor [[Moritz Christian Julius Thaulow]]. Han fann arsenikk i store mengder. Dermed vart det ein ny runde i [[Høgsterett]], der Maren Johanne Jektvik den 25. november 1848 vart dømd til døden.		Men aktor var ikkje nøgd. Frå det medisinske fakultetet ved [[Universitetet i Oslo\|Det kgl. Frederiks Universitet]] i [[Oslo\|Christiania]] fekk han instruksar om korleis ein kan påvise arsenikk. Ole sin kvile vart enno ein gong forstyrra, og no vart prøvar sendt til professor [[Moritz Christian Julius Thaulow]]. Han fann arsenikk i store mengder. Dermed vart det ein ny runde i [[Høgsterett]], der Maren Johanne Jektvik den 25. november 1848 vart dømd til døden.

	Ho vart sendt til ~~arresten i~~ [[Trondhjems Rådstuearrest]], der sokneprest til Bakklandet prestegjeld, [[Bernhard Ludvig Essendrop (1812–1891)\|Bernhard Ludvig Essendrop]] og prest ved Trondhjems Hospital, [[Fredrik Elias Storm (1803–1883)\|Fredrik Elias Storm]] fekk oppgåva med å førebu ho på døden. På vesle juleaftan 1848 tilstod ho ugjerninga for prestane, og den 3. januar tilstod ho og for ein domar. Ho søkte om nåde frå kong [[Oscar I]]. Forrige avretting var i 1847, av [[Peder Olsen Ringieie]] i [[Bærum kommune\|Bærum]]. Siden den gongen hadde kongen gjett nåde til fleire dødsdømde, mellom anna til [[Ingeborg Goversdotter]] som også hadde tatt livet av mannen sin med arsenikk. Men for Maren Johanne vart det ingen nåde. Den 19. april 1849 da kongen nei.		Ho vart sendt til [[Trondhjems Rådstuearrest]], der sokneprest til Bakklandet prestegjeld, [[Bernhard Ludvig Essendrop (1812–1891)\|Bernhard Ludvig Essendrop]] og prest ved Trondhjems Hospital, [[Fredrik Elias Storm (1803–1883)\|Fredrik Elias Storm]] fekk oppgåva med å førebu ho på døden. På vesle juleaftan 1848 tilstod ho ugjerninga for prestane, og den 3. januar tilstod ho og for ein domar. Ho søkte om nåde frå kong [[Oscar I]]. Forrige avretting var i 1847, av [[Peder Olsen Ringieie]] i [[Bærum kommune\|Bærum]]. Siden den gongen hadde kongen gjett nåde til fleire dødsdømde, mellom anna til [[Ingeborg Goversdotter]] som også hadde tatt livet av mannen sin med arsenikk. Men for Maren Johanne vart det ingen nåde. Den 19. april 1849 da kongen nei.

	Dne 24. mai 1849 vart ho henta i Trondheim for å dra attende til rettarstaden på Hitra. Avrettinga skulle skje den 9. juni, men på grunn av dårleg ver vart det utsett til 11. juni. Residerande kapellan på Hitra [[Mathias Sommerschild Heltberg (1810–1867)\|Mathias Sommerschild Heltberg]] gav den siste trøst på skafottet før skarprettar [[Jacob Ferdinand Øien (1816–1873)\|Jacob Ferdinand Øien]] utførde [[halshogging]]a. Dette var den einaste avrettinga han utførde. Ho vart gravlagd den 17. juni, med eit notat i kyrkjeboka om at ho vart halshogd for giftmord på sin ektemann.<ref>{{digitalarkivet-skann\|kb20050608021165\|SAT, Ministerialprotokoller, klokkerbøker og fødselsregistre - Sør-Trøndelag, 634/L0529: Ministerialbok nr. 634A05, 1843-1851, s. 286}}.</ref>		Dne 24. mai 1849 vart ho henta i Trondheim for å dra attende til rettarstaden på Hitra. Avrettinga skulle skje den 9. juni, men på grunn av dårleg ver vart det utsett til 11. juni. Residerande kapellan på Hitra [[Mathias Sommerschild Heltberg (1810–1867)\|Mathias Sommerschild Heltberg]] gav den siste trøst på skafottet før skarprettar [[Jacob Ferdinand Øien (1816–1873)\|Jacob Ferdinand Øien]] utførde [[halshogging]]a. Dette var den einaste avrettinga han utførde. Ho vart gravlagd den 17. juni, med eit notat i kyrkjeboka om at ho vart halshogd for giftmord på sin ektemann.<ref>{{digitalarkivet-skann\|kb20050608021165\|SAT, Ministerialprotokoller, klokkerbøker og fødselsregistre - Sør-Trøndelag, 634/L0529: Ministerialbok nr. 634A05, 1843-1851, s. 286}}.</ref>

Janes på 17. jan. 2026 kl. 23:18

2026-01-17T23:18:10Z

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 17. jan. 2026 kl. 23:18
Linje 25:		Linje 25:
	Men aktor var ikkje nøgd. Frå det medisinske fakultetet ved [[Universitetet i Oslo\|Det kgl. Frederiks Universitet]] i [[Oslo\|Christiania]] fekk han instruksar om korleis ein kan påvise arsenikk. Ole sin kvile vart enno ein gong forstyrra, og no vart prøvar sendt til professor [[Moritz Christian Julius Thaulow]]. Han fann arsenikk i store mengder. Dermed vart det ein ny runde i [[Høgsterett]], der Maren Johanne Jektvik den 25. november 1848 vart dømd til døden.		Men aktor var ikkje nøgd. Frå det medisinske fakultetet ved [[Universitetet i Oslo\|Det kgl. Frederiks Universitet]] i [[Oslo\|Christiania]] fekk han instruksar om korleis ein kan påvise arsenikk. Ole sin kvile vart enno ein gong forstyrra, og no vart prøvar sendt til professor [[Moritz Christian Julius Thaulow]]. Han fann arsenikk i store mengder. Dermed vart det ein ny runde i [[Høgsterett]], der Maren Johanne Jektvik den 25. november 1848 vart dømd til døden.

