Riska (Sandnes gnr. 109) - Sideversjonshistorikk

Cnyborg: Teksterstatting – « omlag » til « om lag »

2026-04-09T09:05:17Z

Teksterstatting – « omlag » til « om lag »

Cnyborgbot: Robot: Satte tilbake til versjon 2764206 av Siri Iversen 18. desember 2025 09:03:16

2026-04-09T09:04:15Z

Robot: Satte tilbake til versjon 2764206 av Siri Iversen 18. desember 2025 09:03:16

Cnyborg: Teksterstatting – « omlag » til «om lag»

2026-04-09T08:59:23Z

Teksterstatting – « omlag » til «om lag»

Siri Iversen: -

2025-12-18T09:03:16Z

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 18. des. 2025 kl. 09:03
Linje 1:		Linje 1:
	'''[[Riska (Sandnes gnr. 109)\|Riska]]''' er ein matrikkelgard i [[Sandnes kommune]]. Tidlegare var Riska ein del av [[Hetland kommune]] og hadde matrikkelnummer 45. Riska er også navnet på den nordaustre kommunedel i [[Sandnes kommune]].		'''[[Riska (Sandnes gnr. 109)\|Riska]]''' er ein matrikkelgard i [[Sandnes kommune]]. Tidlegare var Riska ein del av [[Hetland kommune]] og hadde matrikkelnummer 45. Riska er også navnet på den nordaustre kommunedel i [[Sandnes kommune]].

	== Garden~~{{Vedlikehold Sandnes}}~~ ==		== Garden ==
	Riskagarden ligg sentralt til i bygda på ein slak skråning opp frå sjøen. Terrenget er mykje brattare i vest ute på Li, og meir fylt av berg i aust inne på Hommarsåk.		Riskagarden ligg sentralt til i bygda på ein slak skråning opp frå sjøen. Terrenget er mykje brattare i vest ute på Li, og meir fylt av berg i aust inne på Hommarsåk.

Linje 288:		Linje 288:
	[[Kategori:Riska]]		[[Kategori:Riska]]
	[[Kategori:Garder]]		[[Kategori:Garder]]
			{{Vedlikehold Sandnes}}

Siri Iversen: lenke på tittelordet og kat

2025-12-05T12:06:18Z

lenke på tittelordet og kat

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 5. des. 2025 kl. 12:06
Linje 1:		Linje 1:
	Riska er ein matrikkelgard i Sandnes kommune. Tidlegare var Riska ein del av Hetland kommune og hadde matrikkelnummer 45. Riska er også navnet på den nordaustre kommunedel i [[Sandnes kommune]].		'''[[Riska (Sandnes gnr. 109)\|Riska]]''' er ein matrikkelgard i [[Sandnes kommune]]. Tidlegare var Riska ein del av [[Hetland kommune]] og hadde matrikkelnummer 45. Riska er også navnet på den nordaustre kommunedel i [[Sandnes kommune]].

	== Garden ==		== Garden{{Vedlikehold Sandnes}} ==
	Riskagarden ligg sentralt til i bygda på ein slak skråning opp frå sjøen. Terrenget er mykje brattare i vest ute på Li, og meir fylt av berg i aust inne på Hommarsåk.		Riskagarden ligg sentralt til i bygda på ein slak skråning opp frå sjøen. Terrenget er mykje brattare i vest ute på Li, og meir fylt av berg i aust inne på Hommarsåk.

Linje 284:		Linje 284:

	<ref>Tekst fra Eivind Smith: Riska gardar og tettstad, utgitt av Sandnes kommune 1993. </ref>		<ref>Tekst fra Eivind Smith: Riska gardar og tettstad, utgitt av Sandnes kommune 1993. </ref>
			<references />
			[[Kategori:Sandnes kommune]]
			[[Kategori:Riska]]
			[[Kategori:Garder]]

Inger-Sigrun Slagstad Vik: Oppdatere lenke.

2025-12-04T12:06:01Z

Oppdatere lenke.

