Peder Emblemsvåg - Sideversjonshistorikk

Cnyborg: Teksterstatting – «forl..» til «forlag.»

2026-05-05T10:55:51Z

Teksterstatting – «forl..» til «forlag.»

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 5. mai 2026 kl. 10:55
Linje 50:		Linje 50:
	*{{WP-lenke\|Liste over tildelinger av St. Olavsmedaljen med ekegren\|nb}}.		*{{WP-lenke\|Liste over tildelinger av St. Olavsmedaljen med ekegren\|nb}}.
	*Lunde, Jon Vegard: ''- Det var ei rar tid''. Utg. Jon Vegard Lunde presseservice. 1982. {{nb.no\|NBN:no-nb_digibok_2013082708188}}.		*Lunde, Jon Vegard: ''- Det var ei rar tid''. Utg. Jon Vegard Lunde presseservice. 1982. {{nb.no\|NBN:no-nb_digibok_2013082708188}}.
	*Nilssen, Wilhelm Molberg: ''I Milorgs tjeneste''. Utg. Thorsrud lokalhistorisk ~~forl.~~. 1995. {{nb.no\|NBN:no-nb_digibok_2014093007003}}.		*Nilssen, Wilhelm Molberg: ''I Milorgs tjeneste''. Utg. Thorsrud lokalhistorisk forlag. 1995. {{nb.no\|NBN:no-nb_digibok_2014093007003}}.
	*{{Hbr1-1\|pc00000003410486\|Peder Emblemsvåg}}Welle-Strand, Erling: ''Vi vil verne vårt land''. Utg. Norges hjemmefrontmuseum. 2000. {{nb.no\|NBN:no-nb_digibok_2015061708179}}.		*{{Hbr1-1\|pc00000003410486\|Peder Emblemsvåg}}Welle-Strand, Erling: ''Vi vil verne vårt land''. Utg. Norges hjemmefrontmuseum. 2000. {{nb.no\|NBN:no-nb_digibok_2015061708179}}.
	*Sande, Kornelia: [http://photos.geni.com/p13/4d/4d/84/1e/5344483942733712/nekrolog_kornelia_sande_original.pdf Nekrolog] (død lenke pr. 4. juli 2024)		*Sande, Kornelia: [http://photos.geni.com/p13/4d/4d/84/1e/5344483942733712/nekrolog_kornelia_sande_original.pdf Nekrolog] (død lenke pr. 4. juli 2024)

Cnyborg: Teksterstatting – « omlag » til « om lag »

2026-04-09T09:13:27Z

Teksterstatting – « omlag » til « om lag »

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 9. apr. 2026 kl. 09:13
Linje 11:		Linje 11:
	Me veit litt om korleis det såg ut i Knutgarden den gong Peder var liten gut. Tre- og murveggar var kvitmåla med breie vindaugskarmar der geraniar i alle fargar pynta opp. Nede i kjellaren hjå gardsfolket var det grue og ein svart komfyr. Der stod to vassbytter med ei vassause som alle drakk vatn frå. På veggane hang heimelaga hyller med pyntekapper på der koppar og fat med rosepryda glasur hadde plassen sin. På golvet var det filleryer, og borna fekk plass kring eit trekvitt langbord med tilhøyrande slagbenk, der truleg Karen sov om natta. Utanfor kjellardøra var det ei stor steinhelle til benk. Den var plassert slik at dryppande vatn frå torvtaket ikkje skulle nå mjølkespanna som stod til tørk. Der var også eit kvitmåla stakittgjerde der silaklutane og dørslaga vart hengde til tørk etter stell av mjølka.		Me veit litt om korleis det såg ut i Knutgarden den gong Peder var liten gut. Tre- og murveggar var kvitmåla med breie vindaugskarmar der geraniar i alle fargar pynta opp. Nede i kjellaren hjå gardsfolket var det grue og ein svart komfyr. Der stod to vassbytter med ei vassause som alle drakk vatn frå. På veggane hang heimelaga hyller med pyntekapper på der koppar og fat med rosepryda glasur hadde plassen sin. På golvet var det filleryer, og borna fekk plass kring eit trekvitt langbord med tilhøyrande slagbenk, der truleg Karen sov om natta. Utanfor kjellardøra var det ei stor steinhelle til benk. Den var plassert slik at dryppande vatn frå torvtaket ikkje skulle nå mjølkespanna som stod til tørk. Der var også eit kvitmåla stakittgjerde der silaklutane og dørslaga vart hengde til tørk etter stell av mjølka.

	Karen var kjend som ei triveleg dame med krølla hår og rull i nakken. Samstundes fekk både byborna og eigne born tidleg lære seg å ikkje springe på attlegane der slåttegraset skulle få vekse seg til i fred. Karen fekk 80 kroner i leige for å låne ut husvere i to månader. I tillegg skulle byfolket ha mjølk, egg og det som dei trong til matstellet. Kyrne kunne altså ikkje sendast på setra. Dei beita heller i heimeutmarka, enten ~~omlag~~ der dei eldste byggefeltgatene, «Luvikdalen» og «Brennevegen», vart bygde på slutten av 1970-talet rett vest for tunet, eller på Emblemsanden i aust. Når kvigene var kalveferdige måtte ongane hente dei anten ute i «Løkane» eller «Brendhaugane», der byggjefeltet ligg i våre dagar. Peder måtte også hjelpe til med ein gong han var gamal nok til å dilte med. Vidare fekk ungane tidleg ansvar for å gje kalvedrykk til småkalvane, trakke høyet i høyvogna, springe ærend og ikkje minst halde byungane med selskap. Det er godt mogeleg at byjenta Harriet Emblemsvåg, seinare gift Leithe, leika seg saman med Peder der nede i Emblemsvågen fleire sommrar. Der var også godt naboskap i Emblemsvågen, så Karen fekk nok både hjelp og gode råd når det trongst.		Karen var kjend som ei triveleg dame med krølla hår og rull i nakken. Samstundes fekk både byborna og eigne born tidleg lære seg å ikkje springe på attlegane der slåttegraset skulle få vekse seg til i fred. Karen fekk 80 kroner i leige for å låne ut husvere i to månader. I tillegg skulle byfolket ha mjølk, egg og det som dei trong til matstellet. Kyrne kunne altså ikkje sendast på setra. Dei beita heller i heimeutmarka, enten om lag der dei eldste byggefeltgatene, «Luvikdalen» og «Brennevegen», vart bygde på slutten av 1970-talet rett vest for tunet, eller på Emblemsanden i aust. Når kvigene var kalveferdige måtte ongane hente dei anten ute i «Løkane» eller «Brendhaugane», der byggjefeltet ligg i våre dagar. Peder måtte også hjelpe til med ein gong han var gamal nok til å dilte med. Vidare fekk ungane tidleg ansvar for å gje kalvedrykk til småkalvane, trakke høyet i høyvogna, springe ærend og ikkje minst halde byungane med selskap. Det er godt mogeleg at byjenta Harriet Emblemsvåg, seinare gift Leithe, leika seg saman med Peder der nede i Emblemsvågen fleire sommrar. Der var også godt naboskap i Emblemsvågen, så Karen fekk nok både hjelp og gode råd når det trongst.

