Ole N. Dannemark (1819–1874) - Sideversjonshistorikk

Siri Iversen: korrigering av lenker til nettbiblioteket

2026-06-18T11:33:50Z

korrigering av lenker til nettbiblioteket

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 18. jun. 2026 kl. 11:33
Linje 1:		Linje 1:
	[[Fil:Ole N. og Ingeborg T. Dannemark.jpeg\|miniatyr\|Ole Nilsen Dannemark og Ingeborg Torstensdotter Dannemark.]]		[[Fil:Ole N. og Ingeborg T. Dannemark.jpeg\|miniatyr\|Ole Nilsen Dannemark og Ingeborg Torstensdotter Dannemark.]]
	'''[[Ole N. Dannemark (1819–1874)\|Ole Nilsen Dannemark]]''' (fødd 3. februar 1819, død 25. desember 1874) var gardbrukar og tømrar.<ref>Sigdal kirkebøker, G/Ga/L0001: Klokkerbok nr. I 1 /1, 1816-1835, s. 34-35. Digital tilgang https://media.digitalarkivet.no/view/8505/19</ref><ref>Ministerialbok for Krødsherad, Digital tilgang https://media.digitalarkivet.no/view/5883/58</ref><ref name=":0">Andreas Mørch (1974): Krødsherad.Bd. 1. Gard og slekt. Krødsherad kommune, s. 347</ref> Han var fødd i ein husmannsplass under Strand i [[Sigdal]]. Foreldra var [[husmann]]sfolka Ragne Jonsdotter Brubråtan og Nils Halvorsen.<ref>Andreas Mørch (1965): Sigdal og Eggedal. Bd. 5. Bygdehistorie, s. 1665. Drammen: Sigdal og Eggedal historielag</ref> Han gifta seg i 1845 med Ingeborg Torstensdotter Skårshagan (1822–1909) frå Eggedal. Dei fekk tre døtrer og fire søner. I 1846 kjøpte dei den vesle garden Søre Dannemark med Bergerud på Rundskogen i [[Krødsherad]] av moster til Ingeborg og mannen hennar. Garden vert ofte kalla Inngjerdinga. Garden vart overdregen til eldste sonen i 1887. Det er ikkje lenger nokon av etterkomarane som eig garden, og alle bygningane er flutte eller rivne.		'''[[Ole N. Dannemark (1819–1874)\|Ole Nilsen Dannemark]]''' (fødd 3. februar 1819, død 25. desember 1874) var gardbrukar og tømrar.<ref>Sigdal kirkebøker, G/Ga/L0001: Klokkerbok nr. I 1 /1, 1816-1835, s. 34-35. Digital tilgang https://media.digitalarkivet.no/view/8505/19</ref><ref>Ministerialbok for Krødsherad, Digital tilgang https://media.digitalarkivet.no/view/5883/58</ref><ref name=":0">Andreas Mørch (1974): Krødsherad.Bd. 1. Gard og slekt. Krødsherad kommune, s. 347. {{nb.no\|NBN:no-nb_digibok_2020100748502\|side=359}}.</ref> Han var fødd i ein husmannsplass under Strand i [[Sigdal]]. Foreldra var [[husmann]]sfolka Ragne Jonsdotter Brubråtan og Nils Halvorsen.<ref>Andreas Mørch (1965): Sigdal og Eggedal. Bd. 5. Bygdehistorie, s. 1665. Drammen: Sigdal og Eggedal historielag. {{nb.no\|NBN:no-nb_digibok_2011071505575}}.</ref> Han gifta seg i 1845 med Ingeborg Torstensdotter Skårshagan (1822–1909) frå Eggedal. Dei fekk tre døtrer og fire søner. I 1846 kjøpte dei den vesle garden Søre Dannemark med Bergerud på Rundskogen i [[Krødsherad]] av moster til Ingeborg og mannen hennar. Garden vert ofte kalla Inngjerdinga. Garden vart overdregen til eldste sonen i 1887. Det er ikkje lenger nokon av etterkomarane som eig garden, og alle bygningane er flutte eller rivne.

	Ole N. Dannemark dreiv med tjærebrenning<ref>Ivar Sæter: Krødsherred. Jubilæumsskrift 1914, Kristiania 1914, s. 64</ref><ref name=":5">J.B.: Tradisjon på gammel ættegård på Rundskogen. Drammens Tidende og Buskeruds Blad 22. oktober 1970</ref> og var tømrar og snikkar i tillegg til å drive garden. Han laga òg jordbruksreiskapar i tre.<ref>Andreas Mørch (1976): Krødsherad. Bd.2. Bygdehistorie. Krødsherad kommune, s.102</ref> [[Andreas Mørch]] skriv i Krødsherads gards- og slektshistorie: «Ole Nilsen var en kjent tømmermann. Dette yrket gikk i arv til etterkommerne, flere kjente handverkere».<ref name=":0" /> Det er mange tømrarar og snikkarar mellom etterkomarane hans<ref>Andreas Mørch(1976). Krødsherad. Bd. 3.Bygdehistorie, s. 799</ref><ref>https://www.utdanningsnytt.no/fagartikkel-yrke---forside/tar-laeretiden-i-england--og-stortrives-med-det/104745</ref><ref name=":5" /><ref>https://www.budstikka.no/rud-videregaende-skole/yrkesfag/mobelsnekker/fylkets-beste-elever-med-saks-og-hovel/s/5-55-466882</ref><ref>https://www.budstikka.no/gir-en-sniktitt-inn-i-presterud-gard/s/5-55-1226160</ref><ref>"Svennebrevrekord"Drammens Tidende og Buskeruds blad, torsdag 2. mai 1985, s. 12</ref><ref>https://www.nb.no/items/35753936e29e649e138d3c4c64748dda?page=43&searchText=%22Johan%20S%C3%A6tra%22</ref><ref>~~https~~:~~//www~~.nb.no~~/items/ccc576604e4021ff1023a6c64b343fc4?page~~=~~463&searchText=Dannemark~~</ref>		Ole N. Dannemark dreiv med tjærebrenning<ref>Ivar Sæter: Krødsherred. Jubilæumsskrift 1914, Kristiania 1914, s. 64. {{nb.no\|NBN:no-nb_digibok_2014042338013\|side=80}}.</ref><ref name=":5">J.B.: Tradisjon på gammel ættegård på Rundskogen. Drammens Tidende og Buskeruds Blad 22. oktober 1970. {{nb.no\|NBN:no-nb_digavis_drammenstidendeogbuskerudblad_null_null_19701022_138_245_1}}</ref> og var tømrar og snikkar i tillegg til å drive garden. Han laga òg jordbruksreiskapar i tre.<ref>Andreas Mørch (1976): Krødsherad. Bd.2. Bygdehistorie. Krødsherad kommune, s.102. {{nb.no\|NBN:no-nb_digibok_2017070307070\|side=114}}.</ref> [[Andreas Mørch]] skriv i Krødsherads gards- og slektshistorie: «Ole Nilsen var en kjent tømmermann. Dette yrket gikk i arv til etterkommerne, flere kjente handverkere».<ref name=":0" /> Det er mange tømrarar og snikkarar mellom etterkomarane hans<ref>Andreas Mørch(1976). Krødsherad. Bd. 3.Bygdehistorie, s. 799. {{nb.no\|NBN:no-nb_digibok_2017061207081\|side=87}}.</ref><ref>https://www.utdanningsnytt.no/fagartikkel-yrke---forside/tar-laeretiden-i-england--og-stortrives-med-det/104745</ref><ref name=":5" /><ref>https://www.budstikka.no/rud-videregaende-skole/yrkesfag/mobelsnekker/fylkets-beste-elever-med-saks-og-hovel/s/5-55-466882</ref><ref>https://www.budstikka.no/gir-en-sniktitt-inn-i-presterud-gard/s/5-55-1226160</ref><ref>"Svennebrevrekord"Drammens Tidende og Buskeruds blad, torsdag 2. mai 1985, s. 12. {{nb.no\|NBN:no-nb_digavis_drammenstidendeogbuskerudblad_null_null_19850502_153_99_1}}.</ref><ref>https://www.nb.no/items/35753936e29e649e138d3c4c64748dda?page=43&searchText=%22Johan%20S%C3%A6tra%22</ref><ref>''Sandeboka : bygdebok for Sande i Vestfold''. Drammen. 1939. {{nb.no\|NBN:no-nb_digibok_2013091708021\|side=464}}.</ref>

	Ole N. Dannemark var leiar for ei av dei sju arbeidarforeiningane som vart stifta i Krødsherad i 1849. Desse foreiningane var ein del av [[Thranerørsla]].<ref>Andreas Mørch (1976): Krødsherad. Bygdehistorie. Krødsherad kommune, s. 580-581</ref> Det kommunale sjølvstyret som vart innført i 1837, innebar at ein del av innbyggjarane i Noreg fekk høve til å vera med på å styre kommunale saker. Ein ganske stor del vart ståande utanfor dette. Fyrst og fremst alle kvinnene, men også dei mennene som ikkje åtte eller bygsla jord, hadde eller hadde hatt eit embete, var byborgarar med ein eigedom av ein viss storleik eller såkalla rettigheitsmenn i Finnmark. [[Marcus Thrane]] grunnla ei rørsle for å betre kåra for husmenn og arbeidarar sist på 1840-talet. Thranerørsla hadde allmenn røysterett som eit langsiktig mål. Samstundes arbeidde dei for å betre sosiale og rettslege tilhøve for husmenn og arbeidarar.<ref name=":1">https://snl.no/Arbeiderforeningene_-_Thranebevegelsen</ref> Thranittane fekk ikkje gjennomslag for ideane sine, og Marcus Thrane og 149 andre medlemer av rørsla vart dømde for ulydnad mot styresmaktene eller for forsøk på å endre statsforfatninga ved ulovlege middel. Fleire av leiarane og Marcus Thrane sjølv vart dømde utan at dei vart funne skuldige i straffbare handlingar, og dommen mot Thrane vert i dag omtalt som justismord.<ref name=":1" /><ref>http://prosa.no/kritikk/det-demokratiske-korrektiv</ref> I Krødsherad vart det som nemnt stifta sju Thrane-foreiningar. Desse foreiningane hadde 115 innskrivne medlemer. Av desse var det rundt 36 som fylte krava for å få røysterett, resten var husmenn, handverkarar og strandsitjarar. Ole N. Dannemark åtte jord og hadde difor røysterett. Han vart seinare innvald i [[Kommunestyre\|heradsstyret]] i Sigdal (Krødsherad var ein del av Sigdal herad fram til 1901) og sat i heradsstyret 1867–71. Også tre andre av dei rundt 36 som fylte krava for å få røysterett, vart innvalde i heradsstyret i Sigdal, Gul B. Flatin, [[Harald Isaksen Hagen (1817–1879)\|Harald Hagen]] og [[Truls C. Rund]]. Harald Hagen sat òg i formannskapet.<ref>Andreas Mørch (1976): Krødsherad. Bind II og III[1.]Bygdehistorie, s.581-585. Krødsherad kommune.</ref> Ole N. Dannemark vart også vald inn i forstandarskapet for Krødsherreds sparebank. <ref>Ivar Sæther: Krødsherred. Jubilæumsskrift 1914, s. 224</ref> Mona R. Ringvej skriv at møteaktivitetane og avisa til Thrane-foreiningane var ein del av eit opplysningsprosjekt. Ho skriv vidare at husmenn og arbeidarar skulle dannast til borgarar som kunne vera med i offentleg styre.<ref>Mona R. Ringvej Marcus Thrane. Forbrytelse og straff. Pax Forlag, 2014</ref> Det er ikkje urimeleg å sjå på deltakinga til desse kryllingane i Thrane-rørsla som ei skolering som kunne vera med på å kvalifisere for ~~offgentlege~~ verv.		Ole N. Dannemark var leiar for ei av dei sju arbeidarforeiningane som vart stifta i Krødsherad i 1849. Desse foreiningane var ein del av [[Thranerørsla]].<ref>Andreas Mørch (1976): Krødsherad. Bygdehistorie. Krødsherad kommune, s. 580-581. {{nb.no\|NBN:no-nb_digibok_2017070307070\|side=592}}.</ref> Det kommunale sjølvstyret som vart innført i 1837, innebar at ein del av innbyggjarane i Noreg fekk høve til å vera med på å styre kommunale saker. Ein ganske stor del vart ståande utanfor dette. Fyrst og fremst alle kvinnene, men også dei mennene som ikkje åtte eller bygsla jord, hadde eller hadde hatt eit embete, var byborgarar med ein eigedom av ein viss storleik eller såkalla rettigheitsmenn i Finnmark. [[Marcus Thrane]] grunnla ei rørsle for å betre kåra for husmenn og arbeidarar sist på 1840-talet. Thranerørsla hadde allmenn røysterett som eit langsiktig mål. Samstundes arbeidde dei for å betre sosiale og rettslege tilhøve for husmenn og arbeidarar.<ref name=":1">https://snl.no/Arbeiderforeningene_-_Thranebevegelsen</ref> Thranittane fekk ikkje gjennomslag for ideane sine, og Marcus Thrane og 149 andre medlemer av rørsla vart dømde for ulydnad mot styresmaktene eller for forsøk på å endre statsforfatninga ved ulovlege middel. Fleire av leiarane og Marcus Thrane sjølv vart dømde utan at dei vart funne skuldige i straffbare handlingar, og dommen mot Thrane vert i dag omtalt som justismord.<ref name=":1" /><ref>http://prosa.no/kritikk/det-demokratiske-korrektiv</ref> I Krødsherad vart det som nemnt stifta sju Thrane-foreiningar. Desse foreiningane hadde 115 innskrivne medlemer. Av desse var det rundt 36 som fylte krava for å få røysterett, resten var husmenn, handverkarar og strandsitjarar. Ole N. Dannemark åtte jord og hadde difor røysterett. Han vart seinare innvald i [[Kommunestyre\|heradsstyret]] i Sigdal (Krødsherad var ein del av Sigdal herad fram til 1901) og sat i heradsstyret 1867–71. Også tre andre av dei rundt 36 som fylte krava for å få røysterett, vart innvalde i heradsstyret i Sigdal, Gul B. Flatin, [[Harald Isaksen Hagen (1817–1879)\|Harald Hagen]] og [[Truls C. Rund]]. Harald Hagen sat òg i formannskapet.<ref>Andreas Mørch (1976): Krødsherad. Bind II og III[1.]Bygdehistorie, s.581-585. Krødsherad kommune.</ref> Ole N. Dannemark vart også vald inn i forstandarskapet for Krødsherreds sparebank. <ref>Ivar Sæther: Krødsherred. Jubilæumsskrift 1914, s. 224. {{nb.no\|NBN:no-nb_digibok_2014042338013\|side=242}}.</ref> Mona R. Ringvej skriv at møteaktivitetane og avisa til Thrane-foreiningane var ein del av eit opplysningsprosjekt. Ho skriv vidare at husmenn og arbeidarar skulle dannast til borgarar som kunne vera med i offentleg styre.<ref>Mona R. Ringvej Marcus Thrane. Forbrytelse og straff. Pax Forlag, 2014. {{nb.no\|NBN:no-nb_digibok_2019102877019}}.</ref> Det er ikkje urimeleg å sjå på deltakinga til desse kryllingane i Thrane-rørsla som ei skolering som kunne vera med på å kvalifisere for offentlege verv.