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 4. des. 2025 kl. 12:06
Linje 8:		Linje 8:
	mot utmarka oppe på Heia i sør. På overgangen mot Hommersåk er landskapet fylt av berg, utmarksområdet Bergjå. Mellom dei to utmarksområda Bergå og Heia		mot utmarka oppe på Heia i sør. På overgangen mot Hommersåk er landskapet fylt av berg, utmarksområdet Bergjå. Mellom dei to utmarksområda Bergå og Heia

	ligg Eskjemyrå, der det frå gammalt var gangveg opp til Frøyland. Riska grenser i vest mot [[Li]], i sør mot [[Jødestad (Sandnes gnr. 108)\|Jødestad]], og i aust mot [[Frøyland (Sandnes gnr. 102)\|Frøyland]] og [[Hommarsåk (Sandnes gnr. 101)\|Hommersåk]]. Det var Stabsto i Tjødnamyrå der Riska, Frøyland og Hommersåk møtest.		ligg Eskjemyrå, der det frå gammalt var gangveg opp til Frøyland. Riska grenser i vest mot [[Li (Sandnes gnr. 110)\|Li]], i sør mot [[Jødestad (Sandnes gnr. 108)\|Jødestad]], og i aust mot [[Frøyland (Sandnes gnr. 102)\|Frøyland]] og [[Hommarsåk (Sandnes gnr. 101)\|Hommersåk]]. Det var Stabsto i Tjødnamyrå der Riska, Frøyland og Hommersåk møtest.

	=== Gardsnamnet av Inge Særheim ===		=== Gardsnamnet av Inge Særheim ===

Inger-Sigrun Slagstad Vik: Lagt til tekst fra boka "Riska Gardar og tettstad" av Eivind Smith, utgitt av Sandnes kommune 1993.

2025-12-04T12:01:31Z

Lagt til tekst fra boka "Riska Gardar og tettstad" av Eivind Smith, utgitt av Sandnes kommune 1993.

Vis endringer

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 9. apr. 2026 kl. 09:05
Linje 93:		Linje 93:
	Men det var ikkje bare kvaliteten på jorda som var god. Dei må ha hatt store åkrar også på den gamle Riskagarden, for i nokre av åra fyrst på 1600-talet betalte		Men det var ikkje bare kvaliteten på jorda som var god. Dei må ha hatt store åkrar også på den gamle Riskagarden, for i nokre av åra fyrst på 1600-talet betalte

	Riskabøndene heile 18 spann i korntiende, ~~omlag~~ det doble av det bøndene på gode gardar som Uskjo og Frøyland måtte ut med. Av det skjønnar me at dei her		Riskabøndene heile 18 spann i korntiende, om lag det doble av det bøndene på gode gardar som Uskjo og Frøyland måtte ut med. Av det skjønnar me at dei her

	på garden må ha fått eit stort overskot av korn som kunne seljast. Så store og gode åkrar ga grunnlag for fleire familiar, og i løpet av 1600-talet blei det dobbelt så mange bønder på garden. Dei må ha utvida åkrane sine, for i 1660-åra måtte bøndene her ut med endå meir i korntiende enn tidlegare i hundreåret. På 1600-talet dyrka dei mykje korn, men det minka ein del i det neste hundreåret. Samtidig gjekk husdyrtalet på garden opp. Denne omlegginga av gardsdrifta til noko mindre intensiv drift tyder på at presset på jordbruksressursane var blitt mindre.		på garden må ha fått eit stort overskot av korn som kunne seljast. Så store og gode åkrar ga grunnlag for fleire familiar, og i løpet av 1600-talet blei det dobbelt så mange bønder på garden. Dei må ha utvida åkrane sine, for i 1660-åra måtte bøndene her ut med endå meir i korntiende enn tidlegare i hundreåret. På 1600-talet dyrka dei mykje korn, men det minka ein del i det neste hundreåret. Samtidig gjekk husdyrtalet på garden opp. Denne omlegginga av gardsdrifta til noko mindre intensiv drift tyder på at presset på jordbruksressursane var blitt mindre.
Linje 110:		Linje 110:
	I andre halvdel av 1800-talet blei det dobbelt så mange bønder på garden, men husdyrtalet steig ikkje tilsvarande. I 1875 var her ikkje meir hestar og kyr enn det		I andre halvdel av 1800-talet blei det dobbelt så mange bønder på garden, men husdyrtalet steig ikkje tilsvarande. I 1875 var her ikkje meir hestar og kyr enn det

