Sykkylven Venstre - Sideversjonshistorikk

Cnyborgbot: Robot: automatisk teksterstatning: (-.mai +. mai)

2025-04-25T12:31:28Z

Robot: automatisk teksterstatning: (-.mai +. mai)

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 25. apr. 2025 kl. 12:31
Linje 39:		Linje 39:

	== Venstredominans ==		== Venstredominans ==
	Venstrelaget var lenge det einaste politiske partilaget i Sykkylven. Sykkylven var på slutten av 1800-talet eit samfunn med små sosiale forskjellar. Dei yrkesaktive var stort sett gardbrukarar med små gardsbruk. Elles var her nokre lærarar, kjøpmenn og handverkarar. Også desse kjende seg mest heime i Venstre-leiren. Fløypartia Høgre og [[Arbeidarpartiet]] hadde lite å hente i Sykkylven før 1900. Difor var det ingen som stilte spørsmålsteikn ved at det var venstreforeininga som tok seg av 17.maimarkeringa i kommunen. På eit møte våren [[1897]] vart det beslutta at ein også dette året skulle feire [[17.mai]] på vanleg måte. Programmet for dagen var slik: Frammøte på Aurekaia kl. 16.00. – 17.mai var ikkje fridag den gongen, og arbeidslivet i Sykkylven gjekk heller ikkje etter klokka, men følgde årsrytmen i naturen og i landbruket. – Frå Aurekaia gjekk dei til [[Blindheim]] der det var talar. Dagen vart avslutta med ei matøkt. 17. mai i Sykkylven den gongen synest ikkje først og fremst å ha vore ein festdag for borna, i [[Henrik Wergelands]] ånd, men ein dag der dei vaksne fekk impulsar i striden for fullt nasjonalt sjølvstende.		Venstrelaget var lenge det einaste politiske partilaget i Sykkylven. Sykkylven var på slutten av 1800-talet eit samfunn med små sosiale forskjellar. Dei yrkesaktive var stort sett gardbrukarar med små gardsbruk. Elles var her nokre lærarar, kjøpmenn og handverkarar. Også desse kjende seg mest heime i Venstre-leiren. Fløypartia Høgre og [[Arbeidarpartiet]] hadde lite å hente i Sykkylven før 1900. Difor var det ingen som stilte spørsmålsteikn ved at det var venstreforeininga som tok seg av 17. maimarkeringa i kommunen. På eit møte våren [[1897]] vart det beslutta at ein også dette året skulle feire [[17. mai]] på vanleg måte. Programmet for dagen var slik: Frammøte på Aurekaia kl. 16.00. – 17. mai var ikkje fridag den gongen, og arbeidslivet i Sykkylven gjekk heller ikkje etter klokka, men følgde årsrytmen i naturen og i landbruket. – Frå Aurekaia gjekk dei til [[Blindheim]] der det var talar. Dagen vart avslutta med ei matøkt. 17. mai i Sykkylven den gongen synest ikkje først og fremst å ha vore ein festdag for borna, i [[Henrik Wergelands]] ånd, men ein dag der dei vaksne fekk impulsar i striden for fullt nasjonalt sjølvstende.