	Ho vart sendt til arresten i [[~~Trondheim rådstue~~]], der sokneprest til Bakklandet prestegjeld, [[Bernhard Ludvig Essendrop (1812–1891)\|Bernhard Ludvig Essendrop]] og prest ved Trondhjems Hospital, [[Fredrik Elias Storm (1803–1883)\|Fredrik Elias Storm]] fekk oppgåva med å førebu ho på døden. På vesle juleaftan 1848 tilstod ho ugjerninga for prestane, og den 3. januar tilstod ho og for ein domar. Ho søkte om nåde frå kong [[Oscar I]]. Forrige avretting var i 1847, av [[Peder Olsen Ringieie]] i [[Bærum kommune\|Bærum]]. Siden den gongen hadde kongen gjett nåde til fleire dødsdømde, mellom anna til [[Ingeborg Goversdotter]] som også hadde tatt livet av mannen sin med arsenikk. Men for Maren Johanne vart det ingen nåde. Den 19. april 1849 da kongen nei.		Ho vart sendt til arresten i [[Trondhjems Rådstuearrest]], der sokneprest til Bakklandet prestegjeld, [[Bernhard Ludvig Essendrop (1812–1891)\|Bernhard Ludvig Essendrop]] og prest ved Trondhjems Hospital, [[Fredrik Elias Storm (1803–1883)\|Fredrik Elias Storm]] fekk oppgåva med å førebu ho på døden. På vesle juleaftan 1848 tilstod ho ugjerninga for prestane, og den 3. januar tilstod ho og for ein domar. Ho søkte om nåde frå kong [[Oscar I]]. Forrige avretting var i 1847, av [[Peder Olsen Ringieie]] i [[Bærum kommune\|Bærum]]. Siden den gongen hadde kongen gjett nåde til fleire dødsdømde, mellom anna til [[Ingeborg Goversdotter]] som også hadde tatt livet av mannen sin med arsenikk. Men for Maren Johanne vart det ingen nåde. Den 19. april 1849 da kongen nei.

	Dne 24. mai 1849 vart ho henta i Trondheim for å dra attende til rettarstaden på Hitra. Avrettinga skulle skje den 9. juni, men på grunn av dårleg ver vart det utsett til 11. juni. Residerande kapellan på Hitra [[Mathias Sommerschild Heltberg (1810–1867)\|Mathias Sommerschild Heltberg]] gav den siste trøst på skafottet før skarprettar [[Jacob Ferdinand Øien (1816–1873)\|Jacob Ferdinand Øien]] utførde [[halshogging]]a. Dette var den einaste avrettinga han utførde. Ho vart gravlagd den 17. juni, med eit notat i kyrkjeboka om at ho vart halshogd for giftmord på sin ektemann.<ref>{{digitalarkivet-skann\|kb20050608021165\|SAT, Ministerialprotokoller, klokkerbøker og fødselsregistre - Sør-Trøndelag, 634/L0529: Ministerialbok nr. 634A05, 1843-1851, s. 286}}.</ref>		Dne 24. mai 1849 vart ho henta i Trondheim for å dra attende til rettarstaden på Hitra. Avrettinga skulle skje den 9. juni, men på grunn av dårleg ver vart det utsett til 11. juni. Residerande kapellan på Hitra [[Mathias Sommerschild Heltberg (1810–1867)\|Mathias Sommerschild Heltberg]] gav den siste trøst på skafottet før skarprettar [[Jacob Ferdinand Øien (1816–1873)\|Jacob Ferdinand Øien]] utførde [[halshogging]]a. Dette var den einaste avrettinga han utførde. Ho vart gravlagd den 17. juni, med eit notat i kyrkjeboka om at ho vart halshogd for giftmord på sin ektemann.<ref>{{digitalarkivet-skann\|kb20050608021165\|SAT, Ministerialprotokoller, klokkerbøker og fødselsregistre - Sør-Trøndelag, 634/L0529: Ministerialbok nr. 634A05, 1843-1851, s. 286}}.</ref>

Janes på 17. jan. 2026 kl. 23:15

2026-01-17T23:15:39Z

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 17. jan. 2026 kl. 23:15
Linje 25:		Linje 25:
	Men aktor var ikkje nøgd. Frå det medisinske fakultetet ved [[Universitetet i Oslo\|Det kgl. Frederiks Universitet]] i [[Oslo\|Christiania]] fekk han instruksar om korleis ein kan påvise arsenikk. Ole sin kvile vart enno ein gong forstyrra, og no vart prøvar sendt til professor [[Moritz Christian Julius Thaulow]]. Han fann arsenikk i store mengder. Dermed vart det ein ny runde i [[Høgsterett]], der Maren Johanne Jektvik den 25. november 1848 vart dømd til døden.		Men aktor var ikkje nøgd. Frå det medisinske fakultetet ved [[Universitetet i Oslo\|Det kgl. Frederiks Universitet]] i [[Oslo\|Christiania]] fekk han instruksar om korleis ein kan påvise arsenikk. Ole sin kvile vart enno ein gong forstyrra, og no vart prøvar sendt til professor [[Moritz Christian Julius Thaulow]]. Han fann arsenikk i store mengder. Dermed vart det ein ny runde i [[Høgsterett]], der Maren Johanne Jektvik den 25. november 1848 vart dømd til døden.

	Ho vart sendt til arresten i [[Trondheim rådstue]], der sokneprest til [[Bakklandet prestegjeld]] [[Bernhard Ludvig Essendrop (1812–1891)\|Bernhard Ludvig Essendrop]] og prest ved ~~[[Trondheim~~ Hospital]] [[Fredrik Elias Storm (1803–1883)\|Fredrik Elias Storm]] fekk oppgåva med å førebu ho på døden. På vesle juleaftan 1848 tilstod ho ugjerninga for prestane, og den 3. januar tilstod ho og for ein domar. Ho søkte om nåde frå kong [[Oscar I]]. Forrige avretting var i 1847, av [[Peder Olsen Ringieie]] i [[Bærum kommune\|Bærum]]. Siden den gongen hadde kongen gjett nåde til fleire dødsdømde, mellom anna til [[Ingeborg Goversdotter]] som også hadde tatt livet av mannen sin med arsenikk. Men for Maren Johanne vart det ingen nåde. Den 19. april 1849 da kongen nei.		Ho vart sendt til arresten i [[Trondheim rådstue]], der sokneprest til Bakklandet prestegjeld, [[Bernhard Ludvig Essendrop (1812–1891)\|Bernhard Ludvig Essendrop]] og prest ved Trondhjems Hospital, [[Fredrik Elias Storm (1803–1883)\|Fredrik Elias Storm]] fekk oppgåva med å førebu ho på døden. På vesle juleaftan 1848 tilstod ho ugjerninga for prestane, og den 3. januar tilstod ho og for ein domar. Ho søkte om nåde frå kong [[Oscar I]]. Forrige avretting var i 1847, av [[Peder Olsen Ringieie]] i [[Bærum kommune\|Bærum]]. Siden den gongen hadde kongen gjett nåde til fleire dødsdømde, mellom anna til [[Ingeborg Goversdotter]] som også hadde tatt livet av mannen sin med arsenikk. Men for Maren Johanne vart det ingen nåde. Den 19. april 1849 da kongen nei.