	hadde vore i 1808. Bare sauetalet steig sterkt etter 1850, og mot slutten av hundreåret var det meir enn dobla. I 1875 hadde ein gjennomsnittsbonde på Riska 1 hest, mellom 5 og 7 kyr og ~~omlag~~ 25 sauer.		hadde vore i 1808. Bare sauetalet steig sterkt etter 1850, og mot slutten av hundreåret var det meir enn dobla. I 1875 hadde ein gjennomsnittsbonde på Riska 1 hest, mellom 5 og 7 kyr og om lag 25 sauer.

	==== Attåtnæringar ====		==== Attåtnæringar ====
Linje 141:		Linje 141:
	Det har også vore sjøfolk blant dei som har hatt gard på Riska. Småbrukaren Bertinius Bertelsen i Eskjemyrå var ei stund til sjøs tidleg i hundreåret. Og føraren av dampbåten "Strand", Per Frøiland (kalt Skipra-Per), fekk seg gard på Riska med kona si. Den eine av initiativtakarane til Riskafjordselskapet, Ole Usken, hadde også gard her i mange år. Han var likevel meir båtførar enn bonde. Og to av sønene hans som seinare sat med kvar sin part av farsgarden var også sjømenn og båtførarar. Ute i Slåttå budde ei stund Morten Mikkelsen, han hadde skøyte og dreiv som frakteskipper.		Det har også vore sjøfolk blant dei som har hatt gard på Riska. Småbrukaren Bertinius Bertelsen i Eskjemyrå var ei stund til sjøs tidleg i hundreåret. Og føraren av dampbåten "Strand", Per Frøiland (kalt Skipra-Per), fekk seg gard på Riska med kona si. Den eine av initiativtakarane til Riskafjordselskapet, Ole Usken, hadde også gard her i mange år. Han var likevel meir båtførar enn bonde. Og to av sønene hans som seinare sat med kvar sin part av farsgarden var også sjømenn og båtførarar. Ute i Slåttå budde ei stund Morten Mikkelsen, han hadde skøyte og dreiv som frakteskipper.

	Christoffer Schmidt frå Årdal som kjøpte garden på Kyrkjevoll ~~omlag~~ 1913, var den fyrste utlærte gartnaren i bygda. Han dreiv i mange år med å foredla frukttre		Christoffer Schmidt frå Årdal som kjøpte garden på Kyrkjevoll om lag 1913, var den fyrste utlærte gartnaren i bygda. Han dreiv i mange år med å foredla frukttre

	og selde tusenvis med tre både i Riska og i forskjellige Ryfylkebygder, også til hagebruksskular.		og selde tusenvis med tre både i Riska og i forskjellige Ryfylkebygder, også til hagebruksskular.
Linje 213:		Linje 213:
	Dommen, som blei stadfesta, gjekk ut på at Rasmus skulle "til første thage szinn gaard at rømme". Med take meinest den tida som bøndene leigde garden av jordeigaren. Leigetida var til vanleg tre år, og som regel fekk leiglendingen fornya leige avtalen utan vanskar. Faredag eller flyttedag var 14. april. Henta frå: Norske Herredags-Dombøger, 1. rekke, V. bind, s 102-108. og 112-113. "Aaszetterit paa for:ne gaard Riske"		Dommen, som blei stadfesta, gjekk ut på at Rasmus skulle "til første thage szinn gaard at rømme". Med take meinest den tida som bøndene leigde garden av jordeigaren. Leigetida var til vanleg tre år, og som regel fekk leiglendingen fornya leige avtalen utan vanskar. Faredag eller flyttedag var 14. april. Henta frå: Norske Herredags-Dombøger, 1. rekke, V. bind, s 102-108. og 112-113. "Aaszetterit paa for:ne gaard Riske"