	== Referansar ==		== Referansar ==

Niillas4 på 22. nov. 2025 kl. 18:42

2025-11-22T18:42:09Z

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 22. nov. 2025 kl. 18:42
Linje 4:		Linje 4:
	Ole N. Dannemark dreiv med tjærebrenning<ref>Ivar Sæter: Krødsherred. Jubilæumsskrift 1914, Kristiania 1914, s. 64</ref><ref name=":5">J.B.: Tradisjon på gammel ættegård på Rundskogen. Drammens Tidende og Buskeruds Blad 22. oktober 1970</ref> og var tømrar og snikkar i tillegg til å drive garden. Han laga òg jordbruksreiskapar i tre.<ref>Andreas Mørch (1976): Krødsherad. Bd.2. Bygdehistorie. Krødsherad kommune, s.102</ref> [[Andreas Mørch]] skriv i Krødsherads gards- og slektshistorie: «Ole Nilsen var en kjent tømmermann. Dette yrket gikk i arv til etterkommerne, flere kjente handverkere».<ref name=":0" /> Det er mange tømrarar og snikkarar mellom etterkomarane hans<ref>Andreas Mørch(1976). Krødsherad. Bd. 3.Bygdehistorie, s. 799</ref><ref>https://www.utdanningsnytt.no/fagartikkel-yrke---forside/tar-laeretiden-i-england--og-stortrives-med-det/104745</ref><ref name=":5" /><ref>https://www.budstikka.no/rud-videregaende-skole/yrkesfag/mobelsnekker/fylkets-beste-elever-med-saks-og-hovel/s/5-55-466882</ref><ref>https://www.budstikka.no/gir-en-sniktitt-inn-i-presterud-gard/s/5-55-1226160</ref><ref>"Svennebrevrekord"Drammens Tidende og Buskeruds blad, torsdag 2. mai 1985, s. 12</ref><ref>https://www.nb.no/items/35753936e29e649e138d3c4c64748dda?page=43&searchText=%22Johan%20S%C3%A6tra%22</ref><ref>https://www.nb.no/items/ccc576604e4021ff1023a6c64b343fc4?page=463&searchText=Dannemark</ref>		Ole N. Dannemark dreiv med tjærebrenning<ref>Ivar Sæter: Krødsherred. Jubilæumsskrift 1914, Kristiania 1914, s. 64</ref><ref name=":5">J.B.: Tradisjon på gammel ættegård på Rundskogen. Drammens Tidende og Buskeruds Blad 22. oktober 1970</ref> og var tømrar og snikkar i tillegg til å drive garden. Han laga òg jordbruksreiskapar i tre.<ref>Andreas Mørch (1976): Krødsherad. Bd.2. Bygdehistorie. Krødsherad kommune, s.102</ref> [[Andreas Mørch]] skriv i Krødsherads gards- og slektshistorie: «Ole Nilsen var en kjent tømmermann. Dette yrket gikk i arv til etterkommerne, flere kjente handverkere».<ref name=":0" /> Det er mange tømrarar og snikkarar mellom etterkomarane hans<ref>Andreas Mørch(1976). Krødsherad. Bd. 3.Bygdehistorie, s. 799</ref><ref>https://www.utdanningsnytt.no/fagartikkel-yrke---forside/tar-laeretiden-i-england--og-stortrives-med-det/104745</ref><ref name=":5" /><ref>https://www.budstikka.no/rud-videregaende-skole/yrkesfag/mobelsnekker/fylkets-beste-elever-med-saks-og-hovel/s/5-55-466882</ref><ref>https://www.budstikka.no/gir-en-sniktitt-inn-i-presterud-gard/s/5-55-1226160</ref><ref>"Svennebrevrekord"Drammens Tidende og Buskeruds blad, torsdag 2. mai 1985, s. 12</ref><ref>https://www.nb.no/items/35753936e29e649e138d3c4c64748dda?page=43&searchText=%22Johan%20S%C3%A6tra%22</ref><ref>https://www.nb.no/items/ccc576604e4021ff1023a6c64b343fc4?page=463&searchText=Dannemark</ref>

	Ole N. Dannemark var leiar for ei av dei sju arbeidarforeiningane som vart stifta i Krødsherad i 1849. Desse foreiningane var ein del av [[Thranerørsla]].<ref>Andreas Mørch (1976): Krødsherad. Bygdehistorie. Krødsherad kommune, s. 580-581</ref> Det kommunale sjølvstyret som vart innført i 1837, innebar at ein del av innbyggjarane i Noreg fekk høve til å vera med på å styre kommunale saker. Ein ganske stor del vart ståande utanfor dette. Fyrst og fremst alle kvinnene, men også dei mennene som ikkje åtte eller bygsla jord, hadde eller hadde hatt eit embete, var byborgarar med ein eigedom av ein viss storleik eller såkalla rettigheitsmenn i Finnmark. [[Marcus Thrane]] grunnla ei rørsle for å betre kåra for husmenn og arbeidarar sist på 1840-talet. Thranerørsla hadde allmenn røysterett som eit langsiktig mål. Samstundes arbeidde dei for å betre sosiale og rettslege tilhøve for husmenn og arbeidarar.<ref name=":1">https://snl.no/Arbeiderforeningene_-_Thranebevegelsen</ref> Thranittane fekk ikkje gjennomslag for ideane sine, og Marcus Thrane og 149 andre medlemer av rørsla vart dømde for ulydnad mot styresmaktene eller for forsøk på å endre statsforfatninga ved ulovlege middel. Fleire av leiarane og Marcus Thrane sjølv vart dømde utan at dei vart funne skuldige i straffbare handlingar, og dommen mot Thrane vert i dag omtalt som justismord.<ref name=":1" /><ref>http://prosa.no/kritikk/det-demokratiske-korrektiv</ref> I Krødsherad vart det som nemnt stifta sju Thrane-foreiningar. Desse foreiningane hadde 115 innskrivne medlemer. Av desse var det rundt 36 som fylte krava for å få røysterett, resten var husmenn, handverkarar og strandsitjarar. Ole N. Dannemark åtte jord og hadde difor røysterett. Han vart seinare innvald i [[Kommunestyre\|heradsstyret]] i Sigdal (Krødsherad var ein del av Sigdal herad fram til 1901) og sat i heradsstyret 1867–71. Også tre andre av dei rundt 36 som fylte krava for å få røysterett, vart innvalde i heradsstyret i Sigdal, Gul B. Flatin, [[Harald Isaksen Hagen (1817–1879)\|Harald Hagen]] og [[Truls C. Rund]]. Harald Hagen sat òg i formannskapet.<ref>Andreas Mørch (1976): Krødsherad. Bind II og III[1.]Bygdehistorie, s.581-585. Krødsherad kommune.</ref> Mona R. Ringvej skriv at møteaktivitetane og avisa til Thrane-foreiningane var ein del av eit opplysningsprosjekt. Ho skriv vidare at husmenn og arbeidarar skulle dannast til borgarar som kunne vera med i offentleg styre.<ref>Mona R. Ringvej Marcus Thrane. Forbrytelse og straff. Pax Forlag, 2014</ref> Det er ikkje urimeleg å sjå på deltakinga til desse kryllingane i Thrane-rørsla som ei skolering som kunne vera med på å kvalifisere for verv ~~som heradsstyremedlem.~~.		Ole N. Dannemark var leiar for ei av dei sju arbeidarforeiningane som vart stifta i Krødsherad i 1849. Desse foreiningane var ein del av [[Thranerørsla]].<ref>Andreas Mørch (1976): Krødsherad. Bygdehistorie. Krødsherad kommune, s. 580-581</ref> Det kommunale sjølvstyret som vart innført i 1837, innebar at ein del av innbyggjarane i Noreg fekk høve til å vera med på å styre kommunale saker. Ein ganske stor del vart ståande utanfor dette. Fyrst og fremst alle kvinnene, men også dei mennene som ikkje åtte eller bygsla jord, hadde eller hadde hatt eit embete, var byborgarar med ein eigedom av ein viss storleik eller såkalla rettigheitsmenn i Finnmark. [[Marcus Thrane]] grunnla ei rørsle for å betre kåra for husmenn og arbeidarar sist på 1840-talet. Thranerørsla hadde allmenn røysterett som eit langsiktig mål. Samstundes arbeidde dei for å betre sosiale og rettslege tilhøve for husmenn og arbeidarar.<ref name=":1">https://snl.no/Arbeiderforeningene_-_Thranebevegelsen</ref> Thranittane fekk ikkje gjennomslag for ideane sine, og Marcus Thrane og 149 andre medlemer av rørsla vart dømde for ulydnad mot styresmaktene eller for forsøk på å endre statsforfatninga ved ulovlege middel. Fleire av leiarane og Marcus Thrane sjølv vart dømde utan at dei vart funne skuldige i straffbare handlingar, og dommen mot Thrane vert i dag omtalt som justismord.<ref name=":1" /><ref>http://prosa.no/kritikk/det-demokratiske-korrektiv</ref> I Krødsherad vart det som nemnt stifta sju Thrane-foreiningar. Desse foreiningane hadde 115 innskrivne medlemer. Av desse var det rundt 36 som fylte krava for å få røysterett, resten var husmenn, handverkarar og strandsitjarar. Ole N. Dannemark åtte jord og hadde difor røysterett. Han vart seinare innvald i [[Kommunestyre\|heradsstyret]] i Sigdal (Krødsherad var ein del av Sigdal herad fram til 1901) og sat i heradsstyret 1867–71. Også tre andre av dei rundt 36 som fylte krava for å få røysterett, vart innvalde i heradsstyret i Sigdal, Gul B. Flatin, [[Harald Isaksen Hagen (1817–1879)\|Harald Hagen]] og [[Truls C. Rund]]. Harald Hagen sat òg i formannskapet.<ref>Andreas Mørch (1976): Krødsherad. Bind II og III[1.]Bygdehistorie, s.581-585. Krødsherad kommune.</ref> Ole N. Dannemark vart også vald inn i forstandarskapet for Krødsherreds sparebank. <ref>Ivar Sæther: Krødsherred. Jubilæumsskrift 1914, s. 224</ref> Mona R. Ringvej skriv at møteaktivitetane og avisa til Thrane-foreiningane var ein del av eit opplysningsprosjekt. Ho skriv vidare at husmenn og arbeidarar skulle dannast til borgarar som kunne vera med i offentleg styre.<ref>Mona R. Ringvej Marcus Thrane. Forbrytelse og straff. Pax Forlag, 2014</ref> Det er ikkje urimeleg å sjå på deltakinga til desse kryllingane i Thrane-rørsla som ei skolering som kunne vera med på å kvalifisere for offgentlege verv.

	== Referansar ==		== Referansar ==

Niillas4: Lagt til kjelde

2025-11-22T17:59:30Z

Lagt til kjelde

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 22. nov. 2025 kl. 17:59
Linje 2:		Linje 2:
	'''[[Ole N. Dannemark (1819–1874)\|Ole Nilsen Dannemark]]''' (fødd 3. februar 1819, død 25. desember 1874) var gardbrukar og tømrar.<ref>Sigdal kirkebøker, G/Ga/L0001: Klokkerbok nr. I 1 /1, 1816-1835, s. 34-35. Digital tilgang https://media.digitalarkivet.no/view/8505/19</ref><ref>Ministerialbok for Krødsherad, Digital tilgang https://media.digitalarkivet.no/view/5883/58</ref><ref name=":0">Andreas Mørch (1974): Krødsherad.Bd. 1. Gard og slekt. Krødsherad kommune, s. 347</ref> Han var fødd i ein husmannsplass under Strand i [[Sigdal]]. Foreldra var [[husmann]]sfolka Ragne Jonsdotter Brubråtan og Nils Halvorsen.<ref>Andreas Mørch (1965): Sigdal og Eggedal. Bd. 5. Bygdehistorie, s. 1665. Drammen: Sigdal og Eggedal historielag</ref> Han gifta seg i 1845 med Ingeborg Torstensdotter Skårshagan (1822–1909) frå Eggedal. Dei fekk tre døtrer og fire søner. I 1846 kjøpte dei den vesle garden Søre Dannemark med Bergerud på Rundskogen i [[Krødsherad]] av moster til Ingeborg og mannen hennar. Garden vert ofte kalla Inngjerdinga. Garden vart overdregen til eldste sonen i 1887. Det er ikkje lenger nokon av etterkomarane som eig garden, og alle bygningane er flutte eller rivne.		'''[[Ole N. Dannemark (1819–1874)\|Ole Nilsen Dannemark]]''' (fødd 3. februar 1819, død 25. desember 1874) var gardbrukar og tømrar.<ref>Sigdal kirkebøker, G/Ga/L0001: Klokkerbok nr. I 1 /1, 1816-1835, s. 34-35. Digital tilgang https://media.digitalarkivet.no/view/8505/19</ref><ref>Ministerialbok for Krødsherad, Digital tilgang https://media.digitalarkivet.no/view/5883/58</ref><ref name=":0">Andreas Mørch (1974): Krødsherad.Bd. 1. Gard og slekt. Krødsherad kommune, s. 347</ref> Han var fødd i ein husmannsplass under Strand i [[Sigdal]]. Foreldra var [[husmann]]sfolka Ragne Jonsdotter Brubråtan og Nils Halvorsen.<ref>Andreas Mørch (1965): Sigdal og Eggedal. Bd. 5. Bygdehistorie, s. 1665. Drammen: Sigdal og Eggedal historielag</ref> Han gifta seg i 1845 med Ingeborg Torstensdotter Skårshagan (1822–1909) frå Eggedal. Dei fekk tre døtrer og fire søner. I 1846 kjøpte dei den vesle garden Søre Dannemark med Bergerud på Rundskogen i [[Krødsherad]] av moster til Ingeborg og mannen hennar. Garden vert ofte kalla Inngjerdinga. Garden vart overdregen til eldste sonen i 1887. Det er ikkje lenger nokon av etterkomarane som eig garden, og alle bygningane er flutte eller rivne.

	Ole N. Dannemark dreiv med tjærebrenning<ref>Ivar Sæter: Krødsherred. Jubilæumsskrift 1914, Kristiania 1914, s. 64</ref><ref name=":5">J.B.: Tradisjon på gammel ættegård på Rundskogen. Drammens Tidende og Buskeruds Blad 22. oktober 1970</ref> og var tømrar og snikkar i tillegg til å drive garden. Han laga òg jordbruksreiskapar i tre.<ref>Andreas Mørch (1976): Krødsherad. Bd.2. Bygdehistorie. Krødsherad kommune, s.102</ref> [[Andreas Mørch]] skriv i Krødsherads gards- og slektshistorie: «Ole Nilsen var en kjent tømmermann. Dette yrket gikk i arv til etterkommerne, flere kjente handverkere».<ref name=":0" /> Det er mange tømrarar og snikkarar mellom etterkomarane hans<ref>Andreas Mørch(1976). Krødsherad. Bd. 3.Bygdehistorie, s. 799</ref><ref>https://www.utdanningsnytt.no/fagartikkel-yrke---forside/tar-laeretiden-i-england--og-stortrives-med-det/104745</ref><ref name=":5" /><ref>https://www.budstikka.no/rud-videregaende-skole/yrkesfag/mobelsnekker/fylkets-beste-elever-med-saks-og-hovel/s/5-55-466882</ref><ref>https://www.budstikka.no/gir-en-sniktitt-inn-i-presterud-gard/s/5-55-1226160</ref><ref>"Svennebrevrekord"Drammens Tidende og Buskeruds blad, torsdag 2. mai 1985, s. 12</ref><ref>https://www.nb.no/items/35753936e29e649e138d3c4c64748dda?page=43&searchText=%22Johan%20S%C3%A6tra%22</ref>		Ole N. Dannemark dreiv med tjærebrenning<ref>Ivar Sæter: Krødsherred. Jubilæumsskrift 1914, Kristiania 1914, s. 64</ref><ref name=":5">J.B.: Tradisjon på gammel ættegård på Rundskogen. Drammens Tidende og Buskeruds Blad 22. oktober 1970</ref> og var tømrar og snikkar i tillegg til å drive garden. Han laga òg jordbruksreiskapar i tre.<ref>Andreas Mørch (1976): Krødsherad. Bd.2. Bygdehistorie. Krødsherad kommune, s.102</ref> [[Andreas Mørch]] skriv i Krødsherads gards- og slektshistorie: «Ole Nilsen var en kjent tømmermann. Dette yrket gikk i arv til etterkommerne, flere kjente handverkere».<ref name=":0" /> Det er mange tømrarar og snikkarar mellom etterkomarane hans<ref>Andreas Mørch(1976). Krødsherad. Bd. 3.Bygdehistorie, s. 799</ref><ref>https://www.utdanningsnytt.no/fagartikkel-yrke---forside/tar-laeretiden-i-england--og-stortrives-med-det/104745</ref><ref name=":5" /><ref>https://www.budstikka.no/rud-videregaende-skole/yrkesfag/mobelsnekker/fylkets-beste-elever-med-saks-og-hovel/s/5-55-466882</ref><ref>https://www.budstikka.no/gir-en-sniktitt-inn-i-presterud-gard/s/5-55-1226160</ref><ref>"Svennebrevrekord"Drammens Tidende og Buskeruds blad, torsdag 2. mai 1985, s. 12</ref><ref>https://www.nb.no/items/35753936e29e649e138d3c4c64748dda?page=43&searchText=%22Johan%20S%C3%A6tra%22</ref><ref>https://www.nb.no/items/ccc576604e4021ff1023a6c64b343fc4?page=463&searchText=Dannemark</ref>