	Dne 24. mai 1849 vart ho henta i Trondheim for å dra attende til rettarstaden på Hitra. Avrettinga skulle skje den 9. juni, men på grunn av dårleg ver vart det utsett til 11. juni. Residerande kapellan på Hitra [[Mathias Sommerschild Heltberg (1810–1867)\|Mathias Sommerschild Heltberg]] gav den siste trøst på skafottet før skarprettar [[Jacob Ferdinand Øien (1816–1873)\|Jacob Ferdinand Øien]] utførde [[halshogging]]a. Dette var den einaste avrettinga han utførde. Ho vart gravlagd den 17. juni, med eit notat i kyrkjeboka om at ho vart halshogd for giftmord på sin ektemann.<ref>{{digitalarkivet-skann\|kb20050608021165\|SAT, Ministerialprotokoller, klokkerbøker og fødselsregistre - Sør-Trøndelag, 634/L0529: Ministerialbok nr. 634A05, 1843-1851, s. 286}}.</ref>		Dne 24. mai 1849 vart ho henta i Trondheim for å dra attende til rettarstaden på Hitra. Avrettinga skulle skje den 9. juni, men på grunn av dårleg ver vart det utsett til 11. juni. Residerande kapellan på Hitra [[Mathias Sommerschild Heltberg (1810–1867)\|Mathias Sommerschild Heltberg]] gav den siste trøst på skafottet før skarprettar [[Jacob Ferdinand Øien (1816–1873)\|Jacob Ferdinand Øien]] utførde [[halshogging]]a. Dette var den einaste avrettinga han utførde. Ho vart gravlagd den 17. juni, med eit notat i kyrkjeboka om at ho vart halshogd for giftmord på sin ektemann.<ref>{{digitalarkivet-skann\|kb20050608021165\|SAT, Ministerialprotokoller, klokkerbøker og fødselsregistre - Sør-Trøndelag, 634/L0529: Ministerialbok nr. 634A05, 1843-1851, s. 286}}.</ref>

Cnyborgbot: Robot: Erstatter mal: Sørnes 2009

2024-10-18T08:53:24Z

Robot: Erstatter mal: Sørnes 2009

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 18. okt. 2024 kl. 08:53
Linje 42:		Linje 42:
	* Fugelsøy, Maurits: ''Hitra: øya og folket. 1''. 1958. {{Nb.no\|NBN:no-nb_digibok_2012011008154}}.		* Fugelsøy, Maurits: ''Hitra: øya og folket. 1''. 1958. {{Nb.no\|NBN:no-nb_digibok_2012011008154}}.
	* Fugelsøy, Maurits: ''Hitra : øya og folket. 2''. 1962. {{Nb.no\|NBN:no-nb_digibok_2016111829001}}.		* Fugelsøy, Maurits: ''Hitra : øya og folket. 2''. 1962. {{Nb.no\|NBN:no-nb_digibok_2016111829001}}.
	* {{~~Sørnes 2009~~}}.		* Sørnes, Torgrim: ''Ondskap : de henrettede i Norge 1815–1876''. Utg. Schibsted. Oslo. 2009. ISBN 9788251627207. {{nb.no\|NBN:no-nb_digibok_2018062507078}}.

	{{DEFAULTSORT:Jektvik, Maren Johanne}}		{{DEFAULTSORT:Jektvik, Maren Johanne}}

Cnyborgbot: Robot: Endrer mal: Bokhylla

2024-03-07T10:32:43Z

Robot: Endrer mal: Bokhylla

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 7. mar. 2024 kl. 10:32
Linje 40:		Linje 40:

	* {{hbr1-1\|pd00000011411033\|Maren Johanne Jektvig}}.		* {{hbr1-1\|pd00000011411033\|Maren Johanne Jektvig}}.
	* Fugelsøy, Maurits: ''Hitra: øya og folket. 1''. 1958. {{~~bokhylla~~\|NBN:no-nb_digibok_2012011008154}}.		* Fugelsøy, Maurits: ''Hitra: øya og folket. 1''. 1958. {{Nb.no\|NBN:no-nb_digibok_2012011008154}}.
	* Fugelsøy, Maurits: ''Hitra : øya og folket. 2''. 1962. {{~~bokhylla~~\|NBN:no-nb_digibok_2016111829001}}.		* Fugelsøy, Maurits: ''Hitra : øya og folket. 2''. 1962. {{Nb.no\|NBN:no-nb_digibok_2016111829001}}.
	* {{Sørnes 2009}}.		* {{Sørnes 2009}}.

Olve Utne: Teksterstatting – «[[kategori:» til «[[Kategori:»

2023-11-16T20:25:32Z

Teksterstatting – «[[kategori:» til «[[Kategori:»

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 16. nov. 2023 kl. 20:25
Linje 49:		Linje 49:
	[[Kategori:Kriminalhistorie]]		[[Kategori:Kriminalhistorie]]
	[[Kategori:Hitra kommune]]		[[Kategori:Hitra kommune]]
	[[~~kategori~~:Fødsler i 1811]]		[[Kategori:Fødsler i 1811]]
	[[Kategori:Dødsfall i 1849]]		[[Kategori:Dødsfall i 1849]]
	{{kvinner i lokalhistoria}}{{nn}}		{{kvinner i lokalhistoria}}{{nn}}

Cnyborg på 6. mar. 2023 kl. 07:10

2023-03-06T07:10:28Z

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 6. mar. 2023 kl. 07:10
Linje 27:		Linje 27:
	Ho vart sendt til arresten i [[Trondheim rådstue]], der sokneprest til [[Bakklandet prestegjeld]] [[Bernhard Ludvig Essendrop (1812–1891)\|Bernhard Ludvig Essendrop]] og prest ved [[Trondheim Hospital]] [[Fredrik Elias Storm (1803–1883)\|Fredrik Elias Storm]] fekk oppgåva med å førebu ho på døden. På vesle juleaftan 1848 tilstod ho ugjerninga for prestane, og den 3. januar tilstod ho og for ein domar. Ho søkte om nåde frå kong [[Oscar I]]. Forrige avretting var i 1847, av [[Peder Olsen Ringieie]] i [[Bærum kommune\|Bærum]]. Siden den gongen hadde kongen gjett nåde til fleire dødsdømde, mellom anna til [[Ingeborg Goversdotter]] som også hadde tatt livet av mannen sin med arsenikk. Men for Maren Johanne vart det ingen nåde. Den 19. april 1849 da kongen nei.		Ho vart sendt til arresten i [[Trondheim rådstue]], der sokneprest til [[Bakklandet prestegjeld]] [[Bernhard Ludvig Essendrop (1812–1891)\|Bernhard Ludvig Essendrop]] og prest ved [[Trondheim Hospital]] [[Fredrik Elias Storm (1803–1883)\|Fredrik Elias Storm]] fekk oppgåva med å førebu ho på døden. På vesle juleaftan 1848 tilstod ho ugjerninga for prestane, og den 3. januar tilstod ho og for ein domar. Ho søkte om nåde frå kong [[Oscar I]]. Forrige avretting var i 1847, av [[Peder Olsen Ringieie]] i [[Bærum kommune\|Bærum]]. Siden den gongen hadde kongen gjett nåde til fleire dødsdømde, mellom anna til [[Ingeborg Goversdotter]] som også hadde tatt livet av mannen sin med arsenikk. Men for Maren Johanne vart det ingen nåde. Den 19. april 1849 da kongen nei.