	At venstrelaget hadde eit offisielt preg i Sykkylven den gongen vert også understreka av at møta i foreininga vart kunngjorde på kyrkjebakken: «Aar 1899 den 1. oktbr. blev møde afholdt i Søkelvens venstreforening i henhold til berammelse fra kirkebakken.» Einaste sak på dette møtet var val av representant frå foreininga til amtsforeininga sitt møte i Molde. Som representant vart P.C.N. Aure samrøystes vald. Han var sentral i foreininga i ei årrekkje og i 1897 vart han valmann frå Sykkylven, saman med tre andre; [[Ole E. Vik]], [[Sivert Grebstad]] og Bastian Weiberg-Aurdal. Ved neste val, i 1900, kunne Sykkylven sende seks valmenn til Molde. Dei fire nemnde fekk fornya tillit, i tillegg fekk dei med seg [[Jens O. Hellen]] og [[Ole P. Lade]]. Desse personane var også blant dei leiande i kommunestyringa i Sykkylven rundt det førre hundreårsskiftet. Ole E. Vik var ordførar i to periodar, første gong mellom 1888 og 1898. P.C.N. Aure var ordførar i tre omgangar, første gongen mellom 1899 og 1904. Vi kan trygt seie at Sykkylven den gongen var ein Venstre-kommune.		At venstrelaget hadde eit offisielt preg i Sykkylven den gongen vert også understreka av at møta i foreininga vart kunngjorde på kyrkjebakken: «Aar 1899 den 1. oktbr. blev møde afholdt i Søkelvens venstreforening i henhold til berammelse fra kirkebakken.» Einaste sak på dette møtet var val av representant frå foreininga til amtsforeininga sitt møte i Molde. Som representant vart P.C.N. Aure samrøystes vald. Han var sentral i foreininga i ei årrekkje og i 1897 vart han valmann frå Sykkylven, saman med tre andre; [[Ole E. Vik]], [[Sivert Grebstad]] og Bastian Weiberg-Aurdal. Ved neste val, i 1900, kunne Sykkylven sende seks valmenn til Molde. Dei fire nemnde fekk fornya tillit, i tillegg fekk dei med seg [[Jens O. Hellen]] og [[Ole P. Lade]]. Desse personane var også blant dei leiande i kommunestyringa i Sykkylven rundt det førre hundreårsskiftet. Ole E. Vik var ordførar i to periodar, første gong mellom 1888 og 1898. P.C.N. Aure var ordførar i tre omgangar, første gongen mellom 1899 og 1904. Vi kan trygt seie at Sykkylven den gongen var ein Venstre-kommune.

Kallrustad på 28. okt. 2020 kl. 13:19

2020-10-28T13:19:40Z

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 28. okt. 2020 kl. 13:19
Linje 1:		Linje 1:
	'''[[Sykkylven Venstre\|Venstre]]''' er det eldste politiske partiet i [[Sykkylven]], som det er det i dei fleste landkommunane i [[Noreg]]. Det første referatet i protokollen til venstreforeininga i Sykkylven er frå 19. august [[1883]], eit halvt år før den norske venstreforeininga vart skipa. Då var namnet på foreininga [[Søkelvens Samtalelag]]. Slike samtalelag voks fram over heile landet frå midten av 1870-åra og fleire stader gjekk desse laga gradvis over i den regionale og nasjonale [[Venstre]]-organisasjonen.		'''[[Sykkylven Venstre\|Venstre]]''' er det eldste politiske partiet i [[Sykkylven]], som det er det i dei fleste landkommunane i [[Noreg]]. Det første referatet i protokollen til venstreforeininga i Sykkylven er frå 19. august [[1883]], eit halvt år før den norske venstreforeininga vart skipa. Då var namnet på foreininga [[Søkelvens Samtalelag]]. Slike samtalelag voks fram over heile landet frå midten av 1870-åra, og fleire stader gjekk desse laga gradvis over i den regionale og nasjonale [[Venstre]]-organisasjonen.

	Framveksten av samtalelag er uttrykk for avgjerande endringar i det norske samfunnet frå midten av [[1800-talet\|attenhundretalet]]. Frå tida rundt [[1840-åra]] vart det stadig oftare snakka om «associationsaanden», det vil seie at folk kjende trong for å kome saman i organisasjonar. Desse var med å synleggjere nye interessekonfliktar og makttilhøve. Også lokalsamfunn som Sykkylven vart tettare integrert i storsamfunnet. Det vart bygd vegar som batt landet betre saman, dampskips- og jarnbaneruter førte varer og folk raskare fram. Samstundes vart det ei spesialisering i primærnæringane i landet. Bøndene produserte det som gav best utteljing på den nasjonale marknaden, medan dei tidlegare hadde produsert det meste av det dei trong i ein meir lukka sjølforsyningsøkonomi. Alt dette førte til at menneske i distrikta vart meir påverka av det som skjedde andre stader. Skulle dei sikre seg at deira interesser vart høyrde, måtte dei ta aktivt del i samfunnsdebatten. For nokre vart samtalelaga eit forum der dei prøvde å orientere seg i det nye landskapet.		Framveksten av samtalelag er uttrykk for avgjerande endringar i det norske samfunnet frå midten av [[1800-talet\|attenhundretalet]]. Frå tida rundt [[1840-åra]] vart det stadig oftare snakka om «associationsaanden», det vil seie at folk kjende trong for å kome saman i organisasjonar. Desse var med å synleggjere nye interessekonfliktar og makttilhøve. Også lokalsamfunn som Sykkylven vart tettare integrert i storsamfunnet. Det vart bygd vegar som batt landet betre saman, dampskips- og jarnbaneruter førte varer og folk raskare fram. Samstundes vart det ei spesialisering i primærnæringane i landet. Bøndene produserte det som gav best utteljing på den nasjonale marknaden, medan dei tidlegare hadde produsert det meste av det dei trong i ein meir lukka sjølforsyningsøkonomi. Alt dette førte til at menneske i distrikta vart meir påverka av det som skjedde andre stader. Skulle dei sikre seg at deira interesser vart høyrde, måtte dei ta aktivt del i samfunnsdebatten. For nokre vart samtalelaga eit forum der dei prøvde å orientere seg i det nye landskapet.