	Ole N. Dannemark var leiar for ei av dei sju arbeidarforeiningane som vart stifta i Krødsherad i 1849. Desse foreiningane var ein del av [[Thranerørsla]].<ref>Andreas Mørch (1976): Krødsherad. Bygdehistorie. Krødsherad kommune, s. 580-581</ref> Det kommunale sjølvstyret som vart innført i 1837, innebar at ein del av innbyggjarane i Noreg fekk høve til å vera med på å styre kommunale saker. Ein ganske stor del vart ståande utanfor dette. Fyrst og fremst alle kvinnene, men også dei mennene som ikkje åtte eller bygsla jord, hadde eller hadde hatt eit embete, var byborgarar med ein eigedom av ein viss storleik eller såkalla rettigheitsmenn i Finnmark. [[Marcus Thrane]] grunnla ei rørsle for å betre kåra for husmenn og arbeidarar sist på 1840-talet. Thranerørsla hadde allmenn røysterett som eit langsiktig mål. Samstundes arbeidde dei for å betre sosiale og rettslege tilhøve for husmenn og arbeidarar.<ref name=":1">https://snl.no/Arbeiderforeningene_-_Thranebevegelsen</ref> Thranittane fekk ikkje gjennomslag for ideane sine, og Marcus Thrane og 149 andre medlemer av rørsla vart dømde for ulydnad mot styresmaktene eller for forsøk på å endre statsforfatninga ved ulovlege middel. Fleire av leiarane og Marcus Thrane sjølv vart dømde utan at dei vart funne skuldige i straffbare handlingar, og dommen mot Thrane vert i dag omtalt som justismord.<ref name=":1" /><ref>http://prosa.no/kritikk/det-demokratiske-korrektiv</ref> I Krødsherad vart det som nemnt stifta sju Thrane-foreiningar. Desse foreiningane hadde 115 innskrivne medlemer. Av desse var det rundt 36 som fylte krava for å få røysterett, resten var husmenn, handverkarar og strandsitjarar. Ole N. Dannemark åtte jord og hadde difor røysterett. Han vart seinare innvald i [[Kommunestyre\|heradsstyret]] i Sigdal (Krødsherad var ein del av Sigdal herad fram til 1901) og sat i heradsstyret 1867–71. Også tre andre av dei rundt 36 som fylte krava for å få røysterett, vart innvalde i heradsstyret i Sigdal, Gul B. Flatin, [[Harald Isaksen Hagen (1817–1879)\|Harald Hagen]] og [[Truls C. Rund]]. Harald Hagen sat òg i formannskapet.<ref>Andreas Mørch (1976): Krødsherad. Bind II og III[1.]Bygdehistorie, s.581-585. Krødsherad kommune.</ref> Mona R. Ringvej skriv at møteaktivitetane og avisa til Thrane-foreiningane var ein del av eit opplysningsprosjekt. Ho skriv vidare at husmenn og arbeidarar skulle dannast til borgarar som kunne vera med i offentleg styre.<ref>Mona R. Ringvej Marcus Thrane. Forbrytelse og straff. Pax Forlag, 2014</ref> Det er ikkje urimeleg å sjå på deltakinga til desse kryllingane i Thrane-rørsla som ei skolering som kunne vera med på å kvalifisere for verv som heradsstyremedlem..		Ole N. Dannemark var leiar for ei av dei sju arbeidarforeiningane som vart stifta i Krødsherad i 1849. Desse foreiningane var ein del av [[Thranerørsla]].<ref>Andreas Mørch (1976): Krødsherad. Bygdehistorie. Krødsherad kommune, s. 580-581</ref> Det kommunale sjølvstyret som vart innført i 1837, innebar at ein del av innbyggjarane i Noreg fekk høve til å vera med på å styre kommunale saker. Ein ganske stor del vart ståande utanfor dette. Fyrst og fremst alle kvinnene, men også dei mennene som ikkje åtte eller bygsla jord, hadde eller hadde hatt eit embete, var byborgarar med ein eigedom av ein viss storleik eller såkalla rettigheitsmenn i Finnmark. [[Marcus Thrane]] grunnla ei rørsle for å betre kåra for husmenn og arbeidarar sist på 1840-talet. Thranerørsla hadde allmenn røysterett som eit langsiktig mål. Samstundes arbeidde dei for å betre sosiale og rettslege tilhøve for husmenn og arbeidarar.<ref name=":1">https://snl.no/Arbeiderforeningene_-_Thranebevegelsen</ref> Thranittane fekk ikkje gjennomslag for ideane sine, og Marcus Thrane og 149 andre medlemer av rørsla vart dømde for ulydnad mot styresmaktene eller for forsøk på å endre statsforfatninga ved ulovlege middel. Fleire av leiarane og Marcus Thrane sjølv vart dømde utan at dei vart funne skuldige i straffbare handlingar, og dommen mot Thrane vert i dag omtalt som justismord.<ref name=":1" /><ref>http://prosa.no/kritikk/det-demokratiske-korrektiv</ref> I Krødsherad vart det som nemnt stifta sju Thrane-foreiningar. Desse foreiningane hadde 115 innskrivne medlemer. Av desse var det rundt 36 som fylte krava for å få røysterett, resten var husmenn, handverkarar og strandsitjarar. Ole N. Dannemark åtte jord og hadde difor røysterett. Han vart seinare innvald i [[Kommunestyre\|heradsstyret]] i Sigdal (Krødsherad var ein del av Sigdal herad fram til 1901) og sat i heradsstyret 1867–71. Også tre andre av dei rundt 36 som fylte krava for å få røysterett, vart innvalde i heradsstyret i Sigdal, Gul B. Flatin, [[Harald Isaksen Hagen (1817–1879)\|Harald Hagen]] og [[Truls C. Rund]]. Harald Hagen sat òg i formannskapet.<ref>Andreas Mørch (1976): Krødsherad. Bind II og III[1.]Bygdehistorie, s.581-585. Krødsherad kommune.</ref> Mona R. Ringvej skriv at møteaktivitetane og avisa til Thrane-foreiningane var ein del av eit opplysningsprosjekt. Ho skriv vidare at husmenn og arbeidarar skulle dannast til borgarar som kunne vera med i offentleg styre.<ref>Mona R. Ringvej Marcus Thrane. Forbrytelse og straff. Pax Forlag, 2014</ref> Det er ikkje urimeleg å sjå på deltakinga til desse kryllingane i Thrane-rørsla som ei skolering som kunne vera med på å kvalifisere for verv som heradsstyremedlem..

Niillas4: Lagt til kjelde

2025-11-22T17:55:08Z

Lagt til kjelde

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 22. nov. 2025 kl. 17:55
Linje 2:		Linje 2:
	'''[[Ole N. Dannemark (1819–1874)\|Ole Nilsen Dannemark]]''' (fødd 3. februar 1819, død 25. desember 1874) var gardbrukar og tømrar.<ref>Sigdal kirkebøker, G/Ga/L0001: Klokkerbok nr. I 1 /1, 1816-1835, s. 34-35. Digital tilgang https://media.digitalarkivet.no/view/8505/19</ref><ref>Ministerialbok for Krødsherad, Digital tilgang https://media.digitalarkivet.no/view/5883/58</ref><ref name=":0">Andreas Mørch (1974): Krødsherad.Bd. 1. Gard og slekt. Krødsherad kommune, s. 347</ref> Han var fødd i ein husmannsplass under Strand i [[Sigdal]]. Foreldra var [[husmann]]sfolka Ragne Jonsdotter Brubråtan og Nils Halvorsen.<ref>Andreas Mørch (1965): Sigdal og Eggedal. Bd. 5. Bygdehistorie, s. 1665. Drammen: Sigdal og Eggedal historielag</ref> Han gifta seg i 1845 med Ingeborg Torstensdotter Skårshagan (1822–1909) frå Eggedal. Dei fekk tre døtrer og fire søner. I 1846 kjøpte dei den vesle garden Søre Dannemark med Bergerud på Rundskogen i [[Krødsherad]] av moster til Ingeborg og mannen hennar. Garden vert ofte kalla Inngjerdinga. Garden vart overdregen til eldste sonen i 1887. Det er ikkje lenger nokon av etterkomarane som eig garden, og alle bygningane er flutte eller rivne.		'''[[Ole N. Dannemark (1819–1874)\|Ole Nilsen Dannemark]]''' (fødd 3. februar 1819, død 25. desember 1874) var gardbrukar og tømrar.<ref>Sigdal kirkebøker, G/Ga/L0001: Klokkerbok nr. I 1 /1, 1816-1835, s. 34-35. Digital tilgang https://media.digitalarkivet.no/view/8505/19</ref><ref>Ministerialbok for Krødsherad, Digital tilgang https://media.digitalarkivet.no/view/5883/58</ref><ref name=":0">Andreas Mørch (1974): Krødsherad.Bd. 1. Gard og slekt. Krødsherad kommune, s. 347</ref> Han var fødd i ein husmannsplass under Strand i [[Sigdal]]. Foreldra var [[husmann]]sfolka Ragne Jonsdotter Brubråtan og Nils Halvorsen.<ref>Andreas Mørch (1965): Sigdal og Eggedal. Bd. 5. Bygdehistorie, s. 1665. Drammen: Sigdal og Eggedal historielag</ref> Han gifta seg i 1845 med Ingeborg Torstensdotter Skårshagan (1822–1909) frå Eggedal. Dei fekk tre døtrer og fire søner. I 1846 kjøpte dei den vesle garden Søre Dannemark med Bergerud på Rundskogen i [[Krødsherad]] av moster til Ingeborg og mannen hennar. Garden vert ofte kalla Inngjerdinga. Garden vart overdregen til eldste sonen i 1887. Det er ikkje lenger nokon av etterkomarane som eig garden, og alle bygningane er flutte eller rivne.

	Ole N. Dannemark dreiv med tjærebrenning<ref>Ivar Sæter: Krødsherred. Jubilæumsskrift 1914, Kristiania 1914, s. 64</ref><ref name=":5">J.B.: Tradisjon på gammel ættegård på Rundskogen. Drammens Tidende og Buskeruds Blad 22. oktober 1970</ref> og var tømrar og snikkar i tillegg til å drive garden. Han laga òg jordbruksreiskapar i tre.<ref>Andreas Mørch (1976): Krødsherad. Bd.2. Bygdehistorie. Krødsherad kommune, s.102</ref> [[Andreas Mørch]] skriv i Krødsherads gards- og slektshistorie: «Ole Nilsen var en kjent tømmermann. Dette yrket gikk i arv til etterkommerne, flere kjente handverkere».<ref name=":0" /> Det er mange tømrarar og snikkarar mellom etterkomarane hans<ref>Andreas Mørch(1976). Krødsherad. Bd. 3.Bygdehistorie, s. 799</ref><ref>https://www.utdanningsnytt.no/fagartikkel-yrke---forside/tar-laeretiden-i-england--og-stortrives-med-det/104745</ref><ref name=":5" /><ref>https://www.budstikka.no/rud-videregaende-skole/yrkesfag/mobelsnekker/fylkets-beste-elever-med-saks-og-hovel/s/5-55-466882</ref><ref>https://www.budstikka.no/gir-en-sniktitt-inn-i-presterud-gard/s/5-55-1226160</ref><ref>"Svennebrevrekord"Drammens Tidende og Buskeruds blad, torsdag 2. mai 1985, s. 12</ref>		Ole N. Dannemark dreiv med tjærebrenning<ref>Ivar Sæter: Krødsherred. Jubilæumsskrift 1914, Kristiania 1914, s. 64</ref><ref name=":5">J.B.: Tradisjon på gammel ættegård på Rundskogen. Drammens Tidende og Buskeruds Blad 22. oktober 1970</ref> og var tømrar og snikkar i tillegg til å drive garden. Han laga òg jordbruksreiskapar i tre.<ref>Andreas Mørch (1976): Krødsherad. Bd.2. Bygdehistorie. Krødsherad kommune, s.102</ref> [[Andreas Mørch]] skriv i Krødsherads gards- og slektshistorie: «Ole Nilsen var en kjent tømmermann. Dette yrket gikk i arv til etterkommerne, flere kjente handverkere».<ref name=":0" /> Det er mange tømrarar og snikkarar mellom etterkomarane hans<ref>Andreas Mørch(1976). Krødsherad. Bd. 3.Bygdehistorie, s. 799</ref><ref>https://www.utdanningsnytt.no/fagartikkel-yrke---forside/tar-laeretiden-i-england--og-stortrives-med-det/104745</ref><ref name=":5" /><ref>https://www.budstikka.no/rud-videregaende-skole/yrkesfag/mobelsnekker/fylkets-beste-elever-med-saks-og-hovel/s/5-55-466882</ref><ref>https://www.budstikka.no/gir-en-sniktitt-inn-i-presterud-gard/s/5-55-1226160</ref><ref>"Svennebrevrekord"Drammens Tidende og Buskeruds blad, torsdag 2. mai 1985, s. 12</ref><ref>https://www.nb.no/items/35753936e29e649e138d3c4c64748dda?page=43&searchText=%22Johan%20S%C3%A6tra%22</ref>