	Dne 24. mai 1849 vart ho henta i Trondheim for å dra attende til rettarstaden på Hitra. Avrettinga skulle skje den 9. juni, men på grunn av dårleg ver vart det utsett til 11. juni. Residerande kapellan på Hitra [[Mathias Sommerschild Heltberg (1810–1867)\|Mathias Sommerschild Heltberg]] gav den siste trøst på skafottet før skarprettar [[~~Lars Hyll~~]] utførde [[halshogging]]a. Dette var ~~Hyll sine andre og siste avretting;~~ han ~~søkte avskil og gjekk over i jobben som [[favnsettar]]~~. Ho vart gravlagd den 17. juni, med eit notat i kyrkjeboka om at ho vart halshogd for giftmord på sin ektemann.<ref>{{digitalarkivet-skann\|kb20050608021165\|SAT, Ministerialprotokoller, klokkerbøker og fødselsregistre - Sør-Trøndelag, 634/L0529: Ministerialbok nr. 634A05, 1843-1851, s. 286}}.</ref>		Dne 24. mai 1849 vart ho henta i Trondheim for å dra attende til rettarstaden på Hitra. Avrettinga skulle skje den 9. juni, men på grunn av dårleg ver vart det utsett til 11. juni. Residerande kapellan på Hitra [[Mathias Sommerschild Heltberg (1810–1867)\|Mathias Sommerschild Heltberg]] gav den siste trøst på skafottet før skarprettar [[Jacob Ferdinand Øien (1816–1873)\|Jacob Ferdinand Øien]] utførde [[halshogging]]a. Dette var den einaste avrettinga han utførde. Ho vart gravlagd den 17. juni, med eit notat i kyrkjeboka om at ho vart halshogd for giftmord på sin ektemann.<ref>{{digitalarkivet-skann\|kb20050608021165\|SAT, Ministerialprotokoller, klokkerbøker og fødselsregistre - Sør-Trøndelag, 634/L0529: Ministerialbok nr. 634A05, 1843-1851, s. 286}}.</ref>

	Ei lokal legende fortel at blokka som vart nytta under halshogginga dreiv over fjorden til Frøya, der Casper Nordhammer levde som ein fri mann. Til tross for at folket der fleire gonger rodde ho ut, dreiv ho alltid i land att på same staden. Det vart også skrive minst ei [[skillingsvise]] om saka, «En ny og bedrøvelig vise om Maren Johanne Jektvik af Hitteren, der for at have forgiftet sin mand, skal henrettes den 11. juni dette år» – dei hadde ikkje fått heilt tak på å skrive korte og fyndige titlar.		Ei lokal legende fortel at blokka som vart nytta under halshogginga dreiv over fjorden til Frøya, der Casper Nordhammer levde som ein fri mann. Til tross for at folket der fleire gonger rodde ho ut, dreiv ho alltid i land att på same staden. Det vart også skrive minst ei [[skillingsvise]] om saka, «En ny og bedrøvelig vise om Maren Johanne Jektvik af Hitteren, der for at have forgiftet sin mand, skal henrettes den 11. juni dette år» – dei hadde ikkje fått heilt tak på å skrive korte og fyndige titlar.

Cnyborg på 5. jun. 2020 kl. 09:18

2020-06-05T09:18:27Z

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 5. jun. 2020 kl. 09:18
Linje 29:		Linje 29:
	Dne 24. mai 1849 vart ho henta i Trondheim for å dra attende til rettarstaden på Hitra. Avrettinga skulle skje den 9. juni, men på grunn av dårleg ver vart det utsett til 11. juni. Residerande kapellan på Hitra [[Mathias Sommerschild Heltberg (1810–1867)\|Mathias Sommerschild Heltberg]] gav den siste trøst på skafottet før skarprettar [[Lars Hyll]] utførde [[halshogging]]a. Dette var Hyll sine andre og siste avretting; han søkte avskil og gjekk over i jobben som [[favnsettar]]. Ho vart gravlagd den 17. juni, med eit notat i kyrkjeboka om at ho vart halshogd for giftmord på sin ektemann.<ref>{{digitalarkivet-skann\|kb20050608021165\|SAT, Ministerialprotokoller, klokkerbøker og fødselsregistre - Sør-Trøndelag, 634/L0529: Ministerialbok nr. 634A05, 1843-1851, s. 286}}.</ref>		Dne 24. mai 1849 vart ho henta i Trondheim for å dra attende til rettarstaden på Hitra. Avrettinga skulle skje den 9. juni, men på grunn av dårleg ver vart det utsett til 11. juni. Residerande kapellan på Hitra [[Mathias Sommerschild Heltberg (1810–1867)\|Mathias Sommerschild Heltberg]] gav den siste trøst på skafottet før skarprettar [[Lars Hyll]] utførde [[halshogging]]a. Dette var Hyll sine andre og siste avretting; han søkte avskil og gjekk over i jobben som [[favnsettar]]. Ho vart gravlagd den 17. juni, med eit notat i kyrkjeboka om at ho vart halshogd for giftmord på sin ektemann.<ref>{{digitalarkivet-skann\|kb20050608021165\|SAT, Ministerialprotokoller, klokkerbøker og fødselsregistre - Sør-Trøndelag, 634/L0529: Ministerialbok nr. 634A05, 1843-1851, s. 286}}.</ref>

	Ei lokal legende fortel at blokka som vart nytta under halshogginga dreiv over fjorden til Frøya, der Casper Nordhammer levde som ein fri mann. Til tross for at folket der fleire gonger rodde ho ut, dreiv ho alltid i land att på same staden. Det vart også skrive minst ei [[skillingsvise]] om saka, «En ny og bedrøvelig vise om ~~Mare~~ Johanne Jektvik af Hitteren, der for at have forgiftet sin mand, skal henrettes den 11. juni dette år» – dei hadde ikkje fått heilt tak på å skrive korte og fyndige titlar.		Ei lokal legende fortel at blokka som vart nytta under halshogginga dreiv over fjorden til Frøya, der Casper Nordhammer levde som ein fri mann. Til tross for at folket der fleire gonger rodde ho ut, dreiv ho alltid i land att på same staden. Det vart også skrive minst ei [[skillingsvise]] om saka, «En ny og bedrøvelig vise om Maren Johanne Jektvik af Hitteren, der for at have forgiftet sin mand, skal henrettes den 11. juni dette år» – dei hadde ikkje fått heilt tak på å skrive korte og fyndige titlar.