Kallrustad: /* Fleire parti */

2018-03-19T14:11:46Z

Fleire parti

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 19. mar. 2018 kl. 14:11
Linje 55:		Linje 55:
	Då var stordomstida til Venstre på hell. I 1920 vart [[Landmannsforbundet]] omskipa frå å vere interesseorganisasjon for bøndene til å bli eit politisk parti, [[Bondepartiet]], som skulle tale landbrukarane og bygdeinteressene si sak. Dermed fekk ikkje Venstre lenger råde grunnen åleine i landdistrikt som Sykkylven. Vi fekk også framvekst av parti som målbar interessene til industri- og anleggsarbeidarar som det vart fleire av i Sykkylven frå tida kring 1920. Arbeidarpartiet stilte i mellomkrigsåra liste ved kommuneval, og i 1937 fekk vi jamvel ei rein kvinneliste ved lokalval, visstnok ei av to slike på landsbasis dette året. Den lokale partifloraen vart altså rikare utover i mellomkrigsåra, men dei som la grunnlaget for partiarbeidet i Sykkylven, var pionerane i det lokale venstrelaget.		Då var stordomstida til Venstre på hell. I 1920 vart [[Landmannsforbundet]] omskipa frå å vere interesseorganisasjon for bøndene til å bli eit politisk parti, [[Bondepartiet]], som skulle tale landbrukarane og bygdeinteressene si sak. Dermed fekk ikkje Venstre lenger råde grunnen åleine i landdistrikt som Sykkylven. Vi fekk også framvekst av parti som målbar interessene til industri- og anleggsarbeidarar som det vart fleire av i Sykkylven frå tida kring 1920. Arbeidarpartiet stilte i mellomkrigsåra liste ved kommuneval, og i 1937 fekk vi jamvel ei rein kvinneliste ved lokalval, visstnok ei av to slike på landsbasis dette året. Den lokale partifloraen vart altså rikare utover i mellomkrigsåra, men dei som la grunnlaget for partiarbeidet i Sykkylven, var pionerane i det lokale venstrelaget.

	Framleis er Venstre ein viktig aktør, både i lokalpolitikken og på riksnivået. I valperioden 2011 – 2015 ~~har~~ Sykkylven Venstre inne to representantar i Sykkylven ~~kommunestyret~~, dei same to som sat i den førre perioden; [[Arne Bakkedal]] og [[John Kenneth Brenne]]. Men stillinga som partiet hadde i Sykkylven mot slutten av 1800-åra, får det nok likevel aldri tilbake.		Framleis er Venstre ein viktig aktør, både i lokalpolitikken og på riksnivået. I valperioden 2011 – 2015 hadde Sykkylven Venstre inne to representantar i Sykkylven kommunestyre, dei same to som sat i den førre perioden; [[Arne Bakkedal]] og [[John Kenneth Brenne]]. Men stillinga som partiet hadde i Sykkylven mot slutten av 1800-åra, får det nok likevel aldri tilbake.