	Tidleg på 1600-talet var det sjau om bruksretten til den eine av dei to partane av garden. Søfren Jensen i Stavanger hadde bygsla den eine parten ~~omlag~~ 1600. Det må ha vore det gardsbruket som Rasmus Torsen i 1599 blei dømt til å forlata. Nå fekk ikkje Søfren "nyde aaszetterit paa forme gaard Riske" allikevel, for ein annan kar brukte denne parten av garden allerede, nemleg Tore på Riska. Tore må ha vore ein gammal mann då. I 1607 er det snakk om hans "suaghed" og "allerdom", og seinare same året døydde han. Det ligg nær å tenka seg at han var faren til Rasmus Torsen. Då Rasmus blei nøytt til å gå frå garden ("første thage" etter 1598), har han truleg ganske enkelt latt faren ta over drifta.		Tidleg på 1600-talet var det sjau om bruksretten til den eine av dei to partane av garden. Søfren Jensen i Stavanger hadde bygsla den eine parten om lag 1600. Det må ha vore det gardsbruket som Rasmus Torsen i 1599 blei dømt til å forlata. Nå fekk ikkje Søfren "nyde aaszetterit paa forme gaard Riske" allikevel, for ein annan kar brukte denne parten av garden allerede, nemleg Tore på Riska. Tore må ha vore ein gammal mann då. I 1607 er det snakk om hans "suaghed" og "allerdom", og seinare same året døydde han. Det ligg nær å tenka seg at han var faren til Rasmus Torsen. Då Rasmus blei nøytt til å gå frå garden ("første thage" etter 1598), har han truleg ganske enkelt latt faren ta over drifta.

	Søfren Jensen hadde ordna seg med skriftleg leigeavtale for dette gardsbruket. For å få sin rett igjennom, hadde han også "fuldmacht, hannom aff landrotten giffuen er". Den 16. mars 1605 var det åstadssak på Riska. Tolv domsmenn fekk der til ei "semie och forligelsze". Søfren blei tildømt åsetet på garden, men lovte å betala Tore ein del pengar i vederlag. På dette hadde Tore "racht Søffren Jénszen sin hand". Dette "samie breff (er) siden aff parterne .. fuldbyrd och samtøckt". Men etter ei		Søfren Jensen hadde ordna seg med skriftleg leigeavtale for dette gardsbruket. For å få sin rett igjennom, hadde han også "fuldmacht, hannom aff landrotten giffuen er". Den 16. mars 1605 var det åstadssak på Riska. Tolv domsmenn fekk der til ei "semie och forligelsze". Søfren blei tildømt åsetet på garden, men lovte å betala Tore ein del pengar i vederlag. På dette hadde Tore "racht Søffren Jénszen sin hand". Dette "samie breff (er) siden aff parterne .. fuldbyrd och samtøckt". Men etter ei

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 9. apr. 2026 kl. 09:04
Linje 93:		Linje 93:
	Men det var ikkje bare kvaliteten på jorda som var god. Dei må ha hatt store åkrar også på den gamle Riskagarden, for i nokre av åra fyrst på 1600-talet betalte		Men det var ikkje bare kvaliteten på jorda som var god. Dei må ha hatt store åkrar også på den gamle Riskagarden, for i nokre av åra fyrst på 1600-talet betalte

	Riskabøndene heile 18 spann i korntiende,~~om lagdet~~ doble av det bøndene på gode gardar som Uskjo og Frøyland måtte ut med. Av det skjønnar me at dei her		Riskabøndene heile 18 spann i korntiende, omlag det doble av det bøndene på gode gardar som Uskjo og Frøyland måtte ut med. Av det skjønnar me at dei her