	Det historiske spelet ''[[Maren – dømt til døden]]'', eller ''Marenspillet'', vert oppført i [[Dolm kirke]] annakvart år sidan 1986. Spelet handlar ikkje berre om denne saka, men om kor lett menneske har for å døme kvarandre.		Det historiske spelet ''[[Maren – dømt til døden]]'', eller ''Marenspillet'', vert oppført i [[Dolm kirke]] annakvart år sidan 1986. Spelet handlar ikkje berre om denne saka, men om kor lett menneske har for å døme kvarandre.

Cnyborg på 5. jun. 2020 kl. 09:17

2020-06-05T09:17:53Z

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 5. jun. 2020 kl. 09:17
Linje 19:		Linje 19:
	Tradisjonen tru stilte nabokonene opp for å hjelpe til i huset etter dødsfallet. Dagen etter at Ole døydde fann nabokona Gunhild giftpakka der. Ho tok pakka, og skulle seinare legge ho fram under rettssaken. Truleg var det allereie då ein sterk mistanke om at Maren Johanne hadde tatt mannen sin av dage. Det hjelp heller ikkje for Maren at ho og Casper var enda meir opne om forholdet sitt enn før. Då ho fortalde at ho ikkje kunne finne att giftpakka, valde han å rømme til heimen sin på [[Nordhammer (Frøya)\|Nordhammer]] på [[Frøya (øy)\|Frøya]]. Maren Johanne fortsette å kome med uforsiktige utsegn, og mistankane mot ho vaks. Lensmann [[Johan Grøn Lund]] kom etter kvart på saken.		Tradisjonen tru stilte nabokonene opp for å hjelpe til i huset etter dødsfallet. Dagen etter at Ole døydde fann nabokona Gunhild giftpakka der. Ho tok pakka, og skulle seinare legge ho fram under rettssaken. Truleg var det allereie då ein sterk mistanke om at Maren Johanne hadde tatt mannen sin av dage. Det hjelp heller ikkje for Maren at ho og Casper var enda meir opne om forholdet sitt enn før. Då ho fortalde at ho ikkje kunne finne att giftpakka, valde han å rømme til heimen sin på [[Nordhammer (Frøya)\|Nordhammer]] på [[Frøya (øy)\|Frøya]]. Maren Johanne fortsette å kome med uforsiktige utsegn, og mistankane mot ho vaks. Lensmann [[Johan Grøn Lund]] kom etter kvart på saken.

	Den 27. september 1847 vart ho sikta for giftmord på mannen. Han vart gravd opp, og den lokale ~~lækjare~~, dr. Holmsen, utførde ein obduksjon. Han sende nokre organ til Trondheim for kjemisk analyse hos ei apotekar. Han fann ikkje spor etter arsenikk. Det kan skuldast at det var den same apotekaren som hadde selt gifta; han ville vel helst ikkje verte innblanda i slikt. Som vi skal se lenger ned er det all grunn til å tro at han juksa med analysen. Maren Johanne fekk jamvel problem i avhøyr. Ho forklarte at ein del av gifta var brukt mot rotter. To vitne sa at dette ikkje var sant; eit av dei var Casper Nordhammer. Ho forklarte no dei svarte klumpane med at det var sjokolade, noko Ole var så glad i. Men her protesterte også vitna – både på at Ole var glad i sjokolade og at det var det som flaut i drikken.		Den 27. september 1847 vart ho sikta for giftmord på mannen. Han vart gravd opp, og den lokale lækjaren, dr. Holmsen, utførde ein obduksjon. Han sende nokre organ til Trondheim for kjemisk analyse hos ei apotekar. Han fann ikkje spor etter arsenikk. Det kan skuldast at det var den same apotekaren som hadde selt gifta; han ville vel helst ikkje verte innblanda i slikt. Som vi skal se lenger ned er det all grunn til å tro at han juksa med analysen. Maren Johanne fekk jamvel problem i avhøyr. Ho forklarte at ein del av gifta var brukt mot rotter. To vitne sa at dette ikkje var sant; eit av dei var Casper Nordhammer. Ho forklarte no dei svarte klumpane med at det var sjokolade, noko Ole var så glad i. Men her protesterte også vitna – både på at Ole var glad i sjokolade og at det var det som flaut i drikken.

	I første omgangen gjekk det bra for Maren. [[Fosen sorenskriverembete\|Sorenskrivaren på Fosen]] frikjende ho den 27. juni 1848. Dette vart stadfesta av [[Trondheim stiftsoverrett]] to månader seinare.		I første omgangen gjekk det bra for Maren. [[Fosen sorenskriverembete\|Sorenskrivaren på Fosen]] frikjende ho den 27. juni 1848. Dette vart stadfesta av [[Trondheim stiftsoverrett]] to månader seinare.
Linje 29:		Linje 29:
	Dne 24. mai 1849 vart ho henta i Trondheim for å dra attende til rettarstaden på Hitra. Avrettinga skulle skje den 9. juni, men på grunn av dårleg ver vart det utsett til 11. juni. Residerande kapellan på Hitra [[Mathias Sommerschild Heltberg (1810–1867)\|Mathias Sommerschild Heltberg]] gav den siste trøst på skafottet før skarprettar [[Lars Hyll]] utførde [[halshogging]]a. Dette var Hyll sine andre og siste avretting; han søkte avskil og gjekk over i jobben som [[favnsettar]]. Ho vart gravlagd den 17. juni, med eit notat i kyrkjeboka om at ho vart halshogd for giftmord på sin ektemann.<ref>{{digitalarkivet-skann\|kb20050608021165\|SAT, Ministerialprotokoller, klokkerbøker og fødselsregistre - Sør-Trøndelag, 634/L0529: Ministerialbok nr. 634A05, 1843-1851, s. 286}}.</ref>		Dne 24. mai 1849 vart ho henta i Trondheim for å dra attende til rettarstaden på Hitra. Avrettinga skulle skje den 9. juni, men på grunn av dårleg ver vart det utsett til 11. juni. Residerande kapellan på Hitra [[Mathias Sommerschild Heltberg (1810–1867)\|Mathias Sommerschild Heltberg]] gav den siste trøst på skafottet før skarprettar [[Lars Hyll]] utførde [[halshogging]]a. Dette var Hyll sine andre og siste avretting; han søkte avskil og gjekk over i jobben som [[favnsettar]]. Ho vart gravlagd den 17. juni, med eit notat i kyrkjeboka om at ho vart halshogd for giftmord på sin ektemann.<ref>{{digitalarkivet-skann\|kb20050608021165\|SAT, Ministerialprotokoller, klokkerbøker og fødselsregistre - Sør-Trøndelag, 634/L0529: Ministerialbok nr. 634A05, 1843-1851, s. 286}}.</ref>

	Ei lokal legende fortel av blokka som vart nytta under halshogginga dreiv over fjorden til Frøya, der Casper Nordhammer levde som ein fri mann. Til tross for at folket der fleire gonger rodde ho ut, dreiv ho alltid i land att på same staden. Det vart også skrive minst ei [[skillingsvise]] om saka, «En ny og bedrøvelig vise om Mare Johanne Jektvik af Hitteren, der for at have forgiftet sin mand, skal henrettes den 11. juni dette år» – dei hadde ikkje fått heilt tak på å skrive korte og fyndige titlar.		Ei lokal legende fortel at blokka som vart nytta under halshogginga dreiv over fjorden til Frøya, der Casper Nordhammer levde som ein fri mann. Til tross for at folket der fleire gonger rodde ho ut, dreiv ho alltid i land att på same staden. Det vart også skrive minst ei [[skillingsvise]] om saka, «En ny og bedrøvelig vise om Mare Johanne Jektvik af Hitteren, der for at have forgiftet sin mand, skal henrettes den 11. juni dette år» – dei hadde ikkje fått heilt tak på å skrive korte og fyndige titlar.