	==Kjelder:==		==Kjelder:==

Cnyborg: {{nn}}

2016-01-25T13:47:43Z

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 25. jan. 2016 kl. 13:47
Linje 69:		Linje 69:
	[[Kategori:Venstre]]		[[Kategori:Venstre]]
	[[Kategori:Sykkylven kommune]]		[[Kategori:Sykkylven kommune]]
			{{nn}}

Aslak Kittelsen: kategori

2013-12-11T13:29:00Z

kategori

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 11. des. 2013 kl. 13:29
Linje 68:		Linje 68:
	[[Kategori:Sykkylven leksikon]]		[[Kategori:Sykkylven leksikon]]
	[[Kategori:Venstre]]		[[Kategori:Venstre]]
			[[Kategori:Sykkylven kommune]]

Aslak Kittelsen: kongen var formelt sett like mye norsk som svensk konge

2013-08-20T09:12:39Z

kongen var formelt sett like mye norsk som svensk konge

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 20. aug. 2013 kl. 09:12
Linje 3:		Linje 3:
	Framveksten av samtalelag er uttrykk for avgjerande endringar i det norske samfunnet frå midten av [[1800-talet\|attenhundretalet]]. Frå tida rundt [[1840-åra]] vart det stadig oftare snakka om «associationsaanden», det vil seie at folk kjende trong for å kome saman i organisasjonar. Desse var med å synleggjere nye interessekonfliktar og makttilhøve. Også lokalsamfunn som Sykkylven vart tettare integrert i storsamfunnet. Det vart bygd vegar som batt landet betre saman, dampskips- og jarnbaneruter førte varer og folk raskare fram. Samstundes vart det ei spesialisering i primærnæringane i landet. Bøndene produserte det som gav best utteljing på den nasjonale marknaden, medan dei tidlegare hadde produsert det meste av det dei trong i ein meir lukka sjølforsyningsøkonomi. Alt dette førte til at menneske i distrikta vart meir påverka av det som skjedde andre stader. Skulle dei sikre seg at deira interesser vart høyrde, måtte dei ta aktivt del i samfunnsdebatten. For nokre vart samtalelaga eit forum der dei prøvde å orientere seg i det nye landskapet.		Framveksten av samtalelag er uttrykk for avgjerande endringar i det norske samfunnet frå midten av [[1800-talet\|attenhundretalet]]. Frå tida rundt [[1840-åra]] vart det stadig oftare snakka om «associationsaanden», det vil seie at folk kjende trong for å kome saman i organisasjonar. Desse var med å synleggjere nye interessekonfliktar og makttilhøve. Også lokalsamfunn som Sykkylven vart tettare integrert i storsamfunnet. Det vart bygd vegar som batt landet betre saman, dampskips- og jarnbaneruter førte varer og folk raskare fram. Samstundes vart det ei spesialisering i primærnæringane i landet. Bøndene produserte det som gav best utteljing på den nasjonale marknaden, medan dei tidlegare hadde produsert det meste av det dei trong i ein meir lukka sjølforsyningsøkonomi. Alt dette førte til at menneske i distrikta vart meir påverka av det som skjedde andre stader. Skulle dei sikre seg at deira interesser vart høyrde, måtte dei ta aktivt del i samfunnsdebatten. For nokre vart samtalelaga eit forum der dei prøvde å orientere seg i det nye landskapet.

	På denne tida dreide ordskiftet i riksstyringa seg mykje om styringsforma i landet. Fram til [[1880-åra]] hadde ~~den svenske~~ kongen mykje politisk makt. Han kunne til dømes nekte å godta lover som [[Stortinget]] hadde vedteke. Det var nett dette Kongen gjorde då fleirtalet i Stortinget ville at statsrådane skulle møte i Stortinget for å svare for seg overfor dei folkevalde. For kongen, statsrådane og dei politisk konservative vart dette oppfatta som ein trussel. Dei var redde for at statsrådane og regjeringsmakta skulle miste si frie stilling. På den andre sida stod dei nasjonalt og demokratisk innstilte stortingsrepresentantene og talte for at makta skulle samlast i stortingssalen. Det var der dei folkevalde representantane sat. Desse fann altså etter kvart saman i [[Norges Venstreforening]], som hadde ei nasjonal forankring mellom anna i samtalelag og andre folkelege organisasjonar rundt om i landet		På denne tida dreide ordskiftet i riksstyringa seg mykje om styringsforma i landet. Fram til [[1880-åra]] hadde kongen mykje politisk makt. Han kunne til dømes nekte å godta lover som [[Stortinget]] hadde vedteke. Det var nett dette Kongen gjorde då fleirtalet i Stortinget ville at statsrådane skulle møte i Stortinget for å svare for seg overfor dei folkevalde. For kongen, statsrådane og dei politisk konservative vart dette oppfatta som ein trussel. Dei var redde for at statsrådane og regjeringsmakta skulle miste si frie stilling. På den andre sida stod dei nasjonalt og demokratisk innstilte stortingsrepresentantene og talte for at makta skulle samlast i stortingssalen. Det var der dei folkevalde representantane sat. Desse fann altså etter kvart saman i [[Norges Venstreforening]], som hadde ei nasjonal forankring mellom anna i samtalelag og andre folkelege organisasjonar rundt om i landet