	Ole N. Dannemark var leiar for ei av dei sju arbeidarforeiningane som vart stifta i Krødsherad i 1849. Desse foreiningane var ein del av [[Thranerørsla]].<ref>Andreas Mørch (1976): Krødsherad. Bygdehistorie. Krødsherad kommune, s. 580-581</ref> Det kommunale sjølvstyret som vart innført i 1837, innebar at ein del av innbyggjarane i Noreg fekk høve til å vera med på å styre kommunale saker. Ein ganske stor del vart ståande utanfor dette. Fyrst og fremst alle kvinnene, men også dei mennene som ikkje åtte eller bygsla jord, hadde eller hadde hatt eit embete, var byborgarar med ein eigedom av ein viss storleik eller såkalla rettigheitsmenn i Finnmark. [[Marcus Thrane]] grunnla ei rørsle for å betre kåra for husmenn og arbeidarar sist på 1840-talet. Thranerørsla hadde allmenn røysterett som eit langsiktig mål. Samstundes arbeidde dei for å betre sosiale og rettslege tilhøve for husmenn og arbeidarar.<ref name=":1">https://snl.no/Arbeiderforeningene_-_Thranebevegelsen</ref> Thranittane fekk ikkje gjennomslag for ideane sine, og Marcus Thrane og 149 andre medlemer av rørsla vart dømde for ulydnad mot styresmaktene eller for forsøk på å endre statsforfatninga ved ulovlege middel. Fleire av leiarane og Marcus Thrane sjølv vart dømde utan at dei vart funne skuldige i straffbare handlingar, og dommen mot Thrane vert i dag omtalt som justismord.<ref name=":1" /><ref>http://prosa.no/kritikk/det-demokratiske-korrektiv</ref> I Krødsherad vart det som nemnt stifta sju Thrane-foreiningar. Desse foreiningane hadde 115 innskrivne medlemer. Av desse var det rundt 36 som fylte krava for å få røysterett, resten var husmenn, handverkarar og strandsitjarar. Ole N. Dannemark åtte jord og hadde difor røysterett. Han vart seinare innvald i [[Kommunestyre\|heradsstyret]] i Sigdal (Krødsherad var ein del av Sigdal herad fram til 1901) og sat i heradsstyret 1867–71. Også tre andre av dei rundt 36 som fylte krava for å få røysterett, vart innvalde i heradsstyret i Sigdal, Gul B. Flatin, [[Harald Isaksen Hagen (1817–1879)\|Harald Hagen]] og [[Truls C. Rund]]. Harald Hagen sat òg i formannskapet.<ref>Andreas Mørch (1976): Krødsherad. Bind II og III[1.]Bygdehistorie, s.581-585. Krødsherad kommune.</ref> Mona R. Ringvej skriv at møteaktivitetane og avisa til Thrane-foreiningane var ein del av eit opplysningsprosjekt. Ho skriv vidare at husmenn og arbeidarar skulle dannast til borgarar som kunne vera med i offentleg styre.<ref>Mona R. Ringvej Marcus Thrane. Forbrytelse og straff. Pax Forlag, 2014</ref> Det er ikkje urimeleg å sjå på deltakinga til desse kryllingane i Thrane-rørsla som ei skolering som kunne vera med på å kvalifisere for verv som heradsstyremedlem..		Ole N. Dannemark var leiar for ei av dei sju arbeidarforeiningane som vart stifta i Krødsherad i 1849. Desse foreiningane var ein del av [[Thranerørsla]].<ref>Andreas Mørch (1976): Krødsherad. Bygdehistorie. Krødsherad kommune, s. 580-581</ref> Det kommunale sjølvstyret som vart innført i 1837, innebar at ein del av innbyggjarane i Noreg fekk høve til å vera med på å styre kommunale saker. Ein ganske stor del vart ståande utanfor dette. Fyrst og fremst alle kvinnene, men også dei mennene som ikkje åtte eller bygsla jord, hadde eller hadde hatt eit embete, var byborgarar med ein eigedom av ein viss storleik eller såkalla rettigheitsmenn i Finnmark. [[Marcus Thrane]] grunnla ei rørsle for å betre kåra for husmenn og arbeidarar sist på 1840-talet. Thranerørsla hadde allmenn røysterett som eit langsiktig mål. Samstundes arbeidde dei for å betre sosiale og rettslege tilhøve for husmenn og arbeidarar.<ref name=":1">https://snl.no/Arbeiderforeningene_-_Thranebevegelsen</ref> Thranittane fekk ikkje gjennomslag for ideane sine, og Marcus Thrane og 149 andre medlemer av rørsla vart dømde for ulydnad mot styresmaktene eller for forsøk på å endre statsforfatninga ved ulovlege middel. Fleire av leiarane og Marcus Thrane sjølv vart dømde utan at dei vart funne skuldige i straffbare handlingar, og dommen mot Thrane vert i dag omtalt som justismord.<ref name=":1" /><ref>http://prosa.no/kritikk/det-demokratiske-korrektiv</ref> I Krødsherad vart det som nemnt stifta sju Thrane-foreiningar. Desse foreiningane hadde 115 innskrivne medlemer. Av desse var det rundt 36 som fylte krava for å få røysterett, resten var husmenn, handverkarar og strandsitjarar. Ole N. Dannemark åtte jord og hadde difor røysterett. Han vart seinare innvald i [[Kommunestyre\|heradsstyret]] i Sigdal (Krødsherad var ein del av Sigdal herad fram til 1901) og sat i heradsstyret 1867–71. Også tre andre av dei rundt 36 som fylte krava for å få røysterett, vart innvalde i heradsstyret i Sigdal, Gul B. Flatin, [[Harald Isaksen Hagen (1817–1879)\|Harald Hagen]] og [[Truls C. Rund]]. Harald Hagen sat òg i formannskapet.<ref>Andreas Mørch (1976): Krødsherad. Bind II og III[1.]Bygdehistorie, s.581-585. Krødsherad kommune.</ref> Mona R. Ringvej skriv at møteaktivitetane og avisa til Thrane-foreiningane var ein del av eit opplysningsprosjekt. Ho skriv vidare at husmenn og arbeidarar skulle dannast til borgarar som kunne vera med i offentleg styre.<ref>Mona R. Ringvej Marcus Thrane. Forbrytelse og straff. Pax Forlag, 2014</ref> Det er ikkje urimeleg å sjå på deltakinga til desse kryllingane i Thrane-rørsla som ei skolering som kunne vera med på å kvalifisere for verv som heradsstyremedlem..

Niillas4: Lagt til kjelde

2025-11-17T12:19:21Z

Lagt til kjelde

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 17. nov. 2025 kl. 12:19
Linje 2:		Linje 2:
	'''[[Ole N. Dannemark (1819–1874)\|Ole Nilsen Dannemark]]''' (fødd 3. februar 1819, død 25. desember 1874) var gardbrukar og tømrar.<ref>Sigdal kirkebøker, G/Ga/L0001: Klokkerbok nr. I 1 /1, 1816-1835, s. 34-35. Digital tilgang https://media.digitalarkivet.no/view/8505/19</ref><ref>Ministerialbok for Krødsherad, Digital tilgang https://media.digitalarkivet.no/view/5883/58</ref><ref name=":0">Andreas Mørch (1974): Krødsherad.Bd. 1. Gard og slekt. Krødsherad kommune, s. 347</ref> Han var fødd i ein husmannsplass under Strand i [[Sigdal]]. Foreldra var [[husmann]]sfolka Ragne Jonsdotter Brubråtan og Nils Halvorsen.<ref>Andreas Mørch (1965): Sigdal og Eggedal. Bd. 5. Bygdehistorie, s. 1665. Drammen: Sigdal og Eggedal historielag</ref> Han gifta seg i 1845 med Ingeborg Torstensdotter Skårshagan (1822–1909) frå Eggedal. Dei fekk tre døtrer og fire søner. I 1846 kjøpte dei den vesle garden Søre Dannemark med Bergerud på Rundskogen i [[Krødsherad]] av moster til Ingeborg og mannen hennar. Garden vert ofte kalla Inngjerdinga. Garden vart overdregen til eldste sonen i 1887. Det er ikkje lenger nokon av etterkomarane som eig garden, og alle bygningane er flutte eller rivne.		'''[[Ole N. Dannemark (1819–1874)\|Ole Nilsen Dannemark]]''' (fødd 3. februar 1819, død 25. desember 1874) var gardbrukar og tømrar.<ref>Sigdal kirkebøker, G/Ga/L0001: Klokkerbok nr. I 1 /1, 1816-1835, s. 34-35. Digital tilgang https://media.digitalarkivet.no/view/8505/19</ref><ref>Ministerialbok for Krødsherad, Digital tilgang https://media.digitalarkivet.no/view/5883/58</ref><ref name=":0">Andreas Mørch (1974): Krødsherad.Bd. 1. Gard og slekt. Krødsherad kommune, s. 347</ref> Han var fødd i ein husmannsplass under Strand i [[Sigdal]]. Foreldra var [[husmann]]sfolka Ragne Jonsdotter Brubråtan og Nils Halvorsen.<ref>Andreas Mørch (1965): Sigdal og Eggedal. Bd. 5. Bygdehistorie, s. 1665. Drammen: Sigdal og Eggedal historielag</ref> Han gifta seg i 1845 med Ingeborg Torstensdotter Skårshagan (1822–1909) frå Eggedal. Dei fekk tre døtrer og fire søner. I 1846 kjøpte dei den vesle garden Søre Dannemark med Bergerud på Rundskogen i [[Krødsherad]] av moster til Ingeborg og mannen hennar. Garden vert ofte kalla Inngjerdinga. Garden vart overdregen til eldste sonen i 1887. Det er ikkje lenger nokon av etterkomarane som eig garden, og alle bygningane er flutte eller rivne.

	Ole N. Dannemark dreiv med tjærebrenning<ref>Ivar Sæter: Krødsherred. Jubilæumsskrift 1914, Kristiania 1914, s. 64</ref><ref name=":5">J.B.: Tradisjon på gammel ættegård på Rundskogen. Drammens Tidende og Buskeruds Blad 22. oktober 1970</ref> og var tømrar og snikkar i tillegg til å drive garden. Han laga òg jordbruksreiskapar i tre.<ref>Andreas Mørch (1976): Krødsherad. Bd.2. Bygdehistorie. Krødsherad kommune, s.102</ref> [[Andreas Mørch]] skriv i Krødsherads gards- og slektshistorie: «Ole Nilsen var en kjent tømmermann. Dette yrket gikk i arv til etterkommerne, flere kjente handverkere».<ref name=":0" /> Det er mange tømrarar og snikkarar mellom etterkomarane hans<ref>Andreas Mørch(1976). Krødsherad. Bd. 3.Bygdehistorie, s. 799</ref><ref>https://www.utdanningsnytt.no/fagartikkel-yrke---forside/tar-laeretiden-i-england--og-stortrives-med-det/104745</ref><ref name=":5" /><ref>https://www.budstikka.no/rud-videregaende-skole/yrkesfag/mobelsnekker/fylkets-beste-elever-med-saks-og-hovel/s/5-55-466882</ref><ref>https://www.budstikka.no/gir-en-sniktitt-inn-i-presterud-gard/s/5-55-1226160</ref>"Svennebrevrekord"Drammens Tidende og Buskeruds blad, torsdag 2. mai 1985, s. 12~~<ref>~~</ref>		Ole N. Dannemark dreiv med tjærebrenning<ref>Ivar Sæter: Krødsherred. Jubilæumsskrift 1914, Kristiania 1914, s. 64</ref><ref name=":5">J.B.: Tradisjon på gammel ættegård på Rundskogen. Drammens Tidende og Buskeruds Blad 22. oktober 1970</ref> og var tømrar og snikkar i tillegg til å drive garden. Han laga òg jordbruksreiskapar i tre.<ref>Andreas Mørch (1976): Krødsherad. Bd.2. Bygdehistorie. Krødsherad kommune, s.102</ref> [[Andreas Mørch]] skriv i Krødsherads gards- og slektshistorie: «Ole Nilsen var en kjent tømmermann. Dette yrket gikk i arv til etterkommerne, flere kjente handverkere».<ref name=":0" /> Det er mange tømrarar og snikkarar mellom etterkomarane hans<ref>Andreas Mørch(1976). Krødsherad. Bd. 3.Bygdehistorie, s. 799</ref><ref>https://www.utdanningsnytt.no/fagartikkel-yrke---forside/tar-laeretiden-i-england--og-stortrives-med-det/104745</ref><ref name=":5" /><ref>https://www.budstikka.no/rud-videregaende-skole/yrkesfag/mobelsnekker/fylkets-beste-elever-med-saks-og-hovel/s/5-55-466882</ref><ref>https://www.budstikka.no/gir-en-sniktitt-inn-i-presterud-gard/s/5-55-1226160</ref><ref>"Svennebrevrekord"Drammens Tidende og Buskeruds blad, torsdag 2. mai 1985, s. 12</ref>

	Ole N. Dannemark var leiar for ei av dei sju arbeidarforeiningane som vart stifta i Krødsherad i 1849. Desse foreiningane var ein del av [[Thranerørsla]].<ref>Andreas Mørch (1976): Krødsherad. Bygdehistorie. Krødsherad kommune, s. 580-581</ref> Det kommunale sjølvstyret som vart innført i 1837, innebar at ein del av innbyggjarane i Noreg fekk høve til å vera med på å styre kommunale saker. Ein ganske stor del vart ståande utanfor dette. Fyrst og fremst alle kvinnene, men også dei mennene som ikkje åtte eller bygsla jord, hadde eller hadde hatt eit embete, var byborgarar med ein eigedom av ein viss storleik eller såkalla rettigheitsmenn i Finnmark. [[Marcus Thrane]] grunnla ei rørsle for å betre kåra for husmenn og arbeidarar sist på 1840-talet. Thranerørsla hadde allmenn røysterett som eit langsiktig mål. Samstundes arbeidde dei for å betre sosiale og rettslege tilhøve for husmenn og arbeidarar.<ref name=":1">https://snl.no/Arbeiderforeningene_-_Thranebevegelsen</ref> Thranittane fekk ikkje gjennomslag for ideane sine, og Marcus Thrane og 149 andre medlemer av rørsla vart dømde for ulydnad mot styresmaktene eller for forsøk på å endre statsforfatninga ved ulovlege middel. Fleire av leiarane og Marcus Thrane sjølv vart dømde utan at dei vart funne skuldige i straffbare handlingar, og dommen mot Thrane vert i dag omtalt som justismord.<ref name=":1" /><ref>http://prosa.no/kritikk/det-demokratiske-korrektiv</ref> I Krødsherad vart det som nemnt stifta sju Thrane-foreiningar. Desse foreiningane hadde 115 innskrivne medlemer. Av desse var det rundt 36 som fylte krava for å få røysterett, resten var husmenn, handverkarar og strandsitjarar. Ole N. Dannemark åtte jord og hadde difor røysterett. Han vart seinare innvald i [[Kommunestyre\|heradsstyret]] i Sigdal (Krødsherad var ein del av Sigdal herad fram til 1901) og sat i heradsstyret 1867–71. Også tre andre av dei rundt 36 som fylte krava for å få røysterett, vart innvalde i heradsstyret i Sigdal, Gul B. Flatin, [[Harald Isaksen Hagen (1817–1879)\|Harald Hagen]] og [[Truls C. Rund]]. Harald Hagen sat òg i formannskapet.<ref>Andreas Mørch (1976): Krødsherad. Bind II og III[1.]Bygdehistorie, s.581-585. Krødsherad kommune.</ref> Mona R. Ringvej skriv at møteaktivitetane og avisa til Thrane-foreiningane var ein del av eit opplysningsprosjekt. Ho skriv vidare at husmenn og arbeidarar skulle dannast til borgarar som kunne vera med i offentleg styre.<ref>Mona R. Ringvej Marcus Thrane. Forbrytelse og straff. Pax Forlag, 2014</ref> Det er ikkje urimeleg å sjå på deltakinga til desse kryllingane i Thrane-rørsla som ei skolering som kunne vera med på å kvalifisere for verv som heradsstyremedlem..		Ole N. Dannemark var leiar for ei av dei sju arbeidarforeiningane som vart stifta i Krødsherad i 1849. Desse foreiningane var ein del av [[Thranerørsla]].<ref>Andreas Mørch (1976): Krødsherad. Bygdehistorie. Krødsherad kommune, s. 580-581</ref> Det kommunale sjølvstyret som vart innført i 1837, innebar at ein del av innbyggjarane i Noreg fekk høve til å vera med på å styre kommunale saker. Ein ganske stor del vart ståande utanfor dette. Fyrst og fremst alle kvinnene, men også dei mennene som ikkje åtte eller bygsla jord, hadde eller hadde hatt eit embete, var byborgarar med ein eigedom av ein viss storleik eller såkalla rettigheitsmenn i Finnmark. [[Marcus Thrane]] grunnla ei rørsle for å betre kåra for husmenn og arbeidarar sist på 1840-talet. Thranerørsla hadde allmenn røysterett som eit langsiktig mål. Samstundes arbeidde dei for å betre sosiale og rettslege tilhøve for husmenn og arbeidarar.<ref name=":1">https://snl.no/Arbeiderforeningene_-_Thranebevegelsen</ref> Thranittane fekk ikkje gjennomslag for ideane sine, og Marcus Thrane og 149 andre medlemer av rørsla vart dømde for ulydnad mot styresmaktene eller for forsøk på å endre statsforfatninga ved ulovlege middel. Fleire av leiarane og Marcus Thrane sjølv vart dømde utan at dei vart funne skuldige i straffbare handlingar, og dommen mot Thrane vert i dag omtalt som justismord.<ref name=":1" /><ref>http://prosa.no/kritikk/det-demokratiske-korrektiv</ref> I Krødsherad vart det som nemnt stifta sju Thrane-foreiningar. Desse foreiningane hadde 115 innskrivne medlemer. Av desse var det rundt 36 som fylte krava for å få røysterett, resten var husmenn, handverkarar og strandsitjarar. Ole N. Dannemark åtte jord og hadde difor røysterett. Han vart seinare innvald i [[Kommunestyre\|heradsstyret]] i Sigdal (Krødsherad var ein del av Sigdal herad fram til 1901) og sat i heradsstyret 1867–71. Også tre andre av dei rundt 36 som fylte krava for å få røysterett, vart innvalde i heradsstyret i Sigdal, Gul B. Flatin, [[Harald Isaksen Hagen (1817–1879)\|Harald Hagen]] og [[Truls C. Rund]]. Harald Hagen sat òg i formannskapet.<ref>Andreas Mørch (1976): Krødsherad. Bind II og III[1.]Bygdehistorie, s.581-585. Krødsherad kommune.</ref> Mona R. Ringvej skriv at møteaktivitetane og avisa til Thrane-foreiningane var ein del av eit opplysningsprosjekt. Ho skriv vidare at husmenn og arbeidarar skulle dannast til borgarar som kunne vera med i offentleg styre.<ref>Mona R. Ringvej Marcus Thrane. Forbrytelse og straff. Pax Forlag, 2014</ref> Det er ikkje urimeleg å sjå på deltakinga til desse kryllingane i Thrane-rørsla som ei skolering som kunne vera med på å kvalifisere for verv som heradsstyremedlem..