	Det historiske spelet ''[[Maren – dømt til døden]]'', eller ''Marenspillet'', vert oppført i [[Dolm kirke]] annakvart år sidan 1986. Spelet handlar ikkje berre om denne saka, men om kor lett menneske har for å døme kvarandre.		Det historiske spelet ''[[Maren – dømt til døden]]'', eller ''Marenspillet'', vert oppført i [[Dolm kirke]] annakvart år sidan 1986. Spelet handlar ikkje berre om denne saka, men om kor lett menneske har for å døme kvarandre.
Linje 35:		Linje 35:
	==Referansar==		==Referansar==

	<references/>		<references />

	==Litteratur og kjelder==		==Litteratur og kjelder==

Cnyborg på 7. feb. 2019 kl. 13:40

2019-02-07T13:40:07Z

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 7. feb. 2019 kl. 13:40
Linje 29:		Linje 29:
	Dne 24. mai 1849 vart ho henta i Trondheim for å dra attende til rettarstaden på Hitra. Avrettinga skulle skje den 9. juni, men på grunn av dårleg ver vart det utsett til 11. juni. Residerande kapellan på Hitra [[Mathias Sommerschild Heltberg (1810–1867)\|Mathias Sommerschild Heltberg]] gav den siste trøst på skafottet før skarprettar [[Lars Hyll]] utførde [[halshogging]]a. Dette var Hyll sine andre og siste avretting; han søkte avskil og gjekk over i jobben som [[favnsettar]]. Ho vart gravlagd den 17. juni, med eit notat i kyrkjeboka om at ho vart halshogd for giftmord på sin ektemann.<ref>{{digitalarkivet-skann\|kb20050608021165\|SAT, Ministerialprotokoller, klokkerbøker og fødselsregistre - Sør-Trøndelag, 634/L0529: Ministerialbok nr. 634A05, 1843-1851, s. 286}}.</ref>		Dne 24. mai 1849 vart ho henta i Trondheim for å dra attende til rettarstaden på Hitra. Avrettinga skulle skje den 9. juni, men på grunn av dårleg ver vart det utsett til 11. juni. Residerande kapellan på Hitra [[Mathias Sommerschild Heltberg (1810–1867)\|Mathias Sommerschild Heltberg]] gav den siste trøst på skafottet før skarprettar [[Lars Hyll]] utførde [[halshogging]]a. Dette var Hyll sine andre og siste avretting; han søkte avskil og gjekk over i jobben som [[favnsettar]]. Ho vart gravlagd den 17. juni, med eit notat i kyrkjeboka om at ho vart halshogd for giftmord på sin ektemann.<ref>{{digitalarkivet-skann\|kb20050608021165\|SAT, Ministerialprotokoller, klokkerbøker og fødselsregistre - Sør-Trøndelag, 634/L0529: Ministerialbok nr. 634A05, 1843-1851, s. 286}}.</ref>

	Ei lokal legende fortel av blokka som vart nytta under halshogginga dreiv over fjorden til Frøya, der Casper Nordhammer levde som ein fri mann. Til tross for at folket der fleire gonger rodde ho ut, dreiv ho alltid i land att på same staden. Det vart også skrive minst ei [[skillingsvise]] om saka, «En ny og bedrøvelig vise om Mare Johanne Jektvik af Hitteren, der for at have forgiftet sin mand, skal henrettes den 11. juni dette år» – dei hadde ikkje fått heilt tak på å skrive korte og fyndige titlar.		Ei lokal legende fortel av blokka som vart nytta under halshogginga dreiv over fjorden til Frøya, der Casper Nordhammer levde som ein fri mann. Til tross for at folket der fleire gonger rodde ho ut, dreiv ho alltid i land att på same staden. Det vart også skrive minst ei [[skillingsvise]] om saka, «En ny og bedrøvelig vise om Mare Johanne Jektvik af Hitteren, der for at have forgiftet sin mand, skal henrettes den 11. juni dette år» – dei hadde ikkje fått heilt tak på å skrive korte og fyndige titlar.

			Det historiske spelet ''[[Maren – dømt til døden]]'', eller ''Marenspillet'', vert oppført i [[Dolm kirke]] annakvart år sidan 1986. Spelet handlar ikkje berre om denne saka, men om kor lett menneske har for å døme kvarandre.

	==Referansar==		==Referansar==

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 17. jan. 2026 kl. 23:18
Linje 25:		Linje 25:
	Men aktor var ikkje nøgd. Frå det medisinske fakultetet ved [[Universitetet i Oslo\|Det kgl. Frederiks Universitet]] i [[Oslo\|Christiania]] fekk han instruksar om korleis ein kan påvise arsenikk. Ole sin kvile vart enno ein gong forstyrra, og no vart prøvar sendt til professor [[Moritz Christian Julius Thaulow]]. Han fann arsenikk i store mengder. Dermed vart det ein ny runde i [[Høgsterett]], der Maren Johanne Jektvik den 25. november 1848 vart dømd til døden.		Men aktor var ikkje nøgd. Frå det medisinske fakultetet ved [[Universitetet i Oslo\|Det kgl. Frederiks Universitet]] i [[Oslo\|Christiania]] fekk han instruksar om korleis ein kan påvise arsenikk. Ole sin kvile vart enno ein gong forstyrra, og no vart prøvar sendt til professor [[Moritz Christian Julius Thaulow]]. Han fann arsenikk i store mengder. Dermed vart det ein ny runde i [[Høgsterett]], der Maren Johanne Jektvik den 25. november 1848 vart dømd til døden.