	== Over til Venstre ==		== Over til Venstre ==

Aslak Kittelsen: lenker, anførselstegn mm.

2013-08-20T09:12:00Z

lenker, anførselstegn mm.

Vis endringer

Eldar Høidal på 22. jul. 2013 kl. 19:02

2013-07-22T19:02:29Z

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 22. jul. 2013 kl. 19:02
Linje 63:		Linje 63:
	* Møteprotokoll Søkelvens Samtalelag/Søkelvens venstreforening		* Møteprotokoll Søkelvens Samtalelag/Søkelvens venstreforening
	* Møtebok for venstrelaget i Nøre Sunnmøre valkrins.		* Møtebok for venstrelaget i Nøre Sunnmøre valkrins.
			* Søndmørsposten 1883.
	* NOS. Folketellinga.		* NOS. Folketellinga.

	[[Kategori:Sykkylven leksikon]]		[[Kategori:Sykkylven leksikon]]
	[[Kategori:Venstre]]		[[Kategori:Venstre]]

Eldar Høidal på 22. jul. 2013 kl. 18:56

2013-07-22T18:56:57Z

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 22. jul. 2013 kl. 18:56
Linje 1:		Linje 1:
	'''[[Sykkylven Venstre\|Venstre]]''' er det eldste politiske partiet i [[Sykkylven]] som det er det i dei fleste landkommunane i Noreg. Det første referatet i protokollen til venstreforeininga i Sykkylven er frå 19. august [[1883]], eit halvt år før den norske venstreforeininga vart skipa. Då var namnet på foreininga [[Søkelvens Samtalelag]]. Slike samtalelag voks fram over heile landet frå midten av 1870-åra og fleire stader gjekk desse laga gradvis over i den regionale og nasjonale [[Venstre]]-organisasjonen.		'''[[Sykkylven Venstre\|Venstre]]''' er det eldste politiske partiet i [[Sykkylven]] som det er det i dei fleste landkommunane i Noreg. Det første referatet i protokollen til venstreforeininga i Sykkylven er frå 19. august [[1883]], eit halvt år før den norske venstreforeininga vart skipa. Då var namnet på foreininga [[Søkelvens Samtalelag]]. Slike samtalelag voks fram over heile landet frå midten av 1870-åra og fleire stader gjekk desse laga gradvis over i den regionale og nasjonale [[Venstre]]-organisasjonen.

	Framveksten av samtalelag er uttrykk for avgjerande endringar i det norske samfunnet frå midten av attenhundretalet. Frå tida rundt 1840-åra vart det stadig oftare snakka om ”associationsaanden”, det vil seie at folk kjende trong for å kome saman i organisasjonar. Desse var med å synleggjere nye interessekonfliktar og makttilhøve. Også lokalsamfunn som Sykkylven vart tettare integrert i storsamfunnet. Det vart bygd vegar som batt landet betre saman, dampskips- og jarnbaneruter førte varer og folk raskare fram. Samstundes vart det ei spesialisering i primærnæringane i landet. Bøndene produserte det som gav best utteljing på den nasjonale marknaden, medan dei tidlegare hadde produsert det dei trong i ein meir lukka sjølforsyningsøkonomi. Alt dette førte til at menneske i distrikta vart meir påverka av det som skjedde andre stader. Skulle dei sikre seg at deira interesser vart høyrde, måtte dei ta aktivt del i samfunnsdebatten. For nokre vart samtalelaga eit forum der dei prøvde å orientere seg i det nye landskapet.		Framveksten av samtalelag er uttrykk for avgjerande endringar i det norske samfunnet frå midten av attenhundretalet. Frå tida rundt 1840-åra vart det stadig oftare snakka om ”associationsaanden”, det vil seie at folk kjende trong for å kome saman i organisasjonar. Desse var med å synleggjere nye interessekonfliktar og makttilhøve. Også lokalsamfunn som Sykkylven vart tettare integrert i storsamfunnet. Det vart bygd vegar som batt landet betre saman, dampskips- og jarnbaneruter førte varer og folk raskare fram. Samstundes vart det ei spesialisering i primærnæringane i landet. Bøndene produserte det som gav best utteljing på den nasjonale marknaden, medan dei tidlegare hadde produsert det meste av det dei trong i ein meir lukka sjølforsyningsøkonomi. Alt dette førte til at menneske i distrikta vart meir påverka av det som skjedde andre stader. Skulle dei sikre seg at deira interesser vart høyrde, måtte dei ta aktivt del i samfunnsdebatten. For nokre vart samtalelaga eit forum der dei prøvde å orientere seg i det nye landskapet.