Niillas4: Lagt til kjelde

2025-11-17T12:17:35Z

Lagt til kjelde

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 17. nov. 2025 kl. 12:17
Linje 2:		Linje 2:
	'''[[Ole N. Dannemark (1819–1874)\|Ole Nilsen Dannemark]]''' (fødd 3. februar 1819, død 25. desember 1874) var gardbrukar og tømrar.<ref>Sigdal kirkebøker, G/Ga/L0001: Klokkerbok nr. I 1 /1, 1816-1835, s. 34-35. Digital tilgang https://media.digitalarkivet.no/view/8505/19</ref><ref>Ministerialbok for Krødsherad, Digital tilgang https://media.digitalarkivet.no/view/5883/58</ref><ref name=":0">Andreas Mørch (1974): Krødsherad.Bd. 1. Gard og slekt. Krødsherad kommune, s. 347</ref> Han var fødd i ein husmannsplass under Strand i [[Sigdal]]. Foreldra var [[husmann]]sfolka Ragne Jonsdotter Brubråtan og Nils Halvorsen.<ref>Andreas Mørch (1965): Sigdal og Eggedal. Bd. 5. Bygdehistorie, s. 1665. Drammen: Sigdal og Eggedal historielag</ref> Han gifta seg i 1845 med Ingeborg Torstensdotter Skårshagan (1822–1909) frå Eggedal. Dei fekk tre døtrer og fire søner. I 1846 kjøpte dei den vesle garden Søre Dannemark med Bergerud på Rundskogen i [[Krødsherad]] av moster til Ingeborg og mannen hennar. Garden vert ofte kalla Inngjerdinga. Garden vart overdregen til eldste sonen i 1887. Det er ikkje lenger nokon av etterkomarane som eig garden, og alle bygningane er flutte eller rivne.		'''[[Ole N. Dannemark (1819–1874)\|Ole Nilsen Dannemark]]''' (fødd 3. februar 1819, død 25. desember 1874) var gardbrukar og tømrar.<ref>Sigdal kirkebøker, G/Ga/L0001: Klokkerbok nr. I 1 /1, 1816-1835, s. 34-35. Digital tilgang https://media.digitalarkivet.no/view/8505/19</ref><ref>Ministerialbok for Krødsherad, Digital tilgang https://media.digitalarkivet.no/view/5883/58</ref><ref name=":0">Andreas Mørch (1974): Krødsherad.Bd. 1. Gard og slekt. Krødsherad kommune, s. 347</ref> Han var fødd i ein husmannsplass under Strand i [[Sigdal]]. Foreldra var [[husmann]]sfolka Ragne Jonsdotter Brubråtan og Nils Halvorsen.<ref>Andreas Mørch (1965): Sigdal og Eggedal. Bd. 5. Bygdehistorie, s. 1665. Drammen: Sigdal og Eggedal historielag</ref> Han gifta seg i 1845 med Ingeborg Torstensdotter Skårshagan (1822–1909) frå Eggedal. Dei fekk tre døtrer og fire søner. I 1846 kjøpte dei den vesle garden Søre Dannemark med Bergerud på Rundskogen i [[Krødsherad]] av moster til Ingeborg og mannen hennar. Garden vert ofte kalla Inngjerdinga. Garden vart overdregen til eldste sonen i 1887. Det er ikkje lenger nokon av etterkomarane som eig garden, og alle bygningane er flutte eller rivne.

	Ole N. Dannemark dreiv med tjærebrenning<ref>Ivar Sæter: Krødsherred. Jubilæumsskrift 1914, Kristiania 1914, s. 64</ref><ref name=":5">J.B.: Tradisjon på gammel ættegård på Rundskogen. Drammens Tidende og Buskeruds Blad 22. oktober 1970</ref> og var tømrar og snikkar i tillegg til å drive garden. Han laga òg jordbruksreiskapar i tre.<ref>Andreas Mørch (1976): Krødsherad. Bd.2. Bygdehistorie. Krødsherad kommune, s.102</ref> [[Andreas Mørch]] skriv i Krødsherads gards- og slektshistorie: «Ole Nilsen var en kjent tømmermann. Dette yrket gikk i arv til etterkommerne, flere kjente handverkere».<ref name=":0" /> Det er mange tømrarar og snikkarar mellom etterkomarane hans<ref>Andreas Mørch(1976). Krødsherad. Bd. 3.Bygdehistorie, s. 799</ref><ref>https://www.utdanningsnytt.no/fagartikkel-yrke---forside/tar-laeretiden-i-england--og-stortrives-med-det/104745</ref><ref name=":5" /><ref>https://www.budstikka.no/rud-videregaende-skole/yrkesfag/mobelsnekker/fylkets-beste-elever-med-saks-og-hovel/s/5-55-466882</ref><ref>https://www.budstikka.no/gir-en-sniktitt-inn-i-presterud-gard/s/5-55-1226160</ref>		Ole N. Dannemark dreiv med tjærebrenning<ref>Ivar Sæter: Krødsherred. Jubilæumsskrift 1914, Kristiania 1914, s. 64</ref><ref name=":5">J.B.: Tradisjon på gammel ættegård på Rundskogen. Drammens Tidende og Buskeruds Blad 22. oktober 1970</ref> og var tømrar og snikkar i tillegg til å drive garden. Han laga òg jordbruksreiskapar i tre.<ref>Andreas Mørch (1976): Krødsherad. Bd.2. Bygdehistorie. Krødsherad kommune, s.102</ref> [[Andreas Mørch]] skriv i Krødsherads gards- og slektshistorie: «Ole Nilsen var en kjent tømmermann. Dette yrket gikk i arv til etterkommerne, flere kjente handverkere».<ref name=":0" /> Det er mange tømrarar og snikkarar mellom etterkomarane hans<ref>Andreas Mørch(1976). Krødsherad. Bd. 3.Bygdehistorie, s. 799</ref><ref>https://www.utdanningsnytt.no/fagartikkel-yrke---forside/tar-laeretiden-i-england--og-stortrives-med-det/104745</ref><ref name=":5" /><ref>https://www.budstikka.no/rud-videregaende-skole/yrkesfag/mobelsnekker/fylkets-beste-elever-med-saks-og-hovel/s/5-55-466882</ref><ref>https://www.budstikka.no/gir-en-sniktitt-inn-i-presterud-gard/s/5-55-1226160</ref>"Svennebrevrekord"Drammens Tidende og Buskeruds blad, torsdag 2. mai 1985, s. 12<ref></ref>

	Ole N. Dannemark var leiar for ei av dei sju arbeidarforeiningane som vart stifta i Krødsherad i 1849. Desse foreiningane var ein del av [[Thranerørsla]].<ref>Andreas Mørch (1976): Krødsherad. Bygdehistorie. Krødsherad kommune, s. 580-581</ref> Det kommunale sjølvstyret som vart innført i 1837, innebar at ein del av innbyggjarane i Noreg fekk høve til å vera med på å styre kommunale saker. Ein ganske stor del vart ståande utanfor dette. Fyrst og fremst alle kvinnene, men også dei mennene som ikkje åtte eller bygsla jord, hadde eller hadde hatt eit embete, var byborgarar med ein eigedom av ein viss storleik eller såkalla rettigheitsmenn i Finnmark. [[Marcus Thrane]] grunnla ei rørsle for å betre kåra for husmenn og arbeidarar sist på 1840-talet. Thranerørsla hadde allmenn røysterett som eit langsiktig mål. Samstundes arbeidde dei for å betre sosiale og rettslege tilhøve for husmenn og arbeidarar.<ref name=":1">https://snl.no/Arbeiderforeningene_-_Thranebevegelsen</ref> Thranittane fekk ikkje gjennomslag for ideane sine, og Marcus Thrane og 149 andre medlemer av rørsla vart dømde for ulydnad mot styresmaktene eller for forsøk på å endre statsforfatninga ved ulovlege middel. Fleire av leiarane og Marcus Thrane sjølv vart dømde utan at dei vart funne skuldige i straffbare handlingar, og dommen mot Thrane vert i dag omtalt som justismord.<ref name=":1" /><ref>http://prosa.no/kritikk/det-demokratiske-korrektiv</ref> I Krødsherad vart det som nemnt stifta sju Thrane-foreiningar. Desse foreiningane hadde 115 innskrivne medlemer. Av desse var det rundt 36 som fylte krava for å få røysterett, resten var husmenn, handverkarar og strandsitjarar. Ole N. Dannemark åtte jord og hadde difor røysterett. Han vart seinare innvald i [[Kommunestyre\|heradsstyret]] i Sigdal (Krødsherad var ein del av Sigdal herad fram til 1901) og sat i heradsstyret 1867–71. Også tre andre av dei rundt 36 som fylte krava for å få røysterett, vart innvalde i heradsstyret i Sigdal, Gul B. Flatin, [[Harald Isaksen Hagen (1817–1879)\|Harald Hagen]] og [[Truls C. Rund]]. Harald Hagen sat òg i formannskapet.<ref>Andreas Mørch (1976): Krødsherad. Bind II og III[1.]Bygdehistorie, s.581-585. Krødsherad kommune.</ref> Mona R. Ringvej skriv at møteaktivitetane og avisa til Thrane-foreiningane var ein del av eit opplysningsprosjekt. Ho skriv vidare at husmenn og arbeidarar skulle dannast til borgarar som kunne vera med i offentleg styre.<ref>Mona R. Ringvej Marcus Thrane. Forbrytelse og straff. Pax Forlag, 2014</ref> Det er ikkje urimeleg å sjå på deltakinga til desse kryllingane i Thrane-rørsla som ei skolering som kunne vera med på å kvalifisere for verv som heradsstyremedlem..		Ole N. Dannemark var leiar for ei av dei sju arbeidarforeiningane som vart stifta i Krødsherad i 1849. Desse foreiningane var ein del av [[Thranerørsla]].<ref>Andreas Mørch (1976): Krødsherad. Bygdehistorie. Krødsherad kommune, s. 580-581</ref> Det kommunale sjølvstyret som vart innført i 1837, innebar at ein del av innbyggjarane i Noreg fekk høve til å vera med på å styre kommunale saker. Ein ganske stor del vart ståande utanfor dette. Fyrst og fremst alle kvinnene, men også dei mennene som ikkje åtte eller bygsla jord, hadde eller hadde hatt eit embete, var byborgarar med ein eigedom av ein viss storleik eller såkalla rettigheitsmenn i Finnmark. [[Marcus Thrane]] grunnla ei rørsle for å betre kåra for husmenn og arbeidarar sist på 1840-talet. Thranerørsla hadde allmenn røysterett som eit langsiktig mål. Samstundes arbeidde dei for å betre sosiale og rettslege tilhøve for husmenn og arbeidarar.<ref name=":1">https://snl.no/Arbeiderforeningene_-_Thranebevegelsen</ref> Thranittane fekk ikkje gjennomslag for ideane sine, og Marcus Thrane og 149 andre medlemer av rørsla vart dømde for ulydnad mot styresmaktene eller for forsøk på å endre statsforfatninga ved ulovlege middel. Fleire av leiarane og Marcus Thrane sjølv vart dømde utan at dei vart funne skuldige i straffbare handlingar, og dommen mot Thrane vert i dag omtalt som justismord.<ref name=":1" /><ref>http://prosa.no/kritikk/det-demokratiske-korrektiv</ref> I Krødsherad vart det som nemnt stifta sju Thrane-foreiningar. Desse foreiningane hadde 115 innskrivne medlemer. Av desse var det rundt 36 som fylte krava for å få røysterett, resten var husmenn, handverkarar og strandsitjarar. Ole N. Dannemark åtte jord og hadde difor røysterett. Han vart seinare innvald i [[Kommunestyre\|heradsstyret]] i Sigdal (Krødsherad var ein del av Sigdal herad fram til 1901) og sat i heradsstyret 1867–71. Også tre andre av dei rundt 36 som fylte krava for å få røysterett, vart innvalde i heradsstyret i Sigdal, Gul B. Flatin, [[Harald Isaksen Hagen (1817–1879)\|Harald Hagen]] og [[Truls C. Rund]]. Harald Hagen sat òg i formannskapet.<ref>Andreas Mørch (1976): Krødsherad. Bind II og III[1.]Bygdehistorie, s.581-585. Krødsherad kommune.</ref> Mona R. Ringvej skriv at møteaktivitetane og avisa til Thrane-foreiningane var ein del av eit opplysningsprosjekt. Ho skriv vidare at husmenn og arbeidarar skulle dannast til borgarar som kunne vera med i offentleg styre.<ref>Mona R. Ringvej Marcus Thrane. Forbrytelse og straff. Pax Forlag, 2014</ref> Det er ikkje urimeleg å sjå på deltakinga til desse kryllingane i Thrane-rørsla som ei skolering som kunne vera med på å kvalifisere for verv som heradsstyremedlem..

Niillas4 på 14. jun. 2025 kl. 16:23

2025-06-14T16:23:02Z

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 14. jun. 2025 kl. 16:23
Linje 2:		Linje 2:
	'''[[Ole N. Dannemark (1819–1874)\|Ole Nilsen Dannemark]]''' (fødd 3. februar 1819, død 25. desember 1874) var gardbrukar og tømrar.<ref>Sigdal kirkebøker, G/Ga/L0001: Klokkerbok nr. I 1 /1, 1816-1835, s. 34-35. Digital tilgang https://media.digitalarkivet.no/view/8505/19</ref><ref>Ministerialbok for Krødsherad, Digital tilgang https://media.digitalarkivet.no/view/5883/58</ref><ref name=":0">Andreas Mørch (1974): Krødsherad.Bd. 1. Gard og slekt. Krødsherad kommune, s. 347</ref> Han var fødd i ein husmannsplass under Strand i [[Sigdal]]. Foreldra var [[husmann]]sfolka Ragne Jonsdotter Brubråtan og Nils Halvorsen.<ref>Andreas Mørch (1965): Sigdal og Eggedal. Bd. 5. Bygdehistorie, s. 1665. Drammen: Sigdal og Eggedal historielag</ref> Han gifta seg i 1845 med Ingeborg Torstensdotter Skårshagan (1822–1909) frå Eggedal. Dei fekk tre døtrer og fire søner. I 1846 kjøpte dei den vesle garden Søre Dannemark med Bergerud på Rundskogen i [[Krødsherad]] av moster til Ingeborg og mannen hennar. Garden vert ofte kalla Inngjerdinga. Garden vart overdregen til eldste sonen i 1887. Det er ikkje lenger nokon av etterkomarane som eig garden, og alle bygningane er flutte eller rivne.		'''[[Ole N. Dannemark (1819–1874)\|Ole Nilsen Dannemark]]''' (fødd 3. februar 1819, død 25. desember 1874) var gardbrukar og tømrar.<ref>Sigdal kirkebøker, G/Ga/L0001: Klokkerbok nr. I 1 /1, 1816-1835, s. 34-35. Digital tilgang https://media.digitalarkivet.no/view/8505/19</ref><ref>Ministerialbok for Krødsherad, Digital tilgang https://media.digitalarkivet.no/view/5883/58</ref><ref name=":0">Andreas Mørch (1974): Krødsherad.Bd. 1. Gard og slekt. Krødsherad kommune, s. 347</ref> Han var fødd i ein husmannsplass under Strand i [[Sigdal]]. Foreldra var [[husmann]]sfolka Ragne Jonsdotter Brubråtan og Nils Halvorsen.<ref>Andreas Mørch (1965): Sigdal og Eggedal. Bd. 5. Bygdehistorie, s. 1665. Drammen: Sigdal og Eggedal historielag</ref> Han gifta seg i 1845 med Ingeborg Torstensdotter Skårshagan (1822–1909) frå Eggedal. Dei fekk tre døtrer og fire søner. I 1846 kjøpte dei den vesle garden Søre Dannemark med Bergerud på Rundskogen i [[Krødsherad]] av moster til Ingeborg og mannen hennar. Garden vert ofte kalla Inngjerdinga. Garden vart overdregen til eldste sonen i 1887. Det er ikkje lenger nokon av etterkomarane som eig garden, og alle bygningane er flutte eller rivne.