	==Utdanning==		==Utdanning==
	Me veit ikkje så mykje om skuleåra til Peder. Han valde seg ei millitær offiserskarriere allereie før den andre verdskrigen og etter skulegongen på Emblem. Han var kanskje var ei tid i teneste som dreng før han flytte til Trondheim, 18 år gamal. Det er lite truleg at Peder kun hadde tankar om ei trygg inntekt då han valde denne vegen, for han visste at det var farlege tider i Europa med Tyskland på frammars austover. Samstundes så hadde Norge vore nøytralt ved den førre verdskrigen og få trudde at Tyskland eller England skulle forsøke å okkupere eit lite land som Norge. Likevel var truler militær strategi eit tema på 5. divisjonens skule i Trondheim, der han byrja i 1939, og ein visste at jernmalm og andre råvarer frå Norge kom til å verte viktige for dei krigførande partar. Likevel kom [[Andre_verdenskrig#Invasjonen\|hærtakinga]] som ei stor overrasking. Då Tyskland uventa gjekk til åtak på Norge i [[angrepet på Norge i 1940\|aprildagane 1940]], vart Peder med på forsvaret av Norge. Han deltok i krigshandlingane som soldat i Nord-Trøndelag, før dei vart oppløyst og avvæpna av den tyske overmakta. Kanskje kom han heim att til Emblemsbygda etter dette, men han vart i so fall ikke verande der særleg lenge.		Me veit ikkje så mykje om skuleåra til Peder. Han valde seg ei millitær offiserskarriere allereie før den andre verdskrigen og etter skulegongen på Emblem. Han var kanskje var ei tid i teneste som dreng før han flytte til Trondheim, 18 år gamal. Det er lite truleg at Peder kun hadde tankar om ei trygg inntekt då han valde denne vegen, for han visste at det var farlege tider i Europa med Tyskland på frammars austover. Samstundes så hadde Norge vore nøytralt ved den førre verdskrigen og få trudde at Tyskland eller England skulle forsøke å okkupere eit lite land som Norge. Likevel var truler militær strategi eit tema på 5. divisjonens skule i Trondheim, der han byrja i 1939, og ein visste at jernmalm og andre råvarer frå Norge kom til å verte viktige for dei krigførande partar. Likevel kom [[Andre_verdenskrig#Invasjonen\|hærtakinga]] som ei stor overrasking. Då Tyskland uventa gjekk til åtak på Norge i [[angrepet på Norge i 1940\|aprildagane 1940]], vart Peder med på forsvaret av Norge. Han deltok i krigshandlingane som soldat i Nord-Trøndelag, før dei vart oppløyst og avvæpna av den tyske overmakta. Kanskje kom han heim att til Emblemsbygda etter dette, men han vart i so fall ikke verande der særleg lenge.

	Som den einaste frå Emblem, var han med på å stele attende [[Erkna (fiskefartøy 1907)\|M/S Erkna]] med kjenningsmerka M-144-HØ17, som hadde vorte rekvirert av den tyske marina etter okkupasjonen. Den tidlegare jerndampbåten. Berekna på fiske låg nemleg i april 1940 ved [[Hatlø verkstad]] i Ulsteinvik for å skifte til meir moderne motor. Tyskerane nytta båten mellom anna i Nord Norge i ~~omlag~~ eit år. I november 1941 hadde Erkna kome heim att ein tur til Sunnmøre. Fleire hadde syssla med tanken om å ta båten attende. Midt på natta 17 november 1941 gjekk 60 mann ombord i båten ved «Halvdanbuda» i Ulsteinvik. Her var Peder med. Dei sette kursen mot [[Lerwick]], og var framme på Shetland den 19. november. Dette er den største rømningsgruppa som kryssa Nordsjøen i same farty. Dei var dessutan veldig heldige som kom seg over midt mellom to stormar. Båten skulle seinare gjere tre turar attende til Norge i 1942 for den berømde [[Shetlandsgjengen]], før ein meinte at båten no var for lett gjenkjenneleg.		Som den einaste frå Emblem, var han med på å stele attende [[Erkna (fiskefartøy 1907)\|M/S Erkna]] med kjenningsmerka M-144-HØ17, som hadde vorte rekvirert av den tyske marina etter okkupasjonen. Den tidlegare jerndampbåten. Berekna på fiske låg nemleg i april 1940 ved [[Hatlø verkstad]] i Ulsteinvik for å skifte til meir moderne motor. Tyskerane nytta båten mellom anna i Nord Norge i om lag eit år. I november 1941 hadde Erkna kome heim att ein tur til Sunnmøre. Fleire hadde syssla med tanken om å ta båten attende. Midt på natta 17 november 1941 gjekk 60 mann ombord i båten ved «Halvdanbuda» i Ulsteinvik. Her var Peder med. Dei sette kursen mot [[Lerwick]], og var framme på Shetland den 19. november. Dette er den største rømningsgruppa som kryssa Nordsjøen i same farty. Dei var dessutan veldig heldige som kom seg over midt mellom to stormar. Båten skulle seinare gjere tre turar attende til Norge i 1942 for den berømde [[Shetlandsgjengen]], før ein meinte at båten no var for lett gjenkjenneleg.