	På denne tida dreide ordskiftet i riksstyringa seg mykje om styringsforma i landet. Fram til 1880-åra hadde den svenske kongen mykje politisk makt. Han kunne til dømes nekte å godta lover som Stortinget hadde vedteke. Det var nett dette Kongen gjorde då fleirtalet i Stortinget ville at statsrådane skulle møte i Stortinget for å svare for seg overfor dei folkevalde. For kongen, statsrådane og dei politisk konservative vart dette oppfatta som ein trussel. Dei var redde for at statsrådane og regjeringsmakta skulle miste si frie stilling. På den andre sida stod dei nasjonalt og demokratisk innstilte stortingsrepresentantene og talte for at makta skulle samlast i stortingssalen. Det var der dei folkevalde representantane sat. Desse fann altså etter kvart saman i [[Norges Venstreforening]], som hadde ei nasjonal forankring mellom anna i samtalelag og andre folkelege organisasjonar rundt om i landet		På denne tida dreide ordskiftet i riksstyringa seg mykje om styringsforma i landet. Fram til 1880-åra hadde den svenske kongen mykje politisk makt. Han kunne til dømes nekte å godta lover som Stortinget hadde vedteke. Det var nett dette Kongen gjorde då fleirtalet i Stortinget ville at statsrådane skulle møte i Stortinget for å svare for seg overfor dei folkevalde. For kongen, statsrådane og dei politisk konservative vart dette oppfatta som ein trussel. Dei var redde for at statsrådane og regjeringsmakta skulle miste si frie stilling. På den andre sida stod dei nasjonalt og demokratisk innstilte stortingsrepresentantene og talte for at makta skulle samlast i stortingssalen. Det var der dei folkevalde representantane sat. Desse fann altså etter kvart saman i [[Norges Venstreforening]], som hadde ei nasjonal forankring mellom anna i samtalelag og andre folkelege organisasjonar rundt om i landet

	== Over til Venstre ==		== Over til Venstre ==
	~~Søkelven Samtalelag vart også ein del~~ av ~~Venstre~~-~~rørsla~~. Det politiske alternativet var [[Høgre]], men det partiet rekrutterte svært få medlemer eller veljarar på landsbygda på Sunnmøre. Dette var partiet ~~for embetsmennene,~~ for dei som ville halde på styringsforma der kongen var eit stabiliserande element. Dei var skeptiske til å gje for mykje makt til folkevalde organ. I Sykkylven fanst det knapt Høgre-folk i det heile. Tidlegare lensmann [[Bernt Tandstad]] fortalde at det kring førre hundreårsskiftet skal ha vore éin høgremann i sentrumskrinsen. Han var offiser. Alle dei andre med røysterett meinte at det var Venstre som best tok vare på interessene deira.		Det store politiske samtaleemnet i Noreg i siste halvdelen av 1883 var riksrettsaka mot Selmer-regjeringa. Den liberale regionavisa Søndmørsposten, som kom i gang dette året, følgde saka frå dag til dag og mana til kamp for demokratiet. Avisa heldt fram at det var viktig at dei demokratiske og reformvillige kreftene i landet samla seg i venstreforeiningar. 27. september 1883 kunne avisa melde at det i Sykkylven var oppretta ei samtaleforeining "der fuldstændig slutter sig til den liberale Politik." Dette var eit av dei første venstrelaga på Sunnmøre, sjølv om det i første omgang ikkje tok venstrenamnet. Det politiske alternativet for dei samfunnsengasjerte var [[Høgre]], men det partiet rekrutterte svært få medlemer eller veljarar på landsbygda på Sunnmøre. Dette var partiet for dei som ville halde på styringsforma der kongen var eit stabiliserande element. Dei var skeptiske til å gje for mykje makt til folkevalde organ. I Sykkylven fanst det knapt Høgre-folk i det heile. Tidlegare lensmann [[Bernt Tandstad]] fortalde at det kring førre hundreårsskiftet skal ha vore éin høgremann i sentrumskrinsen. Han var offiser. Alle dei andre med røysterett meinte at det var Venstre som best tok vare på interessene deira.