	Ole N. Dannemark dreiv med tjærebrenning<ref>Ivar Sæter: Krødsherred. Jubilæumsskrift 1914, Kristiania 1914, s. 64</ref><ref name=":5">J.B.: Tradisjon på gammel ættegård på Rundskogen. Drammens Tidende og Buskeruds Blad 22. oktober 1970</ref> og var tømrar og snikkar i tillegg til å drive garden. Han laga òg jordbruksreiskapar i tre.<ref>Andreas Mørch (1976): Krødsherad. Bd.2. Bygdehistorie. Krødsherad kommune, s.102</ref> [[Andreas Mørch]] skriv i Krødsherads gards- og slektshistorie: «Ole Nilsen var en kjent tømmermann. Dette yrket gikk i arv til etterkommerne, flere kjente handverkere».<ref name=":0" /> Det er mange tømrarar og snikkarar mellom etterkomarane hans.<ref>Andreas Mørch(1976). Krødsherad. Bd. 3.Bygdehistorie, s. 799</ref><ref>https://www.utdanningsnytt.no/fagartikkel-yrke---forside/tar-laeretiden-i-england--og-stortrives-med-det/104745</ref><ref name=":5" /><ref>https://www.budstikka.no/rud-videregaende-skole/yrkesfag/mobelsnekker/fylkets-beste-elever-med-saks-og-hovel/s/5-55-466882</ref><ref>https://www.budstikka.no/gir-en-sniktitt-inn-i-presterud-gard/s/5-55-1226160</ref>		Ole N. Dannemark dreiv med tjærebrenning<ref>Ivar Sæter: Krødsherred. Jubilæumsskrift 1914, Kristiania 1914, s. 64</ref><ref name=":5">J.B.: Tradisjon på gammel ættegård på Rundskogen. Drammens Tidende og Buskeruds Blad 22. oktober 1970</ref> og var tømrar og snikkar i tillegg til å drive garden. Han laga òg jordbruksreiskapar i tre.<ref>Andreas Mørch (1976): Krødsherad. Bd.2. Bygdehistorie. Krødsherad kommune, s.102</ref> [[Andreas Mørch]] skriv i Krødsherads gards- og slektshistorie: «Ole Nilsen var en kjent tømmermann. Dette yrket gikk i arv til etterkommerne, flere kjente handverkere».<ref name=":0" /> Det er mange tømrarar og snikkarar mellom etterkomarane hans<ref>Andreas Mørch(1976). Krødsherad. Bd. 3.Bygdehistorie, s. 799</ref><ref>https://www.utdanningsnytt.no/fagartikkel-yrke---forside/tar-laeretiden-i-england--og-stortrives-med-det/104745</ref><ref name=":5" /><ref>https://www.budstikka.no/rud-videregaende-skole/yrkesfag/mobelsnekker/fylkets-beste-elever-med-saks-og-hovel/s/5-55-466882</ref><ref>https://www.budstikka.no/gir-en-sniktitt-inn-i-presterud-gard/s/5-55-1226160</ref>

	Ole N. Dannemark var leiar for ei av dei sju arbeidarforeiningane som vart stifta i Krødsherad i 1849. Desse foreiningane var ein del av [[Thranerørsla]].<ref>Andreas Mørch (1976): Krødsherad. Bygdehistorie. Krødsherad kommune, s. 580-581</ref> Det kommunale sjølvstyret som vart innført i 1837, innebar at ein del av innbyggjarane i Noreg fekk høve til å vera med på å styre kommunale saker. Ein ganske stor del vart ståande utanfor dette. Fyrst og fremst alle kvinnene, men også dei mennene som ikkje åtte eller bygsla jord, hadde eller hadde hatt eit embete, var byborgarar med ein eigedom av ein viss storleik eller såkalla rettigheitsmenn i Finnmark. [[Marcus Thrane]] grunnla ei rørsle for å betre kåra for husmenn og arbeidarar sist på 1840-talet. Thranerørsla hadde allmenn røysterett som eit langsiktig mål. Samstundes arbeidde dei for å betre sosiale og rettslege tilhøve for husmenn og arbeidarar.<ref name=":1">https://snl.no/Arbeiderforeningene_-_Thranebevegelsen</ref> Thranittane fekk ikkje gjennomslag for ideane sine, og Marcus Thrane og 149 andre medlemer av rørsla vart dømde for ulydnad mot styresmaktene eller for forsøk på å endre statsforfatninga ved ulovlege middel. Fleire av leiarane og Marcus Thrane sjølv vart dømde utan at dei vart funne skuldige i straffbare handlingar, og dommen mot Thrane vert i dag omtalt som justismord.<ref name=":1" /><ref>http://prosa.no/kritikk/det-demokratiske-korrektiv</ref> I Krødsherad vart det som nemnt stifta sju Thrane-foreiningar. Desse foreiningane hadde 115 innskrivne medlemer. Av desse var det rundt 36 som fylte krava for å få røysterett, resten var husmenn, handverkarar og strandsitjarar. Ole N. Dannemark åtte jord og hadde difor røysterett. Han vart seinare innvald i [[Kommunestyre\|heradsstyret]] i Sigdal (Krødsherad var ein del av Sigdal herad fram til 1901) og sat i heradsstyret 1867–71. Også tre andre av dei rundt 36 som fylte krava for å få røysterett, vart innvalde i heradsstyret i Sigdal, Gul B. Flatin, [[Harald Isaksen Hagen (1817–1879)\|Harald Hagen]] og [[Truls C. Rund]]. Harald Hagen sat òg i formannskapet.<ref>Andreas Mørch (1976): Krødsherad. Bind II og III[1.]Bygdehistorie, s.581-585. Krødsherad kommune.</ref> Mona R. Ringvej skriv at møteaktivitetane og avisa til Thrane-foreiningane var ein del av eit opplysningsprosjekt. Ho skriv vidare at husmenn og arbeidarar skulle dannast til borgarar som kunne vera med i offentleg styre.<ref>Mona R. Ringvej Marcus Thrane. Forbrytelse og straff. Pax Forlag, 2014</ref> Det er ikkje urimeleg å sjå på deltakinga til desse kryllingane i Thrane-rørsla som ei skolering som kunne vera med på å kvalifisere for verv som heradsstyremedlem..		Ole N. Dannemark var leiar for ei av dei sju arbeidarforeiningane som vart stifta i Krødsherad i 1849. Desse foreiningane var ein del av [[Thranerørsla]].<ref>Andreas Mørch (1976): Krødsherad. Bygdehistorie. Krødsherad kommune, s. 580-581</ref> Det kommunale sjølvstyret som vart innført i 1837, innebar at ein del av innbyggjarane i Noreg fekk høve til å vera med på å styre kommunale saker. Ein ganske stor del vart ståande utanfor dette. Fyrst og fremst alle kvinnene, men også dei mennene som ikkje åtte eller bygsla jord, hadde eller hadde hatt eit embete, var byborgarar med ein eigedom av ein viss storleik eller såkalla rettigheitsmenn i Finnmark. [[Marcus Thrane]] grunnla ei rørsle for å betre kåra for husmenn og arbeidarar sist på 1840-talet. Thranerørsla hadde allmenn røysterett som eit langsiktig mål. Samstundes arbeidde dei for å betre sosiale og rettslege tilhøve for husmenn og arbeidarar.<ref name=":1">https://snl.no/Arbeiderforeningene_-_Thranebevegelsen</ref> Thranittane fekk ikkje gjennomslag for ideane sine, og Marcus Thrane og 149 andre medlemer av rørsla vart dømde for ulydnad mot styresmaktene eller for forsøk på å endre statsforfatninga ved ulovlege middel. Fleire av leiarane og Marcus Thrane sjølv vart dømde utan at dei vart funne skuldige i straffbare handlingar, og dommen mot Thrane vert i dag omtalt som justismord.<ref name=":1" /><ref>http://prosa.no/kritikk/det-demokratiske-korrektiv</ref> I Krødsherad vart det som nemnt stifta sju Thrane-foreiningar. Desse foreiningane hadde 115 innskrivne medlemer. Av desse var det rundt 36 som fylte krava for å få røysterett, resten var husmenn, handverkarar og strandsitjarar. Ole N. Dannemark åtte jord og hadde difor røysterett. Han vart seinare innvald i [[Kommunestyre\|heradsstyret]] i Sigdal (Krødsherad var ein del av Sigdal herad fram til 1901) og sat i heradsstyret 1867–71. Også tre andre av dei rundt 36 som fylte krava for å få røysterett, vart innvalde i heradsstyret i Sigdal, Gul B. Flatin, [[Harald Isaksen Hagen (1817–1879)\|Harald Hagen]] og [[Truls C. Rund]]. Harald Hagen sat òg i formannskapet.<ref>Andreas Mørch (1976): Krødsherad. Bind II og III[1.]Bygdehistorie, s.581-585. Krødsherad kommune.</ref> Mona R. Ringvej skriv at møteaktivitetane og avisa til Thrane-foreiningane var ein del av eit opplysningsprosjekt. Ho skriv vidare at husmenn og arbeidarar skulle dannast til borgarar som kunne vera med i offentleg styre.<ref>Mona R. Ringvej Marcus Thrane. Forbrytelse og straff. Pax Forlag, 2014</ref> Det er ikkje urimeleg å sjå på deltakinga til desse kryllingane i Thrane-rørsla som ei skolering som kunne vera med på å kvalifisere for verv som heradsstyremedlem..

Niillas4 på 14. jun. 2025 kl. 16:06

2025-06-14T16:06:34Z

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 14. jun. 2025 kl. 16:06
Linje 2:		Linje 2:
	'''[[Ole N. Dannemark (1819–1874)\|Ole Nilsen Dannemark]]''' (fødd 3. februar 1819, død 25. desember 1874) var gardbrukar og tømrar.<ref>Sigdal kirkebøker, G/Ga/L0001: Klokkerbok nr. I 1 /1, 1816-1835, s. 34-35. Digital tilgang https://media.digitalarkivet.no/view/8505/19</ref><ref>Ministerialbok for Krødsherad, Digital tilgang https://media.digitalarkivet.no/view/5883/58</ref><ref name=":0">Andreas Mørch (1974): Krødsherad.Bd. 1. Gard og slekt. Krødsherad kommune, s. 347</ref> Han var fødd i ein husmannsplass under Strand i [[Sigdal]]. Foreldra var [[husmann]]sfolka Ragne Jonsdotter Brubråtan og Nils Halvorsen.<ref>Andreas Mørch (1965): Sigdal og Eggedal. Bd. 5. Bygdehistorie, s. 1665. Drammen: Sigdal og Eggedal historielag</ref> Han gifta seg i 1845 med Ingeborg Torstensdotter Skårshagan (1822–1909) frå Eggedal. Dei fekk tre døtrer og fire søner. I 1846 kjøpte dei den vesle garden Søre Dannemark med Bergerud på Rundskogen i [[Krødsherad]] av moster til Ingeborg og mannen hennar. Garden vert ofte kalla Inngjerdinga. Garden vart overdregen til eldste sonen i 1887. Det er ikkje lenger nokon av etterkomarane som eig garden, og alle bygningane er flutte eller rivne.		'''[[Ole N. Dannemark (1819–1874)\|Ole Nilsen Dannemark]]''' (fødd 3. februar 1819, død 25. desember 1874) var gardbrukar og tømrar.<ref>Sigdal kirkebøker, G/Ga/L0001: Klokkerbok nr. I 1 /1, 1816-1835, s. 34-35. Digital tilgang https://media.digitalarkivet.no/view/8505/19</ref><ref>Ministerialbok for Krødsherad, Digital tilgang https://media.digitalarkivet.no/view/5883/58</ref><ref name=":0">Andreas Mørch (1974): Krødsherad.Bd. 1. Gard og slekt. Krødsherad kommune, s. 347</ref> Han var fødd i ein husmannsplass under Strand i [[Sigdal]]. Foreldra var [[husmann]]sfolka Ragne Jonsdotter Brubråtan og Nils Halvorsen.<ref>Andreas Mørch (1965): Sigdal og Eggedal. Bd. 5. Bygdehistorie, s. 1665. Drammen: Sigdal og Eggedal historielag</ref> Han gifta seg i 1845 med Ingeborg Torstensdotter Skårshagan (1822–1909) frå Eggedal. Dei fekk tre døtrer og fire søner. I 1846 kjøpte dei den vesle garden Søre Dannemark med Bergerud på Rundskogen i [[Krødsherad]] av moster til Ingeborg og mannen hennar. Garden vert ofte kalla Inngjerdinga. Garden vart overdregen til eldste sonen i 1887. Det er ikkje lenger nokon av etterkomarane som eig garden, og alle bygningane er flutte eller rivne.