	Ho vart sendt til ~~arresten i~~ [[Trondhjems Rådstuearrest]], der sokneprest til Bakklandet prestegjeld, [[Bernhard Ludvig Essendrop (1812–1891)\|Bernhard Ludvig Essendrop]] og prest ved Trondhjems Hospital, [[Fredrik Elias Storm (1803–1883)\|Fredrik Elias Storm]] fekk oppgåva med å førebu ho på døden. På vesle juleaftan 1848 tilstod ho ugjerninga for prestane, og den 3. januar tilstod ho og for ein domar. Ho søkte om nåde frå kong [[Oscar I]]. Forrige avretting var i 1847, av [[Peder Olsen Ringieie]] i [[Bærum kommune\|Bærum]]. Siden den gongen hadde kongen gjett nåde til fleire dødsdømde, mellom anna til [[Ingeborg Goversdotter]] som også hadde tatt livet av mannen sin med arsenikk. Men for Maren Johanne vart det ingen nåde. Den 19. april 1849 da kongen nei.		Ho vart sendt til [[Trondhjems Rådstuearrest]], der sokneprest til Bakklandet prestegjeld, [[Bernhard Ludvig Essendrop (1812–1891)\|Bernhard Ludvig Essendrop]] og prest ved Trondhjems Hospital, [[Fredrik Elias Storm (1803–1883)\|Fredrik Elias Storm]] fekk oppgåva med å førebu ho på døden. På vesle juleaftan 1848 tilstod ho ugjerninga for prestane, og den 3. januar tilstod ho og for ein domar. Ho søkte om nåde frå kong [[Oscar I]]. Forrige avretting var i 1847, av [[Peder Olsen Ringieie]] i [[Bærum kommune\|Bærum]]. Siden den gongen hadde kongen gjett nåde til fleire dødsdømde, mellom anna til [[Ingeborg Goversdotter]] som også hadde tatt livet av mannen sin med arsenikk. Men for Maren Johanne vart det ingen nåde. Den 19. april 1849 da kongen nei.

	Dne 24. mai 1849 vart ho henta i Trondheim for å dra attende til rettarstaden på Hitra. Avrettinga skulle skje den 9. juni, men på grunn av dårleg ver vart det utsett til 11. juni. Residerande kapellan på Hitra [[Mathias Sommerschild Heltberg (1810–1867)\|Mathias Sommerschild Heltberg]] gav den siste trøst på skafottet før skarprettar [[Jacob Ferdinand Øien (1816–1873)\|Jacob Ferdinand Øien]] utførde [[halshogging]]a. Dette var den einaste avrettinga han utførde. Ho vart gravlagd den 17. juni, med eit notat i kyrkjeboka om at ho vart halshogd for giftmord på sin ektemann.<ref>{{digitalarkivet-skann\|kb20050608021165\|SAT, Ministerialprotokoller, klokkerbøker og fødselsregistre - Sør-Trøndelag, 634/L0529: Ministerialbok nr. 634A05, 1843-1851, s. 286}}.</ref>		Dne 24. mai 1849 vart ho henta i Trondheim for å dra attende til rettarstaden på Hitra. Avrettinga skulle skje den 9. juni, men på grunn av dårleg ver vart det utsett til 11. juni. Residerande kapellan på Hitra [[Mathias Sommerschild Heltberg (1810–1867)\|Mathias Sommerschild Heltberg]] gav den siste trøst på skafottet før skarprettar [[Jacob Ferdinand Øien (1816–1873)\|Jacob Ferdinand Øien]] utførde [[halshogging]]a. Dette var den einaste avrettinga han utførde. Ho vart gravlagd den 17. juni, med eit notat i kyrkjeboka om at ho vart halshogd for giftmord på sin ektemann.<ref>{{digitalarkivet-skann\|kb20050608021165\|SAT, Ministerialprotokoller, klokkerbøker og fødselsregistre - Sør-Trøndelag, 634/L0529: Ministerialbok nr. 634A05, 1843-1851, s. 286}}.</ref>

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 17. jan. 2026 kl. 23:18
Linje 25:		Linje 25:
	Men aktor var ikkje nøgd. Frå det medisinske fakultetet ved [[Universitetet i Oslo\|Det kgl. Frederiks Universitet]] i [[Oslo\|Christiania]] fekk han instruksar om korleis ein kan påvise arsenikk. Ole sin kvile vart enno ein gong forstyrra, og no vart prøvar sendt til professor [[Moritz Christian Julius Thaulow]]. Han fann arsenikk i store mengder. Dermed vart det ein ny runde i [[Høgsterett]], der Maren Johanne Jektvik den 25. november 1848 vart dømd til døden.		Men aktor var ikkje nøgd. Frå det medisinske fakultetet ved [[Universitetet i Oslo\|Det kgl. Frederiks Universitet]] i [[Oslo\|Christiania]] fekk han instruksar om korleis ein kan påvise arsenikk. Ole sin kvile vart enno ein gong forstyrra, og no vart prøvar sendt til professor [[Moritz Christian Julius Thaulow]]. Han fann arsenikk i store mengder. Dermed vart det ein ny runde i [[Høgsterett]], der Maren Johanne Jektvik den 25. november 1848 vart dømd til døden.

	Ho vart sendt til arresten i [[~~Trondheim rådstue~~]], der sokneprest til Bakklandet prestegjeld, [[Bernhard Ludvig Essendrop (1812–1891)\|Bernhard Ludvig Essendrop]] og prest ved Trondhjems Hospital, [[Fredrik Elias Storm (1803–1883)\|Fredrik Elias Storm]] fekk oppgåva med å førebu ho på døden. På vesle juleaftan 1848 tilstod ho ugjerninga for prestane, og den 3. januar tilstod ho og for ein domar. Ho søkte om nåde frå kong [[Oscar I]]. Forrige avretting var i 1847, av [[Peder Olsen Ringieie]] i [[Bærum kommune\|Bærum]]. Siden den gongen hadde kongen gjett nåde til fleire dødsdømde, mellom anna til [[Ingeborg Goversdotter]] som også hadde tatt livet av mannen sin med arsenikk. Men for Maren Johanne vart det ingen nåde. Den 19. april 1849 da kongen nei.		Ho vart sendt til arresten i [[Trondhjems Rådstuearrest]], der sokneprest til Bakklandet prestegjeld, [[Bernhard Ludvig Essendrop (1812–1891)\|Bernhard Ludvig Essendrop]] og prest ved Trondhjems Hospital, [[Fredrik Elias Storm (1803–1883)\|Fredrik Elias Storm]] fekk oppgåva med å førebu ho på døden. På vesle juleaftan 1848 tilstod ho ugjerninga for prestane, og den 3. januar tilstod ho og for ein domar. Ho søkte om nåde frå kong [[Oscar I]]. Forrige avretting var i 1847, av [[Peder Olsen Ringieie]] i [[Bærum kommune\|Bærum]]. Siden den gongen hadde kongen gjett nåde til fleire dødsdømde, mellom anna til [[Ingeborg Goversdotter]] som også hadde tatt livet av mannen sin med arsenikk. Men for Maren Johanne vart det ingen nåde. Den 19. april 1849 da kongen nei.