	på garden må ha fått eit stort overskot av korn som kunne seljast. Så store og gode åkrar ga grunnlag for fleire familiar, og i løpet av 1600-talet blei det dobbelt så mange bønder på garden. Dei må ha utvida åkrane sine, for i 1660-åra måtte bøndene her ut med endå meir i korntiende enn tidlegare i hundreåret. På 1600-talet dyrka dei mykje korn, men det minka ein del i det neste hundreåret. Samtidig gjekk husdyrtalet på garden opp. Denne omlegginga av gardsdrifta til noko mindre intensiv drift tyder på at presset på jordbruksressursane var blitt mindre.		på garden må ha fått eit stort overskot av korn som kunne seljast. Så store og gode åkrar ga grunnlag for fleire familiar, og i løpet av 1600-talet blei det dobbelt så mange bønder på garden. Dei må ha utvida åkrane sine, for i 1660-åra måtte bøndene her ut med endå meir i korntiende enn tidlegare i hundreåret. På 1600-talet dyrka dei mykje korn, men det minka ein del i det neste hundreåret. Samtidig gjekk husdyrtalet på garden opp. Denne omlegginga av gardsdrifta til noko mindre intensiv drift tyder på at presset på jordbruksressursane var blitt mindre.
Linje 110:		Linje 110:
	I andre halvdel av 1800-talet blei det dobbelt så mange bønder på garden, men husdyrtalet steig ikkje tilsvarande. I 1875 var her ikkje meir hestar og kyr enn det		I andre halvdel av 1800-talet blei det dobbelt så mange bønder på garden, men husdyrtalet steig ikkje tilsvarande. I 1875 var her ikkje meir hestar og kyr enn det

	hadde vore i 1808. Bare sauetalet steig sterkt etter 1850, og mot slutten av hundreåret var det meir enn dobla. I 1875 hadde ein gjennomsnittsbonde på Riska 1 hest, mellom 5 og 7 kyr ~~ogom lag25~~ sauer.		hadde vore i 1808. Bare sauetalet steig sterkt etter 1850, og mot slutten av hundreåret var det meir enn dobla. I 1875 hadde ein gjennomsnittsbonde på Riska 1 hest, mellom 5 og 7 kyr og omlag 25 sauer.

	==== Attåtnæringar ====		==== Attåtnæringar ====
Linje 141:		Linje 141:
	Det har også vore sjøfolk blant dei som har hatt gard på Riska. Småbrukaren Bertinius Bertelsen i Eskjemyrå var ei stund til sjøs tidleg i hundreåret. Og føraren av dampbåten "Strand", Per Frøiland (kalt Skipra-Per), fekk seg gard på Riska med kona si. Den eine av initiativtakarane til Riskafjordselskapet, Ole Usken, hadde også gard her i mange år. Han var likevel meir båtførar enn bonde. Og to av sønene hans som seinare sat med kvar sin part av farsgarden var også sjømenn og båtførarar. Ute i Slåttå budde ei stund Morten Mikkelsen, han hadde skøyte og dreiv som frakteskipper.		Det har også vore sjøfolk blant dei som har hatt gard på Riska. Småbrukaren Bertinius Bertelsen i Eskjemyrå var ei stund til sjøs tidleg i hundreåret. Og føraren av dampbåten "Strand", Per Frøiland (kalt Skipra-Per), fekk seg gard på Riska med kona si. Den eine av initiativtakarane til Riskafjordselskapet, Ole Usken, hadde også gard her i mange år. Han var likevel meir båtførar enn bonde. Og to av sønene hans som seinare sat med kvar sin part av farsgarden var også sjømenn og båtførarar. Ute i Slåttå budde ei stund Morten Mikkelsen, han hadde skøyte og dreiv som frakteskipper.

	Christoffer Schmidt frå Årdal som kjøpte garden på ~~Kyrkjevollom lag1913~~, var den fyrste utlærte gartnaren i bygda. Han dreiv i mange år med å foredla frukttre		Christoffer Schmidt frå Årdal som kjøpte garden på Kyrkjevoll omlag 1913, var den fyrste utlærte gartnaren i bygda. Han dreiv i mange år med å foredla frukttre

	og selde tusenvis med tre både i Riska og i forskjellige Ryfylkebygder, også til hagebruksskular.		og selde tusenvis med tre både i Riska og i forskjellige Ryfylkebygder, også til hagebruksskular.
Linje 213:		Linje 213:
	Dommen, som blei stadfesta, gjekk ut på at Rasmus skulle "til første thage szinn gaard at rømme". Med take meinest den tida som bøndene leigde garden av jordeigaren. Leigetida var til vanleg tre år, og som regel fekk leiglendingen fornya leige avtalen utan vanskar. Faredag eller flyttedag var 14. april. Henta frå: Norske Herredags-Dombøger, 1. rekke, V. bind, s 102-108. og 112-113. "Aaszetterit paa for:ne gaard Riske"		Dommen, som blei stadfesta, gjekk ut på at Rasmus skulle "til første thage szinn gaard at rømme". Med take meinest den tida som bøndene leigde garden av jordeigaren. Leigetida var til vanleg tre år, og som regel fekk leiglendingen fornya leige avtalen utan vanskar. Faredag eller flyttedag var 14. april. Henta frå: Norske Herredags-Dombøger, 1. rekke, V. bind, s 102-108. og 112-113. "Aaszetterit paa for:ne gaard Riske"