	==England==		==England==

Cnyborgbot: Robot: Satte tilbake til versjon 2613841 av Cnyborgbot 25. april 2025 12:30:47

2026-04-09T09:05:00Z

Robot: Satte tilbake til versjon 2613841 av Cnyborgbot 25. april 2025 12:30:47

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 9. apr. 2026 kl. 09:05
Linje 11:		Linje 11:
	Me veit litt om korleis det såg ut i Knutgarden den gong Peder var liten gut. Tre- og murveggar var kvitmåla med breie vindaugskarmar der geraniar i alle fargar pynta opp. Nede i kjellaren hjå gardsfolket var det grue og ein svart komfyr. Der stod to vassbytter med ei vassause som alle drakk vatn frå. På veggane hang heimelaga hyller med pyntekapper på der koppar og fat med rosepryda glasur hadde plassen sin. På golvet var det filleryer, og borna fekk plass kring eit trekvitt langbord med tilhøyrande slagbenk, der truleg Karen sov om natta. Utanfor kjellardøra var det ei stor steinhelle til benk. Den var plassert slik at dryppande vatn frå torvtaket ikkje skulle nå mjølkespanna som stod til tørk. Der var også eit kvitmåla stakittgjerde der silaklutane og dørslaga vart hengde til tørk etter stell av mjølka.		Me veit litt om korleis det såg ut i Knutgarden den gong Peder var liten gut. Tre- og murveggar var kvitmåla med breie vindaugskarmar der geraniar i alle fargar pynta opp. Nede i kjellaren hjå gardsfolket var det grue og ein svart komfyr. Der stod to vassbytter med ei vassause som alle drakk vatn frå. På veggane hang heimelaga hyller med pyntekapper på der koppar og fat med rosepryda glasur hadde plassen sin. På golvet var det filleryer, og borna fekk plass kring eit trekvitt langbord med tilhøyrande slagbenk, der truleg Karen sov om natta. Utanfor kjellardøra var det ei stor steinhelle til benk. Den var plassert slik at dryppande vatn frå torvtaket ikkje skulle nå mjølkespanna som stod til tørk. Der var også eit kvitmåla stakittgjerde der silaklutane og dørslaga vart hengde til tørk etter stell av mjølka.

	Karen var kjend som ei triveleg dame med krølla hår og rull i nakken. Samstundes fekk både byborna og eigne born tidleg lære seg å ikkje springe på attlegane der slåttegraset skulle få vekse seg til i fred. Karen fekk 80 kroner i leige for å låne ut husvere i to månader. I tillegg skulle byfolket ha mjølk, egg og det som dei trong til matstellet. Kyrne kunne altså ikkje sendast på setra. Dei beita heller i heimeutmarka, ~~entenom lagder~~ dei eldste byggefeltgatene, «Luvikdalen» og «Brennevegen», vart bygde på slutten av 1970-talet rett vest for tunet, eller på Emblemsanden i aust. Når kvigene var kalveferdige måtte ongane hente dei anten ute i «Løkane» eller «Brendhaugane», der byggjefeltet ligg i våre dagar. Peder måtte også hjelpe til med ein gong han var gamal nok til å dilte med. Vidare fekk ungane tidleg ansvar for å gje kalvedrykk til småkalvane, trakke høyet i høyvogna, springe ærend og ikkje minst halde byungane med selskap. Det er godt mogeleg at byjenta Harriet Emblemsvåg, seinare gift Leithe, leika seg saman med Peder der nede i Emblemsvågen fleire sommrar. Der var også godt naboskap i Emblemsvågen, så Karen fekk nok både hjelp og gode råd når det trongst.		Karen var kjend som ei triveleg dame med krølla hår og rull i nakken. Samstundes fekk både byborna og eigne born tidleg lære seg å ikkje springe på attlegane der slåttegraset skulle få vekse seg til i fred. Karen fekk 80 kroner i leige for å låne ut husvere i to månader. I tillegg skulle byfolket ha mjølk, egg og det som dei trong til matstellet. Kyrne kunne altså ikkje sendast på setra. Dei beita heller i heimeutmarka, enten omlag der dei eldste byggefeltgatene, «Luvikdalen» og «Brennevegen», vart bygde på slutten av 1970-talet rett vest for tunet, eller på Emblemsanden i aust. Når kvigene var kalveferdige måtte ongane hente dei anten ute i «Løkane» eller «Brendhaugane», der byggjefeltet ligg i våre dagar. Peder måtte også hjelpe til med ein gong han var gamal nok til å dilte med. Vidare fekk ungane tidleg ansvar for å gje kalvedrykk til småkalvane, trakke høyet i høyvogna, springe ærend og ikkje minst halde byungane med selskap. Det er godt mogeleg at byjenta Harriet Emblemsvåg, seinare gift Leithe, leika seg saman med Peder der nede i Emblemsvågen fleire sommrar. Der var også godt naboskap i Emblemsvågen, så Karen fekk nok både hjelp og gode råd når det trongst.

	==Utdanning==		==Utdanning==
	Me veit ikkje så mykje om skuleåra til Peder. Han valde seg ei millitær offiserskarriere allereie før den andre verdskrigen og etter skulegongen på Emblem. Han var kanskje var ei tid i teneste som dreng før han flytte til Trondheim, 18 år gamal. Det er lite truleg at Peder kun hadde tankar om ei trygg inntekt då han valde denne vegen, for han visste at det var farlege tider i Europa med Tyskland på frammars austover. Samstundes så hadde Norge vore nøytralt ved den førre verdskrigen og få trudde at Tyskland eller England skulle forsøke å okkupere eit lite land som Norge. Likevel var truler militær strategi eit tema på 5. divisjonens skule i Trondheim, der han byrja i 1939, og ein visste at jernmalm og andre råvarer frå Norge kom til å verte viktige for dei krigførande partar. Likevel kom [[Andre_verdenskrig#Invasjonen\|hærtakinga]] som ei stor overrasking. Då Tyskland uventa gjekk til åtak på Norge i [[angrepet på Norge i 1940\|aprildagane 1940]], vart Peder med på forsvaret av Norge. Han deltok i krigshandlingane som soldat i Nord-Trøndelag, før dei vart oppløyst og avvæpna av den tyske overmakta. Kanskje kom han heim att til Emblemsbygda etter dette, men han vart i so fall ikke verande der særleg lenge.		Me veit ikkje så mykje om skuleåra til Peder. Han valde seg ei millitær offiserskarriere allereie før den andre verdskrigen og etter skulegongen på Emblem. Han var kanskje var ei tid i teneste som dreng før han flytte til Trondheim, 18 år gamal. Det er lite truleg at Peder kun hadde tankar om ei trygg inntekt då han valde denne vegen, for han visste at det var farlege tider i Europa med Tyskland på frammars austover. Samstundes så hadde Norge vore nøytralt ved den førre verdskrigen og få trudde at Tyskland eller England skulle forsøke å okkupere eit lite land som Norge. Likevel var truler militær strategi eit tema på 5. divisjonens skule i Trondheim, der han byrja i 1939, og ein visste at jernmalm og andre råvarer frå Norge kom til å verte viktige for dei krigførande partar. Likevel kom [[Andre_verdenskrig#Invasjonen\|hærtakinga]] som ei stor overrasking. Då Tyskland uventa gjekk til åtak på Norge i [[angrepet på Norge i 1940\|aprildagane 1940]], vart Peder med på forsvaret av Norge. Han deltok i krigshandlingane som soldat i Nord-Trøndelag, før dei vart oppløyst og avvæpna av den tyske overmakta. Kanskje kom han heim att til Emblemsbygda etter dette, men han vart i so fall ikke verande der særleg lenge.