	Ole N. Dannemark dreiv ~~mykje~~ med tjærebrenning<ref name=":5">J.B.: Tradisjon på gammel ættegård på Rundskogen. Drammens Tidende og Buskeruds Blad 22. oktober 1970</ref> og var tømrar og snikkar i tillegg til å drive garden. Han laga òg jordbruksreiskapar i tre.<ref>Andreas Mørch (1976): Krødsherad. Bd.2. Bygdehistorie. Krødsherad kommune, s.102</ref> [[Andreas Mørch]] skriv i Krødsherads gards- og slektshistorie: «Ole Nilsen var en kjent tømmermann. Dette yrket gikk i arv til etterkommerne, flere kjente handverkere».<ref name=":0" /> Det er mange tømrarar og snikkarar mellom etterkomarane hans.<ref>Andreas Mørch(1976). Krødsherad. Bd. 3.Bygdehistorie, s. 799</ref><ref>https://www.utdanningsnytt.no/fagartikkel-yrke---forside/tar-laeretiden-i-england--og-stortrives-med-det/104745</ref><ref name=":5" /><ref>https://www.budstikka.no/rud-videregaende-skole/yrkesfag/mobelsnekker/fylkets-beste-elever-med-saks-og-hovel/s/5-55-466882</ref><ref>https://www.budstikka.no/gir-en-sniktitt-inn-i-presterud-gard/s/5-55-1226160</ref>		Ole N. Dannemark dreiv med tjærebrenning<ref>Ivar Sæter: Krødsherred. Jubilæumsskrift 1914, Kristiania 1914, s. 64</ref><ref name=":5">J.B.: Tradisjon på gammel ættegård på Rundskogen. Drammens Tidende og Buskeruds Blad 22. oktober 1970</ref> og var tømrar og snikkar i tillegg til å drive garden. Han laga òg jordbruksreiskapar i tre.<ref>Andreas Mørch (1976): Krødsherad. Bd.2. Bygdehistorie. Krødsherad kommune, s.102</ref> [[Andreas Mørch]] skriv i Krødsherads gards- og slektshistorie: «Ole Nilsen var en kjent tømmermann. Dette yrket gikk i arv til etterkommerne, flere kjente handverkere».<ref name=":0" /> Det er mange tømrarar og snikkarar mellom etterkomarane hans.<ref>Andreas Mørch(1976). Krødsherad. Bd. 3.Bygdehistorie, s. 799</ref><ref>https://www.utdanningsnytt.no/fagartikkel-yrke---forside/tar-laeretiden-i-england--og-stortrives-med-det/104745</ref><ref name=":5" /><ref>https://www.budstikka.no/rud-videregaende-skole/yrkesfag/mobelsnekker/fylkets-beste-elever-med-saks-og-hovel/s/5-55-466882</ref><ref>https://www.budstikka.no/gir-en-sniktitt-inn-i-presterud-gard/s/5-55-1226160</ref>

	Ole N. Dannemark var leiar for ei av dei sju arbeidarforeiningane som vart stifta i Krødsherad i 1849. Desse foreiningane var ein del av [[Thranerørsla]].<ref>Andreas Mørch (1976): Krødsherad. Bygdehistorie. Krødsherad kommune, s. 580-581</ref> Det kommunale sjølvstyret som vart innført i 1837, innebar at ein del av innbyggjarane i Noreg fekk høve til å vera med på å styre kommunale saker. Ein ganske stor del vart ståande utanfor dette. Fyrst og fremst alle kvinnene, men også dei mennene som ikkje åtte eller bygsla jord, hadde eller hadde hatt eit embete, var byborgarar med ein eigedom av ein viss storleik eller såkalla rettigheitsmenn i Finnmark. [[Marcus Thrane]] grunnla ei rørsle for å betre kåra for husmenn og arbeidarar sist på 1840-talet. Thranerørsla hadde allmenn røysterett som eit langsiktig mål. Samstundes arbeidde dei for å betre sosiale og rettslege tilhøve for husmenn og arbeidarar.<ref name=":1">https://snl.no/Arbeiderforeningene_-_Thranebevegelsen</ref> Thranittane fekk ikkje gjennomslag for ideane sine, og Marcus Thrane og 149 andre medlemer av rørsla vart dømde for ulydnad mot styresmaktene eller for forsøk på å endre statsforfatninga ved ulovlege middel. Fleire av leiarane og Marcus Thrane sjølv vart dømde utan at dei vart funne skuldige i straffbare handlingar, og dommen mot Thrane vert i dag omtalt som justismord.<ref name=":1" /><ref>http://prosa.no/kritikk/det-demokratiske-korrektiv</ref> I Krødsherad vart det som nemnt stifta sju Thrane-foreiningar. Desse foreiningane hadde 115 innskrivne medlemer. Av desse var det rundt 36 som fylte krava for å få røysterett, resten var husmenn, handverkarar og strandsitjarar. Ole N. Dannemark åtte jord og hadde difor røysterett. Han vart seinare innvald i [[Kommunestyre\|heradsstyret]] i Sigdal (Krødsherad var ein del av Sigdal herad fram til 1901) og sat i heradsstyret 1867–71. Også tre andre av dei rundt 36 som fylte krava for å få røysterett, vart innvalde i heradsstyret i Sigdal, Gul B. Flatin, [[Harald Isaksen Hagen (1817–1879)\|Harald Hagen]] og [[Truls C. Rund]]. Harald Hagen sat òg i formannskapet.<ref>Andreas Mørch (1976): Krødsherad. Bind II og III[1.]Bygdehistorie, s.581-585. Krødsherad kommune.</ref> Mona R. Ringvej skriv at møteaktivitetane og avisa til Thrane-foreiningane var ein del av eit opplysningsprosjekt. Ho skriv vidare at husmenn og arbeidarar skulle dannast til borgarar som kunne vera med i offentleg styre.<ref>Mona R. Ringvej Marcus Thrane. Forbrytelse og straff. Pax Forlag, 2014</ref> Det er ikkje urimeleg å sjå på deltakinga til desse kryllingane i Thrane-rørsla som ei skolering som kunne vera med på å kvalifisere for verv som heradsstyremedlem..		Ole N. Dannemark var leiar for ei av dei sju arbeidarforeiningane som vart stifta i Krødsherad i 1849. Desse foreiningane var ein del av [[Thranerørsla]].<ref>Andreas Mørch (1976): Krødsherad. Bygdehistorie. Krødsherad kommune, s. 580-581</ref> Det kommunale sjølvstyret som vart innført i 1837, innebar at ein del av innbyggjarane i Noreg fekk høve til å vera med på å styre kommunale saker. Ein ganske stor del vart ståande utanfor dette. Fyrst og fremst alle kvinnene, men også dei mennene som ikkje åtte eller bygsla jord, hadde eller hadde hatt eit embete, var byborgarar med ein eigedom av ein viss storleik eller såkalla rettigheitsmenn i Finnmark. [[Marcus Thrane]] grunnla ei rørsle for å betre kåra for husmenn og arbeidarar sist på 1840-talet. Thranerørsla hadde allmenn røysterett som eit langsiktig mål. Samstundes arbeidde dei for å betre sosiale og rettslege tilhøve for husmenn og arbeidarar.<ref name=":1">https://snl.no/Arbeiderforeningene_-_Thranebevegelsen</ref> Thranittane fekk ikkje gjennomslag for ideane sine, og Marcus Thrane og 149 andre medlemer av rørsla vart dømde for ulydnad mot styresmaktene eller for forsøk på å endre statsforfatninga ved ulovlege middel. Fleire av leiarane og Marcus Thrane sjølv vart dømde utan at dei vart funne skuldige i straffbare handlingar, og dommen mot Thrane vert i dag omtalt som justismord.<ref name=":1" /><ref>http://prosa.no/kritikk/det-demokratiske-korrektiv</ref> I Krødsherad vart det som nemnt stifta sju Thrane-foreiningar. Desse foreiningane hadde 115 innskrivne medlemer. Av desse var det rundt 36 som fylte krava for å få røysterett, resten var husmenn, handverkarar og strandsitjarar. Ole N. Dannemark åtte jord og hadde difor røysterett. Han vart seinare innvald i [[Kommunestyre\|heradsstyret]] i Sigdal (Krødsherad var ein del av Sigdal herad fram til 1901) og sat i heradsstyret 1867–71. Også tre andre av dei rundt 36 som fylte krava for å få røysterett, vart innvalde i heradsstyret i Sigdal, Gul B. Flatin, [[Harald Isaksen Hagen (1817–1879)\|Harald Hagen]] og [[Truls C. Rund]]. Harald Hagen sat òg i formannskapet.<ref>Andreas Mørch (1976): Krødsherad. Bind II og III[1.]Bygdehistorie, s.581-585. Krødsherad kommune.</ref> Mona R. Ringvej skriv at møteaktivitetane og avisa til Thrane-foreiningane var ein del av eit opplysningsprosjekt. Ho skriv vidare at husmenn og arbeidarar skulle dannast til borgarar som kunne vera med i offentleg styre.<ref>Mona R. Ringvej Marcus Thrane. Forbrytelse og straff. Pax Forlag, 2014</ref> Det er ikkje urimeleg å sjå på deltakinga til desse kryllingane i Thrane-rørsla som ei skolering som kunne vera med på å kvalifisere for verv som heradsstyremedlem..

Cnyborgbot: Robot: automatisk teksterstatning: (-.oktober +. oktober)

2025-04-25T12:30:44Z

Robot: automatisk teksterstatning: (-.oktober +. oktober)

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 25. apr. 2025 kl. 12:30
Linje 2:		Linje 2:
	'''[[Ole N. Dannemark (1819–1874)\|Ole Nilsen Dannemark]]''' (fødd 3. februar 1819, død 25. desember 1874) var gardbrukar og tømrar.<ref>Sigdal kirkebøker, G/Ga/L0001: Klokkerbok nr. I 1 /1, 1816-1835, s. 34-35. Digital tilgang https://media.digitalarkivet.no/view/8505/19</ref><ref>Ministerialbok for Krødsherad, Digital tilgang https://media.digitalarkivet.no/view/5883/58</ref><ref name=":0">Andreas Mørch (1974): Krødsherad.Bd. 1. Gard og slekt. Krødsherad kommune, s. 347</ref> Han var fødd i ein husmannsplass under Strand i [[Sigdal]]. Foreldra var [[husmann]]sfolka Ragne Jonsdotter Brubråtan og Nils Halvorsen.<ref>Andreas Mørch (1965): Sigdal og Eggedal. Bd. 5. Bygdehistorie, s. 1665. Drammen: Sigdal og Eggedal historielag</ref> Han gifta seg i 1845 med Ingeborg Torstensdotter Skårshagan (1822–1909) frå Eggedal. Dei fekk tre døtrer og fire søner. I 1846 kjøpte dei den vesle garden Søre Dannemark med Bergerud på Rundskogen i [[Krødsherad]] av moster til Ingeborg og mannen hennar. Garden vert ofte kalla Inngjerdinga. Garden vart overdregen til eldste sonen i 1887. Det er ikkje lenger nokon av etterkomarane som eig garden, og alle bygningane er flutte eller rivne.		'''[[Ole N. Dannemark (1819–1874)\|Ole Nilsen Dannemark]]''' (fødd 3. februar 1819, død 25. desember 1874) var gardbrukar og tømrar.<ref>Sigdal kirkebøker, G/Ga/L0001: Klokkerbok nr. I 1 /1, 1816-1835, s. 34-35. Digital tilgang https://media.digitalarkivet.no/view/8505/19</ref><ref>Ministerialbok for Krødsherad, Digital tilgang https://media.digitalarkivet.no/view/5883/58</ref><ref name=":0">Andreas Mørch (1974): Krødsherad.Bd. 1. Gard og slekt. Krødsherad kommune, s. 347</ref> Han var fødd i ein husmannsplass under Strand i [[Sigdal]]. Foreldra var [[husmann]]sfolka Ragne Jonsdotter Brubråtan og Nils Halvorsen.<ref>Andreas Mørch (1965): Sigdal og Eggedal. Bd. 5. Bygdehistorie, s. 1665. Drammen: Sigdal og Eggedal historielag</ref> Han gifta seg i 1845 med Ingeborg Torstensdotter Skårshagan (1822–1909) frå Eggedal. Dei fekk tre døtrer og fire søner. I 1846 kjøpte dei den vesle garden Søre Dannemark med Bergerud på Rundskogen i [[Krødsherad]] av moster til Ingeborg og mannen hennar. Garden vert ofte kalla Inngjerdinga. Garden vart overdregen til eldste sonen i 1887. Det er ikkje lenger nokon av etterkomarane som eig garden, og alle bygningane er flutte eller rivne.

	Ole N. Dannemark dreiv mykje med tjærebrenning<ref name=":5">J.B.: Tradisjon på gammel ættegård på Rundskogen. Drammens Tidende og Buskeruds Blad 22.oktober 1970</ref> og var tømrar og snikkar i tillegg til å drive garden. Han laga òg jordbruksreiskapar i tre.<ref>Andreas Mørch (1976): Krødsherad. Bd.2. Bygdehistorie. Krødsherad kommune, s.102</ref> [[Andreas Mørch]] skriv i Krødsherads gards- og slektshistorie: «Ole Nilsen var en kjent tømmermann. Dette yrket gikk i arv til etterkommerne, flere kjente handverkere».<ref name=":0" /> Det er mange tømrarar og snikkarar mellom etterkomarane hans.<ref>Andreas Mørch(1976). Krødsherad. Bd. 3.Bygdehistorie, s. 799</ref><ref>https://www.utdanningsnytt.no/fagartikkel-yrke---forside/tar-laeretiden-i-england--og-stortrives-med-det/104745</ref><ref name=":5" /><ref>https://www.budstikka.no/rud-videregaende-skole/yrkesfag/mobelsnekker/fylkets-beste-elever-med-saks-og-hovel/s/5-55-466882</ref><ref>https://www.budstikka.no/gir-en-sniktitt-inn-i-presterud-gard/s/5-55-1226160</ref>		Ole N. Dannemark dreiv mykje med tjærebrenning<ref name=":5">J.B.: Tradisjon på gammel ættegård på Rundskogen. Drammens Tidende og Buskeruds Blad 22. oktober 1970</ref> og var tømrar og snikkar i tillegg til å drive garden. Han laga òg jordbruksreiskapar i tre.<ref>Andreas Mørch (1976): Krødsherad. Bd.2. Bygdehistorie. Krødsherad kommune, s.102</ref> [[Andreas Mørch]] skriv i Krødsherads gards- og slektshistorie: «Ole Nilsen var en kjent tømmermann. Dette yrket gikk i arv til etterkommerne, flere kjente handverkere».<ref name=":0" /> Det er mange tømrarar og snikkarar mellom etterkomarane hans.<ref>Andreas Mørch(1976). Krødsherad. Bd. 3.Bygdehistorie, s. 799</ref><ref>https://www.utdanningsnytt.no/fagartikkel-yrke---forside/tar-laeretiden-i-england--og-stortrives-med-det/104745</ref><ref name=":5" /><ref>https://www.budstikka.no/rud-videregaende-skole/yrkesfag/mobelsnekker/fylkets-beste-elever-med-saks-og-hovel/s/5-55-466882</ref><ref>https://www.budstikka.no/gir-en-sniktitt-inn-i-presterud-gard/s/5-55-1226160</ref>