	Tidleg på 1600-talet var det sjau om bruksretten til den eine av dei to partane av garden. Søfren Jensen i Stavanger hadde bygsla den eine ~~partenom lag1600~~. Det må ha vore det gardsbruket som Rasmus Torsen i 1599 blei dømt til å forlata. Nå fekk ikkje Søfren "nyde aaszetterit paa forme gaard Riske" allikevel, for ein annan kar brukte denne parten av garden allerede, nemleg Tore på Riska. Tore må ha vore ein gammal mann då. I 1607 er det snakk om hans "suaghed" og "allerdom", og seinare same året døydde han. Det ligg nær å tenka seg at han var faren til Rasmus Torsen. Då Rasmus blei nøytt til å gå frå garden ("første thage" etter 1598), har han truleg ganske enkelt latt faren ta over drifta.		Tidleg på 1600-talet var det sjau om bruksretten til den eine av dei to partane av garden. Søfren Jensen i Stavanger hadde bygsla den eine parten omlag 1600. Det må ha vore det gardsbruket som Rasmus Torsen i 1599 blei dømt til å forlata. Nå fekk ikkje Søfren "nyde aaszetterit paa forme gaard Riske" allikevel, for ein annan kar brukte denne parten av garden allerede, nemleg Tore på Riska. Tore må ha vore ein gammal mann då. I 1607 er det snakk om hans "suaghed" og "allerdom", og seinare same året døydde han. Det ligg nær å tenka seg at han var faren til Rasmus Torsen. Då Rasmus blei nøytt til å gå frå garden ("første thage" etter 1598), har han truleg ganske enkelt latt faren ta over drifta.

	Søfren Jensen hadde ordna seg med skriftleg leigeavtale for dette gardsbruket. For å få sin rett igjennom, hadde han også "fuldmacht, hannom aff landrotten giffuen er". Den 16. mars 1605 var det åstadssak på Riska. Tolv domsmenn fekk der til ei "semie och forligelsze". Søfren blei tildømt åsetet på garden, men lovte å betala Tore ein del pengar i vederlag. På dette hadde Tore "racht Søffren Jénszen sin hand". Dette "samie breff (er) siden aff parterne .. fuldbyrd och samtøckt". Men etter ei		Søfren Jensen hadde ordna seg med skriftleg leigeavtale for dette gardsbruket. For å få sin rett igjennom, hadde han også "fuldmacht, hannom aff landrotten giffuen er". Den 16. mars 1605 var det åstadssak på Riska. Tolv domsmenn fekk der til ei "semie och forligelsze". Søfren blei tildømt åsetet på garden, men lovte å betala Tore ein del pengar i vederlag. På dette hadde Tore "racht Søffren Jénszen sin hand". Dette "samie breff (er) siden aff parterne .. fuldbyrd och samtøckt". Men etter ei

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 9. apr. 2026 kl. 08:59
Linje 93:		Linje 93:
	Men det var ikkje bare kvaliteten på jorda som var god. Dei må ha hatt store åkrar også på den gamle Riskagarden, for i nokre av åra fyrst på 1600-talet betalte		Men det var ikkje bare kvaliteten på jorda som var god. Dei må ha hatt store åkrar også på den gamle Riskagarden, for i nokre av åra fyrst på 1600-talet betalte