	Som den einaste frå Emblem, var han med på å stele attende [[Erkna (fiskefartøy 1907)\|M/S Erkna]] med kjenningsmerka M-144-HØ17, som hadde vorte rekvirert av den tyske marina etter okkupasjonen. Den tidlegare jerndampbåten. Berekna på fiske låg nemleg i april 1940 ved [[Hatlø verkstad]] i Ulsteinvik for å skifte til meir moderne motor. Tyskerane nytta båten mellom anna i Nord Norge ~~iom lageit~~ år. I november 1941 hadde Erkna kome heim att ein tur til Sunnmøre. Fleire hadde syssla med tanken om å ta båten attende. Midt på natta 17 november 1941 gjekk 60 mann ombord i båten ved «Halvdanbuda» i Ulsteinvik. Her var Peder med. Dei sette kursen mot [[Lerwick]], og var framme på Shetland den 19. november. Dette er den største rømningsgruppa som kryssa Nordsjøen i same farty. Dei var dessutan veldig heldige som kom seg over midt mellom to stormar. Båten skulle seinare gjere tre turar attende til Norge i 1942 for den berømde [[Shetlandsgjengen]], før ein meinte at båten no var for lett gjenkjenneleg.		Som den einaste frå Emblem, var han med på å stele attende [[Erkna (fiskefartøy 1907)\|M/S Erkna]] med kjenningsmerka M-144-HØ17, som hadde vorte rekvirert av den tyske marina etter okkupasjonen. Den tidlegare jerndampbåten. Berekna på fiske låg nemleg i april 1940 ved [[Hatlø verkstad]] i Ulsteinvik for å skifte til meir moderne motor. Tyskerane nytta båten mellom anna i Nord Norge i omlag eit år. I november 1941 hadde Erkna kome heim att ein tur til Sunnmøre. Fleire hadde syssla med tanken om å ta båten attende. Midt på natta 17 november 1941 gjekk 60 mann ombord i båten ved «Halvdanbuda» i Ulsteinvik. Her var Peder med. Dei sette kursen mot [[Lerwick]], og var framme på Shetland den 19. november. Dette er den største rømningsgruppa som kryssa Nordsjøen i same farty. Dei var dessutan veldig heldige som kom seg over midt mellom to stormar. Båten skulle seinare gjere tre turar attende til Norge i 1942 for den berømde [[Shetlandsgjengen]], før ein meinte at båten no var for lett gjenkjenneleg.

	==England==		==England==

Cnyborg: Teksterstatting – « omlag » til «om lag»

2026-04-09T08:58:11Z

Teksterstatting – « omlag » til «om lag»

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 9. apr. 2026 kl. 08:58
Linje 11:		Linje 11:
	Me veit litt om korleis det såg ut i Knutgarden den gong Peder var liten gut. Tre- og murveggar var kvitmåla med breie vindaugskarmar der geraniar i alle fargar pynta opp. Nede i kjellaren hjå gardsfolket var det grue og ein svart komfyr. Der stod to vassbytter med ei vassause som alle drakk vatn frå. På veggane hang heimelaga hyller med pyntekapper på der koppar og fat med rosepryda glasur hadde plassen sin. På golvet var det filleryer, og borna fekk plass kring eit trekvitt langbord med tilhøyrande slagbenk, der truleg Karen sov om natta. Utanfor kjellardøra var det ei stor steinhelle til benk. Den var plassert slik at dryppande vatn frå torvtaket ikkje skulle nå mjølkespanna som stod til tørk. Der var også eit kvitmåla stakittgjerde der silaklutane og dørslaga vart hengde til tørk etter stell av mjølka.		Me veit litt om korleis det såg ut i Knutgarden den gong Peder var liten gut. Tre- og murveggar var kvitmåla med breie vindaugskarmar der geraniar i alle fargar pynta opp. Nede i kjellaren hjå gardsfolket var det grue og ein svart komfyr. Der stod to vassbytter med ei vassause som alle drakk vatn frå. På veggane hang heimelaga hyller med pyntekapper på der koppar og fat med rosepryda glasur hadde plassen sin. På golvet var det filleryer, og borna fekk plass kring eit trekvitt langbord med tilhøyrande slagbenk, der truleg Karen sov om natta. Utanfor kjellardøra var det ei stor steinhelle til benk. Den var plassert slik at dryppande vatn frå torvtaket ikkje skulle nå mjølkespanna som stod til tørk. Der var også eit kvitmåla stakittgjerde der silaklutane og dørslaga vart hengde til tørk etter stell av mjølka.