	Ole N. Dannemark var leiar for ei av dei sju arbeidarforeiningane som vart stifta i Krødsherad i 1849. Desse foreiningane var ein del av [[Thranerørsla]].<ref>Andreas Mørch (1976): Krødsherad. Bygdehistorie. Krødsherad kommune, s. 580-581</ref> Det kommunale sjølvstyret som vart innført i 1837, innebar at ein del av innbyggjarane i Noreg fekk høve til å vera med på å styre kommunale saker. Ein ganske stor del vart ståande utanfor dette. Fyrst og fremst alle kvinnene, men også dei mennene som ikkje åtte eller bygsla jord, hadde eller hadde hatt eit embete, var byborgarar med ein eigedom av ein viss storleik eller såkalla rettigheitsmenn i Finnmark. [[Marcus Thrane]] grunnla ei rørsle for å betre kåra for husmenn og arbeidarar sist på 1840-talet. Thranerørsla hadde allmenn røysterett som eit langsiktig mål. Samstundes arbeidde dei for å betre sosiale og rettslege tilhøve for husmenn og arbeidarar.<ref name=":1">https://snl.no/Arbeiderforeningene_-_Thranebevegelsen</ref> Thranittane fekk ikkje gjennomslag for ideane sine, og Marcus Thrane og 149 andre medlemer av rørsla vart dømde for ulydnad mot styresmaktene eller for forsøk på å endre statsforfatninga ved ulovlege middel. Fleire av leiarane og Marcus Thrane sjølv vart dømde utan at dei vart funne skuldige i straffbare handlingar, og dommen mot Thrane vert i dag omtalt som justismord.<ref name=":1" /><ref>http://prosa.no/kritikk/det-demokratiske-korrektiv</ref> I Krødsherad vart det som nemnt stifta sju Thrane-foreiningar. Desse foreiningane hadde 115 innskrivne medlemer. Av desse var det rundt 36 som fylte krava for å få røysterett, resten var husmenn, handverkarar og strandsitjarar. Ole N. Dannemark åtte jord og hadde difor røysterett. Han vart seinare innvald i [[Kommunestyre\|heradsstyret]] i Sigdal (Krødsherad var ein del av Sigdal herad fram til 1901) og sat i heradsstyret 1867–71. Også tre andre av dei rundt 36 som fylte krava for å få røysterett, vart innvalde i heradsstyret i Sigdal, Gul B. Flatin, [[Harald Isaksen Hagen (1817–1879)\|Harald Hagen]] og [[Truls C. Rund]]. Harald Hagen sat òg i formannskapet.<ref>Andreas Mørch (1976): Krødsherad. Bind II og III[1.]Bygdehistorie, s.581-585. Krødsherad kommune.</ref> Mona R. Ringvej skriv at møteaktivitetane og avisa til Thrane-foreiningane var ein del av eit opplysningsprosjekt. Ho skriv vidare at husmenn og arbeidarar skulle dannast til borgarar som kunne vera med i offentleg styre.<ref>Mona R. Ringvej Marcus Thrane. Forbrytelse og straff. Pax Forlag, 2014</ref> Det er ikkje urimeleg å sjå på deltakinga til desse kryllingane i Thrane-rørsla som ei skolering som kunne vera med på å kvalifisere for verv som heradsstyremedlem..		Ole N. Dannemark var leiar for ei av dei sju arbeidarforeiningane som vart stifta i Krødsherad i 1849. Desse foreiningane var ein del av [[Thranerørsla]].<ref>Andreas Mørch (1976): Krødsherad. Bygdehistorie. Krødsherad kommune, s. 580-581</ref> Det kommunale sjølvstyret som vart innført i 1837, innebar at ein del av innbyggjarane i Noreg fekk høve til å vera med på å styre kommunale saker. Ein ganske stor del vart ståande utanfor dette. Fyrst og fremst alle kvinnene, men også dei mennene som ikkje åtte eller bygsla jord, hadde eller hadde hatt eit embete, var byborgarar med ein eigedom av ein viss storleik eller såkalla rettigheitsmenn i Finnmark. [[Marcus Thrane]] grunnla ei rørsle for å betre kåra for husmenn og arbeidarar sist på 1840-talet. Thranerørsla hadde allmenn røysterett som eit langsiktig mål. Samstundes arbeidde dei for å betre sosiale og rettslege tilhøve for husmenn og arbeidarar.<ref name=":1">https://snl.no/Arbeiderforeningene_-_Thranebevegelsen</ref> Thranittane fekk ikkje gjennomslag for ideane sine, og Marcus Thrane og 149 andre medlemer av rørsla vart dømde for ulydnad mot styresmaktene eller for forsøk på å endre statsforfatninga ved ulovlege middel. Fleire av leiarane og Marcus Thrane sjølv vart dømde utan at dei vart funne skuldige i straffbare handlingar, og dommen mot Thrane vert i dag omtalt som justismord.<ref name=":1" /><ref>http://prosa.no/kritikk/det-demokratiske-korrektiv</ref> I Krødsherad vart det som nemnt stifta sju Thrane-foreiningar. Desse foreiningane hadde 115 innskrivne medlemer. Av desse var det rundt 36 som fylte krava for å få røysterett, resten var husmenn, handverkarar og strandsitjarar. Ole N. Dannemark åtte jord og hadde difor røysterett. Han vart seinare innvald i [[Kommunestyre\|heradsstyret]] i Sigdal (Krødsherad var ein del av Sigdal herad fram til 1901) og sat i heradsstyret 1867–71. Også tre andre av dei rundt 36 som fylte krava for å få røysterett, vart innvalde i heradsstyret i Sigdal, Gul B. Flatin, [[Harald Isaksen Hagen (1817–1879)\|Harald Hagen]] og [[Truls C. Rund]]. Harald Hagen sat òg i formannskapet.<ref>Andreas Mørch (1976): Krødsherad. Bind II og III[1.]Bygdehistorie, s.581-585. Krødsherad kommune.</ref> Mona R. Ringvej skriv at møteaktivitetane og avisa til Thrane-foreiningane var ein del av eit opplysningsprosjekt. Ho skriv vidare at husmenn og arbeidarar skulle dannast til borgarar som kunne vera med i offentleg styre.<ref>Mona R. Ringvej Marcus Thrane. Forbrytelse og straff. Pax Forlag, 2014</ref> Det er ikkje urimeleg å sjå på deltakinga til desse kryllingane i Thrane-rørsla som ei skolering som kunne vera med på å kvalifisere for verv som heradsstyremedlem..

Niillas4 på 16. apr. 2025 kl. 16:29

2025-04-16T16:29:23Z

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 16. apr. 2025 kl. 16:29
Linje 2:		Linje 2:
	'''[[Ole N. Dannemark (1819–1874)\|Ole Nilsen Dannemark]]''' (fødd 3. februar 1819, død 25. desember 1874) var gardbrukar og tømrar.<ref>Sigdal kirkebøker, G/Ga/L0001: Klokkerbok nr. I 1 /1, 1816-1835, s. 34-35. Digital tilgang https://media.digitalarkivet.no/view/8505/19</ref><ref>Ministerialbok for Krødsherad, Digital tilgang https://media.digitalarkivet.no/view/5883/58</ref><ref name=":0">Andreas Mørch (1974): Krødsherad.Bd. 1. Gard og slekt. Krødsherad kommune, s. 347</ref> Han var fødd i ein husmannsplass under Strand i [[Sigdal]]. Foreldra var [[husmann]]sfolka Ragne Jonsdotter Brubråtan og Nils Halvorsen.<ref>Andreas Mørch (1965): Sigdal og Eggedal. Bd. 5. Bygdehistorie, s. 1665. Drammen: Sigdal og Eggedal historielag</ref> Han gifta seg i 1845 med Ingeborg Torstensdotter Skårshagan (1822–1909) frå Eggedal. Dei fekk tre døtrer og fire søner. I 1846 kjøpte dei den vesle garden Søre Dannemark med Bergerud på Rundskogen i [[Krødsherad]] av moster til Ingeborg og mannen hennar. Garden vert ofte kalla Inngjerdinga. Garden vart overdregen til eldste sonen i 1887. Det er ikkje lenger nokon av etterkomarane som eig garden, og alle bygningane er flutte eller rivne.		'''[[Ole N. Dannemark (1819–1874)\|Ole Nilsen Dannemark]]''' (fødd 3. februar 1819, død 25. desember 1874) var gardbrukar og tømrar.<ref>Sigdal kirkebøker, G/Ga/L0001: Klokkerbok nr. I 1 /1, 1816-1835, s. 34-35. Digital tilgang https://media.digitalarkivet.no/view/8505/19</ref><ref>Ministerialbok for Krødsherad, Digital tilgang https://media.digitalarkivet.no/view/5883/58</ref><ref name=":0">Andreas Mørch (1974): Krødsherad.Bd. 1. Gard og slekt. Krødsherad kommune, s. 347</ref> Han var fødd i ein husmannsplass under Strand i [[Sigdal]]. Foreldra var [[husmann]]sfolka Ragne Jonsdotter Brubråtan og Nils Halvorsen.<ref>Andreas Mørch (1965): Sigdal og Eggedal. Bd. 5. Bygdehistorie, s. 1665. Drammen: Sigdal og Eggedal historielag</ref> Han gifta seg i 1845 med Ingeborg Torstensdotter Skårshagan (1822–1909) frå Eggedal. Dei fekk tre døtrer og fire søner. I 1846 kjøpte dei den vesle garden Søre Dannemark med Bergerud på Rundskogen i [[Krødsherad]] av moster til Ingeborg og mannen hennar. Garden vert ofte kalla Inngjerdinga. Garden vart overdregen til eldste sonen i 1887. Det er ikkje lenger nokon av etterkomarane som eig garden, og alle bygningane er flutte eller rivne.

	Ole N. Dannemark dreiv mykje med tjærebrenning<ref name=":5">J.B.: Tradisjon på gammel ættegård på Rundskogen. Drammens Tidende og Buskeruds Blad 22.oktober 1970</ref> og var tømrar og snikkar i tillegg til å drive garden. Han laga òg jordbruksreiskapar i tre.<ref>Andreas Mørch (1976): Krødsherad. Bd.2. Bygdehistorie. Krødsherad kommune, s.102</ref> [[Andreas Mørch]] skriv i Krødsherads gards- og slektshistorie: «Ole Nilsen var en kjent tømmermann. Dette yrket gikk i arv til etterkommerne, flere kjente handverkere».<ref name=":0" /> Det er mange tømrarar og snikkarar mellom etterkomarane hans.<ref>Andreas Mørch(1976). Krødsherad. Bd. 3.Bygdehistorie, s. 799</ref><ref>https://www.utdanningsnytt.no/fagartikkel-yrke---forside/tar-laeretiden-i-england--og-stortrives-med-det/104745</ref><ref name=":5" /><ref>https://www.budstikka.no/rud-videregaende-skole/yrkesfag/mobelsnekker/fylkets-beste-elever-med-saks-og-hovel/s/5-55-466882</ref>		Ole N. Dannemark dreiv mykje med tjærebrenning<ref name=":5">J.B.: Tradisjon på gammel ættegård på Rundskogen. Drammens Tidende og Buskeruds Blad 22.oktober 1970</ref> og var tømrar og snikkar i tillegg til å drive garden. Han laga òg jordbruksreiskapar i tre.<ref>Andreas Mørch (1976): Krødsherad. Bd.2. Bygdehistorie. Krødsherad kommune, s.102</ref> [[Andreas Mørch]] skriv i Krødsherads gards- og slektshistorie: «Ole Nilsen var en kjent tømmermann. Dette yrket gikk i arv til etterkommerne, flere kjente handverkere».<ref name=":0" /> Det er mange tømrarar og snikkarar mellom etterkomarane hans.<ref>Andreas Mørch(1976). Krødsherad. Bd. 3.Bygdehistorie, s. 799</ref><ref>https://www.utdanningsnytt.no/fagartikkel-yrke---forside/tar-laeretiden-i-england--og-stortrives-med-det/104745</ref><ref name=":5" /><ref>https://www.budstikka.no/rud-videregaende-skole/yrkesfag/mobelsnekker/fylkets-beste-elever-med-saks-og-hovel/s/5-55-466882</ref><ref>https://www.budstikka.no/gir-en-sniktitt-inn-i-presterud-gard/s/5-55-1226160</ref>

	Ole N. Dannemark var leiar for ei av dei sju arbeidarforeiningane som vart stifta i Krødsherad i 1849. Desse foreiningane var ein del av [[Thranerørsla]].<ref>Andreas Mørch (1976): Krødsherad. Bygdehistorie. Krødsherad kommune, s. 580-581</ref> Det kommunale sjølvstyret som vart innført i 1837, innebar at ein del av innbyggjarane i Noreg fekk høve til å vera med på å styre kommunale saker. Ein ganske stor del vart ståande utanfor dette. Fyrst og fremst alle kvinnene, men også dei mennene som ikkje åtte eller bygsla jord, hadde eller hadde hatt eit embete, var byborgarar med ein eigedom av ein viss storleik eller såkalla rettigheitsmenn i Finnmark. [[Marcus Thrane]] grunnla ei rørsle for å betre kåra for husmenn og arbeidarar sist på 1840-talet. Thranerørsla hadde allmenn røysterett som eit langsiktig mål. Samstundes arbeidde dei for å betre sosiale og rettslege tilhøve for husmenn og arbeidarar.<ref name=":1">https://snl.no/Arbeiderforeningene_-_Thranebevegelsen</ref> Thranittane fekk ikkje gjennomslag for ideane sine, og Marcus Thrane og 149 andre medlemer av rørsla vart dømde for ulydnad mot styresmaktene eller for forsøk på å endre statsforfatninga ved ulovlege middel. Fleire av leiarane og Marcus Thrane sjølv vart dømde utan at dei vart funne skuldige i straffbare handlingar, og dommen mot Thrane vert i dag omtalt som justismord.<ref name=":1" /><ref>http://prosa.no/kritikk/det-demokratiske-korrektiv</ref> I Krødsherad vart det som nemnt stifta sju Thrane-foreiningar. Desse foreiningane hadde 115 innskrivne medlemer. Av desse var det rundt 36 som fylte krava for å få røysterett, resten var husmenn, handverkarar og strandsitjarar. Ole N. Dannemark åtte jord og hadde difor røysterett. Han vart seinare innvald i [[Kommunestyre\|heradsstyret]] i Sigdal (Krødsherad var ein del av Sigdal herad fram til 1901) og sat i heradsstyret 1867–71. Også tre andre av dei rundt 36 som fylte krava for å få røysterett, vart innvalde i heradsstyret i Sigdal, Gul B. Flatin, [[Harald Isaksen Hagen (1817–1879)\|Harald Hagen]] og [[Truls C. Rund]]. Harald Hagen sat òg i formannskapet.<ref>Andreas Mørch (1976): Krødsherad. Bind II og III[1.]Bygdehistorie, s.581-585. Krødsherad kommune.</ref> Mona R. Ringvej skriv at møteaktivitetane og avisa til Thrane-foreiningane var ein del av eit opplysningsprosjekt. Ho skriv vidare at husmenn og arbeidarar skulle dannast til borgarar som kunne vera med i offentleg styre.<ref>Mona R. Ringvej Marcus Thrane. Forbrytelse og straff. Pax Forlag, 2014</ref> Det er ikkje urimeleg å sjå på deltakinga til desse kryllingane i Thrane-rørsla som ei skolering som kunne vera med på å kvalifisere for verv som heradsstyremedlem..		Ole N. Dannemark var leiar for ei av dei sju arbeidarforeiningane som vart stifta i Krødsherad i 1849. Desse foreiningane var ein del av [[Thranerørsla]].<ref>Andreas Mørch (1976): Krødsherad. Bygdehistorie. Krødsherad kommune, s. 580-581</ref> Det kommunale sjølvstyret som vart innført i 1837, innebar at ein del av innbyggjarane i Noreg fekk høve til å vera med på å styre kommunale saker. Ein ganske stor del vart ståande utanfor dette. Fyrst og fremst alle kvinnene, men også dei mennene som ikkje åtte eller bygsla jord, hadde eller hadde hatt eit embete, var byborgarar med ein eigedom av ein viss storleik eller såkalla rettigheitsmenn i Finnmark. [[Marcus Thrane]] grunnla ei rørsle for å betre kåra for husmenn og arbeidarar sist på 1840-talet. Thranerørsla hadde allmenn røysterett som eit langsiktig mål. Samstundes arbeidde dei for å betre sosiale og rettslege tilhøve for husmenn og arbeidarar.<ref name=":1">https://snl.no/Arbeiderforeningene_-_Thranebevegelsen</ref> Thranittane fekk ikkje gjennomslag for ideane sine, og Marcus Thrane og 149 andre medlemer av rørsla vart dømde for ulydnad mot styresmaktene eller for forsøk på å endre statsforfatninga ved ulovlege middel. Fleire av leiarane og Marcus Thrane sjølv vart dømde utan at dei vart funne skuldige i straffbare handlingar, og dommen mot Thrane vert i dag omtalt som justismord.<ref name=":1" /><ref>http://prosa.no/kritikk/det-demokratiske-korrektiv</ref> I Krødsherad vart det som nemnt stifta sju Thrane-foreiningar. Desse foreiningane hadde 115 innskrivne medlemer. Av desse var det rundt 36 som fylte krava for å få røysterett, resten var husmenn, handverkarar og strandsitjarar. Ole N. Dannemark åtte jord og hadde difor røysterett. Han vart seinare innvald i [[Kommunestyre\|heradsstyret]] i Sigdal (Krødsherad var ein del av Sigdal herad fram til 1901) og sat i heradsstyret 1867–71. Også tre andre av dei rundt 36 som fylte krava for å få røysterett, vart innvalde i heradsstyret i Sigdal, Gul B. Flatin, [[Harald Isaksen Hagen (1817–1879)\|Harald Hagen]] og [[Truls C. Rund]]. Harald Hagen sat òg i formannskapet.<ref>Andreas Mørch (1976): Krødsherad. Bind II og III[1.]Bygdehistorie, s.581-585. Krødsherad kommune.</ref> Mona R. Ringvej skriv at møteaktivitetane og avisa til Thrane-foreiningane var ein del av eit opplysningsprosjekt. Ho skriv vidare at husmenn og arbeidarar skulle dannast til borgarar som kunne vera med i offentleg styre.<ref>Mona R. Ringvej Marcus Thrane. Forbrytelse og straff. Pax Forlag, 2014</ref> Det er ikkje urimeleg å sjå på deltakinga til desse kryllingane i Thrane-rørsla som ei skolering som kunne vera med på å kvalifisere for verv som heradsstyremedlem..