	Riskabøndene heile 18 spann i korntiende, ~~omlag det~~ doble av det bøndene på gode gardar som Uskjo og Frøyland måtte ut med. Av det skjønnar me at dei her		Riskabøndene heile 18 spann i korntiende,om lagdet doble av det bøndene på gode gardar som Uskjo og Frøyland måtte ut med. Av det skjønnar me at dei her

	på garden må ha fått eit stort overskot av korn som kunne seljast. Så store og gode åkrar ga grunnlag for fleire familiar, og i løpet av 1600-talet blei det dobbelt så mange bønder på garden. Dei må ha utvida åkrane sine, for i 1660-åra måtte bøndene her ut med endå meir i korntiende enn tidlegare i hundreåret. På 1600-talet dyrka dei mykje korn, men det minka ein del i det neste hundreåret. Samtidig gjekk husdyrtalet på garden opp. Denne omlegginga av gardsdrifta til noko mindre intensiv drift tyder på at presset på jordbruksressursane var blitt mindre.		på garden må ha fått eit stort overskot av korn som kunne seljast. Så store og gode åkrar ga grunnlag for fleire familiar, og i løpet av 1600-talet blei det dobbelt så mange bønder på garden. Dei må ha utvida åkrane sine, for i 1660-åra måtte bøndene her ut med endå meir i korntiende enn tidlegare i hundreåret. På 1600-talet dyrka dei mykje korn, men det minka ein del i det neste hundreåret. Samtidig gjekk husdyrtalet på garden opp. Denne omlegginga av gardsdrifta til noko mindre intensiv drift tyder på at presset på jordbruksressursane var blitt mindre.
Linje 110:		Linje 110:
	I andre halvdel av 1800-talet blei det dobbelt så mange bønder på garden, men husdyrtalet steig ikkje tilsvarande. I 1875 var her ikkje meir hestar og kyr enn det		I andre halvdel av 1800-talet blei det dobbelt så mange bønder på garden, men husdyrtalet steig ikkje tilsvarande. I 1875 var her ikkje meir hestar og kyr enn det

	hadde vore i 1808. Bare sauetalet steig sterkt etter 1850, og mot slutten av hundreåret var det meir enn dobla. I 1875 hadde ein gjennomsnittsbonde på Riska 1 hest, mellom 5 og 7 kyr ~~og omlag 25~~ sauer.		hadde vore i 1808. Bare sauetalet steig sterkt etter 1850, og mot slutten av hundreåret var det meir enn dobla. I 1875 hadde ein gjennomsnittsbonde på Riska 1 hest, mellom 5 og 7 kyr ogom lag25 sauer.

	==== Attåtnæringar ====		==== Attåtnæringar ====
Linje 141:		Linje 141:
	Det har også vore sjøfolk blant dei som har hatt gard på Riska. Småbrukaren Bertinius Bertelsen i Eskjemyrå var ei stund til sjøs tidleg i hundreåret. Og føraren av dampbåten "Strand", Per Frøiland (kalt Skipra-Per), fekk seg gard på Riska med kona si. Den eine av initiativtakarane til Riskafjordselskapet, Ole Usken, hadde også gard her i mange år. Han var likevel meir båtførar enn bonde. Og to av sønene hans som seinare sat med kvar sin part av farsgarden var også sjømenn og båtførarar. Ute i Slåttå budde ei stund Morten Mikkelsen, han hadde skøyte og dreiv som frakteskipper.		Det har også vore sjøfolk blant dei som har hatt gard på Riska. Småbrukaren Bertinius Bertelsen i Eskjemyrå var ei stund til sjøs tidleg i hundreåret. Og føraren av dampbåten "Strand", Per Frøiland (kalt Skipra-Per), fekk seg gard på Riska med kona si. Den eine av initiativtakarane til Riskafjordselskapet, Ole Usken, hadde også gard her i mange år. Han var likevel meir båtførar enn bonde. Og to av sønene hans som seinare sat med kvar sin part av farsgarden var også sjømenn og båtførarar. Ute i Slåttå budde ei stund Morten Mikkelsen, han hadde skøyte og dreiv som frakteskipper.