	Karen var kjend som ei triveleg dame med krølla hår og rull i nakken. Samstundes fekk både byborna og eigne born tidleg lære seg å ikkje springe på attlegane der slåttegraset skulle få vekse seg til i fred. Karen fekk 80 kroner i leige for å låne ut husvere i to månader. I tillegg skulle byfolket ha mjølk, egg og det som dei trong til matstellet. Kyrne kunne altså ikkje sendast på setra. Dei beita heller i heimeutmarka, ~~enten omlag der~~ dei eldste byggefeltgatene, «Luvikdalen» og «Brennevegen», vart bygde på slutten av 1970-talet rett vest for tunet, eller på Emblemsanden i aust. Når kvigene var kalveferdige måtte ongane hente dei anten ute i «Løkane» eller «Brendhaugane», der byggjefeltet ligg i våre dagar. Peder måtte også hjelpe til med ein gong han var gamal nok til å dilte med. Vidare fekk ungane tidleg ansvar for å gje kalvedrykk til småkalvane, trakke høyet i høyvogna, springe ærend og ikkje minst halde byungane med selskap. Det er godt mogeleg at byjenta Harriet Emblemsvåg, seinare gift Leithe, leika seg saman med Peder der nede i Emblemsvågen fleire sommrar. Der var også godt naboskap i Emblemsvågen, så Karen fekk nok både hjelp og gode råd når det trongst.		Karen var kjend som ei triveleg dame med krølla hår og rull i nakken. Samstundes fekk både byborna og eigne born tidleg lære seg å ikkje springe på attlegane der slåttegraset skulle få vekse seg til i fred. Karen fekk 80 kroner i leige for å låne ut husvere i to månader. I tillegg skulle byfolket ha mjølk, egg og det som dei trong til matstellet. Kyrne kunne altså ikkje sendast på setra. Dei beita heller i heimeutmarka, entenom lagder dei eldste byggefeltgatene, «Luvikdalen» og «Brennevegen», vart bygde på slutten av 1970-talet rett vest for tunet, eller på Emblemsanden i aust. Når kvigene var kalveferdige måtte ongane hente dei anten ute i «Løkane» eller «Brendhaugane», der byggjefeltet ligg i våre dagar. Peder måtte også hjelpe til med ein gong han var gamal nok til å dilte med. Vidare fekk ungane tidleg ansvar for å gje kalvedrykk til småkalvane, trakke høyet i høyvogna, springe ærend og ikkje minst halde byungane med selskap. Det er godt mogeleg at byjenta Harriet Emblemsvåg, seinare gift Leithe, leika seg saman med Peder der nede i Emblemsvågen fleire sommrar. Der var også godt naboskap i Emblemsvågen, så Karen fekk nok både hjelp og gode råd når det trongst.

	==Utdanning==		==Utdanning==
	Me veit ikkje så mykje om skuleåra til Peder. Han valde seg ei millitær offiserskarriere allereie før den andre verdskrigen og etter skulegongen på Emblem. Han var kanskje var ei tid i teneste som dreng før han flytte til Trondheim, 18 år gamal. Det er lite truleg at Peder kun hadde tankar om ei trygg inntekt då han valde denne vegen, for han visste at det var farlege tider i Europa med Tyskland på frammars austover. Samstundes så hadde Norge vore nøytralt ved den førre verdskrigen og få trudde at Tyskland eller England skulle forsøke å okkupere eit lite land som Norge. Likevel var truler militær strategi eit tema på 5. divisjonens skule i Trondheim, der han byrja i 1939, og ein visste at jernmalm og andre råvarer frå Norge kom til å verte viktige for dei krigførande partar. Likevel kom [[Andre_verdenskrig#Invasjonen\|hærtakinga]] som ei stor overrasking. Då Tyskland uventa gjekk til åtak på Norge i [[angrepet på Norge i 1940\|aprildagane 1940]], vart Peder med på forsvaret av Norge. Han deltok i krigshandlingane som soldat i Nord-Trøndelag, før dei vart oppløyst og avvæpna av den tyske overmakta. Kanskje kom han heim att til Emblemsbygda etter dette, men han vart i so fall ikke verande der særleg lenge.		Me veit ikkje så mykje om skuleåra til Peder. Han valde seg ei millitær offiserskarriere allereie før den andre verdskrigen og etter skulegongen på Emblem. Han var kanskje var ei tid i teneste som dreng før han flytte til Trondheim, 18 år gamal. Det er lite truleg at Peder kun hadde tankar om ei trygg inntekt då han valde denne vegen, for han visste at det var farlege tider i Europa med Tyskland på frammars austover. Samstundes så hadde Norge vore nøytralt ved den førre verdskrigen og få trudde at Tyskland eller England skulle forsøke å okkupere eit lite land som Norge. Likevel var truler militær strategi eit tema på 5. divisjonens skule i Trondheim, der han byrja i 1939, og ein visste at jernmalm og andre råvarer frå Norge kom til å verte viktige for dei krigførande partar. Likevel kom [[Andre_verdenskrig#Invasjonen\|hærtakinga]] som ei stor overrasking. Då Tyskland uventa gjekk til åtak på Norge i [[angrepet på Norge i 1940\|aprildagane 1940]], vart Peder med på forsvaret av Norge. Han deltok i krigshandlingane som soldat i Nord-Trøndelag, før dei vart oppløyst og avvæpna av den tyske overmakta. Kanskje kom han heim att til Emblemsbygda etter dette, men han vart i so fall ikke verande der særleg lenge.

	Som den einaste frå Emblem, var han med på å stele attende [[Erkna (fiskefartøy 1907)\|M/S Erkna]] med kjenningsmerka M-144-HØ17, som hadde vorte rekvirert av den tyske marina etter okkupasjonen. Den tidlegare jerndampbåten. Berekna på fiske låg nemleg i april 1940 ved [[Hatlø verkstad]] i Ulsteinvik for å skifte til meir moderne motor. Tyskerane nytta båten mellom anna i Nord Norge ~~i omlag eit~~ år. I november 1941 hadde Erkna kome heim att ein tur til Sunnmøre. Fleire hadde syssla med tanken om å ta båten attende. Midt på natta 17 november 1941 gjekk 60 mann ombord i båten ved «Halvdanbuda» i Ulsteinvik. Her var Peder med. Dei sette kursen mot [[Lerwick]], og var framme på Shetland den 19. november. Dette er den største rømningsgruppa som kryssa Nordsjøen i same farty. Dei var dessutan veldig heldige som kom seg over midt mellom to stormar. Båten skulle seinare gjere tre turar attende til Norge i 1942 for den berømde [[Shetlandsgjengen]], før ein meinte at båten no var for lett gjenkjenneleg.		Som den einaste frå Emblem, var han med på å stele attende [[Erkna (fiskefartøy 1907)\|M/S Erkna]] med kjenningsmerka M-144-HØ17, som hadde vorte rekvirert av den tyske marina etter okkupasjonen. Den tidlegare jerndampbåten. Berekna på fiske låg nemleg i april 1940 ved [[Hatlø verkstad]] i Ulsteinvik for å skifte til meir moderne motor. Tyskerane nytta båten mellom anna i Nord Norge iom lageit år. I november 1941 hadde Erkna kome heim att ein tur til Sunnmøre. Fleire hadde syssla med tanken om å ta båten attende. Midt på natta 17 november 1941 gjekk 60 mann ombord i båten ved «Halvdanbuda» i Ulsteinvik. Her var Peder med. Dei sette kursen mot [[Lerwick]], og var framme på Shetland den 19. november. Dette er den største rømningsgruppa som kryssa Nordsjøen i same farty. Dei var dessutan veldig heldige som kom seg over midt mellom to stormar. Båten skulle seinare gjere tre turar attende til Norge i 1942 for den berømde [[Shetlandsgjengen]], før ein meinte at båten no var for lett gjenkjenneleg.