	I møteprotokollen til samtalelaget står det dette om føremålet: ”Samtalelagets formaal er at arbeide for		I møteprotokollen til samtalelaget står det dette om føremålet: ”Samtalelagets formaal er at arbeide for

Eldar Høidal på 15. sep. 2012 kl. 08:24

2012-09-15T08:24:52Z

← Eldre sideversjon		Sideversjonen fra 15. sep. 2012 kl. 08:24
Linje 55:		Linje 55:
	Då var stordomstida til Venstre på hell. I 1920 vart [[Landmannsforbundet]] omskipa frå å vere interesseorganisasjon for bøndene til å bli eit politisk parti, [[Bondepartiet]], som skulle tale landbrukarane og bygdeinteressene si sak. Dermed fekk ikkje Venstre lenger råde grunnen åleine i landdistrikt som Sykkylven. Vi fekk også framvekst av parti som målbar interessene til industri- og anleggsarbeidarar som det vart fleire av i Sykkylven frå tida kring 1920. Arbeidarpartiet stilte i mellomkrigsåra liste ved kommuneval, og i 1937 fekk vi jamvel ei rein kvinneliste ved lokalval, visstnok ei av to slike på landsbasis dette året. Den lokale partifloraen vart altså rikare utover i mellomkrigsåra, men dei som la grunnlaget for partiarbeidet i Sykkylven, var pionerane i det lokale venstrelaget.		Då var stordomstida til Venstre på hell. I 1920 vart [[Landmannsforbundet]] omskipa frå å vere interesseorganisasjon for bøndene til å bli eit politisk parti, [[Bondepartiet]], som skulle tale landbrukarane og bygdeinteressene si sak. Dermed fekk ikkje Venstre lenger råde grunnen åleine i landdistrikt som Sykkylven. Vi fekk også framvekst av parti som målbar interessene til industri- og anleggsarbeidarar som det vart fleire av i Sykkylven frå tida kring 1920. Arbeidarpartiet stilte i mellomkrigsåra liste ved kommuneval, og i 1937 fekk vi jamvel ei rein kvinneliste ved lokalval, visstnok ei av to slike på landsbasis dette året. Den lokale partifloraen vart altså rikare utover i mellomkrigsåra, men dei som la grunnlaget for partiarbeidet i Sykkylven, var pionerane i det lokale venstrelaget.

	Framleis er Venstre ein viktig aktør, både i lokalpolitikken og på riksnivået. I valperioden 2011 – 2015 har Sykkylven Venstre inne to representantar i Sykkylven kommunestyret, dei same to som sat i den førre perioden; [[Arne Bakkedal]] og [[John Kenneth Brenne]]. Men stillinga som partiet hadde i Sykkylven mot slutten av ~~det førre hundreåret~~, får det nok likevel aldri tilbake.		Framleis er Venstre ein viktig aktør, både i lokalpolitikken og på riksnivået. I valperioden 2011 – 2015 har Sykkylven Venstre inne to representantar i Sykkylven kommunestyret, dei same to som sat i den førre perioden; [[Arne Bakkedal]] og [[John Kenneth Brenne]]. Men stillinga som partiet hadde i Sykkylven mot slutten av 1800-åra, får det nok likevel aldri tilbake.

	==Kjelder:==		==Kjelder:==