	Christoffer Schmidt frå Årdal som kjøpte garden på ~~Kyrkjevoll omlag 1913~~, var den fyrste utlærte gartnaren i bygda. Han dreiv i mange år med å foredla frukttre		Christoffer Schmidt frå Årdal som kjøpte garden på Kyrkjevollom lag1913, var den fyrste utlærte gartnaren i bygda. Han dreiv i mange år med å foredla frukttre

	og selde tusenvis med tre både i Riska og i forskjellige Ryfylkebygder, også til hagebruksskular.		og selde tusenvis med tre både i Riska og i forskjellige Ryfylkebygder, også til hagebruksskular.
Linje 213:		Linje 213:
	Dommen, som blei stadfesta, gjekk ut på at Rasmus skulle "til første thage szinn gaard at rømme". Med take meinest den tida som bøndene leigde garden av jordeigaren. Leigetida var til vanleg tre år, og som regel fekk leiglendingen fornya leige avtalen utan vanskar. Faredag eller flyttedag var 14. april. Henta frå: Norske Herredags-Dombøger, 1. rekke, V. bind, s 102-108. og 112-113. "Aaszetterit paa for:ne gaard Riske"		Dommen, som blei stadfesta, gjekk ut på at Rasmus skulle "til første thage szinn gaard at rømme". Med take meinest den tida som bøndene leigde garden av jordeigaren. Leigetida var til vanleg tre år, og som regel fekk leiglendingen fornya leige avtalen utan vanskar. Faredag eller flyttedag var 14. april. Henta frå: Norske Herredags-Dombøger, 1. rekke, V. bind, s 102-108. og 112-113. "Aaszetterit paa for:ne gaard Riske"

	Tidleg på 1600-talet var det sjau om bruksretten til den eine av dei to partane av garden. Søfren Jensen i Stavanger hadde bygsla den eine ~~parten omlag 1600~~. Det må ha vore det gardsbruket som Rasmus Torsen i 1599 blei dømt til å forlata. Nå fekk ikkje Søfren "nyde aaszetterit paa forme gaard Riske" allikevel, for ein annan kar brukte denne parten av garden allerede, nemleg Tore på Riska. Tore må ha vore ein gammal mann då. I 1607 er det snakk om hans "suaghed" og "allerdom", og seinare same året døydde han. Det ligg nær å tenka seg at han var faren til Rasmus Torsen. Då Rasmus blei nøytt til å gå frå garden ("første thage" etter 1598), har han truleg ganske enkelt latt faren ta over drifta.		Tidleg på 1600-talet var det sjau om bruksretten til den eine av dei to partane av garden. Søfren Jensen i Stavanger hadde bygsla den eine partenom lag1600. Det må ha vore det gardsbruket som Rasmus Torsen i 1599 blei dømt til å forlata. Nå fekk ikkje Søfren "nyde aaszetterit paa forme gaard Riske" allikevel, for ein annan kar brukte denne parten av garden allerede, nemleg Tore på Riska. Tore må ha vore ein gammal mann då. I 1607 er det snakk om hans "suaghed" og "allerdom", og seinare same året døydde han. Det ligg nær å tenka seg at han var faren til Rasmus Torsen. Då Rasmus blei nøytt til å gå frå garden ("første thage" etter 1598), har han truleg ganske enkelt latt faren ta over drifta.

	Søfren Jensen hadde ordna seg med skriftleg leigeavtale for dette gardsbruket. For å få sin rett igjennom, hadde han også "fuldmacht, hannom aff landrotten giffuen er". Den 16. mars 1605 var det åstadssak på Riska. Tolv domsmenn fekk der til ei "semie och forligelsze". Søfren blei tildømt åsetet på garden, men lovte å betala Tore ein del pengar i vederlag. På dette hadde Tore "racht Søffren Jénszen sin hand". Dette "samie breff (er) siden aff parterne .. fuldbyrd och samtøckt". Men etter ei		Søfren Jensen hadde ordna seg med skriftleg leigeavtale for dette gardsbruket. For å få sin rett igjennom, hadde han også "fuldmacht, hannom aff landrotten giffuen er". Den 16. mars 1605 var det åstadssak på Riska. Tolv domsmenn fekk der til ei "semie och forligelsze". Søfren blei tildømt åsetet på garden, men lovte å betala Tore ein del pengar i vederlag. På dette hadde Tore "racht Søffren Jénszen sin hand". Dette "samie breff (er) siden aff parterne .. fuldbyrd och samtøckt". Men etter ei