	==England==		==England==

Cnyborgbot: Robot: automatisk teksterstatning: (-.november +. november)

2025-04-25T12:30:47Z

Robot: automatisk teksterstatning: (-.november +. november)

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 25. apr. 2025 kl. 12:30
Linje 32:		Linje 32:
	Sjølv om krigen må ha tæra på, så fortsatte Peder som offiser i [[Hæren\|infanteriet]] etter krigen. Dei som møtte han huskar drivet og engasjementet hans. Dette var ein kar som var respektert og som ein fekk tillit til. Han flytte aldri heim att til farsgarden og Emblemsvågen. Då han vart pensjonist busette han seg i staden på [[Elverum]]. Han fekk mellom anna følgande heidersteikn etter innsatsen under krigen: [[St. Olavsmedaljen med ekegren]] Haakon 7. medalje, Starmedal 39-45 og [[Deltagermedaljen\|deltakarmedalje]].		Sjølv om krigen må ha tæra på, så fortsatte Peder som offiser i [[Hæren\|infanteriet]] etter krigen. Dei som møtte han huskar drivet og engasjementet hans. Dette var ein kar som var respektert og som ein fekk tillit til. Han flytte aldri heim att til farsgarden og Emblemsvågen. Då han vart pensjonist busette han seg i staden på [[Elverum]]. Han fekk mellom anna følgande heidersteikn etter innsatsen under krigen: [[St. Olavsmedaljen med ekegren]] Haakon 7. medalje, Starmedal 39-45 og [[Deltagermedaljen\|deltakarmedalje]].

	Peder vart konstituert som major i infanteriet og beordra som instruktør og lærar ved skyte- og vinterskolen for infanteriet frå 1.november 1954. I 1962-63 var han stabsjef ved [[6._Divisjon\|6. divisjon i Nord Norge]]. Dette var ein høgare millitær komandoeining for land- og luftforsvaret i Nord-Norge. Som oberstløytnant var Peder også sjef for IØ3 frå 1967 til 1969 som var Infanteriets øvingsavdeling nr. 3 på Steinkjersannan. I 1970 vart han utnemnd til oberst og beordra til sjef for brigade 5. Den stillinga hadde han i 10 år. Dei to siste åra, frå 1981 til 1983 var han sjef for Østoppland forsvarsdistrikt og Østoppland Infanteriregiment nr. 5. Han pensjonerte seg i 1983. Guttorm Eidslott, som hadde barndomsåra i Emblemsbygda, fortel at han var feltprest på Terningmoen i Elverum tidleg på 1980-talet. Der fekk han helse på Peder som då hadde pensjonert seg. Det var ein spesiell oppleving. Han er den norske offiseren som fram til 1989 hadde leia flest brigadeøvelsar i fredstid og han fortsatte å utdanne seg vidare gjennom ei rekkje kurs i inn- og utland		Peder vart konstituert som major i infanteriet og beordra som instruktør og lærar ved skyte- og vinterskolen for infanteriet frå 1. november 1954. I 1962-63 var han stabsjef ved [[6._Divisjon\|6. divisjon i Nord Norge]]. Dette var ein høgare millitær komandoeining for land- og luftforsvaret i Nord-Norge. Som oberstløytnant var Peder også sjef for IØ3 frå 1967 til 1969 som var Infanteriets øvingsavdeling nr. 3 på Steinkjersannan. I 1970 vart han utnemnd til oberst og beordra til sjef for brigade 5. Den stillinga hadde han i 10 år. Dei to siste åra, frå 1981 til 1983 var han sjef for Østoppland forsvarsdistrikt og Østoppland Infanteriregiment nr. 5. Han pensjonerte seg i 1983. Guttorm Eidslott, som hadde barndomsåra i Emblemsbygda, fortel at han var feltprest på Terningmoen i Elverum tidleg på 1980-talet. Der fekk han helse på Peder som då hadde pensjonert seg. Det var ein spesiell oppleving. Han er den norske offiseren som fram til 1989 hadde leia flest brigadeøvelsar i fredstid og han fortsatte å utdanne seg vidare gjennom ei rekkje kurs i inn- og utland

	Peder døydde brått sommaren 1989. Han vart beskreven som aktiv, plikttru og energisk i all si verksemd. Generalinspektør Dagfinn Danielsen omtala han også som ein av etterkrigstidas markante lederskikkelsar i infanteriet i minneorda etter han i 1989. Ho Karen, mor hans, må ha vore stolt av sonen sin og fekk følge han eit stykke på vegen fram til han vart stabsjef i 1962. Båra vart jordfest og Peder gravlagd på Ottestad ved Stange i Hedemark, kun 68 år gamal.		Peder døydde brått sommaren 1989. Han vart beskreven som aktiv, plikttru og energisk i all si verksemd. Generalinspektør Dagfinn Danielsen omtala han også som ein av etterkrigstidas markante lederskikkelsar i infanteriet i minneorda etter han i 1989. Ho Karen, mor hans, må ha vore stolt av sonen sin og fekk følge han eit stykke på vegen fram til han vart stabsjef i 1962. Båra vart jordfest og Peder gravlagd på Ottestad ved Stange i Hedemark, kun 68 år gamal.