	Dne 24. mai 1849 vart ho henta i Trondheim for å dra attende til rettarstaden på Hitra. Avrettinga skulle skje den 9. juni, men på grunn av dårleg ver vart det utsett til 11. juni. Residerande kapellan på Hitra [[Mathias Sommerschild Heltberg (1810–1867)\|Mathias Sommerschild Heltberg]] gav den siste trøst på skafottet før skarprettar [[Jacob Ferdinand Øien (1816–1873)\|Jacob Ferdinand Øien]] utførde [[halshogging]]a. Dette var den einaste avrettinga han utførde. Ho vart gravlagd den 17. juni, med eit notat i kyrkjeboka om at ho vart halshogd for giftmord på sin ektemann.<ref>{{digitalarkivet-skann\|kb20050608021165\|SAT, Ministerialprotokoller, klokkerbøker og fødselsregistre - Sør-Trøndelag, 634/L0529: Ministerialbok nr. 634A05, 1843-1851, s. 286}}.</ref>		Dne 24. mai 1849 vart ho henta i Trondheim for å dra attende til rettarstaden på Hitra. Avrettinga skulle skje den 9. juni, men på grunn av dårleg ver vart det utsett til 11. juni. Residerande kapellan på Hitra [[Mathias Sommerschild Heltberg (1810–1867)\|Mathias Sommerschild Heltberg]] gav den siste trøst på skafottet før skarprettar [[Jacob Ferdinand Øien (1816–1873)\|Jacob Ferdinand Øien]] utførde [[halshogging]]a. Dette var den einaste avrettinga han utførde. Ho vart gravlagd den 17. juni, med eit notat i kyrkjeboka om at ho vart halshogd for giftmord på sin ektemann.<ref>{{digitalarkivet-skann\|kb20050608021165\|SAT, Ministerialprotokoller, klokkerbøker og fødselsregistre - Sør-Trøndelag, 634/L0529: Ministerialbok nr. 634A05, 1843-1851, s. 286}}.</ref>

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 17. jan. 2026 kl. 23:15
Linje 25:		Linje 25:
	Men aktor var ikkje nøgd. Frå det medisinske fakultetet ved [[Universitetet i Oslo\|Det kgl. Frederiks Universitet]] i [[Oslo\|Christiania]] fekk han instruksar om korleis ein kan påvise arsenikk. Ole sin kvile vart enno ein gong forstyrra, og no vart prøvar sendt til professor [[Moritz Christian Julius Thaulow]]. Han fann arsenikk i store mengder. Dermed vart det ein ny runde i [[Høgsterett]], der Maren Johanne Jektvik den 25. november 1848 vart dømd til døden.		Men aktor var ikkje nøgd. Frå det medisinske fakultetet ved [[Universitetet i Oslo\|Det kgl. Frederiks Universitet]] i [[Oslo\|Christiania]] fekk han instruksar om korleis ein kan påvise arsenikk. Ole sin kvile vart enno ein gong forstyrra, og no vart prøvar sendt til professor [[Moritz Christian Julius Thaulow]]. Han fann arsenikk i store mengder. Dermed vart det ein ny runde i [[Høgsterett]], der Maren Johanne Jektvik den 25. november 1848 vart dømd til døden.

	Ho vart sendt til arresten i [[Trondheim rådstue]], der sokneprest til [[Bakklandet prestegjeld]] [[Bernhard Ludvig Essendrop (1812–1891)\|Bernhard Ludvig Essendrop]] og prest ved ~~[[Trondheim~~ Hospital]] [[Fredrik Elias Storm (1803–1883)\|Fredrik Elias Storm]] fekk oppgåva med å førebu ho på døden. På vesle juleaftan 1848 tilstod ho ugjerninga for prestane, og den 3. januar tilstod ho og for ein domar. Ho søkte om nåde frå kong [[Oscar I]]. Forrige avretting var i 1847, av [[Peder Olsen Ringieie]] i [[Bærum kommune\|Bærum]]. Siden den gongen hadde kongen gjett nåde til fleire dødsdømde, mellom anna til [[Ingeborg Goversdotter]] som også hadde tatt livet av mannen sin med arsenikk. Men for Maren Johanne vart det ingen nåde. Den 19. april 1849 da kongen nei.		Ho vart sendt til arresten i [[Trondheim rådstue]], der sokneprest til Bakklandet prestegjeld, [[Bernhard Ludvig Essendrop (1812–1891)\|Bernhard Ludvig Essendrop]] og prest ved Trondhjems Hospital, [[Fredrik Elias Storm (1803–1883)\|Fredrik Elias Storm]] fekk oppgåva med å førebu ho på døden. På vesle juleaftan 1848 tilstod ho ugjerninga for prestane, og den 3. januar tilstod ho og for ein domar. Ho søkte om nåde frå kong [[Oscar I]]. Forrige avretting var i 1847, av [[Peder Olsen Ringieie]] i [[Bærum kommune\|Bærum]]. Siden den gongen hadde kongen gjett nåde til fleire dødsdømde, mellom anna til [[Ingeborg Goversdotter]] som også hadde tatt livet av mannen sin med arsenikk. Men for Maren Johanne vart det ingen nåde. Den 19. april 1849 da kongen nei.

	Dne 24. mai 1849 vart ho henta i Trondheim for å dra attende til rettarstaden på Hitra. Avrettinga skulle skje den 9. juni, men på grunn av dårleg ver vart det utsett til 11. juni. Residerande kapellan på Hitra [[Mathias Sommerschild Heltberg (1810–1867)\|Mathias Sommerschild Heltberg]] gav den siste trøst på skafottet før skarprettar [[Jacob Ferdinand Øien (1816–1873)\|Jacob Ferdinand Øien]] utførde [[halshogging]]a. Dette var den einaste avrettinga han utførde. Ho vart gravlagd den 17. juni, med eit notat i kyrkjeboka om at ho vart halshogd for giftmord på sin ektemann.<ref>{{digitalarkivet-skann\|kb20050608021165\|SAT, Ministerialprotokoller, klokkerbøker og fødselsregistre - Sør-Trøndelag, 634/L0529: Ministerialbok nr. 634A05, 1843-1851, s. 286}}.</ref>		Dne 24. mai 1849 vart ho henta i Trondheim for å dra attende til rettarstaden på Hitra. Avrettinga skulle skje den 9. juni, men på grunn av dårleg ver vart det utsett til 11. juni. Residerande kapellan på Hitra [[Mathias Sommerschild Heltberg (1810–1867)\|Mathias Sommerschild Heltberg]] gav den siste trøst på skafottet før skarprettar [[Jacob Ferdinand Øien (1816–1873)\|Jacob Ferdinand Øien]] utførde [[halshogging]]a. Dette var den einaste avrettinga han utførde. Ho vart gravlagd den 17. juni, med eit notat i kyrkjeboka om at ho vart halshogd for giftmord på sin ektemann.<ref>{{digitalarkivet-skann\|kb20050608021165\|SAT, Ministerialprotokoller, klokkerbøker og fødselsregistre - Sør-Trøndelag, 634/L0529: Ministerialbok nr. 634A05, 1843-1851, s. 286}}.</ref>