Marianne Wiig: /* Kjelder */ hbr og litt mer oppdat av lenker

2024-07-05T09:02:51Z

Kjelder: hbr og litt mer oppdat av lenker

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 5. jul. 2024 kl. 09:02
Linje 40:		Linje 40:
	*Berg, John: ''Krigsskolen i London 1942-43''. Utg. J. Berg. 2000. {{nb.no\|NBN:no-nb_digibok_2009011204079}}.		*Berg, John: ''Krigsskolen i London 1942-43''. Utg. J. Berg. 2000. {{nb.no\|NBN:no-nb_digibok_2009011204079}}.
	*Danielsen, Dagfinn: Nekrolog for Peder Emblemsvåg i Aftenposten 15.6.1989		*Danielsen, Dagfinn: Nekrolog for Peder Emblemsvåg i Aftenposten 15.6.1989
			*''Dølen 2015.05.07''. {{nb.no\|NBN:no-nb_digavis_dolen_null_null_20150507_18_19_1\|side=19}}.
	*''Gausdal fra krig til fred 1940-1945''. Utg. Gausdal historielag. 1990. {{nb.no\|NBN:no-nb_digibok_2010120120019}}.		*''Gausdal fra krig til fred 1940-1945''. Utg. Gausdal historielag. 1990. {{nb.no\|NBN:no-nb_digibok_2010120120019}}.
			*[http://www.heroy-kystlag.no Herøy kystlag] sin nettstad
	*Hovdhaugen, Einar: ''Gudbrandsdalen gjennom krigsåra 1940-1945''. Utg. Gudbrandsdal historielag. Otta. 1950. {{nb.no\|NBN:no-nb_digibok_2014012906022}}.		*Hovdhaugen, Einar: ''Gudbrandsdalen gjennom krigsåra 1940-1945''. Utg. Gudbrandsdal historielag. Otta. 1950. {{nb.no\|NBN:no-nb_digibok_2014012906022}}.
	* http://~~www~~.~~heroy~~-~~kystlag~~.no		*[http://runeberg.org/hvemerhvem/1973/0137.html Hvem er hvem 1973] på Prosjekt Runeberg.
			*''Infanteriets øvingsavdeling nr 3''. Utg. IØ III. 1993. {{nb.no\|NBN:no-nb_digibok_2014111808004}}.
			*Infanteriets øvingsavdeling nr. 3 IØ3. I: [http://steinkjerleksikonet.no/index.php?artikkel=359 ''Steinkjerleksikonet''].
			*[http://www.emblemsbygda.com/309020351 Knutgarden] (død lenke pr. 4. juli 2024)
	*{{WP-lenke\|Liste over tildelinger av St. Olavsmedaljen med ekegren\|nb}}.		*{{WP-lenke\|Liste over tildelinger av St. Olavsmedaljen med ekegren\|nb}}.
	*http://runeberg.org/hvemerhvem/1973/0137.html
	*http://steinkjerleksikonet.no/index.php?artikkel=359
	*http://photos.geni.com/p13/4d/4d/84/1e/5344483942733712/nekrolog_kornelia_sande_original.pdf
	*http://www.warsailors.com/shetlandbus/boatse.html
	*''Infanteriets øvingsavdeling nr 3''. Utg. IØ III. 1993. {{nb.no\|NBN:no-nb_digibok_2014111808004}}.
	*''Dølen 2015.05.07''. {{nb.no\|NBN:no-nb_digavis_dolen_null_null_20150507_18_19_1\|side=19}}.
	*Lunde, Jon Vegard: ''- Det var ei rar tid''. Utg. Jon Vegard Lunde presseservice. 1982. {{nb.no\|NBN:no-nb_digibok_2013082708188}}.		*Lunde, Jon Vegard: ''- Det var ei rar tid''. Utg. Jon Vegard Lunde presseservice. 1982. {{nb.no\|NBN:no-nb_digibok_2013082708188}}.
	*Nilssen, Wilhelm Molberg: ''I Milorgs tjeneste''. Utg. Thorsrud lokalhistorisk forl.. 1995. {{nb.no\|NBN:no-nb_digibok_2014093007003}}.		*Nilssen, Wilhelm Molberg: ''I Milorgs tjeneste''. Utg. Thorsrud lokalhistorisk forl.. 1995. {{nb.no\|NBN:no-nb_digibok_2014093007003}}.
	*Welle-Strand, Erling: ''Vi vil verne vårt land''. Utg. Norges hjemmefrontmuseum. 2000. {{nb.no\|NBN:no-nb_digibok_2015061708179}}.		*{{Hbr1-1\|pc00000003410486\|Peder Emblemsvåg}}Welle-Strand, Erling: ''Vi vil verne vårt land''. Utg. Norges hjemmefrontmuseum. 2000. {{nb.no\|NBN:no-nb_digibok_2015061708179}}.
	*[http://www.~~emblemsbygda~~.com/~~309020351 Knutgarden~~].		*Sande, Kornelia: [http://photos.geni.com/p13/4d/4d/84/1e/5344483942733712/nekrolog_kornelia_sande_original.pdf Nekrolog] (død lenke pr. 4. juli 2024)
			*[http://www.warsailors.com/shetlandbus/boatse.html Warlandsailors]

	{{DEFAULTSORT:Emblemsvåg, Peder}}		{{DEFAULTSORT:Emblemsvåg, Peder}}

Marianne Wiig: ingress, leksikalisering, oppdat. kildelenker m.m.

2024-07-05T08:38:42Z

ingress, leksikalisering, oppdat. kildelenker m.m.

Vis endringer

PaulVIF på 6. mai 2024 kl. 20:07

2024-05-06T20:07:48Z

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 6. mai 2024 kl. 20:07
Linje 14:		Linje 14:

	== England ==		== England ==
	Peder drog vidare frå Shetland til fastlandet. Han fekk først plass i [[~~Brigaden~~ i ~~Skottland~~\|~~den Norske Brigade~~]], og vart raskt tatt ut til utdanning i [[Kompani Linge]]. Han var ferdigutdanna der i 1942. Etter dette vart han [[kadett]] ved [[Den norske krigsskolen i London 1942-1943\|Krigskulen i London]] i klasse C frå 1942 til 1943. Ved uteksamineringa vart han sett i tjeneste for 10. Inter-allied Comandos. Dette var ei elitestyrke som skulle nyttast på kritiske stader i Europa mot slutten av krigen. Peder vart derimot flytta over frå kommandogruppa «Farnborough 8» til oppdrag i Norge for å hjelpe den lokale [[Milorg]]-avdelinga i Gausdal med organisering og instruksjon. Han vart floge inn frå Skottland til Sverige 8. januar 1945 og møtte distriktsjef, Wilhelm Molberg Nilsen i Milorg i Gudbrandsdalen ved Tretten 10. februar 1945. Det vart bestemt at han skulle ha ansvar for beskyttelsestiltaka i Lillehammer-avsnittet.		Peder drog vidare frå Shetland til fastlandet. Han fekk først plass i [[Den norske brigaden i Storbritannia\|Den norske brigaden]], og vart raskt tatt ut til utdanning i [[Kompani Linge]]. Han var ferdigutdanna der i 1942. Etter dette vart han [[kadett]] ved [[Den norske krigsskolen i London 1942-1943\|Krigskulen i London]] i klasse C frå 1942 til 1943. Ved uteksamineringa vart han sett i tjeneste for 10. Inter-allied Comandos. Dette var ei elitestyrke som skulle nyttast på kritiske stader i Europa mot slutten av krigen. Peder vart derimot flytta over frå kommandogruppa «Farnborough 8» til oppdrag i Norge for å hjelpe den lokale [[Milorg]]-avdelinga i Gausdal med organisering og instruksjon. Han vart floge inn frå Skottland til Sverige 8. januar 1945 og møtte distriktsjef, Wilhelm Molberg Nilsen i Milorg i Gudbrandsdalen ved Tretten 10. februar 1945. Det vart bestemt at han skulle ha ansvar for beskyttelsestiltaka i Lillehammer-avsnittet.

	== På oppdrag i Norge ==		== På oppdrag i Norge ==

PaulVIF på 6. mai 2024 kl. 20:05

2024-05-06T20:05:46Z

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 6. mai 2024 kl. 20:05
Linje 14:		Linje 14:

	== England ==		== England ==
	Peder drog vidare frå Shetland til fastlandet. Han fekk først plass i [[Brigaden i Skottland\|den Norske Brigade]], og vart raskt tatt ut til utdanning i [[Kompani Linge]]. Han var ferdigutdanna der i 1942. Etter dette vart han kadett ved Krigskulen i London i klasse C frå 1942 til 1943. Ved uteksamineringa vart han sett i tjeneste for 10. Inter-allied Comandos. Dette var ei elitestyrke som skulle nyttast på kritiske stader i Europa mot slutten av krigen. Peder vart derimot flytta over frå kommandogruppa «Farnborough 8» til oppdrag i Norge for å hjelpe den lokale [[Milorg]]-avdelinga i Gausdal med organisering og instruksjon. Han vart floge inn frå Skottland til Sverige 8. januar 1945 og møtte distriktsjef, Wilhelm Molberg Nilsen i Milorg i Gudbrandsdalen ved Tretten 10. februar 1945. Det vart bestemt at han skulle ha ansvar for beskyttelsestiltaka i Lillehammer-avsnittet.		Peder drog vidare frå Shetland til fastlandet. Han fekk først plass i [[Brigaden i Skottland\|den Norske Brigade]], og vart raskt tatt ut til utdanning i [[Kompani Linge]]. Han var ferdigutdanna der i 1942. Etter dette vart han [[kadett]] ved [[Den norske krigsskolen i London 1942-1943\|Krigskulen i London]] i klasse C frå 1942 til 1943. Ved uteksamineringa vart han sett i tjeneste for 10. Inter-allied Comandos. Dette var ei elitestyrke som skulle nyttast på kritiske stader i Europa mot slutten av krigen. Peder vart derimot flytta over frå kommandogruppa «Farnborough 8» til oppdrag i Norge for å hjelpe den lokale [[Milorg]]-avdelinga i Gausdal med organisering og instruksjon. Han vart floge inn frå Skottland til Sverige 8. januar 1945 og møtte distriktsjef, Wilhelm Molberg Nilsen i Milorg i Gudbrandsdalen ved Tretten 10. februar 1945. Det vart bestemt at han skulle ha ansvar for beskyttelsestiltaka i Lillehammer-avsnittet.

	== På oppdrag i Norge ==		== På oppdrag i Norge ==

PaulVIF på 8. feb. 2024 kl. 15:12

2024-02-08T15:12:23Z

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 8. feb. 2024 kl. 15:12
Linje 54:		Linje 54:
	[[Kategori:Offiserer]]		[[Kategori:Offiserer]]
	[[Kategori:St. Olavsmedaljen med ekegren]]		[[Kategori:St. Olavsmedaljen med ekegren]]
			[[Kategori:Deltakermedaljen]]
	[[Kategori:Ålesund kommune]]		[[Kategori:Ålesund kommune]]
	[[Kategori:Ålesund leksikon]]		[[Kategori:Ålesund leksikon]]

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 5. mai 2026 kl. 10:55
Linje 50:		Linje 50:
	*{{WP-lenke\|Liste over tildelinger av St. Olavsmedaljen med ekegren\|nb}}.		*{{WP-lenke\|Liste over tildelinger av St. Olavsmedaljen med ekegren\|nb}}.
	*Lunde, Jon Vegard: ''- Det var ei rar tid''. Utg. Jon Vegard Lunde presseservice. 1982. {{nb.no\|NBN:no-nb_digibok_2013082708188}}.		*Lunde, Jon Vegard: ''- Det var ei rar tid''. Utg. Jon Vegard Lunde presseservice. 1982. {{nb.no\|NBN:no-nb_digibok_2013082708188}}.
	*Nilssen, Wilhelm Molberg: ''I Milorgs tjeneste''. Utg. Thorsrud lokalhistorisk ~~forl.~~. 1995. {{nb.no\|NBN:no-nb_digibok_2014093007003}}.		*Nilssen, Wilhelm Molberg: ''I Milorgs tjeneste''. Utg. Thorsrud lokalhistorisk forlag. 1995. {{nb.no\|NBN:no-nb_digibok_2014093007003}}.
	*{{Hbr1-1\|pc00000003410486\|Peder Emblemsvåg}}Welle-Strand, Erling: ''Vi vil verne vårt land''. Utg. Norges hjemmefrontmuseum. 2000. {{nb.no\|NBN:no-nb_digibok_2015061708179}}.		*{{Hbr1-1\|pc00000003410486\|Peder Emblemsvåg}}Welle-Strand, Erling: ''Vi vil verne vårt land''. Utg. Norges hjemmefrontmuseum. 2000. {{nb.no\|NBN:no-nb_digibok_2015061708179}}.
	*Sande, Kornelia: [http://photos.geni.com/p13/4d/4d/84/1e/5344483942733712/nekrolog_kornelia_sande_original.pdf Nekrolog] (død lenke pr. 4. juli 2024)		*Sande, Kornelia: [http://photos.geni.com/p13/4d/4d/84/1e/5344483942733712/nekrolog_kornelia_sande_original.pdf Nekrolog] (død lenke pr. 4. juli